Austro-Węgry



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Austro-Węgry, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Austro-Węgry. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Austro-Węgry, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Austro-Węgry. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Austro-Węgry poniżej. Jeśli informacje o Austro-Węgry, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Cesarstwo Austro-Węgier
( de ) Österreichisch-Ungarische Monarchy
( hu ) Osztrák – Magyar Monarchia

 - 
( 51 lat, 5 miesięcy i 2 dni )

Flaga
Flaga Węgier (1896-1915; anioły; proporcje 3-2) .svg
Flagi Austro-Węgier :
Cisleithanie (na górze)
Transleithanie (na dole).
Herb
Herb Austro-Węgier (1867-1915) .
Motto po łacinie  : Indivisibiliter ac inseparabiliter ( „Indivisibles i nierozdzielne”)
Hymn Gott erhalte
Opis tego obrazu, również skomentowany poniżej
Austro-Węgry w 1914 roku .
Ogólne informacje
Status Monarchia konstytucyjna , unia personalna , podwójna monarchia .
Składający się z
Stolica Wiedeń i Budapeszt .
Języki) niemiecki , węgierski i dziewięć języków mniejszości minority
Religia rzymskokatolicki
Zmiana Florin (-) .
Korona (-)
Demografia
Ludność (1914) 52 800 000 mieszk  .
Powierzchnia
Obszar (1908) 676 615  km 2
Historia i wydarzenia
Kompromis z 1867
Kongres Berliński  : okupacja Bośni i Hercegowiny
Sojusz z Niemcami przeciwko Rosji
Aneksja Bośni i Hercegowiny
Wypowiedzenie wojny Serbii po ultimatum z 23 lipca 1914 r.
Adwent Karola I st Austria
Rozpuszczenie
Traktat z Saint-Germain
Traktat z Trianon
Cesarz - Król
- Franciszek Józef I st
- Karol I st
Minister-Prezydent Austrii
(1 ul ) Friedrich Ferdinand von Beust
(D er ) Heinrich Lammasch
Minister-Prezydent Węgier
(1 ul )- Gyula Andrassy
(D er ) János hadik
Parlamenty
Reichsrat ( Cisleithanie ) Herrenhaus ( dom górny )
Abgeordnetenhaus  ( de ) ( dom dolny )
Dieta węgierska ( Transleithanie ) Izba Magnatów ( Izba Wyższa )
Izba Reprezentantów  (hu) ( Izba Niższa )

Austro-Węgry (w języku niemieckim  : Österreich-Ungarn w węgierskim  : Ausztria-Magyarország ), oficjalnie zwykle tworzą Austro-Węgier (w języku niemieckim : Österreichisch-Ungarische monarchia w węgierskim  : Osztrák-Magyar Monarchia ) to dawny związek dwóch państw z Europy Środkowej stworzony przez przekształcenia w „  monarchii  ” z austriackiego cesarstwa (sama grupowania od 1804 do stanów regulowane przez Habsburgów następujące zniknięcia Świętego Cesarstwa rzymskiego ). Austro-Węgry istniały od 1867 do 1918 roku .

Zwana także „  monarchią naddunańską  ”, Austro-Węgry składają się z rzeczywistego związku dwóch sąsiadujących i równych państw, zjednoczonych przez dom Habsburgów i Lotaryngii i połączonych „  kompromisem  ” (po niemiecku  : Ausgleich  ; po węgiersku  : kiegyezés ):

Aż do , unia celna dopełnia unię rzeczywistą. WAustro-Węgry załącza się BiH ona okupowana i podawać odale który pozostał nominalnie pod zwierzchnictwem osmańskim .

Konstytucja polityczna Austro-Węgier wynika z wykluczenia cesarzy austriackich z ich tradycyjnych obszarów wpływów: Włoch ( 1860 ), a następnie Niemiec ( 1866 ). Projekt Franz Joseph I st jest następnie wzmocnić swoją bazę kojarząc węgierskich elit. Kompromis ten został zaakceptowany przez szlachtę węgierską, ponieważ utrwalił większość przywilejów feudalnych ustanowionych przez Złotą Bullę króla Andrzeja II w 1222 roku . W 1867 roku Franciszek Józef, już cesarz Austrii , został koronowany na króla Węgier w Budapeszcie . Konserwatywny, ale pragmatyczny autokrata , opiera się na czynnikach spójności monarchii i jej biurokracji , Kościoła katolickiego , arystokracji i armii . Jego bratanek udało mu się w 1916 roku pod nazwą Karola I st Austrii i Karola IV z Węgier .

W ten sposób Cesarstwo Habsburgów stało się „  podwójną monarchią  ”, wyrażeniem zarezerwowanym dla Austro-Węgier. Dwugłowy orzeł , o symbolu dobrze przednio do konstytucji, do niego pasuje idealnie. W oficjalnych przymiotniki były:

Ten polityczny kompromis ze szlachtą węgierską godzi w interesy innych narodów „podwójnej monarchii”, Słowian ( Czechów , Słowaków , Polaków , Ukraińców , Słoweńców , Chorwatów , Serbów ) czy łacinników ( Włosi , Rumuni ). W czasie klęski pod koniec I wojny światowej i w imię „  prawa narodów do samostanowienia  ” ogłaszają powołane w grudniu 1918 r. zgromadzenia przedstawicielskie tych narodów , a także Rada Narodowa Węgrów: ich oddzielenie od „podwójnej monarchii”. Proces ten doprowadził do zastąpienia Cesarstwa Austro-Węgierskiego siedmioma „państwami narodowymi”. Niektóre są nowo niepodległe, tym samym wykraczając daleko poza stare postulaty austrosławizmu , które pozostały niezaspokojone: są to Czechosłowacja i królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców , przyszła Jugosławia , utworzona przez zjednoczenie południowych Słowian Austro-Węgier, Serbii i Czarnogóra . Inny, Polska , została wskrzeszona po ponad 120 latach zaginięcia . Dwa istniejące już kraje łacińskie są po prostu powiększane kosztem imperium: Włochy i Rumunia .

Te głębokie zmiany zostały sformalizowane w ciągu następnych dwóch lat przez podpisanie traktatów z Saint-Germain i Trianon, które konsekrowały koniec cesarstwa, zakaz przebywania Habsburgów w Austrii, ale także zakaz dla Niemców. Austria, wyłączona w ten sposób ze słynnego „prawa ludów”, do zjednoczenia z Republiką Weimarską . Sama Austria staje się i pozostaje republiką , podczas gdy na Węgrzech krótki epizod republikanów ustępuje miejsca monarchii rządzonej przez regencję i ograniczył środkową trzecią część Wielkich Węgier , przy czym jedna trzecia Węgrów znajduje się poza jej nowymi granicami.

Powstanie Austro-Węgier

Pewna liczba autorów zgadza się, że w Austro-Węgrzech widzi się prawdziwą unię . Jego natura została jednak omówiona. Niektórzy autorzy austriaccy i zagraniczni widzieli w nim państwo federalne , inni zwykłą konfederację stanów .

Podmioty składowe monarchii

Następca austriackiego cesarstwa , oficjalna nazwa Austro-Węgrzech pojawi się w 1867 roku , ale odnosi się do stanu już utworzonej w pierwszej części XVIII -tego  wieku . Jest to ostatnia forma polityczna przyjęta przez posiadłości cesarskiej dynastii Habsburgów-Lotaryngii w Europie Środkowej.

Austro-Węgry to po Rosji największe państwo w Europie o powierzchni 676 249  km 2 . Ale wszystkie jej ludy, a w szczególności Słowianie, nie są jednakowo reprezentowane: dawne królestwo Czech-Moraw, Galicja-Lodomérie, Chorwacja-Slawonia, a także księstwo Siedmiogrodu utraciły swoje poprzednie prerogatywy, a „ podwójna monarchia” składa się tylko z dwóch głównych bytów, a następnie z trzeciego:

Ta organizacja terytorialna i wynikające z niej ustawodawstwo w dużej mierze faworyzuje arystokrację i niemieckojęzyczną i madziarskojęzyczną burżuazję wiary rzymskokatolickiej (religii państwa i dynastii), ze szkodą dla innych społecznych, językowych lub grupy religijne.

Austro-Węgry 1914 Lokalizacja2.png
Królestwo Rumunii
Królestwo Bułgarii
Cesarstwo Niemieckie
Imperium Rosyjskie
Królestwo Serbii
Królestwo Włoch

Królestwa i kraje reprezentowane w Sejmie Imperium

Austria, jako państwo odrębne od Węgier, jest „państwo anonimowe” bez oficjalnej nazwy. Określa się ją wyrażeniem „  królestwa i kraje reprezentowane w Reichsracie  ” – formuła zapożyczona z patentu z lutego  – lub jako „Cisleithanie” . Zajmuje powierzchnię 300 193  km 2 , liczy 28 567 898 mieszkańców ( spis z 1910 ). Składa się z 17 prowincji . Każdy z nich ma względną autonomię, z sejmikami prowincjonalnymi ( Landtag ) wybieranymi początkowo w wyborach klasowych, następnie cenzualnych, a następnie powszechnych. Mieszkańcy niemieckojęzyczni, którzy stanowią 36% ogółu ludności i wybierają 43% miejsc w parlamencie, są generalnie przeciwni przywróceniu autonomicznego królestwa czeskiego, o którym mówią Czesi .

Zespół Austro - Czeski powstał w 1526 roku, kiedy Ferdynand , mąż Anny Jagiellońskiej , odziedziczył po swoim szwagra Ludwiku II Węgierskim . To była konsolidowana w czasie wojny trzydziestoletniej ( 1618 - 1648 ) oraz sukcesję austriacką ( 1740 - 1748 ). Ten zestaw służy jako podstawa do utworzenia Cesarstwa Austriackiego w 1804 roku .

W 1867 r. austriackie „cisleithane” obejmuje:

Kraje Korony Świętego Szczepana

Na czerwono kraje Korony Świętego Szczepana (Transleithanie) w ramach Imperium.

Te kraje Korony Świętego Stefana mają powierzchnię 324,857 km 2 i zamieszkuje 20,840,678 mieszkańców.

W ramach kompromisu węgiersko-chorwackiego z, oni rozumieją :

Królestwo Węgier, w przeciwieństwie do Cesarstwa Austrii, ma strukturę scentralizowaną. Do powiatów , podstawowe jednostki administracyjne, są zarządzane wspólnie przez prefekta wyznaczonego przez państwo i alispán wybieranego przez miejscowej arystokracji . Królestwo Chorwacji-Slawonii posiada autonomiczną administrację, na czele której stoi zakaz ustanowiony przez państwo, który podlega Saborowi , wybranemu zgromadzeniu, które ma zdolność stanowienia prawa w dziedzinie edukacji i wymiaru sprawiedliwości.

Te kraje Korony Świętego Stefana zawierać więcej lub mniej terytorium dawnego Królestwa Węgier wykonane wkrótce po roku 1000 i ponownie razem w 1699 roku , kiedy Habsburg przedłużyć Królewski Węgry w tureckiej Węgry wyzwolony z reguły Osmańskim i do Księstwa Siedmiogrodu , wasal Turków i znany również jako Królestwo wschodnich Węgier . Dlatego są one regulowane przez dominującą mniejszość z Magyar arystokratów , którzy twierdzą, że ich niezależność od Habsburgów i przytrzymaj (aż do 1918 ) większość ziemi w krajach Korony Świętego Stefana .

Kondominium Bośni i Hercegowiny

Administrowana przez Cesarstwo od 1878 roku po kampanii wojskowej, a następnie zaanektowana w 1908 roku pod patronatem ministra Aloisa Lexa von Aehrenthala , Bośnia i Hercegowina ma powierzchnię 51 199  km 2 i liczy 1 898 044 mieszkańców. Składa się z dwóch prowincji:

Kondominium nie jest przypisane do Austrii ani Węgier . Ponadto katolicy ( Chorwaci ) są mniejszością w Bośni i Hercegowinie i ani Cisleithany, ani Transleithany nie chcą powiększać swojej prawosławnej ( serbskiej ) mniejszości , nie mówiąc już o mniejszości muzułmańskiej ( Bośniaków ). W rezultacie Bośnia i Hercegowina została uznana za „trzeci podmiot podwójnej monarchii”: zaanektowana, nie zależy konkretnie od żadnego z jej dwóch elementów, ale jest uważana za wspólną dla dwóch koron, które wspólnie zarządzają tym wszystkim. nie podlega lokalnym władzom Bośni i Hercegowiny. Władzę lokalną powierzono głównie mniejszości katolickiej ( chorwackiej , 22,9% populacji) oraz muzułmańskiej ( bośniackiej , 32,7% populacji), co nie podoba się mniejszości prawosławnej ( serbskiej , 43,5%). % ludności).

Instytucje polityczne: kompromis 1867

Po klęsce Sadowej w 1866 r. przeciwko Prusom zrezygnowano z opcji federalnych sześciu (Austria, Czechy-Morawy, Galicja, Węgry, Chorwacja i Siedmiogród) lub trzech (Austria, Węgry, Chorwacja) i w 1867 r. cesarstwo austriackie staje się „podwójna monarchia” (imperialna i królewska) łącząca cesarstwo austriackie i królestwo węgierskie . Kompromis z 1867 r. został wynegocjowany między Beustem , przewodniczącym Rady Cesarstwa Austriackiego, a Andrássym , przewodniczącym Rady Królestwa Węgier, jednym z bohaterów wojny o niepodległość z lat 1848-1849 . Kompromis ten sprawił, że Węgrzy zaakceptowali Franciszka Józefa i został on uroczyście koronowany na króla Węgier w Budapeszcie.

Oddzielne rządy dla Cesarstwa Austriackiego i Królestwa Węgier

Austriacka część imperium stopniowo staje się prawdziwą monarchią konstytucyjną, z dwuizbowym systemem reprezentacji, który obejmuje:

  • izba panów, której członkowie są mianowani przez cesarza;
  • izba poselska, której członkowie wybierani najpierw przez sejmy prowincjonalne są stopniowo wybierani w powszechnych wyborach męskich .

Eduard Taaffe , osobisty przyjaciel cesarza, była premier od 1879 do 1893 roku .

W części węgierskiej władzę sprawuje węgierska arystokracja ziemska, która dzięki spisowemu systemowi wyborczemu i odpowiedniemu podziałowi okręgów wyborczych zapewnia niemal wyłączną kontrolę nad Izbą Poselską . Kálmán Tisza, a następnie jego syn István Tisza był ministrem-prezydentem od 1875 do 1890 , następnie od 1903 do 1905 i od 1913 do 1917 . Stolica odrodzonego państwa była przedmiotem ambitnego planu urbanistycznego, od połączenia w 1873 r . gmin Buda , Óbuda i Peszt , po inaugurację w 1896 r . pierwszej linii metra na stałym lądzie i Placu Bohaterów , aby uczcić tysiąclecie królestwa.

Organy zarządzające wspólnymi sprawami

Ograniczają się wspólne sprawy obu państw. Można je podzielić na dwie kategorie: właściwe sprawy” z jednej strony i „sprawy wspólnego zainteresowania” z drugiej. O pierwszych mówi się, że są „programowo powszechne”, ponieważ wywodzą się z sankcji pragmatycznej; drugi, „dualistycznie wspólny” .

Istnieją trzy właściwe „sprawy wspólne” , z których każda zarządzana jest przez ministerstwo: sprawy zagraniczne, sprawy wojskowe i wspólne finanse. Jeśli istnieje wspólna armia ze wspólnym sztabem, to istnieją jednak dwie armie terytorialne: Landwehr w Austrii i Honvéd na Węgrzech. Od 1879 r. wspólne ministerstwo finansów zarządza również Bośnią i Hercegowiną: w 70% jest finansowane przez Cisleithany iw 30% przez Transleithany.

Do „sprawy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania” są ekonomiczne. Obejmuje: sprawy handlowe, w szczególności cła; podatki pośrednie związane z produkcją; system pieniądza i kredytu; koleje będące przedmiotem wspólnego zainteresowania. Wymagana przez nich harmonizacja jest przedmiotem wspólnych przepisów odnawianych co dziesięć lat w identycznych ustawach przyjmowanych przez oba parlamenty. Konwencja celna, która uczyniła terytoria austriackie i węgierskie jednym obszarem celnym, została bezproblemowo odnowiona w latach 1878 i 1887 . Zastąpiono ją od 1903 r. preferencyjnym traktowaniem z gwarancją wzajemności.

Wspólni ministrowie

Trzech wspólnych ministrów mianuje i odwołuje cesarz-król. Ich funkcje są niezgodne z funkcjami ministra jednego lub drugiego z obu państw. Ponoszą oni indywidualną i wspólną odpowiedzialność za swoje działania przed delegacjami. Mogą skierować ich do Sądu Najwyższego, którego połowa to obywatele Austrii i Węgier. Wspólna Rada Ministrów ma co najmniej pięciu członków: oprócz trzech wspólnych ministrów, jest premier z Austrii ( Ministerpräsident ) i że z Węgier ( Miniszterlenök ).

Delegacje

Węgrzy odrzucili utworzenie wspólnego dla obu państw parlamentu, kontrolę parlamentarną nad ministrami odpowiedzialnymi za administrację spraw wspólnych zapewniają dwie delegacje. Obie delegacje mają taką samą liczbę członków, maksymalna liczba to sześćdziesięciu na delegację. Dwudziestu członków jest wybieranych przez izbę wyższą, a pozostałych 40 przez izbę niższą każdego parlamentu.

Na Węgrzech, gdzie system wyborczy skutecznie wyklucza narodowości inne niż węgierskie, czterech z czterdziestu delegatów z izby niższej to Chorwaci. Delegacje siedzą oddzielnie, komunikują się ze sobą na piśmie i nie mają uprawnień ustawodawczych.

Ramiona cesarza Franciszka Józefa I st na oknie w kościele Macieja w Budapeszcie.

Moc o bogatym potencjale, której spójność jest problematyczna

Austro-Węgry rozwinęły globalnie zarówno rolnictwo, jak i przemysł . Jednak ewolucja każdej z jego części jest skontrastowana. Węgry pozostaje zasadniczo rolny i regulowane przez arystokracji zazdrosny o swoich przywilejów , podczas gdy cały austro-Czeski s' uprzemysłowionych i demokratyzacji .

Punkt zbieżności archaizmów i postępowych idei epoki, Wiedeń był w 1900 roku jedną z głównych latarni europejskiej kultury.

Główne wyzwanie podwójnej monarchii ma charakter polityczny. Austro-Węgry, podobnie jak inne ówczesne państwa, doświadczyły konfliktów klasowych, ale dodatkowo różne narodowości domagały się swojego miejsca obok niemieckojęzycznych i Węgrów, w szczególności tych, które tworzyły państwa przed integracją: głównie Czesi w Austrii i Chorwaci na Węgrzech.

Demografia

W przededniu I wojny światowej Austro-Węgry były trzecim pod względem liczby ludności państwem europejskim , liczącym 51 306 620 mieszkańców. Niemiecki jest językiem urzędowym w Przedlitawia Magyar w Transleithania . Imperium ma czternaście grup kulturowych i językowych, w tym sześć nie-Słowian. Jednak w armii język niemiecki pozostaje jedynym językiem dowodzenia, nawet jeśli oficerowie muszą być wielojęzyczni, aby byli rozumiani przez swoich ludzi.

Różne narodowości

„  Narodowości  ” (określone w czasie spisów przez deklarację używania języka) zostały w 1910 r. podzielone w następujący sposób:

  • że Niemcy są 12.006.591 (23,4%), w tym 10 milionów w Austrii i na Węgrzech 2 mln. Grupa germańska tworzy zwartą masę na terenie dzisiejszej Austrii, a także w graniczących z Czechami Sudetach  ;
  • z Magyars są (głównie Panonii i Wschodniej Transylwanii ) niektóre 10,056,315 lub 19,6% populacji Double Korony
  • choć socjologicznie odmienne, element słowiański stanowi prawie 45% całej populacji i nie podoba mu się podporządkowanie Austro-Niemcom i Madziarom, grupom dominującym, ale generalnie mniej licznym. Pansłowiańskie nastroje są silne wśród Czechów w Czechach i na Morawach, a także wśród Serbów i Chorwatów na Bałkanach . Cierpi w Galicji z powodu stosunku Imperium Rosyjskiego do Polaków i Ukraińców . Zachodni Słowianie katoliccy, tacy jak Czesi i Słoweńcy, mają na ogół dobry poziom życia i wykształcenia, podczas gdy na wschodzie Ukraińcy i Serbowie o tradycji prawosławnej są często biedni i niepiśmienni;
  • Latynosi ( Włosi w Południowym Tyrolu , Istrii i Dalmacji , Rumuni w Transylwanii , wschodnich Węgrzech i Bukowinie ) stanowią około 7,8% populacji;
  • wreszcie 2 313 569 poddanych Imperium (4,57%) należy do innych kultur; są to głównie Żydzi (głównie w języku jidysz , zwłaszcza w Galicji, ich głównym obszarze osiedlenia) oraz Romowie . Wśród Żydów miejska burżuazja Austrii i Węgier jest najczęściej świecka, wykształcona i dobrze zintegrowana, podczas gdy na terenach wiejskich, zwłaszcza w Galicji czy Górnych Węgrzech (dzisiejsza Słowacja i Ruś Podkarpacka ) społeczności tradycjonalistyczne używają bardzo widocznego specyficznego ubioru ( kaftany , duże kapelusze ) prowadzą w sztetlach życie bardzo przesiąknięte religią , odseparowane od innych populacji i często są obiektem nietolerancji. Również Romowie prowadzą tradycyjne i koczownicze życie, oferując swoje usługi jako rzemieślnicy na obozowiskach, a także ofiary nietolerancji.
Języki (1910) Dyfuzja Populacja Odsetek
Niemiecki Austria, Tyrol i prowincje alpejskie , miejskie Czechy i Morawy (Austro-Niemcy i Żydzi), Śląsk, wysepki w Banacie, Galicji, Nizinie Panońskiej, Bukowinie, Krainie i Transylwanii ( Sasi ) 12 006 521 23,4
język węgierski Nizina Panońska , Słowacja , Banat , Transylwania ( Magyars i Sicules ) 10 056 315 19,6
Czech Czechy , Morawy , Śląsk 6 442 133 12,5
słowacki Górne Węgry ( Słowacja ) 1 967 970 3,8
Polskie Galicja Zachodnia, miasta Galicji Wschodniej, Śląsk 4 976 804 9,7
ukraiński i rusiński Marmatia , Wschodnia Galicja , Północna Bukowina 3 997 831 7,8
serbski , chorwacki i bośniacki Wschodnia Istria , Dalmacja , Chorwacja - Slawonia , Bačka , Bośnia i Hercegowina , Banat 4 380 891 8,5
słoweński Dolna Styria , Kraina , Północna Istria , Triest , Fiume 1.255.620 2,4
rumuński Wschodnie Węgry , Banat , Transylwania , Marmatia , Bukowina 3 224 147 6,3
włoski , dalmatyński , istro-rumuński Istria , Trentino , Triest , Dalmacja , Fiume 768 422 1,5
Inne, w tym około 1 mln osób posługujących się jidysz w Galicji na Ukrainie Podkarpackiej w związku z migracją wewnętrzną w metropoliach wiedeńskiej i budapeszteńskiej 2 313 569 4,5

Różne religie

Twierdze kontrreformacji , Austrii i wtórnie Węgier pozostawiały niewiele miejsca dla protestantyzmu, który jednak pozostał silny w Czechach-Morawach i Siedmiogrodzie . W rezultacie ponad trzy czwarte Austro-Węgrów było w 1910 r . przynależnością katolicką . Ortodoksja jest obecny w Bośni i Hercegowinie, w południowo-wschodniej Węgry, Galicji wschodniej Transylwanii i Bukowiny . Islam jest obecny w Bośni i Hercegowinie . Zarówno religijne i etniczno - kulturowy fenomen , judaizm jest reprezentowana w Ashkenazi Yiddish- mówiącej postaci w shtetlesh z Galicji , Bukowiny , Rusi i Marmatia , jak również w austriackiej metropolii czy węgierskich, aw jego sefardyjskich postaci w Bośni (szczególnie w Sarajewie, gdzie często jest ladinofonem ). Niektóre terytoria są podzielone na trzy lub cztery wyznania (w Bośni i Hercegowinie są katolicy, prawosławni, muzułmanie i Żydzi, w Transylwanii i Bukowinie katolicy, protestanci, prawosławni i Żydzi…).

Niemiecki i węgierskojęzyczne podział katolicyzmu (większościowy) i bardzo protestantyzmu; Słoweńcy , Chorwaci , Czesi , Słowacy i Polacy są katolikami; Ukraińcy i Rumuni mogą być katolikami (obrządku greckiego) lub prawosławnymi; że Serbowie są prawosławni, a Bośniacy są muzułmanami. Roma wreszcie to, dla niektórych, szamańskich , ale większość została już przyjęta jedna z religii krajów, w których żyją.

Wszystkie te wyznania obecne są w stolicy, gdzie istnieje mieszanka kulturowa sprzyjająca rozwojowi życia intelektualnego i artystycznego, co jedni uważali za godne podziwu, a innych obrzydliwe. W mniejszym stopniu ten sam tygiel odnajdujemy w głównych miastach Imperium, o czym świadczy literatura, teatr, sztuka i architektura.

Religia Imperium Austria Węgry Bośnia i Hercegowina
Katolicy i grekokatolicy 76,6% 90,9% 61,8% 22,9%
protestanci ( luteranie , kalwiniści , unitarianie ) 8,9% 2,1% 19% 0%
Prawosławny 8,7% 2,3% 14,3% 43,5%
Żydzi 4,4% 4,7% 4,9% 0,6%
Muzułmanie 1,3% 0% 0% 32,7%

Gospodarka

W 1910 r. 55% ludności czynnej zawodowo nadal pracowało w rolnictwie, 48% w Cisleithanie i 62% w Transleithanie. La Transleithanie dostarcza połowę mąki potrzebnej do produkcji chleba spożywanego w Cisleithanie. Własność ziemi jest bardzo skoncentrowana w Czechach i na Węgrzech, jest bardziej rozdrobniona w krajach alpejskich, gdzie nadal istnieje duża chłopska klasa średnia.

Austro-Węgry stały się czwartą potęgą przemysłową w Europie, tuż przed Rosją. Produkcja jest powiedziane, że trzykrotnie w Austrii pomiędzy 1880 i 1913 roku , prowadzony przez metalurgii i konstrukcji mechanicznej. Premier Austrii od 1879 do 1893 Eduard Taaffego wprowadzono przepisów socjalnych odnoszących się do godzin pracy i ubezpieczenia zdrowotnego. Po stronie węgierskiej przemysł koncentruje się głównie w Dolnej Austrii, Czechach i Budapeszcie. Zatrudniają 23% ludności pracującej.

Podwójna monarchia stanowi ogromny rynek wewnętrzny, w szczególności dla produktów rolnych z Transleithanie. Wytwarzane przez Cisleithanie produkty zaczęły cierpieć z powodu niemieckiej konkurencji. Sieć kolejowa została zwielokrotniona ośmiokrotnie w latach 1860-1900. Odzyskała opóźnienie w porównaniu z innymi dużymi państwami europejskimi, w szczególności dzięki impetowi państwa. Triest stał się ósmym europejskim portem i odbiera połowę eksportu podwójnej monarchii.

Przemysł naftowy we wschodniej Galicji , który rozwijał się od 1854 roku, jest jednym z najważniejszych w Europie. W 1910 r. stanowiła 5,22% światowej produkcji.

Społeczeństwo

Léon Rousset opisał Austro-Węgry jako „nieporozumienie historyczne i geograficzne”, ale „nieporozumienie konieczne”, w którym antagonizmy można by ograniczyć w wielokulturowej przestrzeni buforowej, zamiast gwałtownie zderzać się w sercu Europy.

Według innych autorów różnice językowe i religijne często pokrywają się z nierównościami społecznymi , ekonomicznymi i politycznymi: na przykład prawosławni ( Ukraińcy , Rumuni czy Serbowie ) są prawie wszędzie biedni i słabo wykształceni, a w regionach, w których są w większości, arystokracja, mistrzyni ziemi, jest katolikiem niemieckim, madziarskim lub polskojęzycznym, podczas gdy burżuazja, mistrzyni przemysłu i handlu, jest katolikiem, protestanckim lub żydowskim, niemieckim, madziarskim lub jidysz. W tych warunkach deklaracja przynależności do narodowości, to znaczy afirmacja języka i kultury, ma na celu nie tyle uzyskanie jakiejkolwiek suwerenności, ile wyrażenie w obrębie Imperium niezadowolenia grup mniej uprzywilejowanych.

W obu częściach monarchii szlachta ma duże znaczenie gospodarcze ze względu na ogrom posiadanych gruntów: na przykład w 1914 r. mniej niż 1% ludności posiada 40% terytorium. Jednym z postulatów narodowości jest reforma rolna , która zostanie częściowo przeprowadzona po rozbiorze Cesarstwa. Z tego punktu widzenia chłopi mogli z nadzieją widzieć upadek podwójnej monarchii. Pod względem klasowym i politycznym przewaga arystokracji w administracji i rządzie czyni społeczeństwo austro-węgierskie społeczeństwem nierównym. Nierówności te są mniej widoczne w Austrii niż na Węgrzech .

Austriackiego , z klasy średniej aktywnej i wzrostu gospodarki przed 1914 równoważna z Niemiec , jest zbliżone do stanów Europie Zachodniej . Wielka szlachta nie wahała się inwestować w przedsiębiorstwa przemysłowe (przykład: Skoda ), a François-Joseph nie wahał się nobilitować wyższej klasy średniej, w tym żydowskiej, w uznaniu jej zasług. Co więcej, austro-węgierscy Żydzi odkryją po 1918 r., że „państwa-następcy” Imperium są (zwłaszcza z lat 30. XX wieku ) na ogół znacznie mniej tolerancyjne wobec nich niż Habsburg-Lotaryngia. Z myślą o pracownikach stworzono system ubezpieczeń społecznych . Wybory są powszechne i bezpośrednie od 1907 roku, a narodowości (z wyjątkiem Romów ) są proporcjonalnie reprezentowane w parlamencie wiedeńskim .

Ten podział znajdujemy wśród Słowian, którzy bardziej uczestniczą w życiu politycznym w Austrii niż na Węgrzech. Polski klub w parlamencie wiedeńskim często różni się większością, zgodnie ze swoimi zainteresowaniami. Edvard Beneš i Hugh Seton-Watson (angielski dziennikarz, zagorzały obrońca lorda Northcliffe'a czeskiej niepodległości) uznają, że Czesi mają pewną wolność polityczną pod rządami Imperium. Problem języków w Czechach powstał w wyniku wyborów w 1897 r  .: chodziło o umożliwienie ustanowienia dwujęzyczności administracyjnej w Czechach, a więc o częściowy powrót do sytuacji sprzed 1620 r . Wszystkie partie niemieckie, łącznie z pangermanistami , sprzeciwiają się tej reformie na rzecz Czechów , organizujących w północnych Czechach silną agitację przekazywaną przez Rzeszę . Problem ten przejawia się w stosowanej odtąd wielokrotnie praktyce parlamentarnej: obstrukcji parlamentarnej, która może przybierać różne formy. Podczas okresu zapoczątkowanego przez ustanowienie uniwersalnego klasy wyborach w 1896 roku i kończący się deklaracją wojny w 1914 roku, problemy lingwistyczne sparaliżowała funkcjonowanie instytucjonalnych Austrii, a także w przypadku stron, które uważały się ponadnarodowej, takich jak socjaldemokratów z Socjaldemokratyczna Partia Austrii .

W Królestwie Węgier natomiast Słowianie, ale także Rumuni nie mają praw politycznych, przez brak reprezentacji w zastosowaniu węgierskiego systemu wyborczego: w 1910 r. w parlamencie budapeszteńskim życie polityczne jest zasadniczo zarezerwowane dla Madziarów  : na 453 deputowanych, 372 to Madziarów. Większość z nich wywodzi się ze szlachty węgierskiej , mniej niż 9000 rodzin posiadających jedną trzecią ziemi i uważających Serbów, Słowaków, Rusinów i Wołochów za „obcych”, mimo że mieszkają na ich ziemiach od około tysiąca lat. W rezultacie autonomistyczne ruchy chorwacki, serbski, słowacki, ruski i rumuński robią szybkie postępy w tych dyskryminowanych i poniżanych populacjach. Jedynie Chorwacja cieszy się niewielką dozą autonomii po stronie węgierskiej, z własnym Banem (wicekrólem) i Saborem (zgromadzeniem), ale nie po stronie austriackiej , a jej roszczenia o zjednoczenie chorwackiego królestwa w ramach Cesarstwa nie odnoszą skutku.

Te liczne frustracje podważają legitymację podwójnej monarchii: dla austriackiego pisarza języka niemieckiego Roberta Musila (w jego powieści Człowiek bez właściwości ) Austro-Węgry były Cacanie , deprecjonującym przezwiskiem zaczerpniętym z umieszczanego wszędzie przedrostka „  K. und K.  ”: Kaiserlich und Königlich czyli („cesarski i królewski”).

Kultura

Jeżeli na szczeblu politycznym, Austro-Węgry są kruche, na poziomie kulturowym jest weryfikowana analiza Léon Rousset, ponieważ wpływ monarchii Habsburgów w końcu XIX e  wieku i na początku XX e  wieku ma dobrze stymulowany przez wielonarodowe bogactwo, w którym wkład mniejszości żydowskiej nie jest najmniejszy: Hermann Broch , Zygmunt Freud , Karl Kraus , Gustav Mahler , John von Neumann , Karl Popper , Joseph Roth , Arthur Schnitzler , Arnold Schönberg , Otto Weininger i Stefan Zweig byli z niego. Wiedeń był chyba stolicą nowoczesności. Jego wpływ przedłużony przez cały XX th  wieku w dziedzinie sztuki ( malarstwa , architektury , muzyki , literatury ), nauki i dziedziny medycyny , ze szkoły psychoanalitycznej , która zrewolucjonizowała postrzeganie świata. Wszystkie te obszary były czynnikiem uniwersalizmu w tym imperium, istną wielonarodową i wielojęzyczną mozaiką, która, gdyby była w stanie zmniejszyć swoje nierówności, mogłaby powstrzymać wzrost nacjonalizmów tworzących je narodów.

Mimo pewnego konserwatyzmu dwór wiedeński, a w szczególności cesarz Franciszek Józef, z oficjalnego rozkazu, poparł współczesnych artystów i grupę secesyjną . W ten sposób m.in. Otto Wagner brał udział w budowie metra wiedeńskiego , realizując kilka jego stacji, zrealizował budowę Caisse d'Épargne et de la Poste , a Gustawowi Klimtowi powierzono fresk hali od wejścia do Muzeum Historii sztuki w Wiedniu , a także tych z willi Hermes oferowanych przez Franz Joseph I st do żony Elizabeth jako prywatnej rezydencji w Wiedniu .

Rewolucyjne idee wiedeńskich artystów na początku XX th  century nie stosuje się w żaden sposób do wyzwania polityczne i społeczne do dynastii Habsburgów i Lotaryngii . Imperial supranationality nadaje ich wyzwanie dla historyzmu, które pojawiły się od nacjonalistycznych ruchów o rewolucji austriackiej 1848 roku . Żaden z nich nie podawał narodowości, z której pochodzili. Podwójna monarchia, ucieleśniona przez dynastię, przez brak narodowego referenta, była ich miejscem ekspresji, nadając sztuce misję inną niż polityczną.

W nacjonaliści , ze swej strony, nie mylili: ujrzeli rewolucję artystyczną jako dekadencji społeczeństwa. Ale nie w kategoriach dekadencji artyści wiedeńscy mówili za siebie: chodziło o odnowę, przeciwstawiając się gustom i dyktatom quasi-oficjalnych artystów, takich jak malarz Hans Makart , „wiedeński Rubens” czy pisarz Franz Grillparzer , kantor epoki biedermeieru . Jeśli budowa Opery Wiedeńskiej i Pierścienia zasmakowała w architektonicznym pastiszu w latach 70. XIX wieku , budowa i dekoracja metra, Caisse d'Épargne i poczty oraz wielu innych budynków publicznych lub prywatnych były w stanie zapewnić jej fundamenty dla współczesnej, a nawet futurystycznej architektury .

Innymi słowy, ta „  kłótnia Starożytnych i współczesnych  ,” oficjalna sztuka przeciwko secesji, był bardzo zauważalny w Wiedniu na początku XX th  wieku.

Ewolucja podwójnej monarchii

Ku próbie siły: pułapka gwałtownego pośpiechu

Rozkład Imperium Osmańskiego skłania Austro-Węgry do poszukiwania sojuszu z Niemcami w celu przeciwdziałania rosyjskiemu ekspansjonizmowi i skłonności do zjednoczenia wszystkich ludów południowosłowiańskich w jednym państwie. Ta polityka oddala go od Francji i Wielkiej Brytanii, podczas gdy podwójna monarchia dzieli z tą drugą troską o równowagę między europejskimi mocarstwami kontynentalnymi.

Napięcia wewnętrzne

Dualizm austro-węgierski, wynikający z kompromisu z 1867 r. , w szczególny sposób zaostrzył sytuację, dając węgierskim arystokratom uprawnienia do blokowania wszelkich zmian konstytucyjnych i jakiejkolwiek politycznej ewolucji Cesarstwa. Węgierscy arystokraci obawiają się, że ujrzą reformy (zwłaszcza gruntowe i językowe), które osłabią ich absolutną władzę. François-Joseph uznaje, że pożądane jest utworzenie trzeciej siły, słowiańskiej, i powrót do Wielkiego Księstwa Siedmiogrodu jego sejmu.

Że Czesi są zadowoleni z kompromisu z 1867 roku, ponieważ uważa się zapomnieć. Od 1868 r. Czesi zwrócili się do François-Josepha o status podobny do Węgrów, przyznając autonomię historycznemu królestwu Czech . Ten projekt zastąpił dualistyczny system Imperium w systemie próbnym. Ku przerażeniu Czechów, projekt został jednak pogrzebany w 1871 r. po kategorycznej odmowie Niemców w Czechach i na Morawach, którzy obawiali się znaleźć się w mniejszości w tych regionach, jeśli narodzi się autonomia. Rząd w Budapeszcie również odrzuca ten pomysł, ponieważ nie chce, aby Węgrzy stracili swój uprzywilejowany status w Podwójnej Monarchii.

Grupa intelektualistów skupiona wokół dziedzica i postępowego arcyksięcia Franciszka Ferdynanda Austrii i jego żony Sophie Chotek , hrabiny czeskiego pochodzenia , wysunęła ideę przekształcenia Podwójnej Monarchii w państwo podzielone na kilka autonomicznych państw, których granice miałyby podążać rozmieszczenie etniczne na terytorium Austro-Węgier. W 1906 roku , Aurel Popovici następnie wpadł na pomysł Stany Zjednoczone Wielkiej Austrii . Pomysł ten jest raczej źle odbierany przez Węgrów, którzy w ramach tej redystrybucji powinni zrezygnować ze znacznej części swojej ziemi i ostatecznie nigdy nie zostaną zrealizowani.

W rzeczywistości „Podwójna Monarchia” toleruje wyrażanie kultur i tożsamości innych niż niemiecka lub węgierska, pod warunkiem, że nie są one wektorami panslawizmu , irredentyzmu czy socjalizmu . Do 1917 r. tylko mniejszość kwestionowała Habsburgów i Lotaryngii ich status prawowitych suwerenów państw, nad którymi panowali. Większość poddanych domaga się autonomii w ramach Cesarstwa, a nie secesji . Przedmioty inne niż niemieckojęzyczne lub madziarskie wymagają szacunku dla języków, kultur i religii każdej grupy, dla szkół, bardziej sprawiedliwego podziału zasobów i podatków, a na Węgrzech dla lepszej reprezentacji politycznej.

Sojusze zewnętrzne

Franz Joseph I st inauguruje Drang nach Osten (ekspansja na południowy wschód, w kierunku Bałkanów ). Chociaż armia rosyjska udzieliła zasadniczego wsparcia monarchii austriackiej w 1848 r., polityka François-Joseph sprzeciwia się planom Imperium Rosyjskiego na Bałkanach w ramach odwrotu Imperium Osmańskiego. Te antagonistyczne ambicje dwóch mocarstw imperialnych są jedną z przyczyn I wojny światowej .

Cesarstwo Niemieckie zatem i Austro-Węgier, „Central Empires”, stanowi sojusz pod nazwą Duplice ( Zweibund ), który staje się triplice ( Dreibund ) lub Trójprzymierza gdy Włochy dołącza do sojuszu.. Jednak Włochy podpisują się pod tym sojuszem tylko z perspektywy defensywnej: powinien działać tylko wtedy, gdy jeden z sygnatariuszy zostanie zaatakowany.

W następstwie wojny rosyjsko-tureckiej w 1877-1878 The Traktat z Berlina powierzył Austro-Węgry z podawaniem Osmańskiego Bośni i Hercegowinie . Ta prowincja ma jednorodną językowo populację (mówi się tam po serbsko-chorwackim ), ale złożoną religijnie (są muzułmanie, katolicy, których Imperium będzie faworyzować, i prawosławni, których będzie bacznie monitorować). Bośnia i Hercegowina jest geograficznie osadzona na terytoriach Austro-Węgier. Imperium zaanektowało to terytorium w 1908 roku , ostatniej aneksji Habsburgów-Lotaryngii, pomimo sprzeciwu Rosji i Francji .

Austro-Węgry wydają się agresywne. Po bombardowaniu Sarajewa (zamordowaniu przez bośniackiego Serba arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, spadkobiercy Cesarstwa) i chociaż Serbia zaakceptowała prawie wszystkie żądania austro-węgierskiego ultimatum, cesarstwo postanawia wykorzenić Serbię siłą. Emil Ludwig pokazał, jak decyzje cesarzy austriackich, rosyjskich i niemieckich, autokratów pod silnym wpływem otaczającej ich militarnej arystokracji ( Hötzendorf w Austrii), spowodowały łańcuch wypowiedzenia Serbii wojny na, powszechna mobilizacja armii rosyjskiej, a następnie mobilizacja Niemiec przeciwko Francji, prowadząca kontynent europejski do wojny.

Wielka Wojna 1914-1918

Jest wspólna armia w Austrii i na Węgrzech z pułków z piechoty . Następnie istnieje organizacja rezerwowa specyficzna dla Austrii (Landwehr) i inna specyficzna dla Węgier ( Honvédség ), jak również organizacja obrony terytorialnej ( Landsturm ) w Austrii i jeszcze inna na Węgrzech . Bośnia i Hercegowina jest obiektem innej organizacji z czterema pułkami piechoty ( Bosnisch-Hercegowinische Infanterie-Regimenter Nr. 1-4 ), batalionem piechoty ( Bosnisch-Hercegowinisches Feldjäger-Bataillon ) i wydzielonymi batalionami austriackimi.

Armia austro-węgierska odzwierciedla zróżnicowanie Imperium. Serbowie i Chorwaci zostają wysłani do garnizonu w Wiedniu lub Budapeszcie, mówiących po niemiecku w Bośni, Czechów na Węgrzech, Rumunów w Galicji, Polaków w Transylwanii, Węgrów w Czechach lub Bukowinie, aby próbować zjednoczyć to wielokulturowe imperium. Spójność w walce nie jest oczywista. Rumuński porucznik rezerwy opisuje początek wojny w honwedzkim pułku  : starsi oficerowie są Węgrami i potrzebują rumuńskich tłumaczy, żeby się zrozumieli. Książka Liviu Rebreanu i film „Las wisielców” opisują dezercje, które mogły mieć miejsce po lecie 1916 roku , kiedy Rumunia przystąpiła do Ententy . Wzięci do niewoli przez Rosjan żołnierze czescy, słowaccy, słoweńscy, serbscy czy ukraińscy nie wahali się tworzyć legionów pomocniczych armii rosyjskiej.

Jednak na początku wojny, pomimo niewdzięcznej roli, jaką Niemcy przydzielili jej w 1914 r., armia austro-węgierska zachowała spójność dzięki jednemu dowództwu, które zostało w dużej mierze zgermanizowane: jako jedyne rozpoczęło ofensywę przeciwko armii rosyjskiej. , podczas walki z zaprawioną serbską armią. W 1915 wraz z sojusznikami wypiera armię rosyjską i okupuje Serbię. Ale Włochy , początkowo neutralne, ostatecznie zdecydowały się na wojnę u boku Ententy, podpisując traktat, którego tajne klauzule przewidują przypisanie Południowego Tyrolu , Trydentu , Triestu i Dalmacji w przypadku klęski Austro-Węgier.

Wstąpił na tron , Charles I st Austro-Węgier badać sposoby pokoju z Francji . Negocjacje rozpoczęte wiosną 1917 r. z rządem francuskim za pośrednictwem książąt Bourbon-Parma , François-Xavier i Sixte , braci cesarzowej Zity , nie powiodły się, ponieważ Ententa zobowiązała się już do wizyt z Włoch , Serbii i Rumunii.

Pierwsze zwycięstwo armii włoskiej pod Caporetto w, armia austro-węgierska została ostatecznie pokonana pod Vittorio Veneto in.

Rozwiązanie Austro-Węgier

Ku rozdrobnieniu Imperium

Idea narodu jako źródła suwerenności , wynikająca z rewolucji amerykańskiej i francuskiej , była już wielokrotnie wyrażana: rewolucja siedmiogrodzka z 1784 r. i „Wiosna Ludów” z 1848 r. , powstania austriackie , węgierskie i rumuńskie . Przywódcy i zgromadzenia różnych komponentów Imperium opierają się w 1918 r. zarówno na tej idei, jak i na deklaracjach amerykańskiego prezydenta Woodrowa Wilsona , który w dziesiątym ze swoich „  czternastu punktów za pokojem” proponuje europejskim zasadom "  samostanowienia  " o samostanowieniu i suwerenności narodowej .

Dlatego idea niezdolny empire reform, którego tylko legitymacja była lojalność wobec dynastii z Habsburg-Lorraine , wydaje się przestarzała. Nie została rozwiązana ani przez krwawą rewolucję, jak w Rosji , ani przez jedną konsultację ludową, jak podczas zjednoczenia Nicei i Sabaudii z Francją w 1860 r. , ale przez zestawienie odezw, które wykorzystując klęskę Austro-Węgier Imperium pod koniec I wojny światowej doprowadziło do podziału terytorium „imperialno-królewskiego” między siedem państw:

Należy zauważyć, że w ósmym elemencie Ukraińcy z Galicji Wschodniej i Rusi Podkarpackiej proklamują odpowiednio Republikę Ludową Ukrainy Zachodniej i Republikę Huculską . Ale nie negocjując wcześniej z aliantami i nie reprezentując w ich oczach „słabego ogniwa” w obliczu rosyjskiego zagrożenia bolszewickiego , nie są rozpoznawani i nie mogą zająć swojego miejsca wśród „państwow-sukcesorów” Stanów Zjednoczonych. Węgry. Dopiero w 1945 roku , że Ruś Podkarpacka i Wschodniej Galicji włączono do Ukraińskiej SRR , kiedy tereny te zostały zaanektowane przez ZSRR .

Redukcja węgierskiego i węgierskiego rewizjonizmu

Królestwa Węgier, która objęła całą dorzeczu środkowej Dunaju , od Alp do Karpat , rozpadł się w 1918 roku , a jego przemieszczenie została sformalizowana w 1920 roku przez Traktat z Trianon , który zmniejszonym terytorium Węgier przez dwie trzecie. Dlatego Węgry przyjęły politykę mającą na celu „rewizję” tego traktatu z Trianon. Rządzony przez admirała Horthy'ego od 1920 r., kraj zaangażowany przez oportunizm wraz z nazistowskimi Niemcami od końca lat 30. XX wieku, aby uzyskać w zamian:

Do końca 1941 roku Węgry odzyskały połowę terytoriów utraconych w 1918 roku, ale stały się państwem satelickim III Rzeszy . Po jego zajęcie przez uzbrojonych radzieckich i rumuńskim , z traktatu paryskiego z 1947 powraca do 1937 granicach.

Straty te są nadal bardzo dotkliwie odczuwane przez część węgierskiej opinii publicznej, zwłaszcza że rząd Viktora Orbána zajmuje coraz bardziej nacjonalistyczne stanowiska. Mimo sprzeciwu władz Wspólnoty Europejskiej ruchy polityczne, takie jak Jobbik, domagają się formuł, aby eksterytorialnie zjednoczyć ludność węgierskojęzyczną żyjącą w sąsiednich państwach. Wśród tych formuł przywiązanie obywateli „jeden po drugim”: odw związku z tym nie jest już konieczne zamieszkiwanie na Węgrzech, aby uzyskać obywatelstwo węgierskie .

Z kolei ludność węgierska Rumunii i Słowacji ma własne organizacje polityczne, które uczestniczą w życiu politycznym tych krajów.

Nieprawdopodobne narodziny Republiki Austrii

Pomimo wyrażonego przez wielu Austriaków pragnienia skorzystania również z „  Prawa narodów do samostanowienia  ” poprzez przystąpienie do nowej republiki niemieckiej , Ententa jest zdeterminowana, aby utrzymać to państwo i skonsolidować swoją bazę terytorialną:

W wyniku wstrząsu granic, a tym samym obiegów gospodarczych, działalność gospodarcza w Austrii miała trudności z powrotem do przedwojennego poziomu. W konsekwencji bezrobocie pozostaje stosunkowo wysokie, co sprzyja ruchom społecznym. Rozłam między ruchem socjalistycznym, który zarządza miastem Wiedeń, obecnie nieproporcjonalną stolicą, w której mieszka jedna trzecia ludności, a siłami tradycjonalistycznymi na prowincji, pogłębiają wybuchy po obu stronach zbrojnych milicji. Bankructwo Credit Anstalt daje kanclerzowi Dollfussowi możliwość zawieszenia parlamentu i ustanowienia chrześcijańskiego i inspirowanego korporacjami reżimu, który nie przeciwdziała skutkom krachu z 1929 roku , nie zyskuje poparcia ludności i został zniszczony przez nazistów. Niemcy w 1938 roku .

Pod koniec II wojny światowej Austria została oderwana od Niemiec i po raz pierwszy zajęta przez cztery zwycięskie mocarstwa w wojnie do 1955 roku , a następnie musiała zachować równą odległość od obu bloków , co kończy rozdział jej geostrategicznego przeznaczenia od przeznaczenia . Niemcy podzielone na dwie części. Poprzez zobowiązanie do neutralności przyciąga organy międzynarodowe, w szczególności Międzynarodową Agencję Energii Atomowej i centralę OPEC .

Z drugiej strony jej ekonomiczne i polityczne przeznaczenie wyraźnie łączy ją z Zachodem, ponieważ utrzymuje gospodarkę rynkową i może korzystać z amerykańskiego planu Marshalla , który finansuje jedną trzecią inwestycji odtworzeniowych. Znajduje system parlamentarny z wieloma partiami i ma możliwość rozpoczęcia nowego działania w oparciu o wewnętrzną praktykę współdecydowania zarówno między partiami politycznymi ( Proporz ), jak i między partnerami społecznymi ( Sozialpartnerschaft ).

Pamięć o Habsburgach pozostaje w Austrii czynnikiem tożsamości, który przejawia się w umacnianiu dziedzictwa historycznego (w szczególności cesarskich pałaców i skarbów), a nawet przy okazji pogrzebu cesarzowej Zity ( 1989 ) i ostatniego następcy tronu arcyksięcia. koronny Otto Habsburg-Lorraine ().

Uwagi i referencje

Uwagi

  1. Dosłowne tłumaczenie „  monarchii Österreichisch-Ungarische  ” to „monarchia austro-węgierska”; pojęcie imperium pojawia się w języku niemieckim tylko w przymiotnikach typu Kaiserlich und Königlich .
  2. Do komorników spadła wszystkie jego tytuły każdorazowo oficjalnie pojawił suwerenem przed montażem.
  1. Cisleithanie [wzgl. Transleithanie ] pochodzi z przedrostka cis- ("poniżej") [odp. trans- „(poza”)], nazwany na cześć Leitha , dopływu Dunaju .
  2. Część Cesarstwa Austriackiego wchodząca w skład Związku Germańskiego została określona naprzez deklarację poselstwa cesarskiego do Zgromadzenia ( Bundesversammlung ) Konfederacji.
  3. To znaczy Izba Lordów ( Herrenhaus ) w przypadku delegacji austriackiej oraz Izba Magnatów ( Főrendiház ) w przypadku delegacji węgierskiej.
  4. To znaczy przez Izbę Deputowanych ( Abgeordnetenhaus ) dla delegacji austriackiej oraz przez Izbę Reprezentantów ( Képviselőház ) dla delegacji węgierskiej.

Bibliografia

  1. Anzilotti 1929 , s.  195.
  2. Foignet 1895 , s.  7.
  3. Le Fur 1896 , s.  312.
  4. Makarov 1949 , §  3 , n O  8 s.  283.
  5. Meribute 1984 , rozdz.  III , §  9 .
  6. Strupp 1934 , §  16 , II , b ), s.  259.
  7. Basdevant 1928 , przyp .  1 , s.  564.
  8. Monako 1949 , n O  37, str.  330.
  9. Cornu i in. 2018 , sv State ( II ), II , —s (związek).
  10. Bled 1988 , s.  28.
  11. Kreissler 1977 , s.  48.
  12. Wpis „  Cisleithanie  ” w Encyklopedii , online na stronie wydań Larousse .
  13. Wpis „  Transleithanie  ” w Encyklopedii , online na stronie wydań Larousse .
  14. Miklós Molnár , Historia Węgier , Hatier, 1996, s.  327
  15. Le Fur 1896 , s.  319.
  16. Eisenmann 1904 , s.  614.
  17. Eisenmann 1904 , s.  494.
  18. Eisenmann 1904 , s.  493.
  19. Eisenmann 1904 , s.  493-494.
  20. Pasteur, 2011 , s.  Sprecyzować.
  21. Bérenger 1990 , s.  Sprecyzować.
  22. Eisenmann 1904 , przyp.  1 , s.  58.
  23. Wheaton i Lawrence 1868 , s.  359.
  24. Eisenmann 1904 , przyp.  1 , s.  2.
  25. Eisenmann 1904 , s.  530.
  26. Marie-Françoise Vajda, Oko Władcy Rola i poświadczenia przedstawicieli suwerena (főispánok) na czele węgierskiego powiatów w XVIII -tego  wieku , w „historia, gospodarka i społeczeństwo”, vol. 1, 2011, s.  24 , DOI 10.3917 / hes.111.0023 i Hartwig Brandt, Europa 1815-1850, Stuttgart, Kohlhammer, 2002, ( ISBN  3-17-014804-4 ) , s.  340
  27. Max Schiavon, Austro-Węgry w I wojnie światowej: koniec imperium , Soteca 14-18 Éditions, coll. „Narody w Wielkiej Wojnie”, Paryż 2011, ( ISBN  978-2-9163-8559-4 ) , s.  139 .
  28. Eisenmann 1904 , s.  596.
  29. Eisenmann 1904 , s.  598.
  30. Eisenmann 1904 , s.  602.
  31. Eisenmann 1904 , s.  601-602.
  32. Eisenmann 1904 , s.  603.
  33. Eisenmann 1904 , s.  602-603.
  34. Hödl i in. , s.  Sprecyzować.
  35. Geographischer Atlas zur Vaterlandskunde an den österreichischen Mittelschulen, bearbeitet von Prof. D R Rudolf Rothaug, Kartographische Anstalt G. Freytag und Bendtem, Wien 1911 tabelę 2.
  36. Rousset 1889 , s.  Sprecyzować.
  37. Bled 1998 , s.  Sprecyzować.
  38. Adolf Hitler , Mein Kampf , s. sprecyzować.
  39. Geographischer Atlas zur Vaterlandskunde, 1911, Tabelle 3.
  40. Berenger 1998 , s.  Sprecyzować.
  41. Mihout Mylene. Kapitał północny w poszukiwaniu nowych horyzontów: „północna grupa naftowa” i galicyjska ropa (1911-1928). W: Revue du Nord, Tome 75, n o  300, kwiecień-czerwiec 1993. Historia gospodarcza i społeczna. str.  421-441 . [1]
  42. Rousset 1892 .
  43. Zbyněk A. Zeman 1961 , s.  225–252.
  44. Clark 2013 , s.  82.
  45. Renouvin 1934 , s.  96.
  46. Jean Bérenger, Austro-Węgry: 1815-1918 , Armand Colin 1998 ( ISBN  978-2200217433 i 2200217439 ) .
  47. François Fejtő 2014 , s.  146.
  48. Éva Philippoff 2002 .
  49. Tomasz 2006 , s.  102.
  50. Michel 1996 , s.  63.
  51. Tomasz 2006 , s.  101.
  52. Gyula Csurgai , str.  77.
  53. Ludwig 2012 , s.  Sprecyzować.
  54. Gradvohl 2008 , §  5 .
  55. Karl Heinz Burmeister, „  Vorarlberg  ” w internetowym słowniku historycznym Szwajcarii , wersja du...

Zobacz również

Bibliografia

Powiązane artykuły

Linki zewnętrzne

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Austro-Węgry, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Austro-Węgry i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Austro-Węgry na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Piotr Laskowski

Ten wpis na Austro-Węgry pomógł mi w ostatniej chwili dokończyć pracę na jutro. Już widziałem, jak znowu ciągnę Wikipedię, coś, czego nauczyciel nam zabronił. Dziękuję za uratowanie mnie.

Damian Godlewski

Minęło trochę czasu odkąd widziałem artykuł o zmiennej napisany w tak dydaktyczny sposób. Podoba mi się.

Alina Bukowski

Czasami, gdy szukasz informacji w Internecie o czymś, znajdujesz zbyt długie artykuły, które nalegają na mówienie o rzeczach, które Cię nie interesują. Podobał mi się ten artykuł o zmiennej, ponieważ idzie do rzeczy i mówi dokładnie o tym, czego chcę, bez gubienie się w informacjach Bezużyteczne.

Beata Lis

Wreszcie! W dzisiejszych czasach wydaje się, że jeśli nie piszą artykułów składających się z dziesięciu tysięcy słów, to nie są szczęśliwi. Panowie autorzy treści, to TAK to dobry artykuł o Austro-Węgry.