Book of Nut

Księga Nut (tytuł oryginalny: „Podstawowe zasady przebiegu gwiazdami”) jest zbiorem tekstów astronomicznych egipskich antyków, także obejmujące różne tematy mitologiczne. Teksty te koncentrują się na cyklach gwiazd w dekanach , ruchach księżyca, słońca i planet, zegarach słonecznych i powiązanych tematach.

Tytuł ten został nadany książce z powodu przedstawienia bogini nieba Nut wyginającej się nad ziemią w niektórych egzemplarzach tekstu. Jest wspierana przez boga powietrza Shou . Teksty Księgi orzeszków zawierają materiał z różnych okresów historii Egiptu.

Oryginalna nazwa książki, The Fundamental Principles of the Course of the Stars , została odkryta przez Aleksandrę von Lieven w jednym z fragmentów rękopisu i opublikowana w 2007 roku. Jednym z głównych tematów Księgi Orzechów jest koncepcja powstania słońca słońce jako mitologiczne odrodzenie.

Teksty

Istnieje dziewięć różnych kopii książki w różnych terminach. Trzy egzemplarze znajdują się na pomniki, a sześć jest w Papirus II th  wne. AD z biblioteki świątynnej w starożytnym Tebtynis , mieście na południu oazy Fajum . Należą do nich teksty pisane zarówno hieratycznie, jak i demotycznie; niektóre części są również zapisane hieroglifami.

Trzy teksty Księga Nut trzymane są na pomnikach: grób Ramzesa IV , grobowiec z Seti I st do Ozyrejon w Abydos i grobu szlachetnego Moutirdais ( TT410 ) na XXVI XX dynastii . Te monumentalne kopie są zapisane hieroglifami.

Materiał tekstowy Tebtynisa jest obecnie rozproszony po całym świecie ze względu na złożoną historię wykopalisk i pozyskiwania. Istnieje kilka tysięcy niepublikowanych fragmentów papirusów znajdujących się w różnych muzeach, które są oceniane przez naukowców.

Najlepsze rękopisy to demotyczne papirusy Carlsberga 1 i 1a; zostały napisane przez tego samego skrybę. Inne rękopisy są w większości fragmentaryczne.

Istnieją subtelne różnice między tymi kopiami, wskazując, że nie jest już tradycja Księga Nut była wciąż żywa, nawet w II -go  wieku naszej ery. J.-C.

Historia jego badań

Wcześni egiptolodzy poświęcali wiele uwagi astronomicznym częściom Księgi Orzechów . Materiał z grobowca Ramzesa IV , który zawierał astronomiczne malowidło przedstawiające Orzecha i wykaz dekanów, został po raz pierwszy udostępniony do współczesnych badań. Tekst został po raz pierwszy użyty przez Jean-François Champolliona i Ippolito Roselliniego , później skopiowany przez Heinricha Brugscha . Nowe wydanie zostało opublikowane w 1990 roku przez Erika Hornunga.

W 1933 roku cenotaf Seti I st do Ozyrejon w Abydos została odkryta. Było to ważne, ponieważ ta wersja przedstawia najstarszy tekst. Tłumaczenie sekcji kryptograficznych Księgi orzeszków autorstwa Adriaana de Buck znacznie przyspieszyło badania.

W 1977 roku Jan Assmann opublikował kolejny tekst odpowiedni do grobu szlachetnego Mutirdis datowany na XXVI XX dynastii.

Daty składu

Najprawdopodobniej tekst ewoluował przez długi okres czasu, zanim nastał Seti I st . Dane astronomiczne zawarte w liście decans pod nadwoziem Nut wskazują XII th dynastię w czasie Sesostrisa III .

Istnieją dwie różne listy dekan, których nie można uzgodnić, więc jedna z nich musi być drugorzędna. Według von Lievena dane Państwa Środka są drugorzędne i sugerują, że poprzednia lista pochodzi ze Starego Państwa.

Zobacz też

Uwagi

  1. von Lieven 2010 .
  2. Erik Hornung: Zwei ramessidische Königsgräber. Ramzes IV. und Ramzes VII. von Zabern, Mainz 1990, S. 89–96.
  3. Henri Frankfort: Grobowiec Seti I w Abydos (z rozdziałami autorstwa Adriaana de Buck i Battiscombe Gunn). Egypt Exploration Society, Londyn 1933.
  4. Harco Willems: Świat tekstów trumiennych: Materiały sympozjum z okazji 100. urodzin Adriaana de Buck, Leiden 17 - 19 grudnia 1992. Nederlands Institut voor het Nabije Oosten, Leiden 1996, ( ISBN  90- 6258-209-5 ) .
  5. Jan Assmann: Das Grab der Mutirdis. von Zabern, Mainz 1977, str. 85–88.
  6. Marshall Clagett, Ancient Egyptian Science, Tom 2: Kalendarze, zegary i astronomia. Filadelfia: Amerykańskie Towarzystwo Filozoficzne, 1995 ( ISBN  0871692147 )

Bibliografia

Linki zewnętrzne