Charles-Francois de Bonnay

Charles-Francois de Bonnay
Rysunek.
Funkcje
minister stanu
Peer z Francji
17 sierpnia 1815 -
Przewodniczący Zgromadzenia Ustawodawczego (odmawia prezydentury)
20 grudnia 1790 - 20 grudnia 1790
Poprzednik Jérôme Pétion de Villeneuve
Następca Antoine Balthazar Joachim d'André
Przewodniczący Zgromadzenia Ustawodawczego
5 lipca 1790 - 19 lipca 1790
Poprzednik Louis-Michel Le Peletier z Saint-Fargeau
Następca Jean-Baptiste Treilhard
Przewodniczący Zgromadzenia Ustawodawczego
12 kwietnia 1790 - 26 kwietnia 1790
Poprzednik Jacques-François de Menou
Następca Francois-Henri de Virieu
Członek bailiwick of Nivernais i Donziois w Estates General w 1789 r
23 marca 1789 - 30 września 1791
Biografia
Data urodzenia 22 czerwca 1750
Miejsce urodzenia Cossaye
Data śmierci 25 marca 1825
Miejsce śmierci Paryż

Charles-François, markiz de Bonnay , urodzony dnia22 czerwca 1750w Cossaye , zmarł dnia25 marca 1825w Paryżu był francuskim żołnierzem, dyplomatą i politykiem.

Biografia

Z dawnej szlacheckiej rodziny Nivernais został mianowany stroną króla Ludwika XV w 1765 roku . W 1768 roku powrócił jako podporucznik w pułku Króla Smoków. W 1774 r. Został zwolniony ze straży królewskiej (firma Villeroy) z dyplomem kapitana kawalerii. W 1776 r. Został podporucznikiem straży przybocznej, a następnie mestrem obozu kawalerii w 1779 r .

Wybrany, the 23 marca 1789, zastępca szlachty w Stanach Generalnych przez bailiwick Nivernais i Donziois , został przyjęty na posiedzenie 21 lipca następnego roku, zastępując hrabiego Damaszku Anlezy, który złożył rezygnację.

Wybrany na przewodniczącego zgromadzenia, 13 kwietnia 1790, the 5 lipca, wspiera ministrów, zwłaszcza Armanda Marca de Montmorin Saint-Hérem , zaatakowanego za zezwolenie na przejście wojsk austriackich na nasze terytorium i bronił ochroniarzy oskarżonych przez Chabrouda o sprowokowanie dni 5 i 6 października 1789 r . Uważany jest za jednego z współautorów czasopisma Les Actes des Apôtres , redagowanego przez Jeana-Gabriela Peltiera .

Ponownie wybrany na prezydenta w grudniu 1790 roku odmówił.

Po powrocie z Varennes Bonnay został oskarżony o to, że wiedział o ucieczce króla; skutecznie bronił się: „Gdyby król zasięgnął rady mnie”, powiedział, „nie radziłbym mu udać się w tę podróż; ale gdybym miał mu towarzyszyć, pośpiesznie bym był posłuszny i umarł u jego boku ”. Po odebraniu królowi władzy wykonawczej p. De Bonnay zadeklarował, że nie będzie już uczestniczył w obradach Zgromadzenia.

Wraz z hrabią Prowansji wyemigrował, aby podczas pobytu w Warszawie , a potem w Anglii, pełnić przy nim funkcje ministra .

W czerwcu 1814 roku król mianował go ministrem pełnomocnym w Kopenhadze  ; pozostał na tym stanowisku podczas stu dni . Powołany Peer Francji przez Ludwika XVIII17 sierpnia 1815, Że głosował na śmierć w procesie marszałka Neya , został mianowany generał-porucznik ,31 października 1815i nazwany 2 marca 1816, Posła Nadzwyczajnego i Ministra Pełnomocnego w Berlinie .

Podczas sesji w 1816 r., W przemówieniu w izbie wyższej, głośno narzekał na przeszkody, jakie Izba Wywiadowcza stawiała w pracy rządu.

Został mianowany ministrem stanu i członkiem Tajnej Rady Królewskiej w 1820 r. Oraz gubernatorem Królewskiego Zamku Fontainebleau w 1821 r . On umarł na25 marca 1825w Paryżu

Bonnay jest duchowym autorem poematu heroiczno-komicznego, Nagroda Annonciades , którą skomponował, gdy p. De Barentin był daremnie poszukiwany w tym klasztorze, którego siostra była przeoryszą.

Dokumenty osobiste Charles-François de Bonnay są przechowywane w Archiwum Narodowym pod symbolem 37AP: Inwentarz funduszu 37AP .

Źródła

Zobacz też

Bibliografia


Linki zewnętrzne