Erasmus



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Erasmus, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Erasmus. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Erasmus, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Erasmus. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Erasmus poniżej. Jeśli informacje o Erasmus, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Erasmus
Opis tego obrazu, równie skomentowany poniej
Desiderius Erasmus , obraz Hansa Holbeina Modszego , 1523.
Narodziny 27/28 padziernika 1466 ()
Rotterdam Burgundia Holandia
Flaga burgundzkiej Holandii 
mier
Konfederacja Bazylejska kantonów XIII
Wczesny szwajcarski cross.svg
Podstawowa dziaalno
Autor
Ruch renesansowy humanizm human
Gatunki

Podstawowe prace

Erasmus (Didier Erasmus), zwany take Erazmem z Rotterdamu ( Desiderius Erasmus Roterodamus ), urodzony w nocy z 27 na, lub w 1467 , lub 1469 , w Rotterdamie , zmar dniaw Bazylei jest kanonikiem regularnym w. Augustyna , holenderskiego filozofa , humanisty i teologa , uwaanego za jedn z gównych postaci kultury europejskiej.

Do dzi znany jest gównie z satyrycznej declamatio Éloge de la Folie (1511) i, w mniejszym stopniu, z Adages (1500), antologii skadajcej si z ponad czterech tysicy greckich i aciskich cytatów , oraz Colloquies (1522) , zbiór esejów dydaktycznych o rónej tematyce, cho jego twórczo, znacznie wiksza i bardziej zoona, zawiera eseje i traktaty o bardzo duej liczbie tematów, dotyczce problemów jego czasów, a take sztuki, edukacji, religii, wojny czy filozofii, eklektyzm specyficzny dla trosk autora humanisty.

Onomastyczny

Nazwiska w tamtych czasach niekoniecznie byy ustabilizowane. Ojciec Erazma nada sobie imi Gérard syn Eliego ( Gerardus Helye ). Ojciec Erazma nada mu to imi, poniewa by wielbicielem w. Erazma z Formii , przywoywanego w chwilach udrki przez nawigatorów, którego cytuje dwukrotnie w latach 1457-1458 (prawie dziesi lat przed narodzinami syna) w rkopisach, które posiada transkrybowany podczas pracy jako kopista w Rzymie. Bdem jest wic sdzi, zgodnie z legend zrodzon ju w XVII wieku, e najpierw nazywa si Geert Geerts lub te Gerhard Gerhards lub Gerrit Gerritsz, a nastpnie przetumaczy t nazw, najwyraniej zawierajc rdze sowa begeren ( pragnienie), w jego aciskim odpowiedniku Erasmus .

Sam nazywa swojego ojca (po acinie ) Gerardusem , a starszego brata Petrus Gerardus  ; Z drugiej strony, krótki od papiea okrela go jako Erasmus Rogerii . Wywnioskowano, e jego ojciec musia nazywa si po holendersku Rotger Gerrit lub Gerrits . W rzeczywistoci Rogerius by nazwiskiem matki Erazma, które Papie nadaje mu jako nazwisko, poniewa by nielubnym dzieckiem.

Erazm to jego imi na chrzcie, wywodzce si od imienia w. Erazma , jednego ze witych pomocników . Jak wynika z jego korespondencji, ju w 1484 r. mia wtedy okoo czternastu lat, zawsze poprawnie przeliterowa swoje imi Erazm . Niektóre drukarki bdnie przeliteroway sowo herasmus . By czasami przez kalambur nazywany erasmios , czarujcy, podany; jego chrzeniak (ur. 1516), syn drukarza Johanna Frobena , zosta ochrzczony Johannes Erazm , ale póniej zawsze nazywano go Erasmiuszem . Desiderius , dublet i aciskie tumaczenie Erazma , to kolejne imi, które wybra dla siebie i którego uy po raz pierwszy w 1496 roku; moliwe jest, e zosta on zasugerowa mu przez jego wytrwaej lekturze korespondencji z Saint Jerome , z czego jeden z korespondentów jest zatem nazwie. De Rotterdam mówi si po acinie Rotterdammensis , ale ze wzgldów estetycznych wola pisa najpierw Roterdamus , potem Roterodamus (czasami po grecku ).


Biografia

Erasmus przyby do Bazylei po raz pierwszy w 1521 roku.

Dziecistwo

Erasmus by nielubnym dzieckiem. Jej ojciec Gérard (w jzyku holenderskim Geert), który by kaligrafem i kopist w Rzymie, odmówiono maestwa ze wzgldu na swój stan, a póniej zosta ksidzem w Gouda. Jej matka, Margaretha Rogerius, jest córk cyrulika z Zevenbergen . Jednak wedug innych róde, w tym notatki doktora Reniera Snooya (1478-1537), w Goudzie urodzi si Erazm. Trzy lata przed jego narodzinami jego ojciec i matka mieli kolejne dziecko, Pierre. Póniej sam romantyzuje cao twierdzc, e ten zwizek mia miejsce przed wiceniami jego ojca, e ten ostatni wyjecha do Rzymu , e zosta oszukany, ogaszajc mu listownie mier ojca, ukochanego, itd.; jest pewne, e on sam wiedzia, e to wszystko byo faszywe. Rodzina bya liczna (ojciec mia dziewiciu braci, wszyscy onaci), ale aden kuzyn ani siostrzeniec, który przetrwa czasy niepewnej sytuacji i prawdopodobnie pracowa w zawodach dalekich od wiata literatury, nigdy nie zdoby sobie sawy, trzeba przyzna, e póno.

Po spdzeniu pierwszych czterech lat ycia w Rotterdamie , Erasmus mieszka z rodzin w Gouda. Na obrazie drzeworytniczym czytamy:   Goudae conceptus, Roterodami natus   (proj. Gouda, urodzony w Rotterdamie). To byo w Deventer , e od 1475 do 1484 roku studiowa w najsynniejszej szkole w Holandii, szkoy rozdziau Saint-Lebuin z Deventer, skierowane na pocztku swojej nauki Johannesa Synthen, z braci wspólnego ycia , a nastpnie przez Aleksandra Hegius von Heek , przyjaciela Rudolph Agricola , synny humanista którego Erasmus spotka si w tej szkole i który uczyni wielkie wraenie na nim. Ta renomowana placówka wywara ogromny wpyw na jego humanistyczne cechy poprzez swoje metody pracy i edukacji. Jednak póniej wyrazi pami o zakadzie, który wci by barbarzyski i nieodpowiednich redniowiecznych podrcznikach. Jego edukacj w Deventer przerwa na chwil okres, kiedy by ministrantem w katedrze w Utrechcie .

Lata szkolenia

Jego matka zmara podczas epidemii dumy w 1483 r., a ojciec odwoa go do Goudy i jego brata Pierre'a; ale on sam zmar wkrótce potem. Dwóch braci powierzono trzem nauczycielom, w tym Pierre'owi Winckelowi, nauczycielowi w Gouda. Erasmus bdzie mia bardzo sab pami po tej kurateli. On i jego brat zostali wysani do szkoy w Bois-le-Duc, któr okreli jako cakowicie barbarzysk, majc nagina modych ludzi do dyscypliny zakonnej. Ale epidemia dumy sprowadza ich z powrotem do Goudy. Ich opiekunowie robi wszystko, aby zachci ich do wejcia do klasztoru. Piotr jako pierwszy podda si i wstpi do klasztoru kanoników regularnych w Sion  (nl) , niedaleko Delft . Jaki czas póniej sam Erazm zoy luby w klasztorze Stein , prawdopodobnie w 1488 roku, Zosta wywicony na kapana przez biskupa Utrechtu , Dawida Burgundii , ale on sam powiedzia, e masa rzadko obchodzony. Póniej gównym celem jego ataków by monastycyzm , gdy atakowa zo Kocioa.

W 1493 r. móg opuci klasztor Stein  : dziki swojej reputacji byskotliwego acinnika zaproponowano mu stanowisko sekretarza Henri de Bergues , biskupa Cambrai , znaczcej postaci. Przebywa z nim zwaszcza w Brukseli i bywa w bibliotece klasztoru Groenendael , gdzie odkry dzieo w . Augustyna . W 1494 lub 1495 uzyska zgod biskupa na studia na uniwersytecie paryskim .

Biskup poleca j Jeanowi Standonckowi , bardzo surowemu flamandzkiemu dyrektorowi kolegium w Montaigu , zaoonego przez braci wspólnego ycia w Gouda. Asceza panujca w zakadzie przerazia modzieca i nie pozosta tam dugo. Pary by wówczas gównym orodkiem studiów scholastycznych , ale znajdowa si te pod wpywem woskiego renesansu: literatur wykadali tam Wosi, jak poeta Faust Andrelin . Erasmus staje si bardzo przyjacielem Fausta Andrelina. Przedstawi si take Robertowi Gaguinowi , szefowi paryskiego humanizmu , który przywita go yczliwie.

Jako student Erazm wybra niezalene ycie, nie czujc si zwizanym narodowoci, wizami akademickimi, religijnymi klikami wszystko, co mogoby utrudni mu wolno myli i wypowiedzi literackiej. Jzyk aciski , który by wówczas powszechnie uywany w Europie, pozwala mu wszdzie czu si jak w domu. Pracuje gównie w Paryu, Louvain , Anglii i Bazylei. Jego pierwszy pobyt w Anglii, w 1499, pod przewodnictwem swego ucznia Williama Mountjoy , pozwoli mu nawiza trwae przyjanie z gównymi mistrzami myli angielskiej w tym burzliwym okresie panowania Henryka VIII  : John Colet , Thomas More , Thomas Linacre oraz William Grocyn (nacechowana wielkim humorem wymiana listów midzy Erazmem a Thomasem Morem ma zaskakujco nowoczesny ton); przebywa w Queens' College w Cambridge, gdzie by moe by nawet studentem.

Aktywne ycie

Dugo uznawany za jednego z najwikszych humanistów renesansu , Erazm przez cae ycie broni ewangelicznej koncepcji religii katolickiej. Wielokrotnie krytykowa postaw duchowiestwa i papiey , których zachowanie wydawao mu si sprzeczne z Ewangeli .

Erazm, autor wielu pism, w tym dialogów, w tym synnej Pochway szalestwa , wiele podróowa po Europie, zwaszcza po Anglii i Woszech, aby si wzbogaci i rozwin swoj humanistyczn koncepcj chrzecijastwa. Chocia jego idee i krytyka papiea byy zblione do tych sformuowanych przez Marcina Lutra , nigdy nie chcia przyj ani zachca do reformy protestanckiej , nie chcc tworzy schizmy w Kociele, wiernym w ten sposób swojemu ideaowi pokoju i zgody.

Przygotowujc si do doktoratu z teologii na Sorbonie w latach 1495-1499 zarabia na ycie pracujc jako guwerner. Komponowa modele listów dla swoich latynoskich uczniów i pracowa nad wypracowaniem retoryki epistolarnej, przede wszystkim zgodnej z retoryk woskich humanistów, ale wezwanej do poznania niezwykego rozwoju, który ostatecznie doprowadzi do wzniesienia. ranga prozy sztuki. Pod wpywem wspóczesnych debat midzy zwolennikami redniowiecznego formalizmu a zwolennikami neoklasycyzmu , w reakcji na publikacj korespondencji Ange Politien (1498), Erazm postanawia zilustrowa wasn koncepcj gatunku. Jego podrczniki epistolografii , wielokrotnie plagiatowane w latach 1499-1500, wpisuj si w ewolucyjny ruch syntezy tradycji klasycznej i redniowiecznej, któr przeprowadzi póniej De conscribendis epistolis (1522). O znaczeniu tego gatunku w okresie renesansu wiadczy równie uwaga powicona epistolarnemu w jego Cyceroniu (1528), satyrycznym dialogu na temat niebezpiecznego naladowania Cycerona .

Niestrudzony pisarz listów, Erazm pisa listy do caej Europy od ksit, wielkich duchownych, wybitnych uczonych i nowicjuszy. Twierdzi, e na korespondencj powica poow swojego dnia. Obecnie w caej Europie jest ponad 600 korespondentów. W latach 1515-1516 rezydujc w Anderlechcie napisa Instytucj ksicia chrzecijaskiego , przeznaczon dla modego Karola Habsburga urodzonego w Gandawie, a póniej Karola Quinta . Od 1516 r. do mierci opublikowa kilkanacie rónych zbiorów, w których powizano listy wasne i korespondentów. W sumie przedstawia on publicznoci prawie tysic dwiecie listów, pomieszanych i bez wzgldu na chronologi, dc do zilustrowania za ich pomoc rodków wyrazu gatunku i jego pozycji w Republice Literackiej .

Wielki wielbiciel z Lorenzo Valla za Elegantiæ , on z kolei skada si zbiór aciskich wyrae i przysów wycign ze staroytnych autorów, Komplety Adages ( Collectanea Adagiorum ), którego uywa jako osobisty wademekum z 818 adages gdy byli pierwszy opublikowany w Paryu w 1500 przez wydawc Jean Philippe. Ta niewielka kolekcja, która bdzie nadal publikowana pod nazw Collectanea Adagiorum , bdzie poda za Chiliades d'Adages ( Chiliades Adagiorum , opublikowan w Wenecji w 1508) i która bdzie zawiera do 4151 porzekade w wydaniu z 1536 roku. jest komentowany na róne sposoby, a to wiczenie, które pozwala Erazmowi zilustrowa relacje midzy literatur acisk i greck, jest pretekstem dla autora do przedstawienia swoich analiz na temat czowieka, religii czy spraw biecych. Pierwsze wydanie zbioru (1503) jest regularnie aktualizowane przez autora (zwaszcza, e szybko pojawiaj si wydania równolege), a zbiór ostateczny liczy ponad cztery tysice artykuów. Wanie wydano pene wznowienie z francuskim tumaczeniem obok (Les Belles Lettres, 2011, patrz poniej).

Jest take autorem podrcznika Savoir-vivre na uytek dzieci , znanego równie pod nazw La Civility puérile ( De civilitate morum puerilium , 1530), przeznaczonego dla ksicia burgundzkiego Henryka . Praca ta, która suya jako punkt odniesienia dla pokole, daje sprawozdanie dobrego stanu moralnoci w Europie w XV -go  wieku.

Po powrocie do Bazylei, aby nadzorowa publikacj Ksigi Koheleta , zosta zaproponowany mu zosta kardynaem przez papiea Pawa III . Odmawia.

Erazm by pod ogromnym wpywem egzekucji na rusztowaniu swojego wielkiego przyjaciela Thomasa More'a, . W wykonaniu Wicej sam troch umieram napisa do przyjaciela. Bylimy dwoma przyjaciómi z jedn dusz midzy nami. On sam zmar w nocy z 11 do. Zosta pochowany w katedrze w Bazylei , dzi protestanckiej. jego ksiki zostay publicznie spalone w Mediolanie w tym samym czasie, co ksiki Lutra.

motto Erasmusa

Erazm jako swoje motto wybra   Nulli concedo   (nie ustpuj nikomu) lub   cedo nulli , ale kiedy zosta za to skrytykowany, poniewa wydawaa si bardzo dumna, odpowiedzia bardzo subtelnie, e tak nie byo. jego, ale Terminusa , staroytnego boga reprezentujcego mier lub koniec ycia, i e to mier przemówia, a nie Erazm. W rzeczywistoci Erazm nosi jako piecz na swoim piercieniu staroytny klejnot przedstawiajcy boga Bachusa, prezent od swojego ucznia, arcybiskupa Aleksandra Stuarta , ale Erazm wierzy, e by to bóg Terminus, co byo dobrym pretekstem dla motto bez wtpienia podwójnego znaczenia . To   memento mori   jest reprezentowane na rycinach i pojawia si m.in. na medalu, na którym Quentin Metsys reprezentowa Erazma.

Praca i myl

Zegar szalestwa

Ilustracja Hansa Holbeina Modszego na marginesie wydania Frobena, 1515, L'Éloge de la Folie .

Jest to fikcja burleska i alegoryczna, która by moe zawdzicza co dzieu De triumpho stultitiae woskiego humanisty Faustina Perisauli z Tredozio (koo Forlì ). Erazm sprawia, e przemawia tam bogini szalestwa i udziela jej zajadej krytyki rónych zawodów i kategorii spoecznych, w szczególnoci teologów, mistrzów, mnichów i wysokiego duchowiestwa, ale take dworzan, na których mamy gryzc satyr. Ten autor celowa w gatunku satyrycznym. Jest wic autorem Kolokwiów , pikantnej satyry na obyczaje swoich czasów, podkrelajcej niezaleno jego umysu. Ale w Pochwaa szalestwa satyra rozszerza si i wykracza poza czasy swojego autora, by dotrze do spoeczestwa ludzkiego w ogóle. Praca zostanie umieszczona na indeksie w 1559 r. w okresie kontrreformacji .

Rozpoczyna si uczon pochwa pochwaln naladowan przez greckiego autora satyrycznego Luciena , którego dzieo Erasmus i Thomas More przetumaczyli niedawno na acin, dzieo wirtuozerii w delirium. Ton staje si ciemniejszy w serii oracji, kiedy szalestwo wychwala lepot i szalestwo, a kiedy przechodzimy do satyrycznej analizy przesdów i pobonych praktyk w Kociele katolickim oraz szalestwa pedantów. Erazm niedawno wróci gboko rozczarowany z Rzymu, gdzie odmówi zaliczek z Kurii . Powoli Madness nabiera gosu Erasmusa, ogaszajc kar. Esej koczy si szczerym i poruszajcym opisem prawdziwych ideaów chrzecijaskich.

Erasmus i Europa

Erasmus prowadzi kampani na rzecz pokoju w Europie. To europejskie zobowizanie opiera si na jego kosmopolityzmie  : Cay wiat jest nasz wspóln ojczyzn, gosi w Querela Pacis . Opiera si równie na jego pacyfizmie . Krwawa niezgoda, która dzieli Anglików, Niemców, Francuzów i Hiszpanów, wydaje mu si absurdem. Dlaczego te gupie imiona nas rozdzielaj, skoro jednoczy nas imi Christian .

W biografii, któr powici Erazmowi, Stefan Zweig pisze: Zamiast wsuchiwa si w próne twierdzenia króliczek, sekciarzy i narodowych egoizmów, misj Europejczyka jest przeciwnie, by zawsze stawia nacisk na to, co czy i co czy narody, potwierdzenie prymatu Europy nad narodem, ludzkoci nad ojczyzn i przeksztacenie koncepcji chrzecijastwa, traktowanego jako wspólnota wycznie religijna, w chrzecijastwo powszechne, w mioci do pokornej, pomocnej, oddanej ludzkoci .

Wydanie greckie i tumaczenie Nowego Testamentu

Ju za ycia Erazm by w Europie Zachodniej uznawany za jednego z wielkich mylicieli swoich czasów. Szczególnie wyksztacony, wada acin i antyczn grek . Jego znajomo greki przekonuje go, e niektóre fragmenty Biblii obecne w aciskiej Wulgacie nie zostay poprawnie przetumaczone. Decyduje si wic na wydrukowanie greckiego Nowego Testamentu ( Novum Instrumentum omne ), pomimo sprzeciwu swoich przyjació, m.in. Marteen Van Dorp, dla której podwayoby to fundamenty Kocioa, i tak ju w tak kiepskim stanie. Aby zrealizowa ten grecki Nowy Testament (1516), Erazm ma sze lub siedem greckich rkopisów ( Minuscule 1 , 2 , 817, 2814, 2815, 2816, 2817). Dokona nowego tumaczenia na acin, aby pokaza rónice w stosunku do Wulgaty. Nastpnie rodzina drukarzy Leyden , Elzeviers , posugiwaa si greckim tekstem Erazma, piszc poniej tytu Textus Receptus . Publikacja ta w duej mierze powtarza krytyk, na której opiera si reforma Lutra  : Koció katolicki oskara go i jego zwolenników o zmow z Lutrem. Na ten wyrzut, e zoy jajo herezji , odpowiada, e nie byo to jego intencj i e nie jest odpowiedzialny za rozbicie Kocioa.

To wydanie Erasmian suyo jako podstawa prawie wszystkich wspóczesnych tumacze Nowego Testamentu od XVI do XIX wieku.

Przy ustalaniu jego grecki tekst oparty na badaniu licznych rkopisów, wikszo XII -tego  wieku, Erasmus usa czasami zaskakujcy sposób tumaczc greckie fragmenty Jerome nie w konsultowanych rkopisów. Unikalny rkopis Apokalipsy, który przeczyta, by niekompletny, brakowao mu ostatniej strony zawierajcej sze ostatnich wersetów i nie waha si przetumaczy aciskiego tekstu Hieronima na jzyk grecki. Ale konsultowany tom by gorszej jakoci i zamiast ligno vitae (Ap XXII, 19) zawiera libro vitae . W innych fragmentach Objawienia uywa tego samego procesu. I tak FHA Scrivener wskaza, e w Apokalipsie , XII, 4, Erazm stworzy nawet nowe greckie sowo: (wedug wzoru ). W Dziejach Apostolskich IX, 6 rekomponuje po grecku, zgodnie z tekstem Wulgaty, pytanie, które zadaje Pawe w momencie swego nawrócenia w drodze do Damaszku: K ; (Drcy i peen zdumienia powiedzia: Panie, co chcesz, abym uczyni). Wielka wirtuozeria Erazma uczynia go zdolnym do zastosowania procesu, którego wspóczesna nauka filologiczna ju nie akceptuje.

Tajemniczy Erasmus

W 1530 r. Erazm w czwartym wydaniu dzie w. Cypriana wprowadzi traktat De duplici martyrio ad Fortunatum , który przypisa w. Cyprianowi i przedstawi jako przypadkowo znaleziony w starej bibliotece. Tekst ten, bliski twórczoci Erazma, zarówno w treci (wrogo do pomylenia cnoty z cierpieniem), jak i w formie, o którym aden rkopis nie jest znany, zawiera race anachronizmy, takie jak aluzje do przeladowania Dioklecjana , przeladowania dugo po mierci w. Cypriana. W 1544 dominikanin Henricus Gravius uzna dzieo za nieautentyczne i przypisa jego autorstwo Erazmowi lub naladowcowi Erazma. W XX th  century, hipoteza o oszustwa Erasmus by priori odrzucona przez wikszo gównych Erasmians takiego Percy S. Allen , ale zostaa przyjta przez uczonych jak Anthony Grafton .

Hody

Statua Erazma autorstwa Hendricka de Keizera, przed kocioem w. Wawrzyca w Rotterdamie .

Europejski program wymiany studentów i nauczycieli ERASMUS to w jzyku angielskim Backronim , Europejski Program Dziaa na rzecz Mobilnoci Studentów.

Erasmus jest uwaany przez miasto Rotterdam za najsynniejszego z mieszkaców Rotterdamu. Dla mieszkaców Rotterdamu filozof jest równie uwaany za ikon tolerancji miasta. Posg Erasmus , który stoi przed Kocioem w Wawrzyca w Rotterdamie to najstarsza rzeba niereligijnych w Holandii, reprezentujcych osoby. Zaoona w 1328 r. dawna szkoa parafialna przy kociele w. Wawrzyca, która w 1581 r. staa si szko acisk , a nastpnie gimnazjum , w 1842 r. zostaa przemianowana na Stedelijk of Erasmiaansch Gymnasium (tj. miejskie lub erasmianskie gimnazjum ). W Rotterdamie uywa si nazwy Erazm. nawizujc do nazwy uczelni w miecie, Erasmus Universteit . Zainaugurowany w obecnej formie w 1973 roku, by wówczas pierwszym uniwersytetem noszcym nazwisko osoby w Holandii. Erasmus Most zosta otwarty w Rotterdamie w 1996 roku i odgrywa wielkie znaczenie w krajobrazie miejskim miasta, którego miejskiego marketingu opiera si na nowoczesno i oryginalno jego architektury. Uniwersyteckie centrum medyczne w miecie zostao przemianowane na Erasmus Medical Center lub Erasmus MC podczas powanej reorganizacji w 2002 roku.

Biblioteka Erazma jest prowadzona w Emden , gdzie w 1993 roku Koció Ewangelicko-Reformowany i Parafia Ewangelicko-Reformowana w Emden zaoyy Fundacj Biblioteki im. Jeana de Lasco Wielki Koció w Emden. Bibliotek Erazma kupi polski protestancki intelektualista i reformator John de Lasco , który póniej osiad w Emden.

W Anderlechcie ( region Brukseli ), domu, w którym Erasmus mieszka od maja dozosta przeksztacony w muzeum erasmian .

Pracuje

Oryginalne wydania

  • Stultitiae laus / . Pary, 1511
  • De duplici copia rerum ac verborum commentarii duet , Josse Bade, Pary, 1512.
  • Institutio principis christiani , 1516
  • W Acta Apostolorum paraphrasis ERASMI Roterodami, nunc primun recens & nata & excusa . 1524.
  • Parabole sive similia Lyon , Sébastien Gryphe , 1528.
  • Dialogus de recta latini graecique sermonis pronuntatione , 1528.
  • De Morte Declamatio in genere consolatorio . Lyon, Sébastien Gryphe, 1529.
  • Modus orandi Deum . Lyon, Sébastien Gryphe, 1529.
  • D. Erasmi Roterodami epistolae duae recens conditae et aeditae; Ejusdem Erasmi, responsio ad epistolam apologeticam incerto autore proditam nisi quod titulus forte fictus habebat Per ministros verbi ecclesiae argentoratentis , Coloniae, 1530 przeczytaj online na Gallica
  • De sarcienda ecclesiae concordia: deque sedandis opinionum dissidiis, cum aliis nonnullis lectu dignis . Pary, Christianus Wechelus , 1533.
  • Z Immensa Dei Misericordia. Virginis et martyris comparatio per eundem . Pary, Christianus Wechelus , 1534.
  • Erasmi Roterodami Liber cum primis pius, De przygotowanie ad mortem . Pary, Christianus Wechelus , 1534.
  • Egzomologeza wedug Des. Erasmum Roterodamu recognita diligenter i aucta . Pary, Christianus Wechelus , 1534
  • kwartet Adagiorum chiliades oraz sesquicenturia ex postrema autoris recognitione. Ad Hæc Henrici Stephani animadversiones in Erasmicas quorumdum Adagiorum expositiones , Lyon, Sébastien Gryphe , 1541, nastpnie 1559, Johannis Andreae , Francofierti ( Frankfurt ), 1670.
  • Opus eruditissimum divi Ireanei episcopi lugdunensis, w quinque libros digestum, w quibus mire retegit & consutat veterum haereseon impias ac porterosas Opiniones, ex vetustissimorum codicum collatione quantum licuit Des. ERASMI z roterodami oper emenda. Parisiis, Apud Audoënum Parvum, 1563.
  • Apophthegmatum ex optimis utriusque linguae scriptoribus . Lyon Sébastien Gryphe , 1541.

Wspóczesne wydania i tumaczenia w jzyku francuskim

  • Enchiridion militis christiani  ; handel. André-Jean Festugière , Pary, J. Vrin, 1971. (Biblioteka tekstów filozoficznych). ( ISBN  978-2-7116-0235-3 ) . (tylko tumaczenie)
  • Kolokwia , tumaczenie i prezentacja Etienne Wolff, dwa tomy, Imprimerie nationale, Pary, 1992 (opublikowane przy pomocy CNRS).
  • Pitagorejskie powiedzenia Erazma , po raz pierwszy przetumaczone z aciny przez Alaina van Dievoeta, w Anderlechtensia , Bruksela, 1992.
  • Exomologesis czyli sposób spowiedzi , po raz pierwszy przetumaczony z aciny przez Alaina van Dievoeta, w Le Folklore brabançon , wydanie specjalne Bruksela, 1992.
  • Odpowied Dés. Erazm z Rotterdamu przeciwko oszczerstwu rozgorczkowanego czowieka , po raz pierwszy przeoony z aciny przez Alaina van Dievoeta w 1990 roku po wydaniuW Anderlechtensia n O  69, str.  6-16 i n o  70 s.  23 do 33 , wrzesie i grudzie 1993.
  • Apologia Erazma z Rotterdamu przeciwko Edouardowi Lee , po raz pierwszy przetumaczona z aciny przez Alaina van Dievoeta, Bruksela, La lettre volée, 1997.
  • Pochwaa medycyny Erasmusa  ; Francuskie tumaczenie Dominique'a Bockstaela, poprawione przez Alaina Van Dievoeta i Jean-Pierre'a Vandena Brandena, Bruxelles Labor, 1997.
  • Diatribe: Du libre arbitre , w Martin Luther Du serf arbitre , prezentacja, tumaczenie i notatki Georgesa Lagarrigue, Pary, Gallimard, zbiór Folio essays, 2001.
  • Najbardziej przydatne konsultacje na temat wojny , jaka ma by prowadzona przeciwko Turkom , po raz pierwszy przetumaczone z aciny przez Alaina van Dievoeta, Bruksela, Éditions du Hazard, 2006.
  • Gbka Erasmus przeciwko powitalny Hutten , tumaczone po raz pierwszy aciski Alain van Dievoet w Anderlechtensia , Bruksela, poczwszy od n o  71(reakcja na ksiki Ulrich von Hutten jest , L'wymówki, OU skargi przez Ulricha de Hutten przeciwko Erazma z Rotterdamu, kapana i teologa , przetumaczone po raz pierwszy na jzyk francuski przez Alaina van Dievoet i opublikowana z numerem 99belgijskiego przegldu Anderlechtensia ).
  • Louange de la Sottise , nowo przetumaczone po wydaniu w Strasburgu 1511 i opatrzone adnotacjami Alaina van Dievoeta, Bruksela, Éditions du Hazard, 2008 (z przedmow Jean-Pierre'a Vandena Brandena) ( ISBN  2-930154-17-9 ) .
  • Wojna i pokój w myli Erazma , teksty wybrane i zaprezentowane przez Jean-Claude'a Margolina, przekady variorum , Pary, Aubier-Montaigne, 1973.
  • Les Colloques , przekad Jarl Priel , 4 tom.  , Pary, Pod znakiem garnka, 1934-1936.
  • L'Éloge de la Folie , a nastpnie List do Dorpiusa , tumaczenie Pierre de Nolhac i adnotacje Maurice Rat , Pary, Garnier, 1936.
  • Filozofia chrzecijaska , przekady Pierre Mesnarda , Pary, Vrin, 1970.
  • De ratione studii , przekad Jean-Claude Margolin, w, Bulletin de Association Guillaume Budé, 3, 1976.
  • Korespondencja Erazma i Guillaume'a Budé w przekadzie MM. de la Garanderie, Pary, Vrin, 1967.
  • Korespondencja , red. Alois Gerlo, 12 tomów , Pary i Bruksela, 1967-1984.
  • Wybrane prace , przekady Jacquesa Chomarata, Pary, le Livre de Poche Classique, 1991 ( ISBN  2-253-05579-4 ) .
  • Éloge de la folie , przekad z aciny przez Thibault de Laveaux , z posowiem Philippe Farget, Turyn, Éditions Thousand and One Nights,( ISBN  2-84205-104-1 ) .
  • Pochwaa szalestwa , w: Erasmus. Wybrane prace , prezentacja, tumaczenie i adnotacje Jacquesa Chomarata, Pary, Klasyczna ksika kieszonkowa, 1991, s.  107-227 ( ISBN  2-253-05579-4 ) .
  • Pochwaa szalestwa . Encomium Moriae. Stultitiae laus , przekad z aciny, przedstawiony i opatrzony adnotacjami Claude Blum, w: Érasme , Pary, Robert Laffont , zbiór Bouquins,, s. 1-100 ( ISBN  978-2-22105-916-6 ) .
  • W chwale szalestwa. Porzekada. Konferencje. Refleksje o sztuce, edukacji, religii, wojnie, filozofii. Korespondencja , Wydanie ustanowione przez Claude'a Bluma, André Godina, Jean-Claude'a Margolina i Daniela Menagera . Pary, Robert Laffont, kolekcja Bukiny, 1992 ( ISBN  978-2-22105-916-6 ) .
  • Jzyk , wstp, tumaczenie i notatki Jean-Paul Gillet, Genewa, Labor & Fides, 2002 ( ISBN  978-2-83091-044-5 )
  • Les Travaux d'Hercule (Adage MMI) , wydanie dwujzyczne, tekst przetumaczony, prezentacja i adnotacja Joël Gayraud, Bruksela, Éditions du Hazard, 2011.
  • Les Adages , pene wydanie dwujzyczne, pod redakcj Jean-Christophe Saladin, 5 tomów, Pary, Les Belles Lettres, zbiór Le Miroir des Humanistes, 2011 ( ISBN  978-2-251-34605-2 )
  • Od Apophtegmes do Polyanthea: Erasmus i gatunek pamitnych powiedze , redagowanie, tumaczenie i studium Louis Lobbes, H. Champion, 2013 ( ISBN  978-2-74532-425-2 )

W kulturze

W utworach beletrystycznych

  • Édouard Beauduin, Mémoires d'Érasme , biografia fabularyzowana, Paris-Gembloux, Les Amis de M gr  Beauduin i Éditions Duculot, 1983.
  • Hervé Le Tellier , Burza w sierpniu , Bruksela, Skradziony list z Domu Erazma, 1996 (Powie z udziaem Erazma i Lutra, jako cz Domu Erazma ).
  • Leon Afrykanin , Amin Maalouf

W utworach muzycznych

  • Le Cri d'Érasme, Opus 146, na bas solo, chór recytujcy i du orkiestr, kompozytora Paula-Baudouina Michela na podstawie tekstów Erazma.

Uwagi i referencje

Uwagi

  1. Czytamy w Vita Longolii przypisywanym Reginald Pole (1500-1558), e Christophe de Longueil zmar 9 wrzenia 1522 roku w wieku 34 lat. Jednak sam Longueil napisa w jednym ze swoich listów, e jest o 21 lat modszy od Erazma.
  2. Nie naley te zapomina, e s to potomkowie opiekunów Erazma, którzy prawdopodobnie okradli go ze spadku i umiecili w klasztorze.
  3. Do kogo jest adresowany List do Dorpiusza .
  4. Zlatynizowana nazwa drukarza Oudin Petit.

Bibliografia

  1. Peter G. Bietenholz,   Erasme, Didier   w internetowym sowniku historycznym Szwajcarii , wersja du. - Johan Huizinga , Erasmus , Gallimard, 1955, s.  30 (Data jest pewna, ale rocznik jest sporny [...] Erazm zwyk obchodzi swoje urodziny 28 padziernika, chocia w Compendium vitae twierdzi, e urodzi si w vigilia Simonis et Judae  ).
  2. Giuseppe Avarucci, Due codici scritti da 'Gerardus Helye' padre di Erasmo , w "Italia medioevale e umanistica", 26 (1983).
  3. Ojciec Erazma dwukrotnie powouje w Erasmo w rkopisach, które mia przepisywane jako kopista midzy 1457-1458 (Giuseppe Avarucci, Due codici Scritti da 'Gerardus Helye' padre di Erasmo , w "Italia medioevale e umanistica", n O  26 (1983) , s. 238-239).
  4. Hans Trapman, Erasmus, leven en werk , w: Erasmus in beeld, Rotterdam, 2008, s. 14.
  5. W rzeczywistoci sowo Gérard pochodzi od germaskiego gr (lanca) i twardy (twardy, silny): Albert Dauzat , Imiona i imiona Francji , Librairie Larousse, 1980, wydanie sprawdzone i skomentowane przez Marie-Thérèse Morlet , s. . 288.
  6. Gouda, koniec 1484, Erasmus of Rotterdam to master Pierre Winckel, dawniej jego tutor, hello: Correspondance d'Erasme , tom I, 1484-1514, teksty przetumaczone i opatrzone komentarzami Marie Delcourt, Paris, Gallimard, 1967, s. . 51.
  7. Johan Huizinga , Erasmus , Gallimard, 1955, s.  32-33 .
  8. Por. Margolin w Sowniku Erasmusa , art. Rodzina w Blum i in. pk. Ksiki.
  9. Pierre Mesnard, Erasmus lub Krytyczne Chrzecijastwo , Seghers,, s.  7
  10. Jean-Christophe Saladin, Erasmus, La Marche de l'Histoire , 12 marca 2012
  11. Peny tekst Chiliades d'Adages d'Érasme: http://sites.univ-lyon2.fr/lesmondeshumanistes/category/adages-erasme/
  12. Por. Norbert Elias , La Civilization des murs , która szczegóowo analizuje t prac.
  13. Listy Erasmusa nr 3002, 3007, 3052 i 3066.
  14. Mary Purcell, cichy towarzysz, Pierre Favre , Chicago, Loyola Univ. Prasa, 1970, s.  59 .
  15. Jeli chodzi o motto Erasmusa, przeczytaj: Alain van Dievoet, Concedo Nulli , w Miscellanea Jean-Pierre Vanden Branden: Erasmus ab Anderlaco  , Bruksela, Archives and Libraries of Belgium, 1995.
  16. Cedo nulli, jak zostao wyryte na pieczci Erazma z bogiem Terminusem (Marcel Bataillon, Erazm i Hiszpania  : "Motto Cedo nulli, które nosi jego piecz z wizerunkiem boga Terma".
  17. Jean-Claude Margolin, ERASMUS (1467 1536), Perspektywy: kwartalny przegld edukacji porównawczej (Pary, UNESCO: Midzynarodowe Biuro Edukacji ), t.  XXIII N O  1/2, 1993, str.  333-352 , online , który odnosi si do A. Gerlo, Érasme i jego portrecistów: Metsijs, Dürer, Holbein , Nieuwkoop, B. de Graaf, 1969 oraz do L. Smolderena, Quentin Metsys, médailleur d'Érasme, w Scrinium Erasmianum , II , re. J. Coppens, Leiden, Brill, t.  II, 1969, s.  513-325 . Zobacz take Jean Claude Margolin, Otto Herding i Jean Lebeau, Erasme, l'Alsace, et son temps , Palais de l'Université,, s.  11
  18. Zob. np. Jean Claude Margolin, Dziewi lat bibliografii z Erasmian, 1962-1970 , Pary, Vrin, 1977, s.  85 (zawiadomienie o Ijsewijn-Jacobs, J. i J., De Triumphus Stultitiae van Faustinus Perisauli en de Laus Stultitiae van Erasmus, w Handelingen van de Koninklijke Maatschappij voor Taal- Zuidnederlandse pl Letterkunde pl Geschiedenis , 1964, s.  241- 250 ), [ czytaj online ] .
  19. Stefan Zweig , Erasmus: The Rise and Fall of a Idea ["Triumph und Tragik des Erasmus von Rotterdam"], Pary, Grasset ,, 187  s. , 19 cm ( ISBN  978-2-246-16853-9 , czytaj online ) , s.  87-88.
  20. (w) WW Combs, Erasmus and the Textus Receptus , DBSJ 1 (wiosna 1996), s.  45 .
  21. FHA Scrivener, Zwyke wprowadzenie do krytyki Nowego Testamentu , George Bell & Sons, Londyn 1894, tom. 2, s. 184.
  22. Anthony Grafton, Faszerze i krytycy , Les Belles Lettres, 2004, s.  53-54 . Fernand Halleyn, Fikcja, prawda i fasz, w: Jan Herman i in. (red.), Topos znalezionego rkopisu , s.  503-506 , [ czytaj online ] , Louvain; Pary, wyd. Peeters, 1999. Przypisanie do programu Erasmus zostao poparte przez F. Leziusa, Der Verfasser des pseudocyprianischen Tractates De duplici martyrio  : Ein Beitrag zur Charakteristik des Erasmus, w Neue Jahrbücher für Deutsche Theologie , IV (1895), s.  95-100 ; Silvana Seidel Menchi, Un'opera misconosciuta di Erasmo », In Rivista storica italiana , XC (1978), s.  709-743  ; oraz Neil Adkin, Uycie Pisma witego w Pseudo-Cyprianic De duplici martyrio , w Giornale italiano di filologia , 47, 1995, s.  219-248 . Zob. przegld artykuu N. Adkina François Dolbeau w Revue des études augustiniennes , 44 (1998), Chronica Tertullianea i Cyprianea, s.  307-339 , online .
  23. (nl) Gemeente Rotterdam ,   Erasmus | Rotterdam.nl   , na Gemeente Rotterdam (dostp 31 padziernika 2017 )
  24. (en) M. Beyen i B. Deseure, Rotterdamska ikona tolerancji: Erasmus , w: M. Beyen i B. Deseure, Local Memories in a Nationalizing and Globalizing World , Springer,, 280  pkt. ( czytaj online ) , s.  40.
  25. (nl)   Historia   [html] , na stronie Erasmus Gymnasium (dostp 28 listopada 2017 ) .
  26. Jean Claude Margolin, Dziewi lat bibliografii erasmiaskiej, 1962-1970 , Vrin,, 850  pkt. ( czytaj online ) , s.  386.
  27. (w)   Historia   na www.eur.nl ,(dostp 31 padziernika 2017 )
  28. (nl) Jan van Helleman ,   Erazmbrug Rotterdam Nieuwbouw Architectuur Rotterdam   , Nieuwbouw Architectuur Rotterdam ,( przeczytaj online , konsultacja 31 padziernika 2017 r. )
  29. (w) Erasmus MC O nas: Historia szpitala  " na www.erasmusmc.nl (dostp 31 padziernika 2017 )
  30. (De)   Johannes a Lasco Bibliothek Große Kirche Emden   , na stronie Biblioteki Jean de Lasco w Emden (dostp 5 listopada 2018 r. )
  31. Dane bibliograficzne podane przez JK Sowards, Erasmus i podrcznik apologetyczny: studium De duplici copia verboum ac rerum  , Studia z filologii , t. 55, nr 2 (1958), s. 122-135, s. 122; pierwsza strona online .

Zaczniki

Bibliografia

  • Marie Barral-Baron , L'Enfer d'Erasme. Humanista chrzecijaski w obliczu historii , Droz, 2012.
  • Marcel Bataillon Erasmo i Hiszpania - Badania na duchowej historii XVI th  wieku, 1937 (praca), rozszerzony i poprawiony publikowanie 1991 Droz, 1998.
  • Pierre Bayle , Érasme , Beuzet, Éditions Gamma, sd
  • Hyacinthe Brabant, Érasme humaniste dolent , Quebec, Presses de l'Université Laval, 1971.
  • Yvonne Charlier, Erasmus i przyja z jej korespondencji , Pary, Les Belles-Lettres, 1977.
  • (it) Lorenzo Cortesi, Esortazione alla filosofia. La Paraclesis di Erasmo da Rotterdam , Rawenna, SBC Edizioni, 2012, ( ISBN  978-88-6347-271-4 )
  • Bernard Cottret , Thomas More, Pary, Tallandier, 2012.
  • Marie Delcourt , Erasme , Bruksela, Libris, 1945.
  • Marie Delcourt , Erasme , przedmowa Pierre'a Jodogne'a , komentarz Franza Bierlaire'a, Bruxelles, Labor, 1986 ( ISBN  2-8040-0184-9 ) .
  • Berthe Delépinne , Érasme, prince des humanistes , Wemmel-Bruxelles: Éditions Draps, 1944 i 1946.
  • Henri De Vocht, Erasmus jego ycie i twórczo , Louvain, Librairie Universitaire, 1935.
  • Louis Gautier-Vignal, Erasmus. 1466-1836 , Pary, Payot , 1936.
  • Aloïs Gerlo, Erasmus i jego portrecici. Metsijs, Dürer, Holbein , Bruxelles: Éditions du Cercle d'Art, 1950.
  • Jean-Louis Antoine Alfred Gilly , Erazm z Rotterdamu, jego sytuacja wobec Kocioa i wolnej myli , 1879
  • André Godin, Drune dziecko a jzyk ojca, Biuletyn Stowarzyszenia Studiów nad Humanizmem, Reform i Renesansem 1982 (15-2) , s.  83-94 .
  • André Godin, Érasme, czytelnik Orygenesa , Genewa, Droz, 1982.
  • Léon-Ernest Halkin , Erasmus i humanizm chrzecijaski , Pary, Éditions Universitaires, 1969.
  • Léon-Ernest Halkin, Erasmus ex Erasmo , Aubel, PM Gason, 1983.
  • Léon-Ernest Halkin, Erasmus wród nas , Pary, Fayard, 1987.
  • Dr Olaf Hendriks, Erasmus en Leuven , Bussum, Uitgeverij Paul Brand, 1946.
  • Johan Huizinga , Erasme , przekad z niderlandzkiego V. Bruncel, przedmowa Lucien Febvre , Pary, Gallimard, Les Essais LXXII, 1980.
  • Luc Indestege , Rondom Erasmus' Lof der zotheid , (esej), Bruksela, 1937.
  • Paul Jacopin i Jacqueline Lagrée, Érasme. Humanizm i jzyk , Pary, PUF, 1996.
  • Adrien Jans , Erasme , Bruksela: Goemaere, 1942.
  • Lisa Jardine , Erasmus, literat, Princetton, Princeton University Press, 1993.
  • Albert Maison, Erasmus , Pary, Gallimard, 1933.
  • Jean-Claude Margolin, opiekun Erasmusa w Europie , Pary, Julliard, 1995 ( ISBN  2-260-01137-3 ) .
  • Albert Marinus , Wiadomoci Erasmusa , Bruksela 1941.
  • Albert Marinus , Erasmus and Current Affairs , Bruksela, 1942.
  • (ca) Pep Mayolas, Erasme i la construcció catalana d'Espanya , Barcelona, Llibres de l'Índex, 2014.
  • Pierre de Nolhac , Erasmus i Wochy , Pary: Les Cahiers de Paris, 1925.
  • Carlo Ossola , Érasme et l'Europe , tumaczenie z woskiego i Index nominum Nadine Le Lirzin, Pary: Éditions du Félin, 2014 ( ISBN  978-28645-813-3 ) .
  • Théodore Quoniam, Erasme , Pary, Desclée de Brouwer, 1935.
  • Jean-Édouard Spenlé , The Great Masters of European Humanism , z przedmow Gastona Bachelarda , Pary: Éditions Corrêa , 1952, s.  21-43 .
  • Cecilia Suzzoni (red.), Erasmus w XXI th century. Uwodzenie pisania , Pary, Kimé, 2012.
  • James D. Tracy, Erazm z krajów nizinnych , Berkeley; Los Angeles; Londyn, University of California Press, 1996.
  • Daniel Van Damme , Ilustrowane efemerydy ycia Erazma , Bruksela, 1936, reed. 1992.
  • Daniel Van Damme , Godzina w Domu Erazma i stary begina Anderlechtu , przedmowa Josepha Bracopsa , burmistrza Anderlechtu w Brukseli, H. Wellensa i W. Godenne, nd [1949].
  • Daniel Van Damme z Libre Académie de Belgique, kurator honorowy Domu Erazma, Erasmus, jego ycie, prace , Bruksela, Weissenbruch, nd
  • Jean-Pierre Vanden Branden, Sur les traces d'un humaniste , Bruksela: Praca, 2000 ( ISBN  2-8040-1528-9 ) .
  • Jean-Pierre Vanden Branden, Erasmus lub... Idealna Europa , przedmowa André Jaumotte , Bruksela: Presses Universitaires Européennes, 1996 ( ISBN  978-9-05201-939-0 ) .
  • Jean-Pierre Vanden Branden, Erasmus i Papiee Jego Czasów , Bruksela 2004.
  • Jean de Viguerie , Les Pedagogów , Pary, Le Cerf, 2011.
  • Stefan Zweig , Erasmus, wielko i dekadencja idei , przekad z niemieckiego Alzir Hella , rysunki Alessandro Berretti, Bruksela: Éditions du Frêne, 1945.
  • Stefan Zweig , Erasmus, Powstanie i upadek idei , wyd. Lgf, 2008 (reed.)

Powizane artykuy

Linki zewntrzne

W innych projektach Wikimedia:

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Erasmus, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Erasmus i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Erasmus na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Wieslaw Wrona

Ładny artykuł z _zmienna.

Norbert Niemiec

Dzięki za ten post na Erasmus, właśnie tego potrzebowałem

Kate Siwek

Informacje o zmiennej Erasmus są bardzo ciekawe i rzetelne, podobnie jak pozostałe artykuły, które przeczytałem do tej pory, a jest ich już wiele, bo na randkę na Tinderze czekam prawie godzinę i się nie pojawia, więc daje mi to, że mnie to wystawiło. Korzystam z okazji, aby zostawić kilka gwiazdek dla firmy i srać na moje pieprzone życie.

Kalina Gruszka

Dzięki. Pomógł mi artykuł o Erasmus.