Josette Hébert-Coëffin
Josette Hébert-Coëffin
Josette Hébert-Coëffin , ur16 grudnia 1907w Rouen i zmarł dnia3 czerwca 1973 r.w Neuilly-sur-Seine jest rzeźbiarzem , francuskim medalistą i pierwszym laureatem Fundacji im. Johna Simona Guggenheima w Nowym Jorku w 1937 roku.
Biografia
Josette Hébert-Coëffin jest uczennicą Richarda Dufoura , Roberta Wléricka , Charlesa Despiau i Maurice'a Gensoli . Studiowała w Szkole Sztuk Pięknych w Rouen pod kierunkiem Victoriena Lelonga , gdzie w 1922 roku zdobyła pierwszą nagrodę w dziedzinie rzeźby i architektury. Kilka lat później wstąpiła do pracowni Alphonse Guilloux . Wystawiła dwa popiersia Beethovena i Rezygnację w Salon des Artistes Français w 1927 roku. Była pierwszą laureatką Fundacji Johna-Simona-Guggenheima w Nowym Jorku w 1937 roku. W tym samym roku stworzyła modele dla Narodowej Manufaktury Sèvres . Otrzymała złoty medal na Wystawie Powszechnej w 1937 roku oraz złoty medal Towarzystwa Zachęty dla Przemysłu .
W latach 30. mieszkała w Mont-Saint-Aignan .
Ona została wybrana 24 czerwca 1938 członkiem korespondentem Akademii Nauk, Literatury i Sztuki w Rouen i 3 th kobieta została przyjęta tam po Colette Yver i Louise Lefrançois-pillion. Podarowała Académie de Rouen w 1935 jedną ze swoich prac Głowa dziecka (terakota).
Josette Hébert-Coeffin jest pochowana na cmentarzu Saint-Germain w Pont-Audemer wraz z mężem Charlesem Coeffinem, przemysłowcem i lotnikiem, w grobowcu zwieńczonym przez Wielkiego Księcia, jej ostatnim niedokończonym dziele.
Wszystkie prace Josette Hebert Coeffin zostały zniszczone podczas bombardowań, które zniszczyły Manufacture Nationale de Sèvres 3 marca 1942 roku . Mocno uderzona artystka wznowiła pracę pod artystycznym kierownictwem Maurice'a Gensoli. Czasami zabawiała się, wspominając, że członkostwo w Sèvres przyznało jej na mocy przepisów tej fabryki z 1758 r. prawo do noszenia miecza. Od tego czasu często inspirowała się dziką przyrodą i okazała się utalentowaną animalistką. Jego rozgłos rósł. Wkrótce wyprodukowała La Biche et son fawn dla prezydenta Vincenta Auriola . Długie sesje w Jardin des Plantes w intymności zwierząt nauczyły go poznawania szczególnego charakteru zwierząt.
Kolejnym owocem jej pobytu w Sèvres był rozwój jej umiejętności w sztuce szamotu ( piaskowiec szamotowy ) od 1937 roku. Poszukiwała odpowiedniego materiału do reprezentowania sierści koziej, dzioborożców , kiwi i innych piór, a szamot był świetny wybór. Po opracowaniu tej techniki Josette stworzyła duże figury, które są większe niż życie, takie jak głowa dzika i koguta.
Pracowała w Monnaie de Paris, gdzie rozwijała swój gust i technikę jako grawer i medalistka. Rewers jego medali nigdy nie był wyłącznie dekoracyjny. Dodał dopełnienie głównego tematu, doskonaląc dzieło, według delikatnej inspiracji. Josette Hébert-Coeffin wyprodukowała prawie trzysta medali, reprezentujących znaczną pracę.
Wśród wielu medali są, zwłaszcza, że prezydenta René Coty , co czyniło ją pierwsza kobieta od czasu François 1 st , któremu mieliśmy nakazał spalenie kukły głowy państwa. Charles de Gaulle był drugim prezydentem Republiki, który został przez nią odznaczony podczas swojej kadencji. Zajęło to wiele sesji póz generała de Gaulle'a, przeważnie bez jego wiedzy. Gdy skończył, generał powiedział mu o swoim medalu: „Jeśli chodzi o ostatni z twoich modeli, zrozumiesz, że nie mówię ci o tym… Twój medal przewyższa kilka medali zrobionych do tej pory na De Gaulle”
Tam także medal z Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1968 roku przedstawił się do generała de Gaulle'a w dniu 6 stycznia 1968. Ten medal był 161 th jego stworzenia. Na zakończenie olimpiady sportowcy wybrani do reprezentowania swojego kraju otrzymali ten medal na pamiątkę swojego udziału. Wreszcie, Jean Cocteau , dla swojego medalu, nie chciał innego medalisty niż Josette Hébert-Coeffin, tak bardzo podobały mu się rysunki kotów, które wystawiała. O kotach ilustrowała książkę Chats des Villes et chants des chats autorstwa Yahne Lambray i Renée Herrmann
Pracuje
Rzeźba
-
Jean Tambareau , popiersie z brązu
-
Henri Gadeau de Kerville , 1936, popiersie z brązu , Muzeum Historii Naturalnej w Rouen .
-
Virgin and Child, znany jako Madonna , statuetki, Lacalm , Sainte-Foy kościoła.
- Płaskorzeźba, 1947, Hôtel des Postes, rue Jeanne-d'Arc , Rouen
-
Notre-Dame de la Prudence , 1958, pomnik na skraju drogi krajowej 13 w Pacy-sur-Eure .
-
Św. Wincentego a Paulo , płaskorzeźba, Écouis , kolegiata Notre-Dame .
-
Pomnik Tristana Bernarda , komika zmarłego w 1947 roku, Paryż , miejsce Tristana-Bernarda .
-
René Tamarelle , brązowy medalion, kwadratowy René-Tamarelle w Bihorel .
- Stela do Wilhelma Zdobywcy w Saint-Valery-sur-Somme .
- Tablica pamiątkowa Mora , 1966, brązowa tablica upamiętniająca budowę okrętu flagowego Wilhelma Zdobywcy w Barfleur .
-
Łania i jego jelonek dla prezydenta Vincenta Auriola
Medal
-
Pont Saint-Jean (Bordeaux) , na inaugurację4 kwietnia 1965, brąz. Inna wersja w posrebrzanym brązie
-
Republika Francuska. Ministerstwo Pracy. Narodowy Fundusz Zapomogowy , 1975, brąz
-
południowy zachód , brąz
-
Marie Curie (1867-1934) , 1967, brąz, Monnaie de Paris
-
X e 1968 Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Grenoble , brąz
-
Joanna d'Arc (1431-1456) , 1971, brąz, Monnaie de Paris
-
Philippe Boiry (1927-2014), 1965, książę Araukanii i Patagonii
- Dziekan Denis Leroy, Rennes, 1973
- Medal Pomnika Deportacji Obozu Koncentracyjnego Natzwiller-Struthof
Wystawy
- 1927 (do 1939) Salon artystów Rouen
- 1927 Salon artystów francuskich , dwa popiersia, Beethoven i Rezygnacja
- 1931 Salon artystów francuskich , brązowy medal (rzeźba) Towarzystwa Artystów Francuskich
- 1933 Salon d'Automne
- 1935 Salon des Indépendants : Rada Generalna Sekwany nabywa eksponowane dzieło.
- 1936
- 1938
- 1939 Wystawa „Kolekcja malarstwa nieobiektywnego” (1 st czerwiec 1939), Solomon R. Guggenheim Museum , Nowy Jork : 2 prace artysty olej na papierze pod nazwami nr 7. i nr 8. (numery 219 i 220 katalogu wystawy)
- 1940 Wystawa „Ten American Non-objective Painters” (14 listopada - 31 grudnia 1940), Solomon R. Guggenheim Museum , Nowy Jork
- 1940 Salon d'Automne w Palais de Chaillot
- 1943 Salon prowincji francuskich, Rouen
- 1957 Wystawa „Nowoczesne medale francuskie”, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu ( Austria )
- 2019 Wystawa „Sculptures of Les Animaliers 1900–1950”, Sladmore Gallery, Londyn
Nagrody
Prace w zbiorach publicznych
Stany Zjednoczone
Francja
-
Paryż
-
Centrum Pompidou , maskonury , rzeźba
-
Carnavalet Museum , Medal Liniowca „Francja” ( 1962 )
-
Comédie-Française , Popiersie Tristana Bernarda wystawione w publicznym foyer. Został zamówiony przez Comédie-Française i podarowany przez rodzinę pisarza.
-
Ecole des mines de Paris , Albert Lebrun , major awansu 1893, prezydent republiki , zainaugurowany w 1960.
-
Muzeum Ernesta Héberta
-
Napoleon III: studium alegorii Francji , rysunek węglem
-
Ofelia jagodowa , obraz
- Muzeum Mennicy Paryskiej
-
Jardins des Champs-Élysées , Brązowy pomnik Jeana Perrina , fizyka i laureata Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki (naprzeciw Grand Palais )
-
Plac Tristana-Bernarda , Popiersie Tristana Bernarda , brąz
-
Barfleur , Memoriał Mora 1966 (statek Wilhelm Zdobywca w 1066 roku), duża pieczęć z brązu medalion na skale u wejścia do portu na 900 th rocznica podboju Anglii .
-
Barentin (Seine-Maritime)
-
Le grand duc (plac Franklin-Roosevelt) nabyty w 1951 r.
-
Popiersie Louisa Ricarda , francuskiego prawnika i polityka (rue du Général-Giraud), 1957
-
Kogut (rue Pierre-et-Marie-Curie)
-
Tablica generała Girauda (rue du Général-Giraud), 1954
-
Rouen
-
Palaiseau , École Polytechnique Museum , Popiersie Étienne Louis Malus , fizyk (tynk)
-
Eu , Muzeum Ludwika Filipa w Château d'Eu , Medal Joanny d'Arc
-
Nicea , Narodowe Muzeum Sportu , Medal Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Grenoble 196868
-
Rambouillet , zbiory zamku Rambouillet
-
Sèvres , Muzeum Manufaktury w Sèvres , Tukany , 1935
-
Pacy-sur-Eure , Notre-Dame de la prudence (wysokość 4 metry) wzdłuż drogi krajowej nr 13 łączącej Paryż z Deauville . Na zlecenie kanonika dziekana Pacy-sur-Eure w 1958 r.
Wielka Brytania
Włochy
Brazylia
Dekoracje
Bibliografia
-
Jean-Jacques Pinel ( pref. Christian Hérail), Historia 140 rodzin. Świadectwa 70 potomków. 2 wieki przemysłu w Rouen , Rouen,2008( ISBN 978-2-9532785-0-7 ) , s. 103.
-
Emmanuel Bénézit , Słownik malarzy, rzeźbiarzy, projektantów i rytowników , tom 3, 1976 i 1999, s. 91
- Edward Horswell, Sculptures of Les Animaliers 1900 - 1950 , Scala Arts and Heritage Publishers Ltd, Londyn, 2019 (wystawa Sculptures of Les Animaliers 1900 - 1950, galeria Sladmore Londyn, 2019 )
- Pierre-Maurice Lefebvre, Hołd dla Josette Hébert-Coëffin (1907-1973) , Podsumowanie analityczne prac Académie des sciences, belles-lettres et arts de Rouen 1973, Fécamp, wydanie L. Durand & Fils, 1975
-
Josette Hébert-Coeffin rzeźbiarka i medalistka , Éditions Sciaky, Paryż, 1974
- Robert Rey, Josette Hébert-Coëffin , wydanie Les Gémeaux, Paryż, 1954
-
Roger Parment , Listening to Normandy… and the Normans , Sotteville-lès-Rouen, Éditions A. Allais, 1975 (Josette Hébert-Coëffin i generał de Gaulle, 16 s.)
- Odwiedź warsztat M me Josette Coeffin, rzeźbiarki w Manufacture de Sèvres, UNF. Krajowy Związek Kobiet: Przegląd Wyborców, Paryż,1 st lutego 1946
Uwagi i referencje
Uwagi
-
W N O 6 rue du Champ des Oiseaux.
-
Rzeźbiarz Charles Despiau , odwiedzając salon, zauważył, nie znając autora, grupę małych kaczuszek „tu, jak powiedział, na co zasługuje medal” mistrz natychmiast dostrzegł w tłumie rzeźb dzieło, które ujawniło zarówno prawdziwy artystyczny temperamentem i nadmierną znajomością fachu.
-
41 wystaw odbyło się w Petit Palais od lutego 1934 do lipca 1939. Wystawy były okazją do zakupu i stanowiły zalążek kolekcji dla przyszłego muzeum sztuki nowoczesnej
Bibliografia
-
" stanu cywilnego Rouen ", Journal de Rouen , n o 352,18 grudnia 1907, s. 5
-
Akta osób zmarłych .
-
Journal de Rouen , 25 października 1937.
-
" W Akademii Nauk, Literatury i Sztuki w Rouen " Journal de Rouen , n o 184,3 lipca 1938 r, s. 2 ( przeczytaj online , skonsultowano 22 marca 2021 r. )
-
Josette Hébert-Coëffin i generał de Gaulle
-
[ Koty miejskie i piosenki kotów autorstwa Yahne Lambray i Renée Herrmann, ilustracje Josette Hébert Coeffin, wyd. de la Tour du Guet, Paryż, [1950] https://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb397657455 ]
-
Dziennik Rouen ,20 grudnia 1936, s. 3 .
-
Dziennik de Rouen , 19 stycznia 1947
-
Parafia Pacy Vallée d'Eure
-
Wystawa „Ten American Non-objective Painters” Solomon R. Guggenheim Museum , Nowy Jork
-
[katalog Fundacji Solomon R. Guggenheim w Nowym Jorku - wystawa kolekcji malarstwa nieobiektywny, wystawa Począwszy od 1 st czerwiec 1939 2 utwory JH Coeffin (olej na papierze) pod oznaczeniem nr 7 i nr 8 (nr 219 i 220 katalogu wystawy)]
-
Medal Jeana Cocteau J.H. Coeffina w National Gallery of Art w Waszyngtonie” .
-
Medal liniowca Carnavalet Museum France
-
Muzeum Ernesta Héberta Borówka Ofelia
-
Popiersie Etienne Louis Malus, fizyk (tynk) Politechnika
-
Medal Musée de Nice należący do Marie-Elisabeth Escody. Na zakończenie olimpiady sportowcy wybrani do reprezentowania swojego kraju otrzymują medal upamiętniający ich udział w imprezie. Ta praktyka rozpoczęła się od pierwszych Igrzysk w Atenach w 1896 roku
-
Muzeum Brytyjskie Josette Hébert Coeffin
-
Lefebvre, Pierre-Maurice, hołd złożony Josette Hébert-Coëffin (1907-1973), Podsumowanie analityczne prac Académie des sciences, belles-lettres et arts de Rouen
-
Josette Hébert-Coëffin i generał de Gaulle
-
[przegląd wyborców, Paryż,1 st lutego 1946Wizyta w warsztacie M me Josette Coeffin https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k45514677/f5.item.r=coeffin# ]
Załączniki
Linki zewnętrzne