Narodziny |
Około 1595 angielska kolonia Wirginii |
---|---|
Śmierć |
21 marca 1617 r Gravesend |
Pogrzeb | Kościół św. Jerzego, Gravesend ( w ) |
Imię i nazwisko | Matoaka i Amonuta |
Przezwisko |
Pocahontas Rebecca Rolfe |
Narodowość | Urodzona indiańska z konfederacji plemion Powhatan , a następnie Anglik z jej małżeństwa |
Czynność | Pisarz |
Tata | Powhatan |
Matka | Nonoma Winanuske Matatiske ( d ) |
Małżonka | John Rolfe |
Dziecko | Thomas rolfe |
Religia | katolicyzm |
---|
Pocahontas (około 1595 -21 marca 1617 r) jest rdzenną Amerykanką z Konfederacji plemion Powhatans , córką Nonoma Winanuske Matatiske i Wahunsunacock (zwanej również Chief Powhatan i która wtedy rządziła prawie wszystkimi plemionami regionu Tsenacommacah ).
Jej prawdziwe imiona brzmiały Matoaka („Kwiat między dwoma strumieniami”, to imię zostało jej nadane, ponieważ urodziła się między dwiema rzekami Mattaponi i Pamunkey) i Amonute (imię, które oznaczałoby status wtajemniczonego i praktykującego Widzenie Snu ( w) ). Pocahontas to pseudonim z dzieciństwa związany z jej psotną naturą (w języku Powhatan Pocahontas oznacza „mało bezwstydny”). W języku angielskim nazywano ją także Rebecca po chrzcie chrześcijańskim , a następnie Rebecca Rolfe po ślubie z Johnem Rolfe .
Jego życie, które jest jednym z mitów założycielskich Stanów Zjednoczonych, jest źródłem wielu legend i adaptacji literackich i filmowych.
Niewiele wiadomo o dzieciństwie Pocahontas. Zgodnie z tradycją Powhatan , jej matka została jej odebrana i zmarła wkrótce po jej urodzeniu. Jego ojciec Wahunsunacock , poligamista , dał mu wiele rodzeństwa. Mała Matoaka była ulubioną córką swojego ojca, ponieważ wyglądała jak jej matka. Ze względu na jej długotrwały smutek i przypomnienie o matce, Wahunsunacock często nazywała swoją córkę ujmującym imieniem Pocahontas.
Została wychowana przez swoje ciotki i inne kobiety z plemienia Mattaponi w Werowocomoco.
Zapisy od osadników z Jamestown wskazują, że Pocahontas utrzymywała przyjaźń z kapitanem Johnem Smithem , którego być może kilkakrotnie uratowała przed śmiercią. Ale ze względu na niedostatek archiwów i ich niską jakość, dokładny charakter ich związku jest kontrowersyjny.
W 1607 roku , kiedy angielscy osadnicy z Virginia Company przybyli do Wirginii i rozpoczęli budowę budynków, Pocahontas miała około 12 lat. Osadnik John Smith został schwytany przez grupę myśliwych Powhatan i przewieziony do Werowocomoco (w) , jednej z głównych wiosek Imperium Powhatan (którego ojciec był wodzem Pocahontas). Według Smitha miał zostać stracony, gdy Pocahontas rzuciła się na niego, aby go chronić i poprosić o ułaskawienie.
Jednak prawdziwość tego epizodu była kwestionowana od lat 60. XIX wieku . Jednym z powodów tej wątpliwości jest to, że pomimo opublikowania dwóch książek dotyczących Wirginii, opis wyzwolenia Smitha został napisany dopiero w 1616 roku , prawie dziesięć lat po fakcie. Mógł przesadzić lub wymyślić wydarzenie, aby poprawić wizerunek Pocahontas. Kilku ekspertów zasugerowało również, że Smith mógł pomylić z wyzwoleniem rytuał symbolizujący jego śmierć i odrodzenie jako członka plemienia .
Zgodnie z ustną historią i współczesnymi pisanymi relacjami Mattaponi, wódz Wahunsunacock docenił Johna Smitha, oferując mu zaszczyt bycia „ Weroance (w) ” lub przywódcą osadników uznanym przez Powhatana. Zdobywając ten tytuł, John Smith mógł uzyskać dostęp do bardziej nadającego się do zamieszkania obszaru dla swoich ludzi, z doskonałym dostępem do dziczyzny i owoców morza, a dzieciom nie wolno było uczestniczyć w żadnych rytuałach religijnych. Dzieci Powhatana (w tym Pocahontas) były bardzo uważnie obserwowane i otoczone opieką wszystkich członków plemienia. Pocahontas nie mogła skoczyć przed Johnem Smithem, by błagać o życie z dwóch powodów: Smith została uhonorowana i nie pozwolono jej tam być.
Tak czy inaczej, przyjacielskie stosunki nawiązały się między Smithem i Pocahontas w Jamestown, gdzie ten ostatni często przychodził grać. Zachowane dokumenty i notatki Johna Smitha pokazują, że spędzał czas z córką Powhatana. Uczyli się nawzajem podstawowych aspektów swoich języków. Notatki były pisane w stylu „Powiedz Pocahontas, żeby przyniosła mi trzy kosze” lub „Pocahontas ma wiele białych pereł”.
W 1608 r. Pocahontas mógł uratować Smitha po raz drugi. W rzeczywistości przyszła ostrzec Anglików, że jej ojciec, który uprzejmie zaprosił Smitha i kilku innych osadników do Werowocomoco, w rzeczywistości planuje ich zabić. Dzięki temu ostrzeżeniu Anglicy zachowali czujność i katastrofalny projekt nigdy się nie wydarzył.
Wiarygodność tej wersji jest również kwestionowana przez plemię Mattaponi. Jamestown było 12 mil od Werowocomoco, a prawdopodobieństwo, że nastolatka podróżuje samotnie, jest niezgodne z kulturą Powhatan. Wraz z innymi członkami plemienia udała się do Jamestown, ale na znak pokoju. Dodatkowo, aby dostać się do Jamestown, trzeba było przepłynąć duże zbiorniki wodne i skorzystać z 400- funtowych kajaków . Trzeba było silnych ludzi, żeby wrzucić je do wody.
Ale kiedy kolonia się rozrosła, niektórzy tubylcy odkryli, że ich ziemie są zagrożone i zaczęły się konflikty .
W latach 1608-1609 rola Johna Smitha jako weroance (w) (głowa) osadników przybrała zły obrót. Osadnicy zaczęli wówczas podejmować niewystarczające próby sadzenia zbóż, a John Smith coraz częściej domagał się dostaw od okolicznych wiosek. Między osadnikami a tubylcami doszło do kilku kłótni i konfliktów. Przyjaźń między ojcem Pocahontas a Johnem Smithem zaczęła się pogarszać. John Smith twierdził, że Wahunsunacock chciał go zabić i że był świadomy spisku plemienia dzięki ostrzeżeniu Pocahontas. Rdzenni historycy odrzucają historyczne twierdzenia Johna Smitha jako całkowicie sfabrykowane. Aby dodatkowo udowodnić, że historia Johna Smitha była zmyśleniem, bez jego wiedzy opublikowano list Smitha napisany w 1608 roku. List nie twierdzi, że Pocahontas dwukrotnie próbował uratować mu życie.
W Październik 1609, John Smith był podobno ofiarą przypadkowej eksplozji prochu. Następnie został repatriowany do Anglii. Anglicy powiedzieli tubylcom, że Smith nie żyje, a Pocahontas wierzyła mu przez kilka lat, dopóki sama nie wyjechała do Anglii w 1616 roku.
W archiwach nic nie wskazuje na to, że Smith i Pocahontas byli kochankami; ta fabularyzowana wersja historii pojawia się tylko w kontach przedstawiających starsze Pocahontas niż w faktach. Według Smitha, kiedy ponownie spotkali się w Londynie , Pocahontas nazwał go „Ojcem”.
W marcu 1613 r. Pocahontas mieszkał w Passapatanzy (in) , rdzennej wiosce nad rzeką Potomac .
Kapitan Samuel Argall , angielski poszukiwacz przygód i oficer marynarki wojennej porywa Pocahontas jako przysięgę przeciwko powrocie jeńców i posiadłości posiadanych przez Powhatanów . Wódz Powhatan zwolnił więźniów, ale nie oddał broni i narzędzi. W związku z tym nie doszło do wymiany i przez rok Pocahontas odbywało się w Henricus (en) , innej angielskiej kolonii. Niewiele wiadomo o jego życiu tam, mimo że napisany przez pułkownika Ralph Hamor (w) powiedział, że nauczyłby się właściwej praktyki i uprzejmości.
Jednak podczas jego niewoli podobno Pocahontas cierpiał na depresję i stawał się coraz bardziej przestraszony i wycofany. Jej skrajny niepokój był tak poważny, że jej angielscy oprawcy pozwolili jej starszej siostrze Pocahontas, Mattachannie i jej mężowi Uttamattamakinowi przyjść z pomocą.
"Kiedy Mattachanna i Uttamattamakin przybyli do Jamestown, Pocahontas wyznała, że została zgwałcona. Święta ustna historia Mattaponi jest bardzo jasna: Pocahontas została zgwałcona. Możliwe, że zrobiło to jej więcej. jedna osoba i kilka razy Mój dziadek i inni nauczyciele historii mówionej w Mattaponi powiedzieli, że Pocahontas została zgwałcona. Możliwość bycia w niewoli była niebezpieczna w społeczeństwie Powhatan, ale gwałt nie był tolerowany. Gwałt w społeczeństwie Powhatan był praktycznie niesłyszalny, ponieważ kara bo takie czyny były tak surowe. Społeczeństwo Powhatan nie miało więzień. Kara za występki często polegała na wygnaniu z plemienia.
Angielski ksiądz Alexander Whitaker (w) nauczył go chrześcijaństwa i pomógł poprawić jego angielski . Została ochrzczona, a jej imię brzmiało Rebecca.
W marcu 1614 r. w pobliżu rzeki Pamunkey doszło do gwałtownego konfliktu między setkami Anglików a Powhatanami. W Matchcot, nowej stolicy Powhatan, Brytyjczycy spotkali grupę, która obejmowała starszych przywódców z Powhatan i pozwoliła Pocahontas z nimi porozmawiać. Według zastępcy gubernatora La Vallée de Thomas, Pocahontas żywiła urazę do ojca, że uważał ją za mniej ważną niż broń lub narzędzia, i wolała mieszkać z Anglikami. Według plemienia Mattaponi, angielscy osadnicy często mówili jej, że jej ojciec jej nie kocha, ponieważ nigdy nie przybył, by ją uratować.
W tradycji Mattaponi Pocahontas miał wziąć za męża Kocouma, wywodzącego się z Patawomeck , plemienia Powhatan , ale został zabity przez kolonistów w 1613 roku po schwytaniu tego ostatniego. Według wierzeń Patawomecka para miała córkę o imieniu Ka-Okee, którą wychowali po śmierci ojca i porwaniu matki.
Podczas pobytu w Henricus (w) Pocahontas poznała Johna Rolfe , który jest w niej szaleńczo zakochany. Ten ostatni, którego żona i córka nie żyły, z powodzeniem uprawiał działkę tytoniu w Wirginii (ucząc się świętych technik suszenia tytoniu od Powhatanów). Był pobożnym człowiekiem, który bardzo cierpiał z powodu możliwych moralnych konsekwencji małżeństwa z poganinem . W długim liście do gubernatora prosił o zgodę na poślubienie jej, ponieważ ją kochał i chciał ocalić jej duszę. Natomiast uczucia Pocahontas dotyczące Rolfego i małżeństwa pozostają nieznane.
Chociaż niektórzy historycy twierdzą, że Pocahontas i John Rolfe pobrali się z miłości, nie jest to pewne, ponieważ Pocahontas nigdy nie pozwolono zobaczyć swojej rodziny, dziecka ani ojca po porwaniu. Należy zauważyć, że chociaż jest zwyczajem, że ojciec Powhatan oddaje swoją córkę na weselu, Wahunsunacock nie uczestniczył w ślubie swojej córki z Rolfem z obawy, że zostanie schwytany lub zabity. W prezencie wysłał sznur pereł.
Pobrali się w kwietniu 1614 roku . Przy tej okazji przyjęła imię Rebecca Rolfe i nawróciła się na chrześcijaństwo . . Przez kilka lat para mieszkała na plantacji Rolfe, Varina Farms (in) , położonej w Wirginii w pobliżu rzeki James i społeczności Henricus. Mieli dziecko, Thomas Rolfe , urodzone w 1615 roku .
Małżeństwo i nawrócenie na chrześcijaństwo Pocahontas na pewien czas uspokoiło stosunki między Powhatanami a osadnikami , ale w 1622 r . wznowiono działania wojenne .
Aby przyciągnąć nowych osadników i inwestorów do Wirginii, Pocahontas został wysłany do promowania regionu wśród Europejczyków. Jego misją było zapewnienie im, że rdzenni mieszkańcy nie stanowią zagrożenia i że zapewnione jest bezpieczeństwo osad. W 1616 roku Rolfes popłynął aż do Anglii . Przybyli do portu w Plymouth , a następnie w czerwcu udali się autokarem do Londynu . Towarzyszyła im grupa jedenastu innych Powhatanów, w tym szamana Tomocomo .
Pocahontas dowiedział się, że John Smith jeszcze żyje, mieszkał w Londynie. Ta ostatnia napisała list do królowej Anny, prosząc ją, aby Pocahontas była traktowana z takim samym szacunkiem jak królewski gość, a nie jako fenomen jarmarku (co naraziłoby na szwank miłość, jaką darzyła Anglików i chrześcijaństwo).
Nie ma dowodów, że Pocahontas został formalnie przedstawiony do sądu Jacques I st Anglii ale5 stycznia 1617 r, ona i Tomocomo byli wśród gości króla podczas występu poety Bena Jonsona w Banqueting House w Whitehall Palace . Według Smitha, król wywarł niewielkie wrażenie na ambasadorach, którzy nie rozumieli, kogo spotkali, dopóki nie wyjaśniono im tego. Pocahontas i Rolfe mieszkali w Brentford przez kilka miesięcy. Smith odwiedził je na początku 1617 roku . W marcu para zdecydowała się wrócić do Wirginii , ale ich łódź nie minęła Gravesend ( Kent ), dopóki Pocahontas nie zachorowała. Natura choroby jest nieznana, ale Pocahontas została opisana jako podatna na zanieczyszczone powietrze w Londynie ; dlatego wydaje się, że zmarła na zapalenie płuc lub gruźlicę . Wylądowała na lądzie, zmarła wkrótce potem, w wieku 22 lat. Jego pogrzeb odbył się w dniu21 marca 1617 rw parafii św. Łukasza w Gravesend. Rolfe wrócił do Wirginii sam, zostawiając syna Thomasa w Anglii i tam ożenił się ponownie. Thomas wrócił do Wirginii po śmierci ojca.
Rebecca i John Rolfe mieli dziecko Thomasa , urodzone na farmie Variny w 1615 roku, zanim jej rodzice wyjechali do Anglii. Wiele starych rodzin z Wirginii wywodzi swój rodowód od Pocahontas i Wahunsunacock za pośrednictwem Thomasa Rolfe. Tak jest na przykład w przypadku Edith Wilson , żony prezydenta USA Woodrowa Wilsona ; Nancy Reagan , żona prezydenta Ronalda Reagana ; George Wythe Randolph , generał i polityk Południa ; Richard Byrd , odkrywca i lotnik; Harry F. Byrd (w) ; Pauline de Rothschild (en) ; lub Percival Lowell .
Ilustracja z XIX -tego wieku.
Statua przed kościołem św. Jerzego w Gravesend w hrabstwie Kent w Wielkiej Brytanii.
Ilustracja w Historii Stanów Zjednoczonych Cassella .
Sklep Malowniczy , 1853.
Jego życie, które przeszło do legendy, było przedmiotem licznych adaptacji literackich i kinematograficznych:
W wyniku filmów Walta Disney Company Pocahontas została księżniczką Disneya ( Disney Princess ), podobnie jak Kopciuszek i Królewna Śnieżka .