Portugalia

Republika Portugalska

(pt)  Republika Portugalska

(  mrd ) Republika Pertuesa


Flaga Portugalii .
Herb
Herb Portugalii .
Hymn w języku portugalskim  : A Portuguesa ("La Portugaise")
Święto narodowe 10 czerwca
Upamiętnione wydarzenie Śmierć poety Luís Vaz de Camões (1580)
Republika Portugalska w Europie ( Unia Europejska w kolorze jasnozielonym). Opis obrazu Mapa Portugalii.png. Administracja
Forma państwa Jednolita republika konstytucyjna z reżimem półprezydenckim
Prezydent Republiki Marcelo Rebelo de Sousa
Premier António Costa
Prezydent Zgromadzenia Republiki Eduardo Ferro Rodrigues
Parlament Zgromadzenie Republiki
Języki urzędowe Portugalski i Mirandais
Stolica Lizbona

38 ° 43 ′ N, 9 ° 08 ′ W

Geografia
Większe miasta Lizbona , Porto , Coimbra , Braga , Aveiro , Setúbal , Évora , Faro , Funchal i Ponta Delgada
Powierzchnia całkowita 92 090  kilometry 2
( miejsce 112 p )
Powierzchnia wody 0,5%
Strefa czasowa

UTC ( mokre );

Czas letni : UTC +1 ( WEST )
Historia
Niezależność Królestwo Leoni Królestwo Leonu (5 października 1143)
Hrabstwo Portugalii
Królestwo Portugalii
Początek Unii Iberyjskiej
Koniec Unii Iberyjskiej
Proklamacja Republiki Portugalskiej
Dyktatura Narodowa
Estado Novo
Rewolucja Goździków
Integracja z Unią Europejską
868
1139

1581

1640

1910


1926

1933
1974

1986
Demografia
Miły portugalski
Całkowita populacja (2020) 10 302 674 mieszk  .
( Nr 89 th )
Gęstość 112 mieszkańców/km 2
Gospodarka
Nominalny PKB ( 2020 ) wzrastający420.012 miliardów dolarów
+ 3,24% ( 46 p )
PKB (PPP) ( 2019 ) wzrastający390.360 mld dolarów
+ 2,37% ( 52 II )
Nominalny PKB na mieszkańca. ( 2020 ) wzrastający23,146 dolarów
+ 2,86% ( 52 ND )
PKB (PPP) na mieszkańca. ( 2020 ) wzrastający34.798 dolarów
+ 3% ( 43 p )
Stopa bezrobocia ( luty 2020 ) Zmniejsz pozytywny.svg 5,9% populacji aktywnej zawodowo
Dług publiczny brutto ( 2020 ) Nominalnie:
Zwiększ Negatyw.svg 229,740 mld
+ 2,57%
Względnie:
Zmniejsz pozytywny.svg 117,7% PKB
- 0,6%
HDI ( 2018 ) 0,864 (bardzo wysoki; 40 e )
Zmiana Euro ( EUR​)
Różnorodny
Kod ISO 3166-1 PRT, PT​
Domena internetowa .pt
Kod telefoniczny +351
Organizacje międzynarodowe Szczyty szefów państw i rządów UE , OECD , WTO , NATO , CPLP , UL i Iberoamerykański ADB AIIB CIR Płyta CD

Portugalia , w wersji pełnej Republika Portugalska , w języku portugalskim  : República Portuguesa to kraj w południowej Europie , członek Unii Europejskiej , położone w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego . Ograniczony od północy i wschodu przez Hiszpanię, a od południa i zachodu przez Ocean Atlantycki , jest najbardziej wysuniętym na zachód krajem kontynentalnej Europy . Obejmuje ona także archipelagi na Azorach i Maderze , dwa autonomiczne regiony położone w północnej części Oceanu Atlantyckiego , o łącznej powierzchni 92,090  km 2 . Jako członek założyciel NATO , Portugalia jest ściśle powiązana politycznie i militarnie ze wszystkimi innymi krajami zachodnimi . Jest także członkiem OECD , ONZ , Rady Europy i strefy Schengen oraz jest jednym z krajów założycielskich strefy euro . Portugalia utrzymuje również ważne stosunki z Hiszpanią i Francją , Niemcami , Wielką Brytanią i Włochami , które są jej pięcioma najważniejszymi partnerami handlowymi.

Założony w XII -tego  wieku , Królestwo Portugalii staje się XV th  wieku jeden z głównych mocarstw Europy Zachodniej, odgrywa ważną rolę w wielkich odkryć i tworząc rozległe imperium kolonialne w Afryce , w Azji , w Oceanii i Południowej Ameryka . Moc kraju spada z XVII -tego  wieku . Monarchia portugalska została obalona w 1910 roku , po powstaniu wojskowym, które zmusiło króla Manuela II do wygnania . Portugalski Pierwszej Republiki ( portugalski  : Primeira República ) jest reżim polityczny w życie w Portugalii pomiędzy końcem monarchii konstytucyjnej naznaczonym rewolucją5 października 1910 r i wojskowy zamach stanu 28 maja 1926. Następnie przez ponad czterdzieści lat, kraj został poddany autorytarnego reżimu z António de Oliveira Salazar , aż do rewolucji goździków z 1974 roku, który położył kres dyktaturze i przywróconej demokracji w kraju. Gospodarka Portugalii rozkwitła. Staje koniec XX th  century kraju rozwiniętym według standardów europejskich, prosperujących gospodarczo, społecznie i politycznie stabilny. W 2011 roku globalna degradacja gospodarcza doprowadziła Portugalię do recesji i wywołała kryzys społeczno-gospodarczy i polityczny . Portugalia musi również podjąć wyzwanie odnowy pokoleń, kraj ten ma rzeczywiście najniższą płodność w Europie i jeden z najniższych na świecie, gdzie na kobietę przypada zaledwie 1,23 dziecka .

Podczas dyktatury w latach 1926-1974 prawie półtora miliona Portugalczyków wyjechało do pracy poza granicami kraju, aby uciec od biedy na wsi i wojen kolonialnych. Silnymi obszarami portugalskiej emigracjiBrazylia , Stany Zjednoczone , Francja , Luksemburg (14,1% ogółu ludności kraju), Szwajcaria , Argentyna , Wenezuela , Kanada , a także Księstwo Andory . Z ponad 30 milionami potomków Luso (potomków portugalskich) na świecie, diaspora portugalska jest obecnie jedną z głównych diaspor europejskich i światowych.

Turystyka, głównie turystyka nadmorska, jest bardzo ważnym zasobem, zwłaszcza w regionie Algarve i Lizbonie. Subtropikalny klimat Madery i jej wyjątkowe krajobrazy sprawiają, że jest to popularne miejsce turystyczne. Portugalia jest jednym z najczęściej odwiedzanych krajów w Europie z 12,7 milionami turystów w 2019 roku. To także wspaniały kraj winiarski, słynący w szczególności z wina porto . Portugalia jest również wiodącym światowym producentem korka . Portugalia w końcu zabłysnęła dzięki organizowanym przez nią ważnym wydarzeniom. Jej stolica , Lizbona , była w ten sposób gospodarzem Światowej Wystawy Expo na temat oceanów w 1998 r. Wystartowała również wraz z Hiszpanią do organizacji Mistrzostw Świata 2018, będąc gospodarzem Mistrzostw Europy w 2004 r .

Historia

Prehistoria, starożytność przedrzymska i rzymska

Najstarsze ślady cywilizacji znalezione w Portugalii pochodzą z okresu paleolitu  : malowidła i ryciny naskalne z jaskiń Escoural ( Alentejo ), Mazouco ( Tras-os-Montes ), a zwłaszcza Vale de Côa , datowane między 22.000 a 10.000  pne. pne Większość tych śladów znajduje się na północ od Tagu , co świadczy o istnieniu ludzi łowców-zbieraczy. Około 10 000  p.n.e. AD , Iberowie zamieszkują wnętrze półwyspu. Dlatego terytorium to przyjmuje nazwę „  Półwysep Iberyjski  ”.

Między 4000 a 2000  pne. AD , Portugalia i Galicja były świadkami rozwoju oryginalnej kultury megalitycznej w porównaniu z resztą półwyspu, charakteryzującą się szczególną architekturą pogrzebową i rytualną oraz praktyką zbiorowego pochówku. Wiele monumentalnych śladów wciąż można znaleźć w kraju, większość z nich w Alentejo  : kromlech z Almendres koło Évory , ślady Vale Maria do Meio czy Portela de Mogos, a także dolmen z Zambujeiro.

W epoce brązu nawiązano kontakty morskie między wybrzeżem Atlantyku i Bretanii oraz Wyspami Brytyjskimi, podczas gdy południe półwyspu utrzymywało kontakty handlowe z Morzem Śródziemnym  : Grecy i Fenicjanie pochodzili z obecnego Libanu , a także ich kartagińscy potomkowie , założyć tam małe półstałe placówki handlowe. Motorem tego handlu jest bogactwo półwyspu w metale (złoto, srebro, żelazo i cyna), a także solenie ryb atlantyckich, znanych w basenie Morza Śródziemnego.

Podczas epoki żelaza , an indoeuropejskie ludzie osiedlili się w regionie: z Celtami . Wkrótce zajęli centrum i zachód półwyspu, żyjąc zgrupowane w małych odizolowanych skupiskach ludności, założonych na wzgórzach z okrągłymi mieszkaniami ( castros ), uprawiając rolnictwo i hodowlę. Każdy dom (około 150) jest otoczony ogrodzeniem (jak widać w Citânia de Briteiros ). W grupach tych znajduje się również budynek pogrzebowy. W miarę jak opanowują żelazo, praca ziemi staje się wydajniejsza, wzrastają zbiory, poprawiając jednocześnie warunki życia i demografię. W Lusitanians zajmują część obecnego terytorium Portugalii i hiszpańskich prowincjach León i Extremadura . Mówią w swoim własnym języku i stopniowo rozprzestrzeniają się na Estremadura .

Obecność rzymska jest starożytna i determinująca w kulturze; Zastosowania i język luzytański są silnie zlatynizowane. Sama osada rzymska zaczyna się na I st  wieku  pne. AD po zawarciu pokoju między Lusitańczykami a Juliuszem Cezarem (w 48 pne ). Rzymianie stworzyli sieć miejską i transportową, która do dziś porządkuje kraj. Jest specjalnie przeznaczony do morskiego eksportu do Morza Śródziemnego głównych produktów tego kraju: metali, oliwy z oliwek, wina, konserw rybnych. Zajęcie przez Suevi przed erą Wizygotów jest częściowy i dyskretny .

Podbój germański: królestwa Sueva i Wizygotów

Wczesnym V XX  wieku germańskich ludów, którego Suevi , że Wandale (silingowie i hasdingowie) i ich sojusznicy, że Sarmaci i Alans najechał Półwysep Iberyjski , gdzie tworzą królestwo pod przewodnictwem króla Suevian Hermeryk .

Suevi Brytania jest post-rzymskiej germański królestwo powstała w starożytnych rzymskich prowincjach Gallaecia i północnej Lusitanii. Do 410 i VI th  wieku, stało się oficjalną królestwa po tym Hermeryk zawarł traktat pokojowy z gallekowie przed przekazaniem do jego śmierci w Rechila syna. Płód przyznane przez Rzym legitymizuje również swój fundament. Jest to pierwsze królestwo dojrzałego średniowiecza, które bije pieniądze na znak swojego istnienia. W 448 Rechila zmarł, pozostawiając Rechiarowi kontynuowanie ekspansji. Królestwo Suevian, które kilkakrotnie próbowało poszerzyć swoje terytorium, zachowało niezależność do 585 roku, kiedy zostało zaanektowane przez Wizygotów , stając się szóstą prowincją królestwa Wizygotów Hispania.

Od czasu porażki z Frankami w bitwie pod Vouillé w 507 roku i upadku Tuluzy w 508, Królestwo Wizygotów wycofało się do Hiszpanii, ze stolicą w Toledo . Po poddaniu Królestwa Suevi i jego stolicy Bracara (dzisiejsza Braga ) w latach 584-585 cały Półwysep Iberyjski był rządzony przez Wizygotów do 711 roku, roku bitwy pod Guadalete , prawdziwego punktu zwrotnego w podboju królestwa przez wojska muzułmańskie .

Podbój arabsko-muzułmański i okres Gharb Al-Andalus

Muzułmański podbój Hiszpanii przez Umajjadów miał miejsce z Maghrebu . Po pokonaniu Wizygotów w 711, armie arabsko-berberyjskie Tarika ibn Ziyada zajęły większość Półwyspu Iberyjskiego w ciągu trzech miesięcy (z wyjątkiem chrześcijańskiego odwrotu na północy, który utworzył Królestwo Asturii ). Okupacja odbywa się pod nadzorem Moussa Ibn Noçaïr , Umajjadów gubernatora z Ifrikiji i generał wojsk muzułmańskich. W następstwie podboju półwyspu i Septymanii armie muzułmańskie podniosły się w 719 do Narbonne , wylądowały na Sycylii w 720, a następnie na Sardynii , Korsyce i Balearach w 724. Starożytna rzymska Lusitania została następnie zintegrowana z rozległym imperium Umajjadów w Damaszku pod nazwami al-Tagr al-Adna  (w) ( Marca Inferior ) i Gharb al-Andalus . Bardzo szybko jednak pojawiły się napięcia między przywódcami Berberów, Arabów i Damaszku dotyczące podziału łupów pokonanych. I wyłaniają się szczegóły związane z konkretną historią regionu. W 750 The Półwysep Iberyjski znalazł się pod jarzmem Abd al-Rahman I st , który tworzy i daje niezależność do Emiratu Kordoby , wyniesiony do statusu kalifatu Kordoby w 929 .

Kiedy upadł kalifat w 1031 r., muzułmańska Hispania, która uległa rozdrobnieniu, została podzielona między 23 niezależne króliczki: był to okres Reyes de taifas – po arabsku muluk at tawaif ). Większa część Lusitanii podlega następnie Taifie Badajoz z Aftasies i Taifa Sewilli Abbadis. Wciągnięci w gry sojuszy i wojny wewnętrzne, gubernatorzy tych taif ogłaszają się emirami i nawiązują stosunki dyplomatyczne z królestwami chrześcijańskimi. Ze społeczno-ekonomicznego i kulturowego punktu widzenia okres ten odpowiada złotemu wiekowi muzułmanów na Lusitanii. Emulacja, która powstaje między różnymi taifami, prowadzi do starannego rozwoju terytorium: rozwoju miast, handlu, nawigacji, nauki, literatury, a zwłaszcza mozarabskiej poezji dworskiej . Z drugiej strony politycznie i militarnie, niezjednoczeni muzułmanie, a czasem rywalizując, mają większe trudności z powstrzymaniem postępów chrześcijan, którzy umiejętnie grają na swoich waśniach. Ten okres rozdrobnienia kończy się wraz z nadejściem Almorawidów, którzy przybyli z Maroka w 1086 podczas bitwy pod Sagrajas , a następnie Almohadów, którzy również przybyli z Marrakeszu w 1147 po drugim okresie taifas . X th do XIII th  wiecznym Berber dynastii Almorawidów i Almohadów dominuje stary Lusitania Roman.

Z administracyjnego punktu widzenia muzułmańska Lusitania jest podzielona na dwa regiony: Al-Tagr Al-Adna  (pt) lub „Dolny Marsz”, co w przybliżeniu odpowiada obecnemu regionowi Center , Lizbonie i Ribatejo oraz Gharb Al- Andalus , który odpowiada obecnym regionom Alentejo i Algarve . Te dwa duże regiony są podzielone na różne dystrykty zwane Kura . W szczytowym momencie Gharb Al-Andalus składał się z dziesięciu kur, z których każda miała stolicę. Głównymi miastami tamtych czasów są Beja , Silves , Alcácer do Sal , Santarém , Lizbona czy Coimbra . Okupacja muzułmańska jest szczególnie ustrukturyzowana na południu Mondego, a zwłaszcza w Tagu, na terytoriach bezpośrednio pod wpływem andaluzyjskich i późnej rechrystianizacji (około 1249 r.). Silves przeżywa wpływ kulturowy na XIII -go  wieku, Mertola odgrywa rolę gospodarczą przez rzecznego handlu morskiego.

Muzułmańska populacja prowincji składa się z Arabów , Berberów i Iberyjczyków, przymusowo nawróconych lub nie na islam . Pochodzący z prestiżowych rodzin Arabowie pochodzą głównie z Jemenu . Choć w mniejszości stanowią elitę muzułmańskich armii i administracji. Można je znaleźć w szczególności w miastach Sewilla , Beja , Huelva na wybrzeżach Alentejo . Niewiele i pogrupowane według pokolenia pochodzenia, tworzą grupę solidarnościowego do IX th  wieku. W Berberowie z gór Afryki Północnej są ze swej strony zasadniczo koczownicy. Stanowią większość mieszkańców z zewnątrz. Osiedlili się na północy, są ścigani przez króla Asturii Alfonsa I st i przyjść na żywo w południowej Gharb , gdzie szybko przekroczony liczby Arabów. Wreszcie Iberyjczycy nawrócili się na islam i nazwali muwalladami, tworząc większość muzułmańską grupę.

Początkowo sytuacja chrześcijan zależy od tego, w jaki sposób ich miasto poddało się arabsko-berberskim zdobywcom. Kiedy poddał spokojnie jak Merida , Beja czy Evora , szlachta Wizygoci mogą zachować swoją ziemię, tak że niektóre dokumenty wykazują obecność bardzo bogatych ziemian aż Visigoth XII th  wieku i kościół też może ona zachować jej ziemię. Z drugiej strony, jeśli, jak w Sewilli , miasto zbuntowało się w obliczu napływu muzułmanów, Arabowie dzielą ziemię od szlachty i przydzielają ich dużej liczbie ludzi jako chłopów pańszczyźnianych , faworyzując w ten sposób małe majątki, które charakteryzują się następującymi niektórymi regionami Portugalii. Ci drudzy, uciskani za panowania królów Wizygotów, cieszą się pewną niezależnością w eksploatacji tych ziem do tego stopnia, że ​​ich nowi panowie nie chcą sami uprawiać rolnictwa i dlatego pozwalają swoim podwładnym uprawiać tak, jak chcą. Osobliwością Gharb jest to, że szlachta zawsze była tam bardzo niezależna i to na długo przed przybyciem Arabów.

Nowi zdobywcy, liczący kilka tysięcy ludzi (około 16 000), osiedlili się głównie na południu Mondego , a zwłaszcza nad Tag , zwłaszcza w regionie Algarve . Okres Al-Andalus pozostawia decydujące dziedzictwo w języku portugalskim , ale także w topografii Portugalii oraz w dziedzinie sztuki, urbanistyki, własności ziemi, nauki, technologii i rolnictwa. W tym ostatnim obszarze zasadniczy wkład dotyczy nawadniania (znajomość obliczeń nachylenia i przepływu wody) oraz uprawy nowych gatunków: specyfiką Portugalii są owoce (w szczególności jabłka, gruszki i figi w Algarve ), winorośl, ponieważ wśród Andaluzyjczyków utrwaliło się spożywanie wina , zbóż w tym ryżu w Alentejo , warzyw takich jak karczoch. Z tego okresu pozostaje również tradycja dekoracyjna azulejos .

Reconquista , utworzenie Królestwa Portugalii i wypędzenie Maurów

Od pierwszej ćwierci VIII th  century, wojskowych i germańskie szlachetnych uchodźców w północnej części półwyspu przekształconej suwerenności chrześcijańskiej, Królestwo Asturii i uruchomić w długiej wojnie ekspansji terytorialnej na południu Reconquista , zwany także „Christian Rekonkwista”. Ruch ten, który obejmuje cały Półwysep Iberyjski , ma na celu odzyskanie utraconych ziem iberyjskich z korzyścią dla najeźdźców arabsko-berberyjskich pod zwierzchnictwem chrześcijańskim .

Historycznie Rekonkwista rozpoczyna się bitwą pod Covadonga (718 lub 722), podczas której elita Wizygotów, zjednoczona wokół króla Pelagiusza (718-737), pokonuje armię islamską i ustanawia swoją władzę nad górskim odwrotem na północy. półwysep, zwany Królestwem Asturii . Za panowania Alfonsa I st (739-757), krzyżowcy Asturias chrześcijańskich zajętych terytoriów aż Douro . Następnie rozbicie królestwa na różne jednostki daje początek różnym iberyjskim królestwom chrześcijańskim . Królestwo Leónu , bezpośredni spadkobierca Królestwa Asturii , został pierwotnie podzielony na pięć prowincji: Asturia , León , Galicji , Portugalii i Kastylii . Na czele każdego stoi hrabia. W miarę postępu podbojów ziemie dzielą się na hrabstwa lub księstwa. W 868 przejęto Porto i Bragę . Od IX th  century, południowej Galicji jako a dynamiką powiatowych wokół swoich religijnych metropolii, Braga , a jego portem, Porto . Nosi nazwę „  Portucale  ” lub „  Terra portucalensis  ” (kraina Portucale ), od łacińskiej nazwy sąsiedniej wioski Porto, Gale, obecnie Vila Nova de Gaia („  Portucale  ”).

W 1095 papież Urban II rozpoczął pierwszą krucjatę mającą na celu wyzwolenie miejsc świętych, a przede wszystkim reakcję na zagrożenie ze strony Turków, którzy niedawno przeszli na islam . Już reformy gregoriańskie wzywają do zjednoczenia się w walce przeciwko wszelkim pogańskim i heretyckim wierzeniom. To w tych ramach w 1095 r. Alfons VI z Kastylii i Leonu , anektujący Galicję i hrabstwo Portugalii , ponownie zjednoczył cały León . Ożeniony z Constance de Bourgogne , zwrócił się do swoich burgundzkich teściów, aby pomogli mu w odbiciu półwyspu. Natychmiast Raymond i Henri de Bourgogne , książęta z rodziny królewskiej Francji , ze szlachty poszukującej ziemi i prestiżu, odpowiedzieli przychylnie na wezwanie. W dowód wdzięczności i umocnienia więzi z innymi monarchiami Alfons VI oddaje Raymondowi swoją córkę Urraque , co czyni go przyszłym królem Leonu i Galicji. Henri podał rękę swojej nieślubnej córce Teresy de León i hrabstwu Portugalii w 1093 roku. Od tego czasu założył swój dwór w pobliżu Bragi , w mieście Guimarães , uważanym odtąd za „kolebkę” Portugalii. . Osiedlony w swoich posiadłościach Henryk nadal przysięgał wierność Alfonsowi VI, ciesząc się pewną autonomią, i kontynuował swój podbój aż do rzeki Mondego .

Zgodnie ze starym niemieckim zwyczajem, po zwycięstwie nad muzułmanami w bitwie pod Ourique , książę ( pomysłodawca ) Alfons I, pierwszy syn Henryka Burgundii, został ogłoszony pierwszym królem Portugalii przez swoje wojska w bitwie polowej. Legenda zabarwiona mistycyzmem chce, aby Chrystus ukazał mu się podczas bitew. Sytuację formalizuje traktat z Zamory (1143), na mocy którego Alfons VII uznał królestwo Portugalii i króla Alfonsa I st . Dzięki jego umiejętnościom politycznym i militarnym ten ostatni odniósł sukces tam, gdzie inne hrabstwa zawiodły i uzyskał niezależność .

Przez kilka wieków, wspierany przez templariuszy i joannitów z Zakonu Świętego Jana Jerozolimskiego , portugalskie władcy kontynuowały Reconquista kierunku południowym aż arabsko-Andalusians którzy dominują w południowej części starożytnych -barbarians Roman Lusitania są zdecydowanie pobity. Na początku XIII th  wiecznym inkwizycja katolicka instytucja sądowa walka z herezją, która została pierwotnie powołana do czynienia z ruchami Manichean katarów i Albi, rozprzestrzenił się na Półwyspie Iberyjskim w logice prześladowań wobec heretyków i muzułmanów . Jednakże, pragmatyczne, portugalskich monarchów ćwiczyć bardzo tolerancyjną politykę vis-à-vis ich żydowski i mauretański, aż na początku panowania Manuela I st do ochrony spokoju społecznego, ale także ze względów finansowych i technologicznych. W przeciwieństwie do tego, co dzieje się w Kastylii, portugalski Inkwizycja zaczęła odgrywać ważną rolę w wypędzeniu Maurów i prześladowania Żydów w Portugalii z XVI -tego  wieku.

W roku 1249, portugalskie władcy Burgundii dynastii zakończyły Reconquista, z podbój TAIFA z Silves , potem podboju Algarve , przy zdobyciu Faro przez Alfonsa III . Po zniszczeniu ostatnich arabsko-berberyjskich taif na Lusitanii , Portugalia nadal inwestuje w wojny związane z rekonkwistyką swoich sąsiadów, czemu od czasu do czasu pomaga, podczas gdy kraj integruje wkład arabsko-andaluzyjski i zna homogenizację religijną, kulturową i religijną. etniczny postęp bardzo powolny, który rozciąga się na przestrzeni kilku stuleci, na skrzyżowaniu światów iberyjskiego, germańskiego, arabsko-berberyjskiego i żydowskiego. Po zakończeniu rekonkwisty rozpoczyna się okres Wielkich Odkryć .

Odkrycia

Powrót pokoju sprzyja eksploracji i ekspansji nowych terytoriów poza morzami: to czas odkryć , za sprawą Henryka Żeglarza i króla Jana II . Ceuta została podbita przez Portugalię w 1415 roku . W roku 1474 , João Vaz Corte-Real i Alvaro Martins Homem by odkryli Grenlandię i Nowa Fundlandia .

Stając króla, Jana II ( 1481 - 1495 ) scentralizowanej władzy i nadal planują wielkie wyprawy. Jan II jest monarchą renesansu par excellence: znosi pewne przywileje, zobowiązuje szlachtę do złożenia przysięgi, pozbywa się zdrajców. Tak więc książę Ferdynand II Braganza , który spiskował z monarchami katolickimi, został aresztowany i stracony w 1483  ; w 1484 roku , był to książę Beja i Viseu Diogo, że on sam zabity z tych samych powodów. Władza i królestwo królewskie zostają w ten sposób powiększone, kosztem nienawiści do wielkiej szlachty. Ta niechęć jest tym większa, że ​​król sprzyja teraz pogoni za odkryciami nowych ziem, a zwłaszcza drogą do Indii. Afryka nie jest już stawką; chodzi o obejście go .

Misję powierzono Diogo Cão , który w 1481 r. nosił pierwszy padrão (kamienny słup pokryty symbolami Portugalii zasadzony na odsłoniętych ziemiach). Udał się w górę rzeki Kongo , wylądował w Królestwie Kongo , Gabonie , Angoli i RPA, w końcu w 1486 roku . Te kosztowne ekspedycje nie są już królewskie, ale powierzone prywatnym kupcom: w zamian ci ostatni muszą odkrywać 500  km linii brzegowej rocznie. Handlarze ci są finansowani przez eksploatację podbitych ziem i założenie São Jorge da Mina , w Zatoce Gwinejskiej , gdzie złoto regionu zbiega się. Zbudowany w 1482 roku , ma również na celu zapobieganie przedostawaniu się obcych statków na portugalskie wody. Traktat z Toledo (6 marca 1480) ustanawia podział Atlantyku z Kastylią, rezygnując z odkryć na zachód od Wysp Kanaryjskich i zapewniając Portugalii monopol w Afryce . Madera staje się punktem postojowym. Wino, trzcina cukrowa i hodowla rozwijały się tam dzięki przybyciu migrantów i niewolników. Pszenica z Azorów jest wykorzystywana do zaopatrzenia kraju . Zielonego Przylądka , wyspy Sao Tome i Principe dostarczyć cukier i zwierząt gospodarskich. Jan II zawarł sojusz z królem Konga, aby nauczać religii katolickiej . Handel z Afrykanami przynosi również kość słoniową i owoce tropikalne .

To wtedy Bartolomeu Dias zostaje wysłany w 1487 roku . Podwoił Przylądek Dobrej Nadziei (który nazwał „Przylądkiem Burz”, zanim król zmienił jego nazwę) na6 stycznia 1488przez przypadek zmieciony przez burzę. Dotarł do dzisiejszej Namibii, ale bunt uniemożliwił mu pójście dalej.

Aby przygotować się do podróży do Indii, Jan II wysłał w 1488 r . emisariuszy drogą lądową. Jest to sposób na zebranie informacji o prądach na Oceanie Indyjskim , a może nawet na odnalezienie śladu mitycznego królestwa księdza Jana . Ekspedycję poprowadzili pierwsi Pedro de Montanoio i Pedro de Lisboa. Za nimi podążają Pêro da Covilhã i Afonso de Paiva , którzy dostarczają cennych informacji na temat podróży Vasco da Gamy .

Wyjeżdżają do Jerozolimy , docierają do Zatoki Perskiej , Adenu u ujścia Morza Czerwonego . Następnie rozdzielają się. Paiva jedzie do Abisynii w poszukiwaniu księdza Jana. Covilhã wyjeżdża do Indii. Przejeżdża przez Calicut , następnie Sofala , Madagaskar , wraca do Kairu, gdzie dowiaduje się o śmierci swojego towarzysza. Wysyła informacje do króla i wyjeżdża do Ormuz . Przybywa na dwór chrześcijańskiego negusa , tam się żeni i tam kończy swoje życie. Dzięki niemu budujemy specjalne statki: karak zostanie zastąpiony przez karawelę, która pozwoli przewieźć większą załogę, broń i zapasy .

W tym czasie królowie katoliccy zdobywają Granadę i kładą kres rekonkwiście ( 1492 ). To zwycięstwo daje im wolną rękę do podejmowania wypraw. Krzysztof Kolumb wyrusza w ich imieniu, aby dotrzeć do Indii z zachodu. Jan II, do którego się wcześniej zwracał, odmawia sfinansowania tej podróży, faworyzując trasę odkrytą przez Vasco da Gamę i słusznie uważając, że Kolumb się myli. W 1493 roku , Krzysztof Kolumb powrócił z Ameryki i było w Lizbonie , który wylądował w pierwszej kolejności. Ogłasza królowi, że odkryte ziemie należą do niego na mocy traktatu z Alcaçovas . Dlatego Jan II rości je od papieża Aleksandra VI . Bulla papieska ustanowiła następnie podział ziemi, który przechodził 100  mil na zachód od Zielonego Przylądka . Jan II domaga się kolejnej umowy:7 czerwca 1494 r, Hiszpanie i Portugalczycy podpisują Traktat z Tordesillas, który ustala limit na 370 lig. Ta nowa umowa pozwala Brazylii , która nie została jeszcze odkryta, być Portugalczykiem, pozostawiając Hiszpanii nowe ziemie Ameryki .

Jest to nowy król Manuel I st ( 1495 - 1520 ), który korzysta z inteligentnej polityki Jana II. Ten ostatni, bardzo niepopularny wśród szlachty, prawdopodobnie zmarł w wyniku zatrucia w 1495 r . Vasco da Gama przybył do Indii w dniu20 maja 1498torując drogę do bardzo owocnego handlu przyprawami, kontrolowanego do tej pory przez Wenecjan . Jego podróż została starannie przygotowana. Ale po przybyciu do Kalikatu zostaje źle przyjęty przez Zamorinów . W 1499 druga wyprawa pod dowództwem Pedro Alvares Cabral została wysłana w celu zwycięstwa, w razie potrzeby siłą. 22 kwietnia 1500Cabral ląduje w Brazylii i przejmuje kontrolę. Wysyła posłańca do Lizbony i kontynuuje swoją drogę .

Po przybyciu do Kalikatu spotkał się z lepszym przyjęciem, ale bardzo szybko Portugalczycy musieli zmierzyć się z konkurencją Wenecjan, Turków i Egipcjan . To koniec spokojnej podróży. Portugalczycy wykorzystują podziały na Hindusów i Muzułmanów w regionie. FEITORIA powstała w Cochin wówczas Cannanore , Sofali , Quiloa i Malakce ( 1511 ). Chronią je twierdze i armada . Skończymy instalowania administracji i stworzenie stanowiska wicekróla Indii , aby utrzymać porządek w Oceanie Indyjskim  : Francisco de Almeida jest pierwszym, a następnie Afonso de Albuquerque , który instaluje solidne forty w punktach strategicznych ( Malakka , Siam , Goa , która staje stolica tego imperium, Moluki , Timor , archipelag Sokotra , Ormuz ) i konsoliduje to rodzące się imperium. Cały Ocean Indyjski jest wkrótce pod kontrolą .

Amerigo Vespucci jest częścią pierwszej oficjalnej podróży do Brazylii ( 1501 ). Odkrycie Brazylii dozwolony portugalscy kupcy przywłaszczyć Pau Brasil , wysoce poszukiwane bejca i budowlanego. Ale kraj wydaje się początkowo nieatrakcyjny, dopóki nie wyczuwa się konkurencji ze strony Hiszpanii i Francji. Wysyłamy tam osadników, tworzymy fabryki. W Indian Brazylii, wówczas wiele z Afryki, w niewoli do uprawy cukru . W 1600 roku Brazylia była największym światowym producentem cukru i głównym dostawcą surowców do Portugalii. W XVII -tego  wieku, Bandeirantes odkryto również na południe od osady z kopalni złota i diamentów, które są obsługiwane przez tę samą pracy służalczy. Odkrycia były kontynuowane: w 1495 roku Pêro de Barcelos i João Fernandes Lavrador badali wybrzeża Kanady i Grenlandii (od nazwy Labrador ). W 1500 roku Gaspar Corte-Real przybył do Nowej Fundlandii . W 1513 r. Jorge Álvares przybył do Chin, a Tomé Pires do Pekinu .

To narodziny prawdziwego imperium spoczywającego na ladach. Casa da India kontrolę lizbońskiej i sprawdza towary przywiezione ze Wschodu. Bogactwo kolonii (przyprawy, złoto, kamienie itp.) napływało w następnych stuleciach. Nigdy władza królewska nie była tak wielka. Manuel I najpierw zreformował oprócz administracji nowy kodeks prawny w celu dalszego wzmocnienia tej władzy ( rozkazy manuelińskie z 1521 r .). Ale wie też, jak oszczędzić szlachtę (w przeciwieństwie do swojego poprzednika), która dzięki nowym koloniom w końcu znajduje swoje konto. W 1555 r. kraj został uznany za najbogatszy w Europie. To także okres wzrostu populacji. Portugalia ma około 1,5 miliona mieszkańców; cały naród żyje wtedy w kolonializmie . Wielu jedzie do kolonii. Niewolnictwo sprawia, że ​​praca staje się wartością zdewaluowaną .

Jest to również okres rozwoju kulturalnego z początkiem wielkich konstrukcji pod wpływem renesansu , z definitywną instalacją uniwersytetu w Coimbrze . Styl manueliński , charakterystyczny dla tego kraju gotyk, rozprzestrzenił się pod wpływem wielkich architektów (Mateus Fernandes, bracia Diogo i Francisco de Arruda oraz Francuz Diogo Boitaca czy Nicolau de Chanterene). Okres prosperity przeżywa także literatura z dziełami João de Barros , Damião de Góis czy Gil Vicente .

Unia Iberyjska

W 1578 król Sebastian I podjął wyprawę do Maroka, ale but4 sierpnia 1578, Bitwa Trzech Króli zamienia się w rzeź, z tysiącami zabitych i wieloma więźniami. Około stu ocalałych wraca do Lizbony . Król zostaje tam zabity, a jego ciała nie znaleziono. Jest to katastrofa militarna, ekonomiczna i polityczna: klęska oznacza koniec dynastii Aviz i chwalebnej epoki, śpiewanej w Les Lusiades przez poetę Luísa de Camõesa , również zniknęła w tym czasie. Cztery wieki z trudem wywalczonej niepodległości stają pod znakiem zapytania.

Oprócz kryzysu politycznego i gospodarczego, kraj przeżywa kryzys moralny: zadłużona Korona, tysiące zabitych i więźniów, za których trzeba zapłacić okup, podkopują kraj. W tej atmosferze narodzi się i rozkwitnie wiele przepowiedni o powrocie młodego króla: Sebastianizm . Nie mniej niż czterech oszustów próbowało w tym czasie podszyć się pod króla, ostatni Włoch został powieszony w 1619 roku . Na tron wstąpił stary kardynał Henryk , ostatni syn Manuela I st28 sierpnia 1578. Odpowiada za znalezienie następcy. Istnieje wielu konkurentów, w tym Filip II z Hiszpanii , który wydaje się, że najlepiej potrafi zapewnić ochronę imperium portugalskiego poprzez odnowę jego infrastruktury morskiej, a zwłaszcza poprzez spłatę portugalskiego długu. Takiemu rozwiązaniu sprzyjała szlachta i duchowieństwo. Ludzie wolą Portugalczyków ( Dom Antoine , przeor Crato), ale Cortezy nie mogą się zdecydować. Wielka burżuazja skłania się ku stronie hiszpańskiej z powodów ekonomicznych. Zamierza skorzystać z rynków oferowanych przez Hiszpanię i jej kolonie.

Henri I er umiera bez krawata. Filip II zwycięża pokazem siły przeciwko przeorowi Crato podczas bitwy pod Alcántarą (25 sierpnia 1580). Oznacza to koniec dynastii Aviz i początek dynastii Habsburgów . Z okazji posiadania Kortezów w Tomar (1581), król Filip Habsburg, intronizowany pod imieniem Filipa I Portugalii , przebacza poparciu przeora Crato i zobowiązuje się do przestrzegania wszystkich portugalskich praw i zwyczaje. Eksploatacja kolonii i administracja kraju pozostają wyłączną domeną Portugalczyków. Rządzona przez Habsburgów Portugalia jest obecnie powiązana in persona regis z hiszpańską monarchią katolicką , portugalski dwór zostaje de facto przeniesiony do Madrytu, ale królestwo zachowuje niezależność prawną, a także dużą autonomię polityczną. Unia Iberyjska pozwala królestwu odzyskać pewną stabilność gospodarczą, z chwilową spłatą ogromnego długu publicznego Portugalii, ale kraj ten stopniowo traci też pozycje na rzecz Holandii i Francji, tradycyjnie przeciwnych Habsburgom. W 1588 roku konflikt między Hiszpanią a Anglią zakończył się epizodem Niezwyciężonej Armady , w którym Portugalia straciła 12 okrętów. Pierwsza przeszkoda między portugalskim i kastylijskim powstać pod koniec panowania Filipa I st i kontynuować jego następcy Filipa II Portugalii, która traci zainteresowanie w kraju i administracji w ogóle. Przekazuje swoje uprawnienia wicekrólowi, który dąży do centralizacji władzy i kwestionowania autonomii Portugalii. Nowy król stał się niepopularny, zwiększając podatki, wykazując pewną tolerancję wobec nowych chrześcijan i podpisując rozejm z Holandią, która wykorzystała okazję do umocnienia swojego miejsca w portugalskich koloniach.

Wprowadzono nowy kodeks legislacyjny: rozporządzenia filipińskie ( 1603 ). Filip IV łamie umowy o autonomii kraju i dodatkowo zwiększa obciążenia podatkowe. Wybuchają kłopoty. W obliczu konkurencji ze strony Anglików i Holendrów, portugalskie place padały jeden po drugim: Ormuz w 1622 , Bahia w 1624 , Arguin w 1633 , São Jorge da Mina w 1637 . Odtąd Portugalia zwróciła się głównie do Brazylii, zagrożonej już przez Holendrów i Francuzów . Hiszpania staje się przyczyną wszystkich nieszczęść kraju. Wybuchają bunty i umacnia się jedność narodowa. Przeciwnicy wesprzeć księcia Jana IV z Braganza , oni wykorzystać pałacu królewskim w Lizbonie1 st grudzień 1640. 15 tego samego miesiąca Jan został królem Portugalii pod imieniem Jan IV.

Restauracja, absolutyzm i liberalizm

Po przywróceniu niepodległości Portugalii nastąpiła wojna z Hiszpanią, która trwała do 1668 roku . W Traktacie Lizbońskim Hiszpania definitywnie uznaje niepodległość swojego sąsiada.

W końcu XVII th  wieku i pierwszej połowie XVIII -tego  wieku , rozpoczyna poszukiwania górnicze Brazylii , gdzie została odkryta w złoto i kamienie szlachetne . Tymi bogactwami płacono także za towary importowane, głównie z Anglii ( w królestwie portugalskim prawie nie było przemysłu tekstylnego, a wszystkie tkaniny sprowadzano z Anglii ). Handlu zewnętrznego została oparta na winie i rozwój gospodarczy królestwa był napędzany przemysłu, już za panowania Józefa I er , przez wysiłkom markiz Pombal (minister między 1750 a 1777), aby odwrócić tę sytuację z wielkim reformy merkantylistyczne. To panowanie naznaczone było gwałtownym trzęsieniem ziemi , które zniszczyło Portugalię ( Lizbonę , Maderę i Algarve ) , Maroko , Wielką Brytanię i inne kraje1 st listopad 1755.

Aby nie zerwać sojuszu z Anglią , Portugalia odmówiła przyłączenia się do blokady kontynentalnej , w wyniku czego w 1807 r . najechały ją wojska napoleońskie . Dwór portugalski i rodzina królewska schronili się w Brazylii . Lizbona nie jest już stolicą portugalskiego Zjednoczonego Królestwa , które zostało przeniesione do Rio de Janeiro , gdzie pozostaje do 1821 r. , kiedy to Jan VI powrócił do Lizbony po pierwszą konstytucję . W następnym roku7 września 1822 rjego syn Pedro IV ogłosił się cesarzem Brazylii .

Podczas XIX th  century , Portugalia doświadczyła znacznych zaburzeń politycznych i społecznych (a wojny domowej i buntów i powstań wojskowych, jak rewolucja września 1836 The Revolution of Minho , że od patuleia ...). Pod koniec XIX -go  wieku , ambicje portugalski kolonialne różnią się od tych w języku angielskim, że różnica jest pochodzenia brytyjskiego ultimatum od 1890 roku . Ustępstwa wobec brytyjskich żądań i rosnące problemy gospodarcze skłaniają monarchię do coraz większej dyskredytacji. Karol I st i książę koronny Ludwik Filip Braganza zostali zamordowani dnia1 st luty 1.908. Monarchia utrzymywała się przez dwa lata pod rządami Manuela II , ale rewolucja zniosła ją.5 października 1910 rw wyniku czego Portugalia staje się republiką .

Republika, Estado Novo i powrót do demokracji

5 października 1910 rWkrótce po ogłoszeniu republiki młody król Manuel II udał się na wygnanie do Anglii . Podczas I wojny światowej portugalskie siły ekspedycyjne zostały wysłane do Francji, aby służyć u boku aliantów. Po kilku latach niestabilności politycznej naznaczonej walkami robotników, zamieszkami, zabójstwami politycznymi (jak krwawa noc 1921 r.) i kryzysami finansowymi, w 1926 r. armia przejęła władzę (przewrót wojskowy pod dowództwem generała Gomesa da Costy ). Generał Oscar Carmona zostaje mianowany przewodniczącym Rady, a następnie głową państwa.

Reżim wojskowy mianuje António de Oliveira Salazara , nauczyciela na Uniwersytecie w Coimbrze , ministra finansów, z pełnymi uprawnieniami budżetowymi , aby odwrócić gospodarkę kraju, co robi dramatycznie w ciągu roku. W 1932 r. został mianowany przewodniczącym Rady przez prezydenta RP generała Óscara Carmona .

Salazar konsoliduje władzę autorytarną, aw 1933 r. wprowadził nową konstytucję, która dawała mu pełne uprawnienia. Sprytny mąż stanu odsunął od władzy wszystkich generałów zamachu stanu z 1926 r. i określił w przemówieniu orientację reżimu: „wszystko dla narodu, nic przeciwko narodowi”. Założył jedną partię, Związek Narodowy. Zabronione są imprezy, związki i strajki. Estado Novo ( „Nowe Państwo”), jedno-party, nacjonalistyczny reżim, blisko ideologii włoskiej faszystowskiej partii (co najmniej do roku 1945 ), pozostał na miejscu przez ponad czterdzieści lat. W czasie II wojny światowej był neutralny . W 1940 roku rząd portugalski zorganizował wystawę portugalskiego świata .

Przedstawiając kraj jako jeden, niepodzielny i wielokontynentalny naród , dyktatorski reżim odmawia rozpoczęcia dekolonizacji  ; kolonie by nie istniały. W 1951 przemianował te „  prowincje zamorskie  ” , uspokajając w ten sposób krytykę społeczności międzynarodowej. Rezygnuje również z nazwy „Portugalskie Imperium Kolonialne” . Decyzje te prowadzą do serii konfliktów kolonialnych . Pierwszą kolonią, która się zbuntowała, była Angola w 1961 , następnie Gwinea Bissau w 1963 i wreszcie Mozambik w 1964 . Indie Zaletą tej sytuacji z załącznikiem Goa , Daman i Diu , wyspy Anjadip Wyspa podczas operacji Vijay w grudniu 1961. W latach 1974 i 1975 , Portugalia powinna dać niezależność wszystkich swoich kolonii, tylko dwa regiony n „nie podjęte niezależności: Madera i Azory . 10 września 1974, dwie pierwsze kolonie, które uzyskały niezależność od Portugalii to Wyspy Zielonego Przylądka i Gwinea Bissau . Sao Tome i Principe podążą następnie za12 lipca 1975 r.. Timor Wschodni był również portugalska kolonia do 28 listopada tego roku, gdzie zyskał niezależność. Ale dziewięć dni później Indonezja zaanektowała ją militarnie, ale przegrała bitwę dzięki powszechnemu oporowi, wysiłkom Portugalii i naciskom ONZ.

W wyniku wojskowego zamachu stanu, 25 kwietnia 1974 r. , rząd ustanowiony przez Salazara i kierowany przez Marcelo Caetano od 1968 r. (Salazar opuścił władzę po udarze, na który zmarł dwa lata później) został obalony. Tłumy demonstrują w stolicy Portugalii, by wesprzeć wojsko generała António de Spínola . W następnych dniach więźniowie polityczni zostają uwolnieni, cenzura prasy zostaje zniesiona, a sekretarz generalny Partii Socjalistycznej Mário Soares wraca z wygnania we Francji . We wrześniu 1974 r. generał de Spinola zrezygnował z prezydentury Republiki, aby zaprotestować przeciwko zbyt lewicowej orientacji rządu i MSZ (Ruch Sił Zbrojnych), bardzo szeroko penetrowanej przez PCP ( Portugalską Partię Komunistyczną ); wywiązała się bardzo silna konkurencja między PCP i MSZ z jednej strony, a Partią Socjalistyczną i Umiarkowaną Prawicą z drugiej o kontrolę władzy. Niemiecka Partia Socjaldemokratyczna, poprzez Fundację Friedricha-Eberta, udziela Partii Socjalistycznej znacznej pomocy finansowej; 25 kwietnia 1975 r. Partia Socjalistyczna i Umiarkowana Prawica wygrały wybory do Zgromadzenia Ustawodawczego, ale MSZ odmówiło zmiany orientacji politycznej na korzyść PCP; Kościół katolicki pod przewodnictwem Patriarchy Lizbony mobilizuje społeczeństwo obywatelskie do wspierania przeciwników PCP i MSZ, aby umożliwić Mario Soarèsowi objęcie funkcji premiera; dwukrotnie był wybierany na prezydenta republiki , pierwszy raz w 1986 i drugi w 1991 roku .

W latach czterdziestych i sześćdziesiątych Portugalia była jednym z członków założycieli NATO , OECD i EFTA . Opuścił tę ostatnią w 1985 roku, by w następnym roku dołączyć do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w tym samym czasie co Hiszpania.

W roku 1999 , Portugalia przystąpiła do strefy euro , a na 20 grudnia tego samego roku, rząd portugalski powrócił na terytorium Makau do Chin . Od czasu przystąpienia do Unii Europejskiej kraj ten trzykrotnie przewodniczył Radzie Europejskiej, aw 2007 roku w stolicy kraju podpisano Traktat z Lizbony .

Specyfika geopolityczna Portugalii

Obecne międzynarodowe granice lądowe

Z prawnego punktu widzenia Portugalia jest krajem, w którym nadal obowiązują najstarsze międzynarodowe granice lądowe w Europie i na świecie. La Raia , granica między Portugalią kontynentalną a Kastylią (wtopiona w dzisiejszą Hiszpanię ), pochodzi z 1297 r. na mocy traktatu z Alcanizes (najstarszy traktat międzynarodowy określający granice nadal obowiązujące).

W następnych stuleciach umowy demarkacyjne między władcami portugalskimi i kastylijskimi, a następnie hiszpańskimi, dotyczą organizacji autonomicznych wspólnot lokalnych znanych jako „  transraianas  ” o specjalnym statusie: np. wiosek Santiago, Rubiás e Meaus, znanych jako Couto Misto . Nie zmieniają trasy Rai . Unia iberyjskiej Korony (1580-1640) nie wpływa na trasę granicy Luso-kastylijskiego, ponieważ Portugalia podtrzymuje swoje istnienie jako suwerennego państwa (unia polityczna, ale nie jest osobiste, w persona Regis (w osobie król): władcy kastylijscy panują w Portugalii pod nazwą panowania portugalskiego, ze ścisłym rozdziałem administracji, walut, armii i imperiów).

Wreszcie, miasto Olivença , administrowane przez państwo hiszpańskie od 1801 r. i brutalnie kastylijskie w czasach frankizmu, pozostaje prawnie terytorium portugalskim, uznanym za takie przez Hiszpanię od czasu traktatów z Kadyksu (1810) i Wiednia (1817) i podlega retrocesji ( choć stale odrzucane przez Madryt). Część robót publicznych w regionie jest ponadto w wyłącznej gestii Portugalii (przywrócenie Pont da Ajuda w latach 1994-2000). A wielu mieszkańców Olivença ma obywatelstwo portugalskie (do którego mogą się ubiegać w taki sam sposób, jak mieszkańcy Lizbony, bez legalnej odmowy). W 2008 roku Olivença, portugalskie miasta przygraniczne ( raianas ) z jednej strony Arronches , Campo Maior , Estremoz , Portalegre i Elvas oraz hiszpańskie miasta przygraniczne La Codosera , Alburquerque i Badajoz z drugiej mieszany Euroregion, w tym Olivença, w celu znalezienia innowacyjnego rozwiązania tego problemu.

Granice wyspa Portugalii (stary Ilhas sąsiedztwie  (PT) ) termin na ich połowie XV -go  wieku: w 1419 roku na Maderze , od 1427 do 1432 roku na Azorach , aw 1438 dla Wyspy Selvagens .

Portugalia w kontekście iberyjskim

W kontekście iberyjskim państwo portugalskie jest reliktem historycznym w tym sensie, że jest ostatnim chrześcijańskim państwem zrodzonym w czasie rekonkwisty i jedynym obecnym spadkobiercą średniowiecznej Hiszpanii , podczas gdy inne narody i królestwa iberyjskie zostały wchłonięte, rozczłonkowane i kastylijskie. pod zwierzchnictwem Madrytu od czasu dekretów Nueva Planta (1707-1716).

Portugalskie państwo narodowe

Portugalia jest powszechnie uważana za najstarsze państwo narodowe w Europie.

De facto niepodległe od końca lat dwudziestych XX wieku ( bitwa pod São Mamede ), z uznanym królem w swoich granicach od 1139 roku, państwo portugalskie uzyskało formalne uznanie swojej niepodległości de jure na mocy traktatu z Zamory 5 października 1143 roku.

Język portugalski , podstawowy wyznacznik narodowości, pojawia się jako język literacki, różniący się od łaciny już w 1198 roku, wraz z Cantiga da Ribeirinha , napisaną przez trubadura Paio Soares de Taveirós  (pt) . Piętnaście lat później, wola króla Alfonsa II , datowany 1214, jest napisany w języku zrozumiałym dla portugalskojęzycznymi państwami XXI th  century. Tekst ten jest powszechnie uważany za najstarszy długi dokument literacki prozą napisany w języku portugalskim . Od 1255 roku portugalski został przyjęty jako język rejestrowy ( língua de registo ) w Kancelarii Królewskiej (Chancelaria Régia), za panowania króla Alfonsa III . Wreszcie, w 1385 roku, wraz z nadejściem dynastii Avis , portugalski stał się jedynym oficjalnym językiem królestwa dla aktów prawnych i administracyjnych (pięćdziesiąt lat przed standardami Kancelarii Angielskiej i ponad 150 lat przed Ordinance de Villers-Cotterêts ) . Wczesny rozwój i jednorodność językowa Portugalii pozwalają na szybki rozwój bardzo bogatej literatury , co przyczynia się do powstania poczucia narodowego (o czym świadczą średniowieczni chansonniers, czyli cancioneiros , uczeni do dziś w liceach. Portugalski, z cantigas de amigo , cantigas de amor i cantigas de escárnio e maldizer ).

Portugalczycy naród, w międzyczasie, wyłania się z XII th  wieku i przejawia się jako niezależny podmiot polityczny swojego suwerena środku XV -go  wieku. Od 1254 roku trzy zakony królestwa były związane z zarządzaniem władzą, z wezwaniami szlachty , duchowieństwa i ludu do Cortes de Leiria przez króla Alfonsa III . W 1372 roku, mali ludzie, nazywany „  arraia-Miúda  ” brutalnie ingeruje w politykę, aby przeciwstawić się małżeństwo króla Ferdynanda I er i Leonor Teles , z tętniącym życiem i popularnym buntu. Podczas kryzysu sukcesji do tronu od 1383-1385 , trzy rozkazy wziąć pokazac Jean I er i bronić niezależności kraju przed roszczeniami króla Jana I Kastylii . Lud (rzemieślnicy, burżuazja i ludność Lizbony), nadreprezentowany w „  partido nacionalista  ”, bierze czynny udział w Cortes de Coimbra 1385  (pt) i jest wielkim beneficjentem zmiany dynastii.

Z punktu widzenia źródeł pisanych, podczas gdy nowoczesne pojęcie narodu pojawiły się w Europie Zachodniej pod koniec XVIII e WCZESNE XIX XX  wieku wraz z rewolucją francuską , w Deklaracji Praw Człowieka z 1789 roku i wojen napoleońskich , przewlekłe portugalskim i tekstów literackich z renesansu wspomnieć o „narodu portugalskiego” politycznie spójnego podmiotu zbiorowego i kulturowo, którego występowanie jest powszechne we wszystkich klasycznych tekstach XVI -tego  wieku, na przykład w listach Diogo zrobić Couto ( "  tak esta Nossa nação portuguesa faltou esta Glória  „) , kroniki João de Barros („  a nação portuguesa […], que mais se apressa de fazer que dizer  ”), teksty Luís de Camões ( w szczególności w Les Lusiades , Chant V, strofa 97, gdzie Vasco da Gama jest to przykład wykonania narodu Podbijanie) i przez peregrination z Mendes Pinto . Podstawą obecnej kultury portugalskiej są także przypisane głównie XV TH i XVI -tego  wieku (podstawami kultury kulinarnej, muzycznej, literackiej, religijnej, architektoniczne, narodowej mitologii zbiorowej wyobraźni ...), Podczas złotej ery Portugalii i jej Overseas ekspansja .

Wczesny rozwój portugalskiego państwa narodowego i jego konsekwencje są przedmiotem wielu badań historycznych.

Portugalia i Ocean Atlantycki

Pozostałością jej ogromnego imperium kolonialnego i jego przeszłości dominacji oceanach , Portugalia, kraj o skromnych wymiarach, dzisiaj ma gigantyczny wyłączną strefę ekonomiczną , ponieważ wywiera ona suwerenność nad obszarem morskim ponad 1,720,000  km 2 (more ponad 18-krotność jego powierzchni). Portugalia, która posiada 111 th  miejscu w obszarze gruntów, ma 11 th  największy obszar wyłącznej morskiej świata, wyprzedzając Indiach i Chinach . Jest on w trakcie rozszerzania poza obecne 350 mil, co znacznie zwiększyłoby jego rozmiary i stworzyło ciągłą wyłączną strefę ekonomiczną między Portugalią kontynentalną , Azorami i Maderą . W ramach Unii Europejskiej Portugalia jest krajem, który posiada największą jurysdykcję morską znajdującą się w UE (tj. z wyłączeniem odległych brytyjskich terytoriów zamorskich oraz francuskich terytoriów „zamorskich” , znajdujących się poza Unią Europejską ).

W wyniku tego stanu rzeczy 53% handlu zagranicznego Unii Europejskiej przechodzi przez wody Portugalii, 60% portugalskiego handlu zagranicznego odbywa się drogą morską, a 70% importu krajowego jest transportowane tą samą trasą (w tym cała ropa naftowa). i 2/3 portugalski gaz). Jako ważny gracz na Oceanie Atlantyckim , państwo portugalskie jest zaangażowane w zapewnienie poszukiwania i ratownictwa morskiego na obszarze odpowiedzialności prawie 6 milionów kilometrów kwadratowych (ponad 63 razy jego powierzchnia lądowa). Z militarnego punktu widzenia państwo portugalskie przeznacza znaczną część swoich sił morskich i powietrznych do obsługi misji NATO na Północnym Atlantyku, zapewniając ochronę szlaków morskich i powietrznych w celu wzmocnienia bezpieczeństwa. Z ekonomicznego punktu widzenia kraj nadal czerpie znaczną część swojego bogactwa z morza, ponieważ 11% jego PKB , 12% jego miejsc pracy, 17% jego dochodów podatkowych i 90% jego dochodów z turystyki jest powiązanych do oceanów.

Tradycyjne oceaniczne powołanie Portugalii jest przedmiotem licznych studiów akademickich, historycznych, geografii, geopolityki i ekonomii. Według historyka Virgilio de Carvalho, jeden z zasadniczych etapów obsługi państwo narodowe Portugalczyk był jego „Atlanticization” THE XIV th i XV th  stulecia. Jego poprzednik, historyk Jaime Cortesão , podsumował historię Portugalii w formule: „Historię Portugalii można podsumować szeregiem wysiłków zmierzających do wykorzystania atlantyckich możliwości tego terytorium”, a realizacja tych wysiłków „wykuła indywidualność” Portugalii i „wpłynęły na historię ludzkości”.

Trochę danych geopolitycznych i historycznych

Podział administracyjny

Główne podziały administracyjne Portugalii to 18 dystryktów na kontynencie i jego autonomiczne regiony Azorów i Madery , które są podzielone na 308 gmin i 4257 parafii  (pt) . Powiaty stanowią najważniejszy podział kraju. Służą jako podstawa dla różnych podziałów administracyjnych, takich jak koła wyborcze .

Przed 1976 roku , dwie wyspy zostały również zintegrowane z ogólną strukturą portugalskiego dzielnicach, jednak ze specyfiki administracyjnych pod uwagę ich status samodzielnych dzielnic sąsiednich wysp, Dekret n o,  36453, tym4 sierpnia 1947 co skutkuje istnieniem trzech niezależnych okręgów na Azorach i jednej dla Madery:

Od 1976 r. Azory i Madera stały się regionami autonomicznymi, z własnym statusem polityczno-administracyjnym i agencjami rządowymi (art. 6. ust. 2 Konstytucji Republiki Portugalskiej ). Obecnie podział administracyjny podsumowuje poniższa tabela:

Dzielnice
Dzielnica Powierzchnia (km 2 ) Populacja Numerowana mapa dzielnic Portugalii. Dzielnica Powierzchnia (km 2 ) Populacja
01 Lizbona 02761 2 124 426 10 Guarda 05,518 0173 831
02 Leiria 03,517 0477 967 11 Coimbra 03,947 0436 056
03 Santarem 06,747 0445 599 12 Aveiro 02,808 0752,867
04 Setubal 05.064 0815,858 13 Viseu 05.007 0394 844
05 Beja 10.225 0154,325 14 Bragança 06,608 0148 808
06 Faraon 04.960 0421 528 15 Willa Real 04.328 0218 935
07 Evora 07,393 0170 535 16 Port 02395 1 867 986
08 Portalegre 06,065 0119 543 17 Braga 02673 0879 918
09 Castelo Branco 06,675 0208,069 18 Viana do Castelo 02255 0252.011
Regiony autonomiczne
Region autonomiczny Powierzchnia Populacja poganie
19 Azory 02.333 0243 101 Azorski
20 Madera 00,801 0244,098 Madera (s), Madera (s)

Portugalia jest również podzielona na trzy regiony NUTS pierwszego poziomu (oddzielające terytorium metropolitalne od dwóch regionów autonomicznych). Drugi poziom NUTS składa się z 18 okręgów metropolii, ale nie dzieli dawnych okręgów Azorów, które stanowią jeden region NUTS-2, jak również Madery: istnieje zatem 20 regionów na poziomie NUTS 2, ze stosunkowo zrównoważonym ludności (z wyjątkiem dzielnic Porto i Lizbony, które są od 5 do 20 razy większe od pozostałych). Podział ten, opracowany dla celów statystycznych, obowiązuje we wszystkich krajach Unii Europejskiej .

Polityka i administracja

Organizacje energetyczne

Portugalia jest jednolity stan z pomocą jednoizbowym systemie semi-prezydencki na podstawie konstytucji portugalskiej z2 kwietnia 1976(konstytucja znowelizowana w 1982 , 1989 , 1992 , 1997 , 2001 , 2004 i 2005 ).

Trzy główne elementy władzy to Prezydent Republiki i rząd, Zgromadzenie Republiki i sądownictwo . Konstytucja przyznaje podział lub rozdział władzy między władzą ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Republika Portugalii jest państwem świeckim . Prezydent RP wybierany na pięć lat pełni funkcję wykonawczą, którą dzieli z premierem. Obecnym prezydentem jest Marcelo Rebelo de Sousa , wybrany wluty 2016. Władzę ustawodawczą sprawuje Zgromadzenie Republiki ( Assembleia da República ), jednoizbowy parlament złożony z 230 deputowanych wybieranych na cztery lata (z których czterech reprezentuje Portugalczyków za granicą).

Na czele rządu stoi premier , który od czasu wyborów of4 października 2015 r., to António Costa , sekretarz generalny PS . Premier mianowany przez Prezydenta mianuje członków swojego rządu, których proponuje głowie państwa. Obecny rząd objął urząd26 listopada 2015. Antonio Costa utrzymał stanowisko premiera po wyborach parlamentarnych na początku października 2019 r., w których jego partia PS uzyskała największą liczbę głosów (36,65), co pozwoliło krajowi zachować stabilność parlamentarną i rządową.

Sądownictwo dzieli się na trzy porządki: sądowy, administracyjny i finansowy. Najwyższym sądem sądowym w kraju jest Sąd Najwyższy, najwyższym sądem administracyjnym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Obaj rządzą w kasacji . Ponadto Trybunał Konstytucyjny czuwa nad zgodnością prawa z Konstytucją .

Minimalny wiek wymagany do głosowania to 18 lat. Kobiety uzyskały prawo do głosowania w 1931 r. na mocy dekretu z mocą ustawy ( Decreto-lei 19694 de 5 de Maio z 1931 r. ), ale tylko kobiety z wyższym wykształceniem; ostatecznie wszystkie kobiety uzyskały prawo do głosowania w 1945 roku. Karę śmierci zniesiono w 1867 roku , ostatnia egzekucja odbyła się w 1849 roku .

Obecni liderzy

Marcelo Rebelo de Sousa , kandydat PSD w wyborach prezydenckich w styczniu 2016 r., został wybrany w pierwszej turze prawie 52% oddanych głosów. To jest9 marca 2016że objął urząd po złożeniu przysięgi przed parlamentem portugalskim. Marcelo Rebelo de Sousa zostaje w ten sposób następcą prezydenta Aníbala Cavaco Silvy, wybranego w 2006 roku i ponownie wybranego w 2011 roku. Po przybyciu na stanowisko głowy państwa portugalskiego Rebelo de Sousa znalazł się w sytuacji kohabitacji z szefem socjalistycznego rządu wspieranego przez że komuniści i radykalnej lewicy po wybory4 października 2015 r.. Jego główną rolą będzie zatem zapewnienie stabilności rządzącemu socjalistycznemu rządowi w celu uniknięcia ewentualnych kryzysów politycznych, jak również poszanowanie zobowiązań gospodarczych i finansowych kraju wobec Unii Europejskiej , Europejskiego Banku Centralnego , oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy .

4 października 2015 r., Partia Socjaldemokratyczna (PPD/PSD) cztery lata po powrocie do władzy wydaje się zwyciężyć w wyborach parlamentarnych, ale jej pierwsze miejsce zawdzięcza tylko istnieniu list wspólnych z CDS (listy wspólne tracą ponad 12% głosów w porównaniu z 2011 r. - 40,1% wobec 52,5% ogółu obu partii) i tym samym traci większość bezwzględną. Po raz pierwszy od czterdziestu lat osiągnięto porozumienie między Partią Socjalistyczną (PS) a dwoma innymi partiami podającymi się za radykalną lewicę, Blokiem Lewicy (BE) i Jednolitą Koalicją Demokratyczną (CDU), w większości liczby miejsc w Zgromadzeniu Republiki. Na poniższym 24 listopada , mimo szefa państwa niechęci, sekretarz generalny PS, António Costa , został mianowany premierem.

Po pojawieniu się lewicowej większości w portugalskim parlamencie socjalista Eduardo Ferro Rodrigues został wybrany na prezydenta Zgromadzenia Republiki w dniu23 października 2015 dzięki głosom posłów socjalistów, komunistów, ekologów i radykalnej lewicy.

Konflikty terytorialne

Dwa konflikty terytorialne nadal sprzeciwiają się Portugalii i Hiszpanii  ; w rzeczywistości Portugalia nie uznaje gminy Olivença za terytorium Hiszpanii . Po traktat wiedeński , Hiszpania wyraziła gotowość do poddania swoich okupowanych. Konstytucja portugalska w art. 5 ust. 3 uniemożliwia uznanie tego terytorium za hiszpańskie.

Istnieje również niejasny spór o wyłączną strefę ekonomiczną Portugalii na wodach terytorialnych Wysp Selvagens (mały archipelag na północ od Wysp Kanaryjskich ), pod władzą Portugalii. W Hiszpanii twierdzenia, zgodnie z którym podstawy nie znajdują się na osobnej płycie kontynentalnej, zgodnie z art 121 z Konwencji ONZ o prawie morza. Statusu wysp Salvagens jak zwykłe skały lub wręcz przeciwnie, jako wysp jest zatem w serce debaty. Wyspy te są obecnie rezerwatem przyrody, którego jedynymi mieszkańcami są dwaj strażnicy z Parku Przyrody Madery . Rok po roku władze portugalskie przejmowały hiszpańskie statki rybackie pływające w tych obszarach w celu nielegalnego połowu, a rządom donoszono o kilku nielegalnych przelotach hiszpańskich sił powietrznych.

Niezależność i fuzja

Efemeryczne ruchy niepodległościowe, bardzo niewielkie, istniały w latach 1975-1978 na Azorach i Maderze , dopóki te dwa archipelagi nie uzyskały statusu regionu autonomicznego . Od tego czasu nie istnieją. Inne ruchy domagają się połączenia Hiszpanii i Portugalii czy nawet Galicji (region Hiszpanii) i Portugalii.

Jeśli chodzi o fuzję między Hiszpanią i Portugalią, to przede wszystkim Hiszpanie, bardziej niż Portugalczycy, opowiadają się za ewentualną unią między tymi dwoma krajami. Prawie połowa Hiszpanów opowiada się za połączeniem obu narodów, podczas gdy Portugalczycy są nieco ponad jedną czwartą za życzliwość. Z sondażu przeprowadzonego w 2006 r. wynika, że ​​45,6% Hiszpanów jest za fuzją; wśród nich 43,4% broni nazwy Espanha dla hipotetycznej jednostki, ale 39,4% jest za nazwą Iberia . 80% zwolenników związku chce, aby stolicą był Madryt , wobec zaledwie 3,3% Lizbony .

Niektóre mniejszość galicyjska i tak zwane ruchy reintegracyjne, takie jak AGAL , twierdzą, że łączą narody Portugalii i Galicji, prowadząc kampanię na rzecz przywrócenia galicyjskiego jako dialektu osób mówiących po portugalsku . Zwłaszcza, że ​​Portugalia i Galicja mają języki ze starożytnego galicyjskiego, galicko-portugalskiego, który w rzeczywistości ma dwie współczesne odmiany: portugalski i galicyjski . Między Galicją a północą Portugalii istnieje kilka projektów transgranicznych, w szczególności w ramach Euroregionu Galicja/Północ-Portugalia (Galicia - Norte de Portugal, communidade de trabalho). Planowane jest zezwolenie na odbiór portugalskich kanałów telewizyjnych w Galicji, spośród sześciu obecnych pięć jest w języku kastylijskim lub hiszpańskim, a tylko jeden w języku galicyjskim . 10 lipca 2008sekretarz wykonawczy CPLP złożył deklarację, w której gwarantuje, że Galicja, nie będąc krajem, może mimo wszystko twierdzić, że jest członkiem stowarzyszonym CPLP, dzięki zgodzie rządu hiszpańskiego i że poinformował władze galicyjskie .

Geografia

Na północy kraju krajobraz jest górzysty; w centrum i na południu rozciągają się płaskowyże nadające się do uprawy.

Od Lizbony do Alentejo płaskorzeźba jest bardziej charakterystyczna dla równin. Przez Portugalię przepływa kilka rzek, niektóre mają swoje źródła w Hiszpanii, takie jak Douro , Minho , Guadiana i najsłynniejsza Tagus . Inne ważne rzeki rodzą się w Portugalii, takie jak Mondego , Sado i Mira . W kraju znajduje się kilka ekoregionów, w tym iberyjski sklerofil i las pół-liściasty .

Wyspy Azorów leżą na ryfcie pośrodku Oceanu Atlantyckiego . Niektóre z jego wysp, takie jak São Miguel w 1563 roku i Capelinhos w 1957 roku , weszły w reakcję wulkaniczną , co pozwoliło na rozszerzenie obszaru wyspy Faial . Po tych wszystkich erupcjach wulkanów w niedalekiej przyszłości może pojawić się nowa wyspa.

Najwyższy punkt w Portugalii jest Ponta do Pico w Pico jest starożytny wulkan, który jest wprowadzony trzy razy erupcji od XVI -tego  wieku , i niepewne w 1963 roku , najprawdopodobniej będzie w 1720 roku wzrośnie do 2,351  m . Ale w Portugalii kontynentalnej , najwyższego szczytu, w Serra da Estrela , znajduje się w dzielnicy Guarda i wzrasta do 1.993  m .

Berlengas archipelag położony jest 10 km od wybrzeża Portugalii, na Oceanie Atlantyckim . Archipelag ten składa się z Berlenga Grande , wysp Estelas i Grande Farilhão . Znajduje się dokładnie 5,7  mil od Cabo Carvoeiro .

Wyspy Madery , w przeciwieństwie do Azorów, które leżą na szczelinie pośrodku Oceanu Atlantyckiego , leżą na płycie afrykańskiej .

Kontynent Portugalia ma 1230 kilometrów linii brzegowej, na Azory w liczbie 667 kilometrów i Madera 250 kilometrów (w tym Deserted Wyspach , Selvagens i że od Porto Santo ). Ważną cechą portugalskiego wybrzeża jest istnienie Ria de Aveiro , ujścia rzeki Vouga , w pobliżu miasta Aveiro , o długości około 45 kilometrów i szerokości maksymalnie 11 kilometrów , która zawiera ogromne bogactwo ryby i ptaki morskie.

Ten kraj ma powierzchnię 92,906  km 2 dla Portugalii kontynentalnej , 2,355  km 2 na Azorach regionu , 741  km 2 dla Madeira regionu i Portugalia ma jeden z największych wyłącznych stref ekonomicznych (WSE) w Europie. , Która obejmuje powierzchnia około 1 683 000  km 2 .

Ekologia

Jest to trzecia co do wielkości ekskluzywna strefa w Unii Europejskiej i siedemnasta na świecie. Obszary chronione w Portugalii to jeden park narodowy, dwanaście parków przyrody, dziewięć pięć rezerwatów przyrody, pomników przyrody, siedem chronione krajobrazy, począwszy od Parku Narodowego Peneda-Geres do Estrela Parku Przyrodniczego Serra da i Rezerwatu Paul de Arzila . Jeśli chodzi o lasy portugalskie , bardzo rozpowszechnione są sosna (zwłaszcza Pinus pinaster i Pinus pinea ), kasztanowiec , dąb korkowy , dąb , dąb portugalski i eukaliptus .

Portugalia jest ważnym przystankiem dla ptaków migrujących , w miejscach Cape St. Vincent i Serra de Monchique , gdzie tysiące ptaków latające z Europy do Afryki w jesieni lub w kierunku przeciwnym można zobaczyć na wiosnę . Można również zaobserwować zjawiska wynurzania, szczególnie na zachodnim wybrzeżu, które jest bogactwem portugalskiej gastronomii i bioróżnorodności . Portugalskie wody morskie rzeczywiście należą do najbogatszych w bioróżnorodność na świecie.

W czerwcu 2017 roku pożary spowodowały śmierć 66 osób, co wywołało ostrą krytykę władz, oskarżonych o zaniedbania. W konsekwencji oszczędności i niskiego poziomu inwestycji publicznych, zarówno konserwatywne, jak i socjaldemokratyczne rządy od lat dążyły do ​​likwidacji usług leśnych, prywatyzacji lotniczych środków gaszenia pożarów i cięć budżetów na politykę leśną. W latach 2006-2016 liczba strażników leśnych zmniejszyła się o prawie jedną trzecią. Po tragedii rząd zobowiązał się odkupić od sektora prywatnego za siedem milionów euro sieć Siresp (system łączności między służbami ratunkowymi), uznawaną w dużej mierze za wadliwą.

Wyróżniono plantacje eukaliptusa, wysoce łatwopalnej benzyny. Według Ligi Ochrony Przyrody (LPN) to drzewo pochodzenia australijskiego jest najpospolitszym gatunkiem w Portugalii. Kraj ma największe na świecie zagęszczenie drzew eukaliptusowych. Plantacje te wykorzystywane są w szczególności jako surowiec dla przemysłu papierniczego, w szczególności The Navigator Company, jednej z najpotężniejszych firm w kraju. Według prezesa Stowarzyszenia Ofiar Pożaru Pedrógão Grande: „W latach 2002-2004 rząd José Manuela Barroso negocjował z firmą w celu zintensyfikowania jej rozwoju gospodarczego. Od tego czasu lokalne władze wydawały zezwolenia na sadzenie eukaliptusa mikrowłaścicielom z zamkniętymi oczami. Ponieważ polityka leśna opierała się na krótkoterminowym zysku, drzewo bardzo szybko rozmnażało się na najmniej uprzywilejowanych obszarach wiejskich. "

Główne miasta

Lizbona (który ma 547,733 mieszkańców w roku 2011 do miasta 2,042,477 dla Lizbona i 2,821,876 dla regionu metropolitalnego z Lizbony ) jest stolicą Portugalii od XIV -tego  wieku , bo aż do 1385 stolica Portugalii był Coimbra . Lizbona jest największym miastem w kraju, głównym ośrodkiem gospodarczym, z głównym portem morskim i lotniskiem w kraju. Jest to również najbogatsze miasto w Portugalii z PKB powyżej średniej europejskiej .

Porto (237 591 mieszkańców i 1 762 564 w obszarze metropolitalnym Porto w 2011 r.) jest drugim co do wielkości miastem Portugalii. Są też inne duże miasta, takie jak Aveiro (uważane za portugalską Wenecję ), Braga (miasto arcybiskupów ), Chaves (miasto historyczne i tysiącletnie), Coimbra (z uniwersytetem, najstarszym w kraju i jedną premierą w Europie ), Guimarães (Cradle City), Évora (Muzeum), Faro , Setúbal czy nawet Viseu .

Zaszeregowanie Miasto Populacja
1 Lizbona 552,700
2 Sintra 377 835
3 Vila Nova de Gaia 302,295
4 Port 237 591
5 Cascais 209 869
6 Loures 205 054
7 Braga 192.494
8 Amadora 184 106
9 Matosinhos 175 478
10 Oeiras 172 120
11 Almada 169 914
12 Gondomar 168 027
13 Seixal 158 268
14 Guimaraes 158 124
15 Odivelas 144,159
16 Santa Maria Da Feira 139 313
18 Vila Franca De Xira 136 886
19 Maia 135 306
20 Coimbra 134 463
21 Famalicão 133 832
22 Leiria 125,267
23 Setubal 121,185
24 Funchal 112 000
25 Valongo 93 858
26 Viana do Castelo 88 725
27 Paredes 86 854
28 Willa Do Conde 79 533
29 Aveiro 78 450
30 Mafra 76 685

W obszarze metropolitalnym Lizbony znajdują się miasta o dużym zagęszczeniu, takie jak Agualva-Cacém i Queluz (gmina Sintra ), Amadora , Almada , Amora , Seixal , Barreiro , Montijo i Odivelas . W obszarze metropolitalnym Porto największymi gminami są Vila Nova de Gaia , Maia , Matosinhos i Gondomar . W autonomicznym regionie Madery głównym miastem jest Funchal , stolica wyspy. W autonomicznym regionie Azorów znajdują się trzy duże miasta Ponta Delgada na wyspie São Miguel , Angra do Heroísmo na wyspie Terceira i Horta na wyspie Faial .

Pogoda

Klimat Portugalii jest Morza Śródziemnego zgodnie z klasyfikacją Köppen . Według tej klasyfikacji klimat charakteryzuje się głównie gorącymi i suchymi latami oraz mniej lub bardziej łagodnymi zimami. Zimą „najzimniejszymi” miesiącami są styczeń i luty , ale temperatury pozostają łagodne.

Średnio portugalskim wybrzeżu oceanu, temperatury wahają się od 18  ° C do 27  ° C letnim i ° C do 16  ° C zimowym wpływem Oceanu Atlantyckiego. We wnętrzu panuje silniejsza zmienność termiczna, temperatura waha się od 16  °C do 33  °C latem i od °C do 12  °C zimą. Śnieg spada na szczyty kraju w zimie. Jałowość jest bardziej widoczny w głębi kraju.

Tak więc, jeszcze położone na wysokości 700 metrów, miasto Braganza na północnym wschodzie kraju ma średnią 4,5  °C w styczniu, wartość porównywalną z doliną dolnego Rodanu. Nie wyklucza to jednak okresowych okresów zimna, jak we wszystkich regionach śródziemnomorskich. Latem najgorętsze i najbardziej suche miesiące to lipiec i sierpień , ze średnią temperaturą powyżej 20  °C prawie wszędzie w lipcu, osiągając w niektórych rejonach szczyty przekraczające 45  °C .

Czas ogrzewania wynosił 47,4  ° C .

Jednak według Köppena kraj ma dwa niuanse:

W Portugalii, podobnie jak gdzie indziej, można odczuć wpływ wysokości, zwłaszcza na wysokich wzgórzach w północno-wschodniej części kraju, gdzie może pojawić się śnieg , wpływ, który jednak pozostaje umiarkowany. Im dalej na południe, tym rzadszy lub nawet nieistniejący wpływ ten występuje w regionie Algarve . Możemy również przytoczyć przypadek terytoriów „zamorskich”, takich jak wyspy ( Azory i Madera ), które czerpią korzyści z klimatu oceanicznego lub tropikalnego w zależności od lokalizacji.

Gospodarka

Od 1985 roku, kraj ten wszedł w proces modernizacji i dołączył do Unii Europejskiej w roku 1986. Kolejne rządy przeprowadzić kilka reform, prywatyzacji wielu przedsiębiorstw kontrolowanych przez państwo i liberalizacji kluczowych obszarów kraju. Gospodarki , w tym sektora usług telekomunikacyjnych i finansowych. Kraj rozwinął gospodarkę typu kapitalistycznego, w coraz większym stopniu opartą na usługach. Portugalia jest jednym z jedenastu państw UE, które ustanowiły euro w 1999 roku.

W ten sposób kraj eliminuje starą walutę narodową, stosując parytet 200,482 escudo za jedno euro. Przez większość lat 90. wzrost gospodarczy Portugalii był powyżej średniej krajów Unii Europejskiej.

Częściowo dzięki środkom z Unii Europejskiej , kraj poczynił w ciągu ostatnich dwudziestu lat znaczące inwestycje w infrastrukturę i posiada wysokiej jakości sieć drogową i kolejową.

Na początku 2006 r. w Portugalii stopa bezrobocia wynosiła 7,7%, 8,7% wśród kobiet i 16,2% wśród młodych ludzi poniżej 25 roku życia. Jednak dwa regiony europejskie najmniej dotknięte bezrobociem to Portugalczycy: Azory i Madera ze wskaźnikiem 2,5%.

Głównym towarem eksportowym Portugalii są tekstylia , samochody , wyroby gotowe, podzespoły komputerowe i elektroniczne oraz materiały budowlane.

Od 1962 roku fabryka PSA w Mangualde produkuje pojazdy. W 2010 roku wyprodukowano tam 47.369 pojazdów, a cechą charakterystyczną jest to, że jest to głównie produkcja ręczna. Renault - Nissan rozpoczął tam produkcję samochodów elektrycznych w drugim kwartale 2011 roku.

Handel zagraniczny Portugalii koncentruje się głównie w Unii Europejskiej . Obecnie 80% portugalskiego eksportu trafia do krajów Unii Europejskiej , 5% do Ameryki Północnej , do krajów portugalskojęzycznych stanowi 4% eksportu.

Eksport wyrobów przetworzonych, takich jak tekstylia, odzież, obuwie, korek, obrabiarki , sprzęt transportowy, celulozowo- pochodne, papier i chemia stanowi 70% całkowitego eksportu.

Unia Europejska i Międzynarodowy Fundusz Walutowy przyszły z pomocą Portugalii pożyczką w wysokości 78 mld euro. Kryzys gospodarczy z 2011 roku miał następujące konsekwencje:

Pod konserwatywnym rządem Pedro Passos Coelho (2011-2015) Portugalia jest zaangażowana w „  politykę oszczędności  ” mającą na celu zmniejszenie deficytu publicznego i ożywienie sektora prywatnego: obniżenie płacy minimalnej i emerytur, podniesienie podatków i zmniejszenie pomoc. Deficyt pozostał jednak na poziomie 4,4% PKB, co doprowadziło do groźby sankcji ze strony Unii Europejskiej , podczas gdy dług spadł z 96,2% PKB w 2010 roku do 128,9% w 2014 roku. Niepewność i ubóstwo rosną w kraju. W latach 2006-2012 liczba pracowników otrzymujących płacę minimalną wzrosła ze 133 000 do 400 000 spośród około pięciu milionów osób aktywnych zawodowo, dzięki polityce mającej na celu zmniejszenie kosztów pracy .

Po wyborach w 2015 roku , nowy rząd kierowany przez António Costa ( Partii Socjalistycznej , Partii Komunistycznej i Blok Lewicy ) stanowi zerwanie z polityką poprzedniego rządu: „Polityka surowość następnie w ostatnich latach spowodowała bezprecedensowy wzrost bezrobocia z niszczące skutki społeczne dla młodych ludzi i najmniej wykwalifikowanych obywateli, a także rodzin i tysięcy bezrobotnych Portugalczyków. Wiąże się to również z dewaluacją godności pracy i praw pracowników”.

Płaca minimalna została podniesiona w 2016 r. i ponownie w 2017 r. w zamian za niższe składki dla pracodawców z 23% do 22%. Zwiększono emerytury i dodatki rodzinne, wzmocniono prawo pracy, obniżono podatki od niskich wynagrodzeń, wstrzymano prywatyzację usług publicznych i infrastruktury. Planowane jest również zlikwidowanie cięć w dochodach urzędników i skrócenie ich czasu pracy do 35 godzin tygodniowo. Obecne prognozy instytutów przewidują, że bezrobocie w Portugalii wyniesie 7% w 2019 r., najniższe od 2004 r. Wzrost PKB w 2017 r. szacowany jest na 2,5%.

Aby uszanować budżetową ortodoksję narzuconą przez traktaty europejskie, wydatki publiczne osiągnęły wyjątkowo niski poziom (1,97% PKB w 2018 r.). Ożywienie gospodarcze służyło więc przede wszystkim wyrównaniu deficytu i długu. Tę politykę oszczędności budżetowych realizuje minister finansów Mário Centeno , ekonomista wykształcony na Harvardzie i liberalna wrażliwość. Zamiast inwestować w sektor publiczny, rząd decyduje się na ratowanie prywatnych banków środkami publicznymi ( Novo Banco otrzyma 1,9 mld w 2019 r.). Ta decyzja ponownie wywołała wyzwanie ze strony radykalnej lewicy i komunistów, którzy zarzucili ministrowi, że woli „czyścić” prywatne banki niż dokonywać niezbędnych inwestycji w kraju. W 2019 roku uniwersytety są na skraju bankructwa, a system opieki zdrowotnej cierpi na brak zasobów materialnych i kadrowych. Zarządca publicznej infrastruktury kolejowej uważa, że ​​60% linii kolejowych jest w stanie „złym” lub „przeciętnym”. Mieszkania socjalne stanowią jedynie 2% zasobów mieszkaniowych.

Firmy prywatne są na ogół bardzo zadłużone. Ich długi stanowiły w 2017 roku 145% PKB.

Rolnictwo

Gospodarka, której przeszłość dominuje w rolnictwie i po zmianach w ostatnich latach, opiera się obecnie na usługach i przemyśle, które stanowią odpowiednio 67,8% i 28,2% portugalskiego sektora gospodarczego . Portugalskie rolnictwo korzysta ze sprzyjającego klimatu, rzeźby terenu i żyznych gleb. W ostatnich dziesięcioleciach nastąpiła intensyfikacja modernizacji rolnictwa i rybołówstwa, choć nadal pracuje tam 13% ludności czynnej zawodowo. Do drzew oliwkowych (które wystają ponad 4000  km 2 ), winnic, które zajmują (3750  km 2 ), pszenica (około 3000  km 2 ) i kukurydzy (które stanowią 2,680  kilometry 2 ) są głównymi rośliny uprawianej powierzchni.

Do win (najbardziej znany będąc porto The wino Madera i verde vinho ) i oleje portugalski są doceniane przez ich jakości. Portugalia jest również producentem owoców, zwłaszcza pomarańczy Algarvian, PERA-Rocha z Zachodu , wiśni z Gardunha i bananów z Madery . Istnieją również inne produkcje, takie jak ogrodnictwo , serowarstwo i kwiaciarstwo, takie jak burak , ser da Serra , olej słonecznikowy i tytoń . Portugalia wytwarza 52,5% światowej produkcji korka , eukaliptusa , wina , miedzi … Jest także głównym importerem produktów spożywczych. Import pochodzi z Unii Europejskiej 76%, 4% z Ameryki Północnej i 1% z krajów portugalskojęzycznych . Sektor podstawowy (rolnictwo) stanowi 2,8% PKB Portugalii, sektor wtórny (przemysł) 24,8%, a sektor usługowy 72,4%.

Energia

Portugalia jest wprawdzie mocno uzależniona od importu energii, w szczególności paliw kopalnych , ale ma jasną wizję prognozowania swojego zapotrzebowania na energię na kilkadziesiąt lat, przełożoną na wspólny model MARKAL z Hiszpanią .

Odnawialne energie

W 2017 r. Portugalia zużyła 28,1 proc. energii ze źródeł odnawialnych wobec 28,4 proc. w 2016 r. według danych Eurostatu opublikowanych w lutym 2019 r., czyli 2,9 punktu od celu krajowego 31 proc. Portugalia zajmuje drugie miejsce wśród sześciu krajów europejskich o zużyciu energii odnawialnej między 20 a 30%, za Estonią.

Rząd portugalski twierdził, że w 2010 r. 45% energii elektrycznej będzie produkowane ze źródeł odnawialnych.

  • Energia wodna jest głównym źródłem energii odnawialnej; Portugalia szacuje, że obecnie eksploatuje tylko 46% swojego potencjału hydroelektrycznego. [2]

Alqueva dam w Alentejo (stosowany w dziedzinie nawadniania i produkcji elektrowni wodnych ) utworzona największym sztucznym jeziorem w Europie Zachodniej i stanowiła jedną z największych inwestycji na świecie. Kraj.

  • W 2007 roku została oddana do użytku jedna z największych fotowoltaicznych elektrowni słonecznych na świecie, zlokalizowana w Brinches, gmina Serpa . Ale obecnie największa fotowoltaiczna elektrownia słoneczna znajduje się we wsi Amareleja , gmina Moura , powinna zostać ukończona w 2010 roku.
  • Jeśli chodzi o energetykę wiatrową, Portugalia miała na koniec 2013 roku zainstalowaną moc 4 724 MW, co stanowi  jedną z największych mocy wiatrowych na mieszkańca zainstalowanych na świecie.

W kraju znajduje się wiele farm wiatrowych , w tym największa w Europie od 2008 roku.

Turystyka

Turystyka jest bardzo ważnym sektorem, odpowiadając za 16,6% PKB w 2017 r. w porównaniu z 14,1 w 1995 r. Algarve, na południu kraju, jest głównym celem podróży z wieloma kurortami, klubami i hotelami wzdłuż wybrzeża w pobliżu Albufeiry i Faro. Tysiące wczasowiczów zjeżdżają się do tego regionu Portugalii przez cały rok, głównie od kwietnia do września . Głównym źródłem turystów są Hiszpanie (49%), a następnie Brytyjczycy (14%).

W czerwcu 2020 r. Portugalia jako pierwszy kraj europejski otrzymała znak bezpieczeństwa i higieny na świecie Safe Travels wydany przez Światową Radę ds. Podróży i Turystyki  (en) .

Transport

Transport był priorytetem w latach 90. równolegle z rosnącym wykorzystaniem pojazdów mechanicznych i procesem industrializacji.

Pierwsze portugalskich autostrad pochodzi z 1944 roku i związana Lizbonę do Stadionu Narodowego Jamor (obecnie ). Mimo budowy nowych odcinków w latach 60. i 70. tak naprawdę pod koniec lat 80. rozpoczęto budowę autostrad wielkogabarytowych. Dziś portugalska sieć autostrad obejmuje prawie całe terytorium, łącząc całe wybrzeże z głównymi miastami.

Kraj posiada również sieci Itinerários Principais (IP) i Itinerários Complementares (IC) , które mogą składać się z autostrad, dróg ekspresowych i dróg krajowych. Kraj posiada 68 732  km sieci drogowej, z czego 2600  km stanowi krajowa sieć autostrad. Do 2012 roku sieć autostrad powinna osiągnąć 3187  km .

Dwa główne ośrodki miejskie posiadają systemy metra  : metro w Lizbonie oraz metro Transportes do Sul dla Lizbony i metro w Porto .

Transport kolejowy pasażerów i towarów odbywa się na 2791  km obecnie eksploatowanych linii, z czego 1430 jest zelektryfikowanych, a około 900 umożliwia ruch z prędkością przekraczającą 120  km/h . Sieć kolejowa jest zarządzana przez REFER ( Rede Ferroviária Nacional , Krajowa Sieć Kolejowa), natomiast za transport pasażerski i towarowy odpowiada Comboios de Portugal (Koleje Portugalskie), które w 2004 r. przekształciło się w Comboios de Portugal (CP). Są to dwa przedsiębiorstwa publiczne . W 2006 r. CP przewiózł 133 mln pasażerów i 9,75 mln ton ładunku. Pierwsza linia kolejowa powstała w 1856 r. i została wybudowana o szerokości toru 1,674  m , podobnie jak w Hiszpanii.

Zaproszenia do składania ofert na budowę i eksploatację sieci kolei dużych prędkości , z połączeniami Lizbona-Madryt, Lizbona-Porto i Porto- Vigo , miały się rozpocząć w 2008 r. w przypadku pierwszego, aw 2009 r. w przypadku obu pozostałych. Prace powinny rozpocząć się w 2013 r. nad połączeniem Lizbona-Madryt i Porto-Vigo, aw 2015 r. nad połączeniem Lizbona-Porto. Inwestycja zaplanowana na tych trzech trasach to 7790 mln euro. W dalszym ciągu badane są dwie inne linie dużych prędkości: Aveiro - Salamanca i Évora - Faro .

Lizbona zajmuje położenie geograficzne, co sprawia, że ​​jest przystankiem dla wielu zagranicznych linii lotniczych. Obecnie trwają prace nad projektem nowego międzynarodowego lotniska w Alcochete, które zastąpi obecne lotnisko Humberto Delgado w Lizbonie . Główne lotniska to: Lizbona, Faro , Porto , Funchal (wyspa Madera) i Ponta Delgada (archipelag Azorów).

Porty przemysłowe stanowią duży udział w gospodarce. Jednak ich konkurencyjność zależy od wykorzystywania elastycznej siły roboczej i obniżania płac pracowników. Według Związku Dokerów i Działalności Logistycznej  : „Na przełomie 2013 roku władze uchwaliły ustawę o liberalizacji działalności portowej, która miała na celu osłabienie naszych warunków pracy. To spowodowało ogromne uciekanie się do podwykonawstwa. W sierpniu 2018 r. związki rozpoczęły ruch solidarnościowy z robotnikami w porcie Setúbal , około pięćdziesięciu kilometrów od Lizbony, gdzie 90% dokerów i logistyków było wtedy rekrutowanych na codzienny kontrakt. Według nich: „Ci niestali pracownicy nie mają ani urlopu, ani prawa do ochrony socjalnej w przypadku choroby lub wypadku przy pracy. Niektórzy mogą zostać zatrudnieni i zwolnieni dwa razy tego samego dnia w celu wykonania szesnastu godzin pracy ”.

Mieszkaniowy

Po kryzysie gospodarczym 2008 r. Portugalia akceptuje pewne postulaty Międzynarodowego Funduszu Walutowego , Europejskiego Banku Centralnego i Komisji Europejskiej , takie jak deregulacja rynku nieruchomości i rozwój oferty turystycznej w zamian za pomoc gospodarczą. W 2012 roku konserwatywny rząd Pedro Passos Coelho zmienił prawo najmu na korzyść wynajmujących, ułatwiając podwyższenie czynszu po zakończeniu najmu oraz eksmisję lokatorów w przypadku remontu lokalu. „Złote wizy” zostały stworzone w 2012 roku z myślą o obcokrajowcach, którzy kupiliby nieruchomość za ponad 500 000 euro, a status nierezydenta stałego oferuje korzystny system podatkowy dla europejskich emerytów, którzy przyjeżdżają osiedlić się w kraju i kupić tam dom.

Od końca 2018 roku Lizbona jest europejskim miastem z największą liczbą rezydencji Airbnb na mieszkańca. Ta liberalizacja rynku najmu doprowadziła jednak do wzrostu liczby eksmisji. Zabytkowe budynki, takie jak Pałac Świętej Heleny, zostały sprzedane prywatnym grupom, aby zamienić je w luksusowe apartamenty. Według Międzynarodowej Federacji Nieruchomości „kraj oferuje coraz więcej programów luksusowych nieruchomości. Wszystko opiera na golfie. Który wzywa do zamożnej klienteli ”.

Demografia

Populacja portugalska ( INE , Lizbona )
Port Lizbona
Rok Całkowity Zmiana Rok Całkowity Zmiana
1422 1,043,274 - 1900 5 423 132 + 7,4%
1527 1,262,376 + 21,0% 1911 5 960 056 + 9,9%
1636 1 100 000 -12,9% 1920 6 032 991 +1,2%
1736 2 143 368 + 94,9% 1930 6 825 883 + 13,1%
1770 2 850 444 +33,0% 1940 7 722 152 + 13,1%
1776 3 352 310 + 17,6% 1950 8 441 312 + 9,3%
1801 2 931 930 -12,5% 1960 8 851 289 + 4,9%
1811 2 876 602 -1,9% 1970 8 568 703 -3,2%
1838 3 200 000 + 11,2% Dziewiętnaście osiemdziesiąt jeden 9 852 841 + 15,0%
1849 3 411 454 + 6,6% 1991 9 862 540 + 0,1%
1864 4188410 + 22,8% 2001 10 356 117 + 5,0%
1878 4,550,699 + 8,6% 2011 10 562 178 + 2,0%
1890 5 049 729 + 11,0%

W portugalskim są pierwotnie celtyberowie i głównie Lusitanians . Gallekowieceltyckiego pochodzenia . Inne ważne wpływy: Rzymianie ( język portugalski wywodzi się z łaciny ), Wizygoci , Swebowie i Arabowie  ; wszystkie z nich zaludniły to, co dziś stanowi terytorium Portugalii. Z mniejszym wpływem, daj nam również przytoczyć Greków i Phoenicians - Kartagińczyków w południowej części kraju, Wandalowie ( Sillings i Hasdings ) Z Alans (zarówno wydalony lub częściowo ustępują do Wizygotów ).

Populacja portugalska składa się z 16,3% osób w wieku od 0 do 14 lat , 66,1% w wieku od 15 do 64 lat i 17,6% w wieku powyżej 65 lat . Średnia długość życia wynosi 78,21 lat, 81,69 lat dla kobiet i 74,95 lat dla mężczyzn. 93,3% Portugalczyków, 95,5% mężczyzn i 91,3% kobiet umie czytać i pisać, przy czym wskaźnik analfabetyzmu spada z biegiem lat. Wzrost populacji wynosi 0,305%. Na 1000 mieszkańców przypada 10,45 urodzeń i 10,62 zgonów na 1000 mieszkańców. Populacja kraju nie jest zatem odnawiana, a wskaźnik dzietności w Portugalii wynosi tylko 1,49 dziecko na kobietę . Portugalia jest jednym z krajów o najniższym wskaźniku umieralności niemowląt na świecie ( 5 na tysiąc ). Według ONZ w 2010 roku 60% Portugalczyków mieszka na obszarach miejskich, a 40% na obszarach wiejskich .

Nawet jeśli Portugalia jest krajem rozwiniętym , podstawowe warunki sanitarne nie obejmują jeszcze całego terytorium, są szczególnie rozwinięte w regionach Alentejo i Lizbona , a także w dolinie Tagu, gdzie największą koncentrację stanowi część ludności z dostępem. Obecnie nadal istnieje duża liczba mieszkań niepodłączonych do publicznej sieci sanitarnej (kanalizacja), niektóre nawet bez systemu sanitarnego. Dostęp do opieki zdrowotnej jest zagwarantowany dla całej populacji, dostęp do leków jest gwarantowany prawie dla całej populacji.

Prawie 550 000 imigrantów mieszka w Portugalii, co stanowi około 5% populacji Portugalii, z czego duża część pochodzi z Brazylii (66 700). Następna jest Ukraina (65 800), a następnie Republika Zielonego Przylądka (64 300). Są też inne narodowości, na przykład z Mołdawii , Rumunii , Gwinei Bissau , Angoli , Timoru Wschodniego , Mozambiku , Wysp Świętego Tomasza i Książęcej oraz wreszcie z Rosji .

Kultura

Kultura Portugalii odnajduje swoje korzenie w łacińskiej kulturze rzymskiej cywilizacji, a także Celtiberian (mieszanina pre-Roman i Iberyjskiego celtyckiej kultury ) i arabsko-muzułmańskiego (ze względu na islamskiej okupacji na Półwyspie Iberyjskim między 711 i 1492) .

Portugalia, kraj o długiej historii, który znał wiele wpływów obcych cywilizacji, jest domem dla budynków o niezwykłej architekturze , sztuce, meblach i kolekcjach literackich, które są odzwierciedleniem wydarzeń, które ukształtowały to terytorium i jego mieszkańców. Portugalczycy mają wiele obiektów kulturalnych, od muzeów po stare kościoły, które świadczą o ich dziedzictwie kulturowym.

W następstwie wielkich odkryć w XV -go  wieku z powodu ustanowienia dyktatury od 1926 do 1974 roku, wiele portugalski musieli emigrować w wielu krajach świata, głównie do ucieczki ubóstwo i wiele wojen kolonialnych. Konsekwencje tych licznych ruchów migracyjnych oznaczają, że dziś na świecie żyje ponad 130 milionów portugalskich potomków, głównie w Stanach Zjednoczonych , Brazylii , Francji , Kanadzie , Wielkiej Brytanii , Australii i Indiach . W związku z tym z tej diaspory wywodzi się wiele światowej sławy osobistości filmowych, muzycznych, sportowych i politycznych, które dziś tworzą bogactwo Portugalii na świecie.

Architektura

Architektura Portugalii jest architektura , która istniała, a które jest praktykowane na terytorium Portugalii, to dobrze powiedzieć przed założeniem Portugalii jako kraju w XII th  wieku. Termin ten obejmuje również budynki powstałe pod wpływem kultury portugalskiej lub przez portugalskich architektów w czasach portugalskiego imperium kolonialnego .

Architektura portugalska, podobnie jak wszystkie aspekty kultury portugalskiej , jest naznaczona historią kraju i ludów, które osiedliły się ze swoją kulturą na obecnym terytorium Portugalii. Wśród nich Rzymianie , Niemcy , Arabowie , ale także wpływy głównych europejskich ośrodków artystycznych , które wprowadziły do ​​kraju różne style architektoniczne , zarówno romański , gotycki , renesansowy , barokowy jak i klasyczny . Główne przejawy architektury portugalskiej można wymienić jako styl manueliński , lokalną wersję późnego gotyku oraz styl pombaliński , mieszankę późnego baroku i neoklasycyzmu, który rozwinął się po trzęsieniu ziemi w Lizbonie w 1755 roku.

Wczesna architektura

Wczesne przykłady działalności budowniczych w Portugalii sięgają neolitu i są miejscami związanymi z kulturą megalitów . W głębi kraju znajduje się duża liczba dolmenów (zwanych antas lub dolmenami ), tumuli ( mamu ) i menhirów . Region Alentejo jest szczególnie bogaty w megalityczne zabytki, takie jak Anta Grande do Zambujeiro, położony niedaleko Évory . Znajdują się tam wypukłe kamienie, pojedyncze lub ułożone w okrąg ( kromlechy ). Almendres Cromlech , także w pobliżu Évora, jest najbardziej obszerna strona na Półwyspie Iberyjskim, z prawie stu menhirów tworzących dwie elipsy zorientowane wschód-zachód.

Wzdłuż Tagu znajdują się prehistoryczne ufortyfikowane wioski pochodzące z okresu chalkolitu, takie jak Vila Nova de São Pedro w pobliżu Cartaxo i Castro do Zambujal w pobliżu Torres Vedras . Miejsca te były zajmowane około 2500 do 1700 pne. AD i były otoczone kamiennymi murami i wieżami, co było oznaką działań wojennych w tym czasie.

Od VI XX  wieku  pne. AD , północno-zachodnia Portugalia, podobnie jak sąsiedni region Galicji w Hiszpanii, doświadczyła rozwoju kultury castros ( cultura castreja ). Region ten pokryty był ufortyfikowanymi siedzibami (zwanymi citânias lub cividades ), które w większości będą nadal istnieć pod panowaniem rzymskim, gdy region zostanie włączony do prowincji Gallaecia . Godnymi uwagi stanowiskami archeologicznymi są Citânia de Sanfins w pobliżu Paços de Ferreira , Citânia de Briteiros w pobliżu Guimarães lub Cividade de Terroso w pobliżu Póvoa de Varzim .

Okres rzymski

Architektura znacznie wzrosła wraz z przybyciem Rzymian w II -go  wieku  pne. AD, który nazwał Hispanię Półwyspem Iberyjskim. Podbite wsie i osady często modernizowano według wzorów rzymskich, budując fora , ulice, teatry, świątynie, łaźnie, akwedukty i inne obiekty użyteczności publicznej. Powstała wydajna sieć dróg i mostów łącząca miasta i inne skolonizowane obszary.

Braga ( Bracara Augusta ) była stolicą prowincji Gallaecia i nadal posiada pozostałości łaźni publicznych, fontanny publicznej (zwanej Fontanną Idola) i teatru. Évora wyróżnia się bardzo dobrze zachowaną rzymską świątynią , prawdopodobnie poświęconą kultowi cesarza Augusta . Rzymski most przecina rzekę Tâmega w Chaves ( Aquae Flaviae ). Wokół Alfamy w Lizbonie znajdują się również pozostałości teatru ( Olissipo ).

Najlepiej zachowanymi pozostałościami rzymskich wiosek są te z Conimbriga położonej niedaleko Coimbry . Wykopaliska odsłoniły mury obwodowe, łaźnie, forum, akwedukt, amfiteatr , zabudowę mieszczańską ( insulae ) oraz luksusowe wille ( doms ) z centralnym dziedzińcem ozdobionym mozaikami. Innym ważnym miejscem wykopalisk w rzymskiej wiosce jest Miróbriga niedaleko Santiago do Cacém z dobrze zachowaną rzymską świątynią, łaźniami, mostem i pozostałościami jedynego znanego rzymskiego hipodromu w Portugalii.

Okres porzymski

Roman dominacja na Hispania zakończył germańskich najazdów ( Szwabii i Wizygotów ) z V -go  wieku. Z tego okresu dominacji Wizygotów (od 580 do 770) zachowało się bardzo niewiele budynków, głównie z powodu późniejszych przeróbek; Niemniej jednak pozostaje kaplica São Frutuoso z Montélios najbliższej Braga , który był częścią klasztoru Visigoth zbudowany w VII XX  wieku. Pomnik ten ma plan w formie krzyża greckiego z prostokątnymi gałęziami i centralną kopułą ; kopuła i gałęzie ozdobione są płaskorzeźbami. W kaplicy widoczne są wyraźne wpływy architektury bizantyjskiej, takie jak mauzoleum Galli Placydii w Rawennie .

Po 711 r., w okresie dominacji Maurów na Półwyspie Iberyjskim , wielu chrześcijan ( Mozarabowie ) mieszkało na terytoriach Maurów i miało prawo do praktykowania swojej religii i budowania kościołów. Punktem wyjścia rekonkwisty będzie zachowane chrześcijańskie królestwo Asturii (od 711 do 910), położone na północy półwyspu . Asturii architektura i Mozarabic sztuka wpłynie na przyszłość chrześcijańskich zabytków Portugalii. Najważniejszym jest niewątpliwie kościół São Pedro de Lourosa, znajdujący się w pobliżu szpitala Oliveira do , na którym widnieje napis 912 jako rok jego budowy. Kościół ten jest bazyliką o trzech nawach oddzielonych łukami podkowiastymi, narteksem w fasadzie oraz słupowymi i podkowiastymi oknami o wpływach asturyjskich w skrzydle środkowym.

okres mauretański

Podbój Półwyspu Iberyjskiego przez Maurów z Maghrebu w 711 położył kres dominacji Wizygotów w Hiszpanii, przemianowanej przez nowo przybyłych na Al-Andalus . Obecność Maurów głęboko wpłynie na sztukę i architekturę na terytorium Portugalii, szczególnie na południu, gdzie Rekonkwista została ukończona dopiero w 1249 r. Jednak w Portugalii, w przeciwieństwie do sąsiedniej Hiszpanii, niewiele budynków mauretańskich przetrwało nienaruszone do dnia dzisiejszego. Tradycyjne siedlisko w wielu miastach i wsiach w Portugalii ma proste białe fasady, które nadają całości wygląd przypominający wioskę w Afryce Północnej. Wiele wiosek i dzielnic miasta zachowało sieć dróg z okresu islamu, na przykład dzielnica Alfama w Lizbonie z wąskimi uliczkami i małymi domami i budynkami, które są śladami Koranu . Budynki mauretańskie były często budowane z adobe ( taipa ) i adobe i bielone .

Maurowie zbudowali silne zamki i fortyfikacje w wielu miastach, ale chociaż wiele średniowiecznych zamków Portugalii pochodzi z tego okresu, w większości przypadków zostały one gruntownie zmienione po chrześcijańskim podboju. Jednak jednym z najlepiej zachowanych jest zamek Silves , dawna stolica Al-Gharb, dzisiejszego Algarve . Zbudowany w latach VIII th i XIII th  wieku, Silves Zamek zachował swoje mury i kwadratowe wieże okresie Maurów i jego zbiorniki z XI -tego  wieku, które były wykorzystywane do zasilania miasta z wodą w razie oblężenia . Stare centrum miasta - Almedina - bronione było murami, basztami obronnymi i portalami, których część zachowała się do dziś.

Wiele meczetów zostało zbudowanych na terytorium Portugalii w okresie rządów muzułmańskich, ale wszystkie zostały przekształcone w kościoły lub katedry, a cechy sztuki islamskiej są obecnie trudne do zidentyfikowania. Na przykład katedry w Lizbonie , Silves i Faro zostały z pewnością zbudowane na miejscu wielkiego meczetu po rekonkwiście.

Jedynym wyjątkiem jest główny kościół Mértola w Alentejo . Mértola Meczet został zbudowany w drugiej połowie XII th  wieku i pozostaje, mimo że doświadczyła poważnych zmian, portugalskie najlepiej zachowany średniowieczny meczet.

Wewnątrz jego plan jest prawie kwadratowy z czterech oddziałów i łącznie 12 słupów podtrzymujących przecinające się żebra manueliński z XVI -tego  wieku.

Mimo, że dach został zmieniony i niektóre skrzydła usunął XVI th  wieku, wnętrze labirynt z jego leśnych filarów jest wyraźnie związany z innych meczetów w Hiszpanii i Afryce Północnej, które są współczesną. Na ścianach wewnętrznych nadal znajduje się mihrab , ozdobiona nisza wskazująca kierunek do Mekki .

Styl manueliński

Portugalia późnogotyckiej architektury charakteryzuje się pojawieniem się wystawny styl zwany manueliński na cześć Manuel I najpierw pod której królować większość budynków w tym stylu zostały zbudowane lub rozpoczęte. Styl manueliński łączy w sobie aspekty późnego gotyku z innymi renesansowymi , a dekoracja pokazuje wpływy renesansu hiszpańskiego (Plateresques, Isabellines ), włoskiego i flamandzkiego, ale także zapożyczenia z tradycji islamskiej dzięki podróży po Maroku .

Budynki w stylu manuelińskim są również często zdobione motywami naturalistycznymi typowymi dla epoki Wielkich Odkryć , takimi jak motywy spiralne nawiązujące do lin stosowanych w nawigacji, a także bogate kompozycje z motywów zwierzęcych i roślinnych.

Pierwszym znanym budynkiem w stylu manuelińskim jest Klasztor Jezusa z Setúbal . Klasztor kościół został wybudowany w latach 1490 i 1510 przez architekta Diogo Boitaca uważany za jednego z głównych twórców tego stylu. Trzyczęściowa nawa tego kościoła utrzymuje tę samą wysokość na całej swojej szerokości, jako próbę ujednolicenia przestrzeni wewnętrznej, której szczyt osiągnie w nawie kościoła Santa Maria Klasztoru Hieronimitów w Lizbonie, ukończonego w 1520 roku przez architekt João de Castilho. Nawa klasztoru Setúbal jest podtrzymywana przez skręcone kolumny, co jest jedną z cech charakterystycznych stylu manuelińskiego i które można znaleźć również w katedrze w Guarda i kościołach parafialnych w Olivenza , Freixo de Espada w Cinta i Montemor- o-Velho m.in. Budynki manuelińskie mają również zwykle wyszukane portale ze skręconymi kolumnami, niszami i motywami dekoracyjnymi zapożyczonymi z czasów renesansu i gotyku, takimi jak klasztor Hieronimitów lub klasztor Santa Cruz w Coimbrze.

Styl pombaliny

Lizbona trzęsienie ziemi z 1755 roku, a następnie przez tsunami i ognia, w dużej mierze zniszczone miasto. Joseph I st i premier Sebastião José de Carvalho e Melo , markiz Pombal, poprosił architektów i inżynierów do odbudowy uszkodzonych części Lizbony, gdzie dzielnicy Baixa .

Styl Pombaline to architektura użytkowa i świecka nacechowana pragmatyzmem . Podąża za prostym stylem inżynierów wojskowych z regularnymi i racjonalnymi aranżacjami, zmieszanymi z rokokowymi detalami i neoklasycznym podejściem do całości kompozycji. Baixa została przebudowana przez Eugénio dos Santosa i Carlosa Mardela. Markiz de Pombal narzucił zasady odbudowy. Modele architektoniczne zostały użyte jako test, symulując trzęsienie ziemi wokół nich, mając wojska maszerujące tuż obok nich, dzięki czemu budynki Pombaline są pierwszymi przykładami konstrukcji odpornej na trzęsienia ziemi. W Praça do Comercio , ulicę Augusta i Avenida da Liberdade są kwintesencją przykłady tego stylu. Praça do Comércio ma regularny i racjonalnego skład zgodnie z przebudową Baixa.

Styl Pombaline znajduje się również w Vila Real de Santo António , nowym mieście w Algarve zbudowanym przez Reinaldo Manuela dos Santosa. Styl ten jest wyraźnie widoczny w kompozycji urbanistycznej, a zwłaszcza na Rynku Głównym.

W Porto , za namową gubernatora więzienia João de Almada e Melo, odbudowano ulicę São João, a także sąd Relação, sąd apelacyjny i więzienie. Brytyjscy kupcy wprowadzili architekturę palladiańską z praça da Ribeira , fabryką (1785-1790) i szpitalem São Antonio (1770).

Literatura

Napisana w języku portugalskim lub w innych językach, literatura portugalska wyróżnia się słodyczą lirycznej poezji i gryzącym dowcipem prozy satyrycznej .

Ze względu na morską ekspansję Portugalii i masową emigrację, która nastąpiła po niej, literatura portugalska obejmuje wszystkie dzieła napisane przez autorów narodowości portugalskiej i związanych z Portugalią, niezależnie od ich miejsca urodzenia w metropolii lub w Cesarstwie , ich wyznania lub miejsca, w którym ich praca została napisana. Historię literatury portugalskiej można podzielić na różne okresy:

Literatura portugalska to jedna z najwcześniej rozwijających się literatur zachodnich, zawierająca teksty prozy i pieśni. Do roku 1350 trubadurzy galajsko-portugalscy rozszerzyli swoje wpływy literackie na większą część Półwyspu Iberyjskiego . Gil Vicente jest jednym z twórców portugalskiej i hiszpańskiej tradycji dramatycznej. W miarę rozwoju , gdziekolwiek się udają, Portugalczycy zabierają ze sobą swój język i dziedzictwo kulturowe, które wzbogacają swoimi odkryciami. Skutek tego zjawiska jest dwojaki. Z jednej strony portugalska literatura okresu nowożytnego jest literaturą światowej rangi. Prezentuje wyjątkowe bogactwo. Z drugiej strony, ważna część dzisiejszej literatury portugalskiej stanowi de facto podstawę dla literatur innych krajów portugalskojęzycznych.

Literackie ucieleśnienie narodu zwycięskiego, żołnierza , poety i człowieka teatru , Luís de Cam leaveses pozostawia po sobie pokaźny dorobek obejmujący niezliczoną ilość wierszy lirycznych i jedno z najważniejszych dzieł epickich Europy Zachodniej . Jego najbardziej znana książka Lusiady ( Os Lusíadas ), opublikowana w 1572 roku, opisuje genezę i zbiorową epopeję narodu portugalskiego, a także konstytucję jego imperium. Znaczenie tego poety i jego twórczości jest duże dla kraju i całej sfery portugalskojęzycznej. Portugalskie święto narodowe przypada w rocznicę jego śmierci. Język portugalski jest powszechnie określany jako „Język Cam”.es”.

Portugalski poezji XIX TH i XX th  stulecia prezentuje pojedynczej twarzy, który na przemian neoklasycznych i współczesnych modeli, jak dzieło Fernando Pessoa . Współczesną literaturę portugalską reprezentują tacy autorzy jak Camilo Castelo Branco , Almeida Garrett , Eça de Queirós , Sophia de Mello Breyner Andresen i António Lobo Antunes . Szczególnie popularny i zasłużony, José Saramago otrzymał w 1998 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury .

Muzyka

Tradycyjna muzyka portugalska jest zróżnicowana i bardzo bogata. Od folkloru z tańców zboczył (rejon Minho ), to Pauliteiros z Miranda (Województwo Mirandaise ) od Corridinho Algarve lub bailinho z Madery . Typowe instrumenty to cavaquinho , dudy , akordeon, skrzypce, perkusja , gitara portugalska (instrument charakterystyczny dla fado ) oraz różnorodne instrumenty dęte i perkusyjne . W kulturze popularnej wciąż istnieją zespoły filharmoniczne reprezentujące poszczególne miejscowości i grające różne style muzyczne, od popularnej po klasyczną.

Najbardziej znanym portugalskim stylem muzycznym jest fado , którego najsłynniejszym wykonawcą była Amália Rodrigues . Inni śpiewacy, tacy jak Alfredo Duarte Marceneiro , Vicente da Câmara, Nuno da Câmara Pereira, Frei Hermano da Câmara, António Pinto Basto i Herminia Silva, wyróżnili się jako fadyści. W ostatnich latach w fado pojawili się młodzi wokaliści, którzy odnieśli wielki sukces, między innymi Camané, Mariza , Ana Moura, Mafalda Arnauth i Mísia , a także młodzi gitarzyści, jak Bernardo Couto.

Ostatnio, dzięki Madredeusowi i śpiewakom takim jak Mariza, Cristina Branco czy Dulce Pontes , muzyka portugalska osiągnęła międzynarodowy poziom uznania, pomagając szerzyć język portugalski na całym świecie. Zacytujmy również Paulo Alexandre'a i jego piosenkę Verde Vinho , sprzedaną w nakładzie 200 000 egzemplarzy w Portugalii, której teksty i chórki rozeszły się po całym świecie, a także Lindę de Suzę , Lio i Helenę Noguerra, którzy zrobili kariery zwłaszcza we Francji i Belgii .

Wśród instrumentalistów zwraca uwagę kariera i kompozycje gitarzysty Carlosa Paredesa , najsłynniejszego z portugalskich mistrzów gitary. Jako odniesienie do piosenki z końca XX XX  wieku (zwłaszcza pre- i post-rewolucyjnej), znajdziemy między innymi Zeca Alfonso, Sérgio Godinho , Os Trovante. Nawet jeśli fado pozostaje najbardziej znanym gatunkiem poza granicami, „nowa” muzyka portugalska również odgrywa ważną rolę i wykazuje wielką oryginalność. Mafalda Veiga , Pedro Abrunhosa , David Fonseca , Lúcia Moniz , Jorge Palma , Rui Veloso , Aurea, CLA , GNR , Ornatos Violeta , Xutos & Pontapés , Amor Electro , Moonspell , The Gift , Da Weasel , Tiago Bettencourt , Palcy , Per7ume , Mao Do najbardziej znanych należą Morta , Diogo Piçarra i Primitive Reason .

Inne style muzyczne istnieją w Portugalii, takie jak Pimba , ten gatunek muzyczny stworzony w połowie lat 90. przez piosenkarza Emanuela z piosenką Pimba w 1995 roku  ; dla innych Quim Barreiros byłby początkiem tego gatunku muzycznego. Ten styl muzyczny mocno czerpie z odmiany, popu iz towarzyszeniem akordeonu , syntezatora i trąbek . Najwięksi w tej kategorii to Emanuel , Quim Barreiros , José Malhoa , Luis Manuel i Ruth Marlene .

Style tańca , electro , house i techno pojawiają się na samym końcu XX -go  wieku. Dance pojawiła się w 1998 roku w Portugalii z zespołem Santamaria, który odniósł wielki sukces. House i techno są bardzo obecne w Portugalii z DJ-ów takich jak : Rui Da Silva , Mastiksoul , DJ Vibe , Pete Tha Zouk , Pedro Cazanova , Diego Miranda , Robert S (PT), Xinobi , Moullinex , Branko ...

Brzmienia afro i latynoskie, takie jak kuduro , reggaeton , kizomba i zumba , były modne od około dziesięciu lat . W 2010 roku portugalski piosenkarz Lucenzo stał się numerem jeden w kilku krajach na całym świecie z tytułem Danza Kuduro .

Wielkim portugalskim fenomenem obecnego electro jest grupa Buraka Som Sistema, która osiągnęła mieszankę hip-hopu , kuduro i electro/dance.

Portugalia bierze udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1964 roku i wygrała festiwal po raz pierwszy w 2017 roku w Kijowie z Salvadorem Sobralem , który wykonuje piosenkę Amar pelos Do , napisaną i skomponowaną przez jego siostrę Luísę Sobral . Po tym zwycięstwie kraj po raz pierwszy zorganizował Konkurs Piosenki Eurowizji 2018 w Lizbonie , mieście wybranym na gospodarza festiwalu.

Gastronomia

Każdy region Portugalii ma swoje specyficzne kulinarne specjały, często inspirowane lokalnymi produktami. Podstawowymi produktami w tej kuchni są mięso (baranina, wieprzowina i drób), różne gatunki ryb i skorupiaków (duża różnorodność talerzy z dorsza - istnieje 365 odmian przepisów na dorsza). Caldeirada (rodzaj bouillabaisse) to typowe danie gminy Peniche  : jest ona wykonana z ryb, ziemniaków , cebuli , pomidorów i papryki . Najpopularniejszym serem jest ser da Serra da Estrela i ser Azeitão . Oczywiście istnieją inne popularne sery portugalskie objęte Chronioną Nazwą Pochodzenia .

Portugalia to silny kraj winiarski, najbardziej znane wina to wina z Douro , Alentejo i Dão, zielone wina z Minho oraz słodkie wina z Porto , Lourinhã i Madery . W cukierniach znajduje się ogromna lista odmian tradycyjnych przepisów, z których najbardziej znane to pastéis de nata (tajemnica przepisu jest zawsze dobrze zachowana), mole ovos z Aveiro , pastéis z Tentúgal , pão-de -ló i wiele innych. jeszcze.

Wśród typowych dań kraju, najbardziej popularne, a które są integralną częścią kuchni portugalskiejcozido à Portuguesa , bacalhau à brás jak również bacalhau na Gomes de Sa lub nawet prosię gotowane w stylu lat Bairrada rojões. Z Aveiro i Minho .

Kuchnia portugalska wpłynęła również na inne gastronomie, takie jak japońska , wprowadzając smażenie, które później dało tempurę .

Sport

Piłka nożna

Piłka nożna to sport znany, kochany i praktykowane w Portugalii. Eusébio jest wielkim symbolem portugalskiego futbolu, a ostatnimi zjawiskami popularności są Cristiano Ronaldo , Luís Figo , Rui Costa , João Vieira Pinto , Pauleta , João Félix i Diogo Jota , którzy są jednymi z wielu portugalskich piłkarzy o światowej renomie.

Sporting , Porto i Benfica są trzy największe kluby sportowe według ich popularności i liczby trofea. Zdobyli 12 tytułów europejskich, byli obecni w wielu finałach i byli stałymi zawodnikami na ostatnich etapach niemal każdego sezonu.

Zespół Sport Liga kreacja stadion Pojemność Trener
Sport Lizbona i Benfica (SLB) Piłka nożna Mistrzostwa Portugalii w piłce nożnej 28 lutego 1904 Estádio da Luz 65 200 Bruno Lage
Futebol Clube do Porto (FCP) Piłka nożna Mistrzostwa Portugalii w piłce nożnej 28 września 1893 Stadion Smoka 50 431 Sergio Conceição
Sporting Clube de Portugal (SCP) Piłka nożna Mistrzostwa Portugalii w piłce nożnej 1 st lipiec 1.906 Estádio José Alvalade XXI 50 095 Ruben Amorim

„  Seleção  ” został finalistą Euro 2004 u siebie, a Portugalia była gospodarzem europejskiego turnieju piłki nożnej w tym roku. Zespół przegrał tamtego roku w finale 0:1 z Grecją. Drużynie udało się również osiągnąć trzecie miejsce w mistrzostwach świata w piłce nożnej w 1966 roku i zajęło czwarte miejsce w mistrzostwach świata w piłce nożnej w 2006 roku . Portugalia zdobyła swój pierwszy poważny tytuł na Euro 2016 przeciwko gospodarzowi Francji, dzięki bramce napastnika Edera w dogrywce.

Portugalia jest również wspaniałym krajem piłki nożnej plażowej, ponieważ drużyna Portugalii w piłce nożnej plażowej ma w sumie 19 tytułów, w tym dwa Puchary Świata (w 2001 i 2015 roku ), pięć Euro BS League i sześć Euro BS Cup . Madjer jest głównym architektem tych różnych tytułów.

Zespół Futsal Portugalia jest również jedną z najlepszych drużyn na świecie w tym sporcie . Portugalia wygrała Euro Futsal 2018, pokonując w finale Hiszpanię. Ricardinho, pięciokrotnie ukoronowany najlepszym piłkarzem na świecie, jest kapitanem Portugalii w tym tytule.

Jazda rowerem

Portugalskie kolarstwo zostało naznaczone przez kilku znakomitych kolarzy, takich jak Joaquim Agostinho, który w latach 1969-1980 ośmiokrotnie finiszował w pierwszej dziesiątce Tour de France czy Rui Costa , mistrz świata z 2013 roku i trzykrotny zwycięzca Tour de Switzerland w 2012 roku. 2013 i 2014 . Co roku odbywa się Tour of Portugal . Jest to najdłuższa impreza pod względem liczby etapów (11) po trzech Grand Tourach.

Formuła 1

Portugalia była także gospodarzem Samochodowego Grand Prix . Portugalski samochodowe Grand Prix był test z Formuły 1 światowego mistrzostwa między 1958 i 1960 , a następnie od 1984 do 1996 roku , kiedy została ona zaskarżona na torze Estoril , położony na północ od Lizbony . Również w 2020 i 2021 startował na torze Autódromo Internacional do Algarve . Ten tor był również gospodarzem motocyklowego Grand Prix Portugalii. Na Autódromo Internacional do Algarve bierze udział również kilka wyścigów wytrzymałościowych i wyścigów Superbike .

Hokej na lodowisku

W hokeju na lodowisku drużyna Portugalii odnosi największe sukcesy na świecie. Jest to bardzo popularny sport i uprawiany w całym kraju. Wraz z Włochami i Hiszpanią są jedynymi trzema krajami, które mają profesjonalne mistrzostwo w tym sporcie.

Portugalskie sztuki walki Igrzyska Olimpijskie

Portugalia brała udział we wszystkich edycjach Letnich Igrzysk Olimpijskich od 1912 roku, ale w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich brała udział tylko osiem razy od 1952 roku .

Portugalscy sportowcy zdobyli łącznie 24 medale na Letnich Igrzyskach Olimpijskich i żadnych medali na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich . Większość medali zdobyli w lekkoatletyce , żeglarstwie i jeździe konnej .

Religia

Kościół i państwo są formalnie oddzielone podczas pierwszej Republiki Portugalskiej ( 1910 do 1926 ), powtarzane separacji w portugalskiej konstytucji z 1976 r . Portugalia jest państwem świeckim . Oprócz konstytucji , dwa najważniejsze dokumenty dotyczące wolności religijnej to Concordat du18 maja 2004 r.(zastępując te z lat 1940 i 1886) między Portugalią a Stolicą Apostolską i „Ustawą o wolności religijnej” z 2001 r.

Większość Portugalczyków (około 84,5%) jest wyznania katolickiego .

Portugalia jest podzielona na dwadzieścia diecezji , zgrupowanych w trzech prowincjach: Braga, Lizbona i Évora. Jego główne sanktuaria to Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej (z Kaplicą Objawień ) oraz Sanktuarium Chrystusa Króla .

Około połowa ślubów w Portugalii to śluby katolickie . Rozwód jest dozwolony przez portugalski kodeks cywilny, za obopólną zgodą lub na wniosek do sądu złożony przez jednego z małżonków.

W Portugalii praktykowane są również inne religie z chrześcijaństwa . Obecnie istnieje społeczność 100 000  ewangelików, a Świadkowie Jehowy liczą prawie 50 000 wiernych. Ponadto w 2009 roku w corocznych obchodach upamiętnienia śmierci Chrystusa uczestniczyło około 100 000 osób .

W anglikanie są organizowane w Lusitanian Katolickiego Apostolskiego Kościoła Ewangelickiego , założona w 1880 roku.

Społeczność żydowska pozostaje obecna w Portugalii pomimo dekretu5 grudnia 1496od Manuel I st że zmusiła społeczność żydowską do wyboru między zamiany lub wydalenia z kraju i masakrze 1506 rozwiniętej kultury żydowskiej w mieście Belmonte , gdzie nadal istnieje społeczność żydowska i gdzie Żyd muzeum zostało otwarte w 2005 roku Od 2006 roku w Portugalii jest około 8000 Żydów.

Islam jest obecny w Portugalii. Według Instituto Nacional de Estatística w 1991 r. w kraju istniała społeczność 9134  muzułmanów . Większość tej populacji pochodzi z byłych regionów zamorskich , takich jak Maroko , Gwinea Bissau i Mozambik .

Głównym meczetem w kraju jest Centralny Meczet w Lizbonie . W Mértoli nadal znajduje się meczet, ale po rekonkwiście został on przekształcony w kościół katolicki .

Święci Portugalii

Języki

język portugalski

Oficjalnym językiem Republiki Portugalskiej jest portugalski , w 2008 r. posługuje się nim ponad 240 milionów ludzi na całym świecie. Był to szósty najczęściej używany język na świecie i trzeci najczęściej używany język europejski na świecie. Jest oficjalny w Portugalii, Brazylii , Angoli , Republice Zielonego Przylądka , Gwinei Bissau , Makao , Mozambiku , Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej oraz Timorze Wschodnim , ale jest również używany w starożytnych Indiach po portugalsku ( Goa , Daman i Diu oraz Dadra i Nagarhaweli ). oraz w niektórych spornych terytoriach (takich jak Olivença w Hiszpanii) lub sąsiadujących krajach luzofońskich (takich jak Urugwaj z Brazylią ).

Portugalski ma również oficjalny status w Unii Europejskiej , Unii Narodów Południowoamerykańskich , Unii Łacińskiej , Mercosur , Południowoafrykańskiej Wspólnocie Rozwoju i Unii Afrykańskiej . Portugalski jest czasami określany jako „język Camões” ( Luís de Camões , autor Os Lusíadas ).

Inne języki Portugalii są również oficjalnie uznawane:

Portugalia wydaje się być językowo jednorodna, ponieważ 96% mieszkańców posługuje się portugalskim jako językiem ojczystym; ale również kilka dialekty, tym Azorów , w Algarvio , w Alentejo , w Minhoto w Beirão , w Madery , dialekcie Beira Alta i Mondego , dialekcie Castelo Branco i Portalegre i wreszcie dialekcie i czosnkiem Ja- Montes .

Święta i święta

Święta i święta w Portugalii
Przestarzały Nazwisko Obserwacje
1 st  stycznia Święta Maryjo Matko Boża Nowy Rok , chrześcijańskie obchody święta Maryi (Matki Jezusa)
luty Karnawał Mardi Gras.
marzec - kwiecień Dobry piątek Chrześcijańska celebracja męki i śmierci Chrystusa .
marzec - kwiecień święta Wielkanocne Chrześcijańska celebracja zmartwychwstania Chrystusa .
25 kwietnia Rewolucja goździków Dzień Wolności (rocznica końca dyktatury w dniu 25 kwietnia 1974 r.).
1 st  maja dzień pracy Święto pracowników.
maj - czerwiec Świętuje Boga Katolicka celebracja Ciała i Krwi Chrystusa .
10 czerwca Święto narodowe Rocznica śmierci poety Camõesa w 1580 roku .
15 sierpnia Założenie Katolicka uroczystość wniebowstąpienia Marii Panny do raju .
5 października Utworzenie Republiki Dzień Republiki (ustanowiony w 1910 r .).
1 st  listopad Toussaint Katolickie święto Wszystkich Świętych.
1 st  grudnia Przywrócenie niepodległości Święto Niepodległości (przywrócone w 1640 roku po 60 latach unii z Hiszpanią w Unii Iberyjskiej ).
8 grudnia Niepokalane Poczęcie Katolickie święto poczęcia Najświętszej Marii Panny , patronki Portugalii od 1646 roku .
25 grudnia Boże Narodzenie Chrześcijańskie obchody narodzin Chrystusa
Rodzinnego Dnia.

Głoska bezdźwięczna

Radio

Radio pojawi się w pierwszej części XX th  wieku . Pierwsze audycje zostały nadane w 1932 r. przez Emissora Nacional (Nadajnik Krajowy), oficjalnie założony w 1935 r. , ale istniejący od 1930 r. , na mocy dekretu, który utworzył Direcção dos Serviços Radio eléctricos (kierunek Radia Elektrycznego), autoryzując jednocześnie nabycie pierwszych średnich częstotliwości i wysokiej częstotliwości spedytorów w Portugalii. W 1934 r. dokonano pierwszych audycji na wysokich częstotliwościach . Stworzona w ramach wewnętrznych i zewnętrznych ram politycznych , w których radia krajowe odgrywały przede wszystkim rolę nośnika interesów rządu, ta cecha została bardziej zaakcentowana w przypadku Portugalii, zgodnie z reżimem totalitarnym, który trwał do 1974 roku .

Po tym reżimie stacje radiowe zostały znacjonalizowane, a następnie utworzono PROW ( Radiotelevisão Portuguesa ). Jego ewolucja była kontynuowana, wraz z wewnętrznymi reorganizacjami i reformami, w 2004 roku nazwano ją RTP ( Radio-telewizja Portugalii ). Obecnie RTP, państwowe przedsiębiorstwo publiczne, ma trzech emitentów: Antena 1 , Antena 2 i Antena 3 . Oprócz nich istnieją inne prywatne stacje radiowe, takie jak Radio Renascença , Rádio Comercial , RFM , MEGA FM , Best Rock FM , Cidade i Rádio Clube Português . Istnieje również około 100 stacji lokalnych i regionalnych.

Telewizja

Telewizji pojawił się w Portugalii w latach 1950 . Z inicjatywy rządu portugalskiego utworzono RTP SARL15 grudnia 1955. Eksperymentalne transmisje RTP (później znane jako RTP1 ) rozpoczęły się w 1956 roku od popularnej w Lizbonie Feiry . Niemniej jednak emisje zaczną obowiązywać dopiero w 1957 roku . Stając przed koniecznością zorganizowania programów w taki sposób, aby zadowolić widzów, RTP stworzyło w 1968 roku nowy kanał: RTP2 .

W 1975 r. RTP została upaństwowiona, przekształcając ją w spółkę publiczną. Pod koniec XX th  wieku , państwo udzieliło licencji na utworzenie dwóch niezależnych kanałów telewizyjnych: z WNP w 1992 roku i TVI w 1993 roku .

Obecnie RTP1 , RTP2 , RTP Memoria, SIC i TVI to istniejące kanały krajowe w Portugalii. W rzeczywistości od 2016 roku kanał „RTP Memoria” może być oglądany przez całą populację portugalską bez kabla. Oprócz kanałów krajowych istnieją również dwa kanały regionalne, RTP Azores, który powstał w 1975 roku i RTP Madeira, który powstał w 1972 roku . RTP, SIC i TVI mają kanały międzynarodowe, a także satelitarne, kanały międzynarodowe to TVIi , RTPi i SICi . W Portugalii możliwy jest również odbiór innych kanałów drogą kablową i satelitarną. Wraz z rozwojem technologicznym możliwe jest obecnie oglądanie telewizji przez Internet i telefon . W przypadku TVI możesz oglądać telewizję na żywo na TVI PLAYER

Główną portugalską siecią kablową jest NOS, która oferuje wiele kanałów tematycznych (MTV Portugal, SIC Radical, Sport TV…).

Pośpiech

Açoriano Oriental jest najstarsza gazeta w Portugalii. Jest również jednym z dziesięciu najstarszych na świecie. Został założony na18 kwietnia 1835, w okresie odpowiadającym złotemu wiekowi dziennikarstwa na poziomie krajowym i międzynarodowym.

Cztery miesiące przed ukazaniem się tej pierwszej publikacji, została ogłoszona pierwsza ustawa o wolności prasy w Portugalii. Od czasu wprowadzenia tej ustawy na przestrzeni lat pojawiło się kilka gazet, z których najbardziej znane to O Século , Diário de Notícias i Jornal de Notícias .

W Portugalii istnieje kilka czasopism o różnej tematyce; główne portugalskie czasopisma to:

Kody

Kody Portugalii to:

Uwagi i referencje

Uwagi

(pt) Ten artykuł jest częściowo lub w całości zaczerpnięty z artykułu z Wikipedii w języku portugalskim zatytułowanego „  Portugalia  ” ( patrz lista autorów ) .
  1. Przed 1999  : portugalskie escudo .
  2. Aby zapoznać się z rycinami rupestral jaskini Mazouco, zobacz artykuł w języku portugalskim Gravuras rupestres do Mazouco  (pt) .
  3. W dziedzinie medycyny, matematyki, trygonometrii, astronomii, geografii i kartografii.
  4. W szczególności techniki nawigacyjne.
  5. Wraz z importem nowych odmian rolniczych i nowych technik nawadniania.
  6. „A presença árabe-muçulmana na Península Ibérica alargou-se por vários seculos e influenceiou a civilização portuguesa, no período decisivo em que se definia o seu sercultural” (Profesor Doutor António de Director of the Instituto Is Farinhato, Universidade de Lisboa , 1986).
  7. Uznany w 1438 przez przeglądarkę Diogo Gomes , że wyspy Selvagens otoczone są suwerenne rozmycia podczas XV E i początku XVI -go  wieku przed czym ostatecznie umieszczona pod uzależnienia Madery w pierwszej połowie XVI -go  wieku. Hiszpania domaga się swoich praw do tego terytorium od 1881 roku, jako integralna część Wysp Kanaryjskich .
  8. Dom Afonso Henriques zostaje ogłoszony królem Portugalii przez swoich szlachciców i żołnierzy25 lipca 1139w bitwie pod Ourique .
  9. Henryk IV jest pierwszym królem Anglii, którego językiem ojczystym jest angielski. A „francuskie prawo”, zmieszane z angielskimi wyrażeniami, nie zostanie ostatecznie zniesione z angielskich sądów aż do 1731 r. Zob.: Le français et les Langues Historiques de la France , Hervé Abalain, Jean-Paul Gisserot editions, s. .  80 .
  10. Portugalscy historycy uważają, że portugalska burżuazja miejska uświadamia sobie przy tej okazji polityczną siłę zbuntowanych mas. Zob. MARQUES, AH Oliveira, Breve História de Portugal , Lisboa, Presença, 1998, s.  113-119 .
  11. Portugalia uzyska rozszerzenie swojej wyłącznej strefy ekonomicznej poza 350 mil, jeśli protokół z Azorów zostanie potwierdzony przez ONZ.
  12. W Kodeksie Sprawiedliwości Wojskowej. Została przywrócona do pracy w czasie I wojny światowej, w 1916 roku, za przestępstwa zdrady wyłącznie w czasie wojny. Została ona całkowicie zniesiona w 1976 r. pod rządami nowego demokratycznego reżimu.
  13. Zgodnie z bullą papieską z czasów rekonkwisty .
  14. To wyjaśnia dużą liczbę luzytanizmów nawiązujących do flory azjatyckiej w języku francuskim. Nawet dzisiaj niezliczone terminy medyczne pochodzą z języka tupi , języka używanego przez tubylców z brazylijskiego imperium, sprowadzonego do Europy przez Portugalczyków.
  15. Jeśli portugalski jest, jak dotąd, centralny pojazdu literatury portugalskiej, liczba portugalskich pisarzy, w ciągu wieków, pisze sporadycznie przy użyciu innych języków, w tym łaciny do XVI th  century (Damião de Góis i Uriel Acosta na przykład jeszcze niektóre ze swoich wspaniałych tekstów napisali po łacinie), ale także kastylijskim (Gil Vicente, Camões, Sá de Miranda i Rodrigues Lobo byli doskonale dwujęzyczni i pozostawili niektóre teksty po kastylijsku), francuskim (José Custódio de Faria, Eça de Queiros i Fernando Pessoa w szczególności podawali kilka książek, tekstów i artykułów w języku francuskim) lub angielskim (Fernando Pessoa, doskonale dwujęzyczny w języku angielskim, napisał niewielką część swojej pracy poetyckiej w języku angielskim).
  16. Odnajdujemy w okresie Gharb al-Ândalus kilku cennych poetów muzułmańskich osiadłych na stałe na terytorium starożytnej rzymskiej Lusitanii, w szczególności Al-Mu'tamid (król taifa Sewilli), Ibn Bassam (w Santarém, wówczas zwany Xantarim), Ibn'Amar i Ibn Harbun (z Silves).

Bibliografia

  1. Zgromadzenie Republiki, „  Konstytucja Republiki Portugalskiej: VII th zmiany konstytucyjne  ” , portugalski parlament,2005(dostęp 17 lipca 2014 r . ) .
  2. (en) „  Europa :: Portugalia – The World Factbook – Centralna Agencja Wywiadowcza  ” , na stronie www.cia.gov (dostęp 27 sierpnia 2020 r. )
  3. Portugalia Wskaźnik rozwoju miast
  4. „  niedziałający link  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogleCo robić? ) , 27 marca 2019 r..
  5. - Portuga - Ficha País Março 2016 - Comércio internacional .
  6. Cała Europa - Społeczeństwo - Współczynnik dzietności w Unii Europejskiej - 16.03.2016  : „Ogólnie Eurostat odnotowuje wzrost współczynnika dzietności w UE w latach 2001-2014 z 1,46 do 1,58 urodzeń na kobietę . Na szczycie skali znajduje się Francja ze współczynnikiem dzietności 2,01, a na samym dole Portugalia z 1,23. ”.
  7. Portugalska imigracja do Brazylii i Francji , konsultacja 25 marca 2009 r.
  8. „  Populacja portugalska w Luksemburgu  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Que faire? ) (Dostęp 4 maja 2013 ) , dostęp 25 marca 2009.
  9. Portugalska imigracja do Szwajcarii , dostęp 25 marca 2009.
  10. Portugalska Imigracja do Kanady , dostęp 25 marca 2009.
  11. „  Ambasada portugalska w Andorze  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Co robić? ) (Dostęp 16 kwietnia 2009 ) . 15,75% ludności Andory to Portugalczycy.
  12. „  Turystyka wciąż rośnie w Portugalii  ”, L'Echo Touristique ,16 lutego 2019 r.( przeczytaj online , skonsultowano 8 marca 2019 r. ).
  13. Światowe targi w Lizbonie w 1998 r. , obejrzano 26 marca 2009 r.
  14. Portugalia i Hiszpania wspólnie aplikują , zasięgnięto opinii25 marca 2009.
  15. „  Definicja języka iberyjskiego  ” , na stronie cnrtl.fr (dostęp 21 października 2012 r . ) .
  16. Mark Gielen, Portugalia , s.  16.
  17. Patrick Frilet i Jacqueline Wilmes, Portugalia , s.  11.
  18. Joseph Pérez , Historia Hiszpanii , Paryż, A. Fayard,1996, 921  s. ( ISBN  978-2-213-03156-9 , OCLC  301631483 ) , s .  34 : według Josepha Péreza „wśród najeźdźców 711, właściwi Arabowie stanowili niewielką mniejszość [...] większość składała się z Berberów. [...] Dlatego Hiszpanie, aby przywołać dominację muzułmańską, wolą mówić o Maurach, czyli o Afrykanach Północnych. ”.
  19. Jean Flori, pierwszej krucjaty: chrześcijańskiego Zachodu z islamem (w początkach zachodnich ideologii) , wyd. Złożony,2001, 287  s. ( czytaj online ) , s.  120.
  20. "  Artykuł na Moussa Ibn Noçaïr (640-716 / 17)  " , na universalis.fr (dostęp 26 maja 2010 roku ) .
  21. António Henrique R. de Oliveira Marques ( pref.  Mário Soares , posłowie i przekład Jean-Michel Massa), Historia Portugalii i jej imperium kolonialnego , wyd. Karthala ,1998, 2 II  wyd. , 615  pkt. ( przeczytaj online ).
  22. „  Mūsā ibn Nuṣayr  ” , na www.britannica.com (dostęp 26 maja 2010 ) Artykuł o Tariq ibn Ziyad (Britannica).
  23. Portugalia muzułmański (The) - VIII th  -  XIII th  wieków przez Christophe Picard - Maisonneuve i Larose - Muslim Zachodnim Collection - 2001, 500 s. ( ISBN  2-7068-1398-9 ) .
  24. Historia Portugalii i Imperium Portugalskiego , t.  1: Od początków do 1807: Portugalia ,?, P.  55.
  25. Christophe Picard, Portugalia muzułmanin VIII th - XIII th stulecia ,,? P.  25.
  26. Picard , s.  27.
  27. Disney , s.  58.
  28. (pt) Enilde Faulstich i Elzamária Araújo Carvalho, Aspectos de herança da lingua arabe na lingua portuguesa, pontos de terminologia , wyd. Universidade Federal do Rio Grande do Sul (PPGH / UFRGS).
  29. (pt) João Silva de Sousa (profesor wydziału nauk społecznych i humanistycznych Universidade Nova de Lisboa, korespondent Academia Portuguesa da História), “  Portugal eo Islão na Idade Média  ” , Revista Triplov de Artes , Religiões e Ciências , nowa seria, 2010-2015 ( podsumowanie , czytaj online , konsultacja 27 marca 2019 ).
  30. Hrabstwo Portugalii , konsultacja26 marca 2009.
  31. Mark Gielen, Portugalia , s.  17.
  32. Narodziny Królestwa , Dostęp 21 marca 2009.
  33. mocy tego traktatu oficjalnie uznaje się niepodległość Portugalii , konsultuje się23 kwietnia 2009.
  34. „  Historia Inkwizycji  ” , na linternaute.com (dostęp 29 listopada 2014 ) .
  35. Przechwytywanie Ceuty przez Portugalczyków , konsultowane27 marca 2009.
  36. Portugalska podróż do Kanady , konsultacja27 marca 2009.
  37. Historia ogólna Portugalii, książka Agricola Josepha François Fortia d'Urban i Jean-François Mielle. Strona X.
  38. Odkrycie Przylądka Burz (Bonne-Espérance) , konsultacja27 marca 2009.
  39. Bitwa pod Alcácer-Quibir (4 sierpnia 1578) , konsultowana30 października 2011.
  40. Yves Marie berce, "utracone King" w The Hidden Sovereign , Politica hermetyczne ( N O  14)2000.
  41. Sousa Manuel, Reis e Rainhas de Portugal , s.  117-122.
  42. Regiony dotknięte trzęsieniem ziemi , Dostęp w dniu21 marca 2009.
  43. Trzęsienie ziemi włączone1 st listopad 1755, skonsultował się z 21 marca 2009.
  44. Lizbona kapituluje przed Napoleonem , konsultowano się21 marca 2009.
  45. Armelle Enders, Historia Współczesnej Brazylii .
  46. Niepodległość Brazylii , konsultacja21 marca 2009.
  47. „  Proklamacja Republiki w dniu5 października 1910 » ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Co robić? ) ( Konsultacje: 4 maja 2013 ) , konsultowane w dniu21 marca 2009.
  48. Salazar, profesor ekonomii politycznej , konsultowany21 marca 2009.
  49. Salazar ustanawia dyktaturę w Portugalii , konsultowane21 marca 2009.
  50. "  Luzotropikalizm w późnym kolonializmie portugalskim  " , o rolnictwie ,25 stycznia 2015(dostęp 16 lutego 2020 r . ) .
  51. Cláudia Castelo, przekład Camille Diard, „  Luzotropikalizm , czyli późny kolonializm portugalski  ” , o Buala ,9 lutego 2015(dostęp 16 lutego 2020 r . ) .
  52. Niepodległość Gwinei Bissau , konsultowane21 marca 2009.
  53. Informacje o krajach portugalskojęzycznych i portugalskojęzycznych , konsultowane w dniu23 marca 2009.
  54. Rewolucja goździków , konsultacja21 marca 2009.
  55. „  http://la-revolution-des-oeillets.ifrance.com  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Co robić? ) (Dostęp 7 maja 2018 r . ) .
  56. „  Kraje członkowskie  ” na stronie www.nato.int (dostęp 17 lutego 2017 r . ) .
  57. „  Członkowie i partnerzy  ” na stronie www.oecd.org (dostęp 17 lutego 2017 r . ) .
  58. (w) „  EFTA przez lata  ” na stronie www.efta.int (dostęp 17 lutego 2017 r . ) .
  59. Od portugalskiego Makau do chińskiego Makau , konsultowane21 marca 2009.
  60. Traktat Lizboński „Kopia archiwalna” (wersja z 2 marca 2009 r. w Internet Archive ) , konsultowana na21 marca 2009.
  61. Zob. Na Aveau Suzanne, s.  162  : „Portugalia jest najwcześniejszą i najbardziej stabilną formacją polityczną w Europie. »Cytowany przez Denisa Menjota, w Frontier Cities in the Middle Ages and Modern period , wyd. L'Harmattan , 1997, s.  43 .
  62. (es) (pt) , Tekst traktatu lizbońskiego z 1864 r .
  63. „  Ionline  ” , na ionline (dostęp 5 sierpnia 2020 r . ) .
  64. „Zniknięcie królestw Hiszpanii, terytoria zostaną podzielone na prowincje pod zwierzchnictwem Madrytu. Z administracyjnego punktu widzenia utworzono intendenci i rozszerzono corregimientos na starożytne królestwa aragońskie. »W Contextos Artehistoria.com .
  65. Elikia M'Bokolo , historyk przydzielony do EHESS. Informacje podane w trakcie historii XIX th  wieku, Prepa Sc. Po. ISTH-ES, 1997.
  66. "Testamento Afonso II, w 1214", w Poesia e Prosa medievais , Biblioteca de Autores Ulisseia Portugalczycy, 3 th  edition, 1998, s.  112 i 113.
  67. Zobacz podręczniki Aula Viva, português 11° ano , Porto Editora, wydane w latach 90. i 2000.
  68. Historia Portugalii , Jean-François Labourdette, Fayard, 2000.
  69. http://www.eselx.ipl.pt/ciencias-sociais/CS_UniCur02_TXT.htm .
  70. Diogo do Couto, w epistola dedicatória de la Década Quarta.
  71. sia de João de Barros: dos feitos queos Portugueses fizeram no descobrimento e conquista dos mares e terras do Oriente , tom 2, Imprensa nacional-Casa da Moeda, 1988.
  72. Jean-François Labourdette, Historia Portugalii , Fayard, 2000. Wątkiem demonstracji autora jest wczesne ukonstytuowanie się narodu portugalskiego jako narodu. Zobacz także wiele artykułów w czasopismach takich jak Lusotopie , na przykład artykuł Michela Cahena „Une Identité dans la longue dure ” ( Lusotopie , 2002/2, s.  115-119 ).
  73. A. O. Brites "Portugalskie modelu ekspansji na przełomie XV th  century", w The Eastern portugalskiego imperium , SEDET laboratorium Uniwersytetu Paris VII w 2012 roku.
  74. http://ema.marinha.pt/PT/Documents/Portugal_uma_nacao_maritima.pdf .
  75. Universidade Catolica Portuguesa, 2004.
  76. Insituto Nacional de Estatisticas, 2004.
  77. Niektóre z tych prac są cytowane w artykule, Sam poświęcił na to pytanie: „Portugalia między Atlantykiem i Europą”, przez Maria Manuela Tavares Ribeiro, University of Coimbra, Centrum Badań Interdyscyplinarnych w XX th  wieku bieguna południowego 1/2005 ( n O  22), s.  3-9 . adres URL: http://www.cairn.info/revue-pole-sud-2005-1-page-3.htm .
  78. http://www.lume.ufrgs.br/bitstream/handle/10183/15718/000682253.pdf?sequence=1 , s.  34 .
  79. Interdyscyplinarne Seminarium Portugalskie imperium, między Ameryce, Afryce i Azji: perspektywy kolonialnej i postkolonialnej ( XV th  -  XXI th  stulecia) , zorganizowanej przez Przedstawicielstwo we Francji Fundacji Calouste Gulbenkiana, Szkoły Francuskiej na Dalekim Wschodzie, Praktyczna Szkoła Studiów Zaawansowanych, Szkoła Studiów Zaawansowanych Nauk Społecznych. Konferencja z 26 listopada 2012 r. „Podboje bardziej odległe niż te Greków i Rzymian”: polityczne i militarne aspekty podbojów Goa i Malakki (1510-1512). , wygłoszony przez João Paulo Oliveira e Costa, dyrektora Overseas History Center (CHAM) Nowego Uniwersytetu Lizbońskiego. Francuska Szkoła Dalekiego Wschodu.
  80. Podróż Pyrarda de Lavala do Indii Wschodnich (1601-1611): opis jego nawigacji na Malediwach, Molukach, Brazylii, różnych wypadkach, przygodach i niebezpieczeństwach, które spotkały go podczas tej podróży… Kontynuacja raportu Francuzów wycieczka na Sumatra François Martin de Vitré (1601-1603), przedmowa Geneviève Bouchon, notatki Xaviera de Castro, wyd. Chandeigne, 1999.
  81. Alexandra Pelucia, Corsários de piratów portugalskich , wyd. Esfera dos Livros. Zobacz także rozdziały Peregrynacji Mendesa Pinto poświęcone działalności Portugalczyków w Ningbo, w tomie I.
  82. Kurs historii Ameryki Łacińskiej, J. Piel, seminarium poświęcone „Portugalskiemu Imperium Cukrowemu”, University of Paris 7-Paris Diderot, 2003.
  83. http://ler.letras.up.pt/uploads/ficheiros/3108.pdf .
  84. http://www.fd.unl.pt/Anexos/Investigacao/1427.pdf .
  85. http://memoria-africa.ua.pt/Digital_Show.aspx?q=/BGC/BGC-N001&p=139 .
  86. Esta Lisboa , Alice Vieira, wyd. Caminho, 1993, Lizbona, s.  22 .
  87. O Hospital rzeczywistym Todos os Santos da da Organização Caridade ao Genio organizativo L. Graça opublikowane w dirigir chefias para-revista , n O  32, 1994.
  88. O przyczynie świadomego snu , t.  1, Paryż / Budapeszt / Turyn, L'Harmattan ,2005( 1 st  ed. 1819), 187  , str. Na galijskiego ( ISBN  2-7475-8876-9 , czytać online ). Pozostałe trzy tomy projektowane przez Farię nigdy nie zostały opublikowane. strona o Ojcu Farii .
  89. (Pt) "  António Teixeira de Sousa, ultimo Presidente Gubernator do reino monarquia constitucional  " , w sprawie Ensaios de estória e história ,22 lipca 2012(dostęp 22 lipca 2012 r . ) .
  90. http://fr.myeurop.info/2011/06/14/dogues-le-succes-du-modele-portuguese-2719 .
  91. (pt) Podrejony Portugalii , zasięgnięto opinii1 st czerwiec 2009.
  92. Organizacja administracyjna Portugalii , zasięgnięto opinii1 st czerwiec 2009.
  93. Status Wysp Portugalskich , konsultacja8 października 2009.
  94. Okręgi Portugalii , konsultowane1 st marca 2009.
  95. (pt) Rewizje konstytucji portugalskiej , konsultowane w dniu19 sierpnia 2013 r..
  96. „  Rewizje konstytucyjne  ” , parlament portugalski,2005(dostęp 17 lipca 2014 r . ) .
  97. Sądy apelacyjne w Europie: Portugalia .
  98. Prawo do głosowania dla portugalskich kobiet , konsultacja3 kwietnia 2009.
  99. Zniesienie kary śmierci w Portugalii , konsultacja3 kwietnia 2009.
  100. Portugalia nie uznaje hiszpańskiej suwerenności tej gminy , konsultacja20 marca 2009.
  101. Artykuł 5.3  : „Państwo nie może zbyć żadnej części terytorium Portugalii ani żadnych praw suwerennych, które nad nim sprawuje, bez uszczerbku dla korekty granic” , konsultowany na7 marca 2009.
  102. Artykuł 121 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza , dostęp w dniu19 marca 2009.
  103. Frente de Libertação dos Açores  (pt) (Front Wyzwolenia Azorów) utworzony i rozwiązany w 1975 roku.
  104. (pt) "  Quase metade dos espanhóis é favorável a uma união entre Portugal e Espanha  " , Público (Portugalia) ,2006( przeczytaj online ).
  105. galaico-portugalski, język ojczysty portugalskiego i galicyjskiego , konsultowany14 kwietnia 2009.
  106. (pt) (gl) Euroregion galicyjsko-portugalski , konsultowane w dniu17 maja 2009.
  107. (pt) Galicja prace nad odbiorem portugalskich kanałów telewizyjnych , konsultacja14 kwietnia 2009.
  108. (pt) Rada Europejska prosi Hiszpanię o wyjaśnienia dotyczące braku odbioru w Galicji portugalskich kanałów i radioodbiorników , konsultowane w14 kwietnia 2009.
  109. (pt) Galicia jest członkiem CPLP tylko w związku z Porozumieniem Madryckim, z którym konsultowano się28 czerwca 2009.
  110. Równiny między Lizboną a Alentejo , konsultowane8 października 2009.
  111. (pt) rzeki portugalskie , konsultacja8 października 2009.
  112. Najwyższa góra Portugalii , konsultacja9 października 2009.
  113. Wulkan Azorów , dostęp 9 października 2009 r.
  114. „  La Serra da Estrela – wycieczka jednodniowa samochodem  ” , na porto-north-portugal.com (dostęp 22 stycznia 2021 r. )
  115. (pt) „  Archipelag Berlengas  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Co robić ) , Konsultacje7 maja 2009.
  116. Madera położona na afrykańskim talerzu , konsultowana7 maja 2009.
  117. „  Podejście geostrategiczne dzisiejszych przestrzeni morskich / Annex / ZEE - Wikiversité  ” , na fr.wikiversity.org (dostęp 25 stycznia 2021 )
  118. "  Parki i rezerwaty przyrody | www.visitportugal.com  ” , na stronie www.visitportugal.com (dostęp 25 stycznia 2021 r. )
  119. „  Europa i lasy – Portugalia – sekcja 1  ” , na stronie www.europarl.europa.eu (dostęp 25 stycznia 2021 r. )
  120. Mickaël Correia , "  Ukryta twarz portugalskiego cudu  " , w Le Monde diplomatique ,1 st wrzesień 2019.
  121. http://portal.amp.pt/pt/
  122. Coimbra, dawna stolica Portugalii , konsultowana9 kwietnia 2009.
  123. Aveiro, portugalska Wenecja! , skonsultował się z9 kwietnia 2009.
  124. (pt) nie znaleziono 23 maja 2013 , na stronie meteo.pt.
  125. http://www.meteo.pt/en/oclima/n now/index.html?page now_pto.xml .
  126. Rok przystąpienia Portugalii do Unii Europejskiej , konsultacja15 marca 2009.
  127. Euro staje się oficjalną walutą 12 krajów , konsultowane22 marca 2009.
  128. rozwojowa dla krajów europejskich .
  129. Bezrobocie w Europie , konsultowane14 marca 2009.
  130. PSA-Portugalia: strona Mangualde , konsultowana w dniu2 października 2011.
  131. Renault-Nissan będzie produkować w Portugalii samochód elektryczny , konsultowano się2 października 2011.
  132. Portugalia uruchomi produkcję elektrycznego pojazdu Mobicar , konsultowano się2 października 2011.
  133. [1] .
  134. Pascal Hérard, „  Portugalia: ożywienie gospodarcze i społeczne, które walczy z Brukselą pod prąd  ”, TV5MONDE ,9 września 2017 r.( przeczytaj online , konsultacja 27 marca 2019 r. ).
  135. Renaud Lambert, „  Against surowości: Które sojusznicy mogą liczyć na SYRIZA?  » , O wolnych wyrokach ,18 maja 2015
  136. Jacques Adda, „  Portugalia na szczycie Europy  ”, Alternatives Economiques ,19 lipca 2017( przeczytaj online , konsultacja 27 marca 2019 r. ).
  137. Rolnictwo i rybołówstwo zatrudniają 13% ludności pracującej , Konsultacje22 marca 2009.
  138. Mark Gielen, Portugalia , s.  58 do 65.
  139. Ekskluzywne wina z Portugalii , konsultowane22 marca 2009.
  140. Mark Gielen, Portugalia , s.  80.
  141. Produkcja korka z Portugalii i innych głównych krajów śródziemnomorskich , konsultowano się22 marca 2009.
  142. Odsetek portugalskich sektorów gospodarki , konsultowany15 marca 2009.
  143. Bilans energetyczny Portugalii, 2006 r. , konsultacja24 marca 2009.
  144. {en} Globalne systemy energetyczne i wspólne analizy .
  145. (pt) José Carlos Lourinho , „  Portugalia afasta-se do objetivo nacional de energia de fontes renováveis, revela Eurostat  ” , w sprawie O Jornal Económico ,12 lutego 2019 r.(dostęp 3 marca 2019 r . ) .
  146. Portugalia pozyskuje 45% energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych .
  147. Dawna największa elektrownia słoneczna na świecie , konsultowana24 marca 2009.
  148. Największa elektrownia słoneczna na świecie , konsultacja24 marca 2009.
  149. http://www.thewindpower.net/country_fr_12_portugal.php .
  150. EDF-EN otwiera największą europejską farmę wiatrową w Portugalii , konsultowane24 marca 2009.
  151. (pt) Produkcja energii elektrycznej dzięki falom morskim , konsultacja24 marca 2009.
  152. (pt) "  Turismo: os records que confirmam o setor como estrategico  " ,3 marca 2018.
  153. "  Podróż. Portugalia jako pierwszy kraj europejski otrzymał etykietę „Bezpieczne podróże  ” na Courrier International ,8 czerwca 2020 r.(dostępny 1 st lipca 2020 )
  154. (en-US) „  Światowa Rada ds. Podróży i Turystyki przedstawia pierwszą globalną etykietę dotyczącą bezpieczeństwa i higieny na świecie  ” , na temat podróży zawodowych ,28 maja 2020 r.(dostępny 1 st lipca 2020 )
  155. Duża prędkość w Portugalii , konsultacja24 marca 2009.
  156. Projekty TGV w Portugalii , konsultacje28 marca 2009.
  157. „  Kupowanie w Portugalii: uważaj na gwałtownie rosnące ceny nieruchomości  ” , na BFM BUSINESS
  158. Nuno Valério, Portugalska Statystyka Historyczna , Cz. ja, s.  33 , 37 i 51. INE , 2001. (PDF: 4,18 MB).
  159. INE, Census 2001 Wyniki końcowe , Informacja dla Komunikacji Społecznej, Konsultacje5 marca 2009.
  160. INE, Szacunki dotyczące populacji, Portugalia, NUTS II, NUTS III i gminy – 2006 r. , Informacje dla komunikacji społecznej, konsultowane5 marca 2009.
  161. (en) Struktura wiekowa populacji portugalskiej , dostęp4 kwietnia 2009.
  162. (w) Średnia długość życia Portugalski , dostęp4 kwietnia 2009.
  163. Wskaźnik alfabetyzacji w Portugalii , konsultowany w dniu4 kwietnia 2009.
  164. (w) Europa: Portugalia , CIA Fact Book .
  165. (w) mieszkaniec Portugalii Udział miasta i wsi , dostęp4 kwietnia 2009.
  166. Imigracja do Portugalii , konsultacja3 kwietnia 2009.
  167. (de) „  Charakterystyka Alfamy  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Co robić? ) , Konsultowane na25 września 2011.
  168. Kościół Wniebowstąpienia w Mértoli, Stary Meczet w Mértoli , konsultowany25 września 2011.
  169. Mertola, wnętrze kościoła: Mihrab , konsultacja25 września 2011.
  170. Wyciąg z książki o sztuce manuelińskiej , konsultowany10 października 2009.
  171. Art Manueline , dostęp access10 października 2009.
  172. Lizbona ogólnie , konsultacja10 października 2009.
  173. Przebudowa osiedli w Lizbonie , konsultacje11 października 2009.
  174. „  Literatura portugalska  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogle • Co robić? ) (Dostęp 8 maja 2018 r . ) .
  175. AJ Saraiva, Óscar Lopes, História da Literatura Portuguesa , Porto Editora, 2010.
  176. Antonio Vieira, António Brandão, ks. Luís de Sousa, Francisco Manuel de Melo itp.
  177. "  The Lusiads  " na Światowej Biblioteki Cyfrowej , 1800-1882 (dostępny na 1 st września 2013 ) .
  178. (Pt) „  O porquê língua de Camões  ” , na https://lart.com.sapo.pt (dostęp 2 lipca 2015 ) .
  179. José Saramago , konsultowane4 kwietnia 2009.
  180. Saramago, 1 st  portugalski pisarz wygrać nagrody Nobla , Liberation ,6 listopada 1998, skonsultował się z 9 października 2009.
  181. (Pt) Amália Rodrigues, dziesięć lat po jej śmierci , konsultowała się9 października 2009.
  182. Amalia, ma już dziesięć lat! , skonsultował się z9 października 2009.
  183. Historia Fado , konsultacja29 marca 2009.
  184. Paulo Alexandre .
  185. Skonsultował się Carlos Paredes, główny referent portugalskiej gitary29 marca 2009.
  186. Gatunki muzyczne praktykowane w Portugalii , konsultacje2 listopada 2010.
  187. Mark Gielen, Portugalia , s.  94.
  188. António José Marques Silva , „Bajka o dorszu i obiecanym morzu. O portugalskich tradycjach bacalhau ” , w Filipe Themudo Barata i João Magalhães Rocha, Dziedzictwo i wspomnienia z morza (Materiały z 1. Międzynarodowej Konferencji Katedry UNESCO ds. Dziedzictwa Niematerialnego i Tradycyjnego Know-How: Łączenie Dziedzictwa , 14-16 stycznia 2015), Évora, Uniwersytet Evora, 2015( przeczytaj online [PDF] ) , s.  130-143.
  189. Peniche, portowe miasto Portugalii. Czyje specjalnością kulinarną są ryby , konsultowane28 marca 2009.
  190. Gastronomia portugalska, Produkty mleczne… , konsultacje28 marca 2009.
  191. Gastronomia portugalska , konsultacje28 marca 2009.
  192. Profil nowego trenera Benfiki -17 czerwca 2009.
  193. zespół techniczny .
  194. Portugalski organizator Euro 2004 , konsultacja10 kwietnia 2009.
  195. „  BeIN SPORTS France: wszystkie sporty na żywo i transmisje strumieniowe  ” na stronie beIN SPORTS France (dostęp 5 sierpnia 2020 r . ) .
  196. (Pt) Federação de Patinagem de Portugal , dostęp 9 kwietnia 2009.
  197. Hokej na lodowisku, popularny sport w Portugalii , udostępniono 9 kwietnia 2009 r.
  198. „Portugalia jest krajem świeckim, ale z obecnością Kościoła na mocy Konkordatu z 2004 r.” , konsultowane10 kwietnia 2009.
  199. (w) Rozmieszczenie religii w Portugalii , obejrzano9 kwietnia 2009.
  200. W 1496 r. ogłoszono nakaz wypędzenia Żydów z Portugalii , konsultowano się4 maja 2009.
  201. Masakra w Lizbonie w 1506 roku , konsultowana8 października 2009.
  202. Kościół parafialny zajmuje miejsce starego meczetu , konsultacja11 kwietnia 2009.
  203. „  Saint Antoine de Padoue  ” , na cef.fr (dostęp 5 sierpnia 2020 r . ) .
  204. Rosa Giorgi, Święci i symbole, Éditions de la Martinière, 2011, s.  132 .
  205. Artykuł 11.º ustęp 3 Konstytucji Republiki Portugalskiej .
  206. Portugalski w Olivenza , konsultowane19 kwietnia 2009.
  207. Portugalski w Urugwaju , konsultowane19 kwietnia 2009.
  208. Portugalski, język urzędowy Unii Europejskiej , konsultowany w dniu19 kwietnia 2009.
  209. Znaczenie i oficjalny status języka portugalskiego na świecie , konsultacja19 kwietnia 2009.
  210. Artykuł 74 ust. 2 lit. h) Konstytucji Republiki Portugalskiej .
  211. Portugalskie dialekty regionalne , konsultowane23 kwietnia 2009.
  212. (w) Tworzenie prywatnych kanałów portugalskich ( s.  11 ) , udostępnionych access13 kwietnia 2009.
  213. (pt) Vodafone zapewnia 14 kanałów telewizyjnych na telefonach , konsultacja14 kwietnia 2009.

Zobacz również

Bibliografia

  • Mark Gielen , Portugalia , Artis,2003( ISBN  978-2-87391-416-5 )
  • Patrick Frilet i Jacqueline Wilmes , Portugalia , Éditions de Lodi, coll.  „GeoPartnecy”,2003, 215  pkt. ( ISBN  978-2-84690-027-0 )
  • (pt) Manuel Sousa , Reis e Rainhas de Portugal , Oro Faber,2003( ISBN  978-972-97256-9-2 )
  • Armelle Enders , Historia współczesnej Brazylii: XIX TH - XX th  wieków , Editions Complexe ,1997, 282  s. ( ISBN  978-2-87027-637-2 , czytaj online )

Powiązane artykuły

Linki zewnętrzne