Antoine Chanzy | ||
| ||
Imię i nazwisko | Antoine Alfred Eugène Chanzy | |
---|---|---|
Narodziny |
18 marca 1823 r. Nouart , Francja |
|
Śmierć |
5 stycznia 1883 r. Châlons-en-Champagne , Francja |
|
Pochodzenie | Francja | |
Uzbrojony | Obcy Legion | |
Stopień | Ogólny | |
Lata służby | 1843 - 1883 | |
Przykazanie |
48 p pp : 1864 - 1868 16 th Korpus : 1870 7 th Korpus : 1872 19 th Korpus : 1874 - 1878 |
|
Konflikty | Wojna francusko-pruska 1870 | |
Wyczyny broni | - 1859 : Bitwa pod Magenta - 1859 : Bitwa pod Solférino - 1871 : Bitwa pod Le Mans |
|
Nagrody |
Krzyż Wielki Orderu Wojskowego Legii Honorowej |
|
Inne funkcje | - Zastępca następnie nieusuwalna senator - Przewodniczący Rady Ogólnej z Ardenów - Ambasador do Rosji - Gubernator Algierii |
|
Rodzina | Gabriela Chanzy (córka) | |
Antoine lub Alfred Chanzy , urodzony dnia18 marca 1823 r.w Nouart w Ardenach i zmarł w nocy z 4 na5 stycznia 1883 r.w Châlons-en-Champagne (wówczas Châlons-sur-Marne) jest francuskim generałem , gubernatorem Algierii, zastępcą Ardenów.
Jego ojciec i wuj z rodziny rolników wstąpili do wojsk napoleońskich. Wujek pozostaje w wojsku i zostaje kapitanem kirasjerów ; z kolei jego ojciec odszedł ze służby po tym, jak był podoficerem i rycerzem Legii Honorowej . Po powrocie w 1821 r. otrzymał stanowisko poborcy podatków bezpośrednich , funkcję administracyjną, która czyniła go skromnym urzędnikiem państwowym, ale gwarantował mu godne życie dla siebie i swojej rodziny.
Trening wojskowyPo pewnym czasie uczęszczania na zajęcia w college'u Sainte-Menehould , Chanzy w wieku szesnastu lat zaciągnął się w 1839 roku jako sternik na Le Neptune , ale brak bitwy morskiej go rozczarował. Frustracja, a zwłaszcza irytacja marynarzy i przewlekła choroba morska, pokonały jego krótkie powołanie i opuścił marynarkę po powrocie do Francji,10 grudnia 1840. Jest zaangażowany w 1841 roku do 5 -go pułku artylerii z Metz i wziął zajęcia w Royal College . Wreszcie wszedł St. Cyr ( 133 th spośród 138 w egzaminu wstępnego), intelektualny ucznia, to wychodzi w pierwszym dwudziestu pięciu w swojej klasie, został mianowany podporucznikiem w 1843 roku i dołączył do Zouaves dowodzona przez Cavaignac w Blidy . Pozostaje szesnaście lat w Algierii .
Porucznik w 1848 roku w 43 -ciej linii pułku piechoty , kapitan w 1851 roku w 1 st pułku w Legii Cudzoziemskiej wstąpił do służby we arabskich biurach w Tlemcen następnie w Oranie . Dowódca batalionu w 1856 roku w 23 -ciej linii , brał udział we włoskiej kampanii 1859 roku , zwłaszcza w walkach Magenta i Solferino w czerwcu. Podpułkownik w 71 th linia pułku piechoty wKwiecień 1860, on idzie do sierpieńz siłami ekspedycyjnymi w Syrii , gdzie dzięki znajomości języka arabskiego jest dowódcą kwatery głównej odpowiedzialnym za sprawy polityczne .
On żyje w ciele zajmując Rzym The 72 th linia od 1861 do 1864 roku pułkownik w 1864 roku 48 th linia pułk piechoty , on jest z powrotem w Algierii z jego pułku, gdzie walczy na granicy Maroka. Generał brygady w 1868 r. sprawował dowództwo pododdziału w Sidi-Bel-Abbès , gdzie „oczyszcza” południowy zachód z najazdów plemion marokańskich. W tym czasie dołączył do przyszłego generała de Boisdeffre jako jego najbliższy współpracownik , który następnie podążał za nim na wszystkich jego stanowiskach. Został awansowany na dowódcę na Legii Honorowej wCzerwiec 1870.
Podczas wojny francusko-niemieckiej w 1870 r. odmówiono mu stanowiska w Armii Renu na początku konfliktu. Generał The20 października 1870 rNa interwencyjnej MacMahon z Gambetta , został mianowany szefem 16 -tego ciała pierwszej armii Loarą . Brał udział w bitwach pod Coulmiers i Loigny .
ten 6 grudniaZostał mianowany naczelnym dowódcą II Armii Loarą składa się z 17 th i 18-ci Corps (Francja) , przystanek czas niemiecka ofensywa w Villorceau . Ale nie mógł się rozwijać i cofnął się na Vendôme , a następnie na Le Mans, gdzie jego armia została pokonana.10 oraz 11 stycznia 1871 r. Potem udał się do Laval na16 styczniaa na prawym brzegu Mayenne , gdzie rozejmu z28 stycznia 1871 r..
Bitwa Le Mans jest głównym porażka armii francuskiej. W 1871 r. utworzono komisję śledczą, której potępiający ją raport napisał bretoński historyk Arthur de La Borderie .
Wybrany zastępca dla Ardenach w 1871 roku przez 44,225 głosów z 57,130 wyborców, nawet po złożeniu wniosku, wstąpił do rządu w Bordeaux , gdzie zalecał kontynuację oporu . ten7 Marca, armia Loary zostaje rozwiązana.
Chanzy jedzie do Paryża na18 marcaw dniu rozpoczęcia Komuny . Aresztowany przez powstańców, zagrożony egzekucją, następnie zwolniony. W Wersalu , on stanął po stronie umiarkowanych republikanów , został wybrany na posła do Ardenów i usiadł w środku lewej z8 lutego 1871 do 7 marca 1876 r..
Został mianowany nieusuwalnym senatorem w 1875 r. i został wybrany przewodniczącym rady generalnej Ardenów, ale pozostał w Algierze. W Senacie zasiada w centrolewicy z konserwatywnymi republikanami.
Po dymisji Mac Mahon , chociaż nie jest kandydatem, uzyskuje on 14,8% głosów przeciw Jules Grévy w wyborach prezydenckich z30 stycznia 1879 r.
Jako szef 7 -go Korpusu w 1872 roku został powołany na wniosek marszałka MacMahon, gubernatora generalnego i cywilnego dowódcy lądowych i morskich sił w Algierii „The10 czerwca 1873 r. Pod jego rządami kolonia doświadczyła niepokojów i został zmuszony do oblężenia Algieru na mocy dekretu29 marca 1874 r. Odpowiedzialny wraz z innymi za pewną modernizację kolonii, z budową linii kolejowych i innymi robotami budowlanymi, zainaugurował w 1876 r. „wystawę algierską” i pozostał na swoim stanowisku przez blisko sześć lat.
Po wyborach prezydenckich jego stanowisko generalnego gubernatora staje się niemożliwe, a od from 13 lutego 1879, został ambasadorem w Sankt Petersburgu i24 lutegozostaje oficjalnie zwolniony z funkcji generalnego gubernatora Algierii. Pozostał w Rosji przez trzy lata, po czym zrezygnował po nieporozumieniu z Gambettą .
W 1882 został przywrócony do Sztabu Generalnego i mianowany członkiem Najwyższej Rady Wojennej . Wziął dowództwo 6 -go Korpusu w Châlons-sur-Marne , gdzie koszary nazwany jego imieniem.
Umarł nagle w Chalons z powodu krwotoku mózgowego, w noc 4 do 5 stycznia 1883 r.. Został pochowany w Buzancy w Ardenach .
Chanzy był pobożnym katolikiem i choć oskarżany o bycie duchownym , wydaje się, że zawsze sprzeciwiał się ultramontanizmowi .
Osobiste dokumenty Alfreda Chanzy'ego przechowywane są w Archiwum Narodowym pod numerem 270AP.
„Pamięci generałów Aurelle de Paladines , Chanzy i Faidherbe , pułkowników Denfert-Rochereau i Teyssier oraz oficerów i żołnierzy armii lądowych i morskich, którzy w latach 1870-1871 uratowali honor Francji”
Kilka miast we Francji nadało jednej ze swoich ulic imię Antoine lub Alfred Chanzy: rue Chanzy .
W Charente w Angoulême : stadion piłkarski i rugby nazywa się „Stade Chanzy”
We wciąż francuskiej Algierii wieś Chanzy, w departamencie Oranu, przypomniała sobie jego pamięć; teraz nazywa się Sidi Ali-Ben-Youb.
Nadał swoje nazwisko uznanemu liceum na wydziale Ardenów (w Charleville-Mézières ).