W przypadku tłumaczenia konsekutywnego tłumacz dokonuje tłumaczenia przemówienia po wysłuchaniu go - w całości lub w kilku fragmentach, jeśli to możliwe, spójnych - pomaga sobie , sporządzając odręczne notatki. W zasadzie ten system pisania nie jest zgodny z żadną konwencją i każdy stosuje własną metodę. Niemniej jednak pewna liczba podstawowych reguł ułatwia zapisywanie szczegółów przemówienia, które ze względu na swoją liczbę zaśmiecałyby pamięć tłumacza lub groziłyby pomyłką przy tłumaczeniu w języku docelowym.
Nie jest właściwe zapisywanie przemówienia w formie stenograficznej, ponieważ ten system pisania zobowiązywałby tłumacza do wykonania podwójnej pracy: odszyfrowania notatek stenograficznych, a następnie przetłumaczenia zapisanego w ten sposób języka. Dlatego sporządzane notatki muszą być czytelne w każdym języku, takim jak piktogramy rozumiane na całym świecie (takie jak uproszczone sylwetki przedstawiające różne zajęcia sportowe na igrzyskach olimpijskich), które każdy „interpretuje” w swoim własnym języku.
Tłumacz powinien starać się wysłuchać wypowiedzi wystąpienia z maksymalną koncentracją i odnotować tylko to, co uważa za wystarczające, aby nadać strukturę swojemu „zapisowi w pamięci” (przykłady: numery, nazwiska i tytuły osób, nazwy firm itp.) .
Dlatego tłumacz musi analizować przemówienie i starać się zanotować w sposób abstrakcyjny idee sformułowane przez mówcę. Na przykład kłamliwe E (jak litera Ш w cyrylicy) będzie symbolizować Europę i możemy określić, czy mówimy o Europie Wschodniej, zaznaczając pionowy pasek po prawej stronie; poziomy pasek i dwa małe pionowe paski będą symbolizować stół, co można zinterpretować jako słowo „konferencja” itp.
System strzałek i nawiasów łączy ze sobą „ideogramy”, umożliwiając w ten sposób uporządkowanie zdań: można więc w bardzo prosty sposób zauważyć, że kwota wzrosła (lub zmniejszyła się, w zależności od kierunku arrow) o x%, aby osiągnąć określoną wartość. Nawias poprzedzający akcję będzie oznaczał, że dzieje się to w przyszłości - i odwrotnie.
Tekst obok będzie brzmiał następująco:
„Jest nam szczególnie miło poinformować Państwa o znacznym wzroście naszej sprzedaży o 10 procent, z 3,5 miliarda do 3,85 miliarda dolarów. Wynika to ze znacznej sprzedaży helikopterów. Stany Zjednoczone kupiły 50 sztuk, a RPA 20. W zamian będziemy musieli przenieść część produkcji do tych krajów. "
Niektórzy (np. M. Matyssek, Uniwersytet w Heidelbergu) stworzyli nawet kompletne systemy skrótów do zapisywania poszczególnych tytułów naukowych, stopni administracyjnych lub wojskowych. Ten system ma tę wadę, że za bardzo trzyma się danego języka (D jak niemiecki, D jak reżyser itp.).
Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na powiązania między różnymi częściami przemówienia, które materializują linie poziome. Ponadto w ramach restytucji nie wyrażał w głowie żadnego pomysłu wystarczająco jasno, aby uniknąć błędnej interpretacji, która jest poważnym błędem w interpretacji.
Zdania są zwykle zapisywane na spiralnych zeszytach, jeden nad drugim w pionowej kolumnie i oddzielone poziomą linią. Po przeczytaniu tłumacz może przekreślić każde zdanie, aby „uwolnić” swój umysł.