Gandawa

Gandawa
(nl) Gent
Gandawa
Widok na zabytkowe centrum Gandawy z trzema wysokimi średniowiecznymi wieżami z mostu Saint-Michel.
Herb Gandawy
Heraldyka

Flaga
Administracja
Kraj Belgia
Region  Region flamandzki
Społeczność  Społeczność flamandzka
Województwo  Prowincja Flandria Wschodnia
Dzielnica Gandawa
Burmistrz Mathias De Clercq ( Open Vld ) (2018-)
Większość sp.a - Groen , Open Vld , CD&V (2018-2024)
Seats
Sp.a - Groen
N-VA
Open Vld
CD&V
Vlaams Belang
PvDA
51 (2018-24)
21
6
15
4
4
3
Sekcja Kod pocztowy
Ghent
Mariakerke
Tronchiennes
Wondelgem
Sint-Amandsberg
Oostakker
Desteldonk
Mendonk
Sint-Kruis-Winkel
Gentbrugge
Ledeberg
Afsnee
Sint-Denijs-Westrem
Zwijnaarde
9000
9030
9031
9032
9040
9041
9042
9042
9042
9050
9050
9051
9051
9052
Kod INS 44021
Strefa telefoniczna 09
Demografia
Miły Gandawa
Populacja
- Mężczyźni
- Gęstość kobiet
260 341 (1 st styczeń 2018)
49,77  %
50,23  %
1667 mieszk/km 2
Piramida wieku
- 0-17 lat
- 18-64 lata
- 65 lat i więcej
(1 st styczeń 2.013)
18,87  %
63,86  %
17,27  %
Cudzoziemcy 9,10  % (1 st styczeń 2.013)
Stopa bezrobocia 11,02  % (październik 2013)
Średni roczny dochód 14 416  € / mieszkaniec. (2011)
Geografia
Szczegóły kontaktu 51 ° 03 północ, 3 ° 44 ′ wschód
Powierzchnia
- Użytki rolne
- Drewno
- Grunty zabudowane
- Różne
+156,18  km na południowy 2 ( 2005 )
32,18  %
2,62  %
59,75  %
5,45  %
Lokalizacja

Położenie miasta w dystrykcie Gandawa i prowincji Flandria Wschodnia.
Geolokalizacja na mapie: Belgia
Zobacz na mapie administracyjnej Belgii Lokalizator miasta 12.svg Gandawa
Geolokalizacja na mapie: Belgia
Zobacz na mapie topograficznej Belgii Lokalizator miasta 12.svg Gandawa
Znajomości
Oficjalna strona stad.gent

Gandawa (czyt. /ɡɑ̃/ ), w języku niderlandzkim  : Gent ( czyt./ʝɛnt/ ), to niderlandzkojęzyczne belgijskie miasto , położone w regionie flamandzkim u zbiegu rzek Lys i Skaldy . Jest stolicą prowincji Flandria Wschodnia i od 1559 roku siedzibą biskupstwa Gandawy . Z 263 614 mieszkańcami jest to druga najbardziej zaludniona gmina w Belgii , po Antwerpii . Obszar metropolitalny Gandawy liczy około 455 000 mieszkańców.

Stolica starożytnego hrabstwa Flandrii , duży draperii i miasta handlowego i miejsce urodzenia Karola V , wiedziała od XII th  century i więcej z XIV TH do XVI th  century, okres zarówno rozkwitu gospodarczego i kulturalnego. Z tej promiennej epoki Gandawa zachowała bogate dziedzictwo architektoniczne, które zdobi jej centrum miasta.

Ponadto dziś jest animowane przez ważne życie kulturalne (teatr, opera, muzea), coroczny festiwal spektakli popularnych ( Gentse Feesten ) przyciągający co roku blisko dwa miliony widzów, międzynarodowy festiwal filmowy , co czyni z tego miasta centrum turystyczne pierwszego stopnia.

Dziś Gandawa jest najbardziej zaludnionym miastem studenckim w Belgii z uniwersytetem , wieloma uniwersytetami i uczelniami wyższymi, stała się wiodącym ośrodkiem w wielu dziedzinach, w tym biotechnologii . Port morski w Gandawie , wykopany w głębi lądu, jest trzecim portem w kraju pod względem tonażu, umożliwił miastu dywersyfikację przemysłu, niegdyś jeszcze silnie zdominowanego przez tradycyjną działalność tekstylną.

Geografia

Sekcje gminne

Gminy przygraniczne

Gminy graniczące z Gandawą
Evergem Evergem
Zelzate
Lochristi
Okrężnica Gandawa Destelbergen
Laethem-Saint-Martin Merelbeke Wetteren

Toponimia

Od klasycznej łacińskiej Candia lub Gandia , z galijskiego „zbiegu rzek”.

Fabuła

Początki do roku 1000

Nazwa „Gand” pochodzi od galijskiego condate (podkreślenie pierwszej sylaby, która skopiowała resztę wyrazu), co oznacza „zbieg”. Jeszcze przed I st  wieku , nie było przy zbiegu Lys i Skaldy kilku przysiółków. Frankowie Saliccy osiadł we Flandrii w V th  century przez doprowadzenie językach Low Frankonii , który później się flamandzkiego . Gandawa była jednym z ostatnich zredukowanych pogaństwa w królestwach frankońskich  : św. Amand , który przybył ewangelizować, został wrzucony do Skaldy. Około 650 r. św. Amand założył tam dwa opactwa  : opactwo Saint-Pierre i opactwo Saint-Bavon . Miasto Gandawa narodziło się pod panowaniem Karolingów wokół trzech dzielnic: dwóch opactw i rynku. Około 800 roku Ludwik Pobożny , jeden z synów Karola Wielkiego , wybrał Éginharda , biografa Karola Wielkiego, na przeora dwóch fundacji religijnych.

The Vikings zajęte i zniszczone Ghent i jego region w 851 - 852 i 879 - 883 .

Około roku 940 , Baudouin II zbudowany na miejscu obecnego zamku hrabiów Flandrii , o kamień castrum dominuje trzeci jądro miejskich. On powierza opiekę nad nim do dziedzicznych władców z Wenemar , adwokat z opactwa Saint-Pierre w Gandawie około 900 .

Rozkwitające średniowieczne miasteczko sukienne

Po ich wyjeździe w końcu IX XX  wieku The zamek hrabiów Flandrii został wzniesiony. Dzielnica wokół tego zamku szybko stała się nowym zalążkiem rozwijającego się miasta. XI th do XIII th  wieku, Ghent był drugim miastem w Europie (z wyłączeniem Półwysep włoski ) po Paryżu (100 000 mieszkańców) z populacji (do 65 000 mieszkańców), do Londynu , Kolonii i Moskwie . Wszystko, co pozostało z tkanki miejskiej tamtych czasów, to dzwonnica i wieże katedry św. Bawona i św. Mikołaja .

Dwie rzeki ( Lys i Escaut ) zalały okoliczną równinę. Meersen ( „mokre łąki”: holenderskie słowo jest związane z angielskim bagna , ale nie ma dokładnie takie samo znaczenie, ponieważ holenderskie Meers nie są na stałe zanurzone) były idealne dla owiec hodowlanych. , Którego wełna była surowcem przemysł odzieżowy.

Ten przemysł sukienniczy (tkaniny wełniane) wywodzący się z Ypres i Brugii dał początek Gandawie najstarszej strefie przemysłowej w Europie. Ten obszar handlowy był tak aktywny, że nawet wełnę importowano z Anglii  : jest to jeden z powodów, dla których Wyspy Brytyjskie zawsze utrzymywały bliskie związki z Flandrią.

Integracja ze Stanami Burgundii

W XIV -tego  wieku, Flandria stała się przywilejem Księstwo Burgundii , a handel z Anglią uległa znacznemu pogorszeniu w czasie wojny stuletniej .

W 1379 r. doszło do pierwszego buntu przeciwko Ludwikowi II Flandrii , który zdołał ją zmiażdżyć jedynie z pomocą Karola VI z Francji w bitwie pod Roosebeke w 1382 roku .

Wzrost podatków, wraz ze spadkiem eksportu, doprowadziły do ​​drugiego buntu, który zakończył się w 1453 roku bitwą pod Gavere , w której milicje z Gandawy zostały pokonane przez Filipa Dobrego . Gospodarczy środek ciężkości Holandii przesunął się wówczas z Flandrii (Brugia, Gandawa) do Brabancji ( Antwerpia , Bruksela ), chociaż Gandawa nadal odgrywała ważną rolę.

W nowoczesnych czasach

W 1500 r. Joanna kastylijska urodziła tam Karola Quinta , przyszłego germańskiego cesarza rzymskiego i króla Hiszpanii . Choć pochodził z Gandawy, podjął brutalne kroki, aby stłumić bunt w Gandawie z 1539 r. , żądając, aby miejscowi notabli maszerowali boso z liną na szyi: od tego czasu mieszkańcy Gandawy nazywani są Stroppendragers („garrotés”). Kongregacja św. Bawona została rozwiązana, jej klasztor zrównany z ziemią i zastąpiony koszarami książęcymi. Tylko kilka budynków starego opactwa uniknęło rozbiórki. Cesarz był jednak dumny z tej metropolii: postawił sobie za cel „włożenie Paryża w rękawicę”.

Koniec XVI th i początku XVII -tego  wieku zostało odbite przez zakłóceń związanych z wojną z osiemdziesiąt lat . W obliczu zagrożenia ze strony wojsk hiszpańskich , w 1576 r . odbyły się w Gandawie stany generalne siedemnastu prowincji . Rezultatem jest akt pacyfikacji, który zapewnia narodową autonomię przeciwko hiszpańskim ministrom i żołnierzom. Don Juan z Austrii jest zobowiązany do przyjęcia pacyfikacji Gandawy . Jednak mniejszość kalwińska , zorganizowana w bardzo skuteczną partię, przejęła władzę siłą. W 1577 r. kalwiniści oparli się na programie księcia Orańskiego, który obiecał przywrócenie swobód gminnych. Dawne magistratury miejskie odzyskały swoje prerogatywy, skonfiskowane statuty powróciły, a rzemiosło ponownie zostało ulokowane w Collace. Gandawa jest przez pewien czas republiką kalwińską.

Wkrótce jednak miasto przejęli Hiszpanie pod wodzą Aleksandra Farnese , nawracając je definitywnie na katolicyzm . Konflikty wojny osiemdziesięcioletniej położyły kres międzynarodowym wpływom Gandawy.

Miasto zostało zajęte w 1678 przez Vaubana . W 1789 r. zostanie odebrany wojskom cesarza Austrii przez rewolucjonistów ze Zjednoczonych Stanów Belgijskich .

W XVIII TH i XIX th  stulecia, przemysł włókienniczy zaczął się rozwijać. W 1800 roku Liévin Bauwens zainstalował pierwszą mechaniczną maszynę tkacką na kontynencie, na podstawie planów skopiowanych w Anglii.

Gandawa staje się Belgią

Traktat gandawski formalnie zakończył wojnę z 1812 roku pomiędzy Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych . Podczas Stu dni król Francji Ludwik XVIII i jego zwolennicy schronili się w Gandawie , dzięki czemu król Gandawy Nasz Ojciec zyskał przydomek satyryków. Po bitwie pod Waterloo Gandawa została włączona do Zjednoczonego Królestwa Holandii . W ciągu tych piętnastu lat holenderskiej monarchii, miasto otwarte własny uniwersytet ( 1817 ) i miał nowy wykopano kanał morskiego, Ghent-Terneuzen Kanał ( 1824 - 1827 ). Pod koniec rewolucji belgijskiej , pozbawiona przez dekadę dostępu do morza, lokalna gospodarka załamała się, co doprowadziło do narodzin „  Broederlijke Wevers  ”, pierwszego związku robotniczego w Belgii, który powstał w Gandawie w 1857 roku . W 1913 roku miasto było siedzibą Międzynarodowej Wystawy . Aby zorganizować to wydarzenie, w 1912 r. ukończono budowę stacji Saint-Pierre ( po holendersku Sint-Pietersstation ).

Polityka i administracja

Wybory samorządowe 2018

Gand2018.svg
Lewo Głos % +/- Siedzenia +/-
sp. - Groen 53,179 33,5 malejący 12,0% 21  /   53 malejący 5
Otwórz Vld 39 879 25,2 wzrastający 8,7% 15  /   53 wzrastający 6
N-VA 19167 12,1 malejący 5,0% 6  /   53 malejący 3
CD&V 13 979 8,8 malejący 0,3% 4  /   53 w stagnacji 0
VB 12 354 7,8 wzrastający 1,3% 4  /   53 wzrastający 1
PVDA 11 178 7,1 wzrastający 4,2% 3  /   53 wzrastający 3
Inni 8,809 5,5 wzrastający 3,1% 0  /   55 w stagnacji 0
Całkowity 158 545 100,0 53 wzrastający 2

Kolegium Radnych 2013-2018

Funkcjonować Beneficjant Lewo
Burmistrz Daniel Termont Spa
Zastępca Burmistrza
Radny Portu i Gospodarki
Mathias de Clercq Otwórz VLD
Radny Mieszkalnictwa i Planowania Regionalnego Tom Balthazar (2013-2017) Spa
Sven Taeldeman (2017-obecnie) Spa
Radny Spraw Wewnętrznych Sofie bracke Otwórz VLD
Radny Spraw Społecznych i Zatrudnienia Rudy worek Spa
Radny Edukacji Rodzinnej i Młodzieży Każdy Decruynaere Groen
Radny Administracji Publicznej Martine De Regge Spa
Radny Środowiska i Przyrody Tin Heyse Groen
Radny ds. Finansów, Budżetu i Innowacji Christophe Peeters Otwórz VLD
Radny Kultury i Turystyki Annelies burze Spa
Radny Zdrowia, Samopoczucia i Sportu Resul Tapmaz Spa
Radny Transportu, Mobilności i Wody Filip Watteeuw Groen

Bliźniacze

Miasto Gandawa jest miastem partnerskim:

Ludność i społeczeństwo

Demografia

Po 1977 r. Gandawa straciła wielu mieszkańców na swoich obrzeżach. Po przybyciu imigrantów i ożywieniu śródmieścia populacja zaczęła ponownie rosnąć od 1999 roku . Na1 st grudzień 2.019miasto liczyło 264 178 mieszkańców (131 695 mężczyzn i 132 483 kobiety), czyli zagęszczenie 1691,50  mieszkańców/km 2 dla powierzchni 156,18  km 2 . Wzrost o 110 000 mieszkańców w latach 1970-1977 wynika z połączenia 13 gmin .

Ewolucja populacji Gandawy:

Edukacja

Gandawa jest jednym z głównych ośrodków edukacyjnych we Flandrii i Belgii z ponad 300 placówkami edukacyjnymi skupiającymi około 80 000 uczniów i studentów, od przedszkola po szkolnictwo wyższe.

Szkolnictwo podstawowe i średnie

Szkolnictwo podstawowe i średnie prowadzone jest w 82 szkołach podstawowych i 61 szkołach ponadgimnazjalnych, w których kształci się około 23 000 uczniów. Najstarsze licea w Ghent są Collège Sainte-Barbe założony w 1814 roku (ale przejmując działalność pierwszego jezuickiego kolegium w Ghent założony w 1592 roku ), przy czym Athénée królewski założony w 1850 roku i Sint-Lievenscollege założony w 1865 roku .

Wyższa edukacja

Z około 50 000 studentów z całkowitej populacji 230 000, Gandawa jest wiodącym miastem studenckim w Belgii. Studenci są podzieleni między Uniwersytet w Gandawie (30 000 studentów), głównie Hogeschool Gent (15 000 studentów (w tym Królewska Akademia Sztuk Pięknych w Gandawie )), Katholieke Hogeschool Sint-Lieven (5 000 studentów), Arteveldehogeschool (9 000 studentów). uczniów) oraz Hogeschool voor Wetenschap en Kunst (650 uczniów).

Uniwersytet w Gandawie ( UGent ) został założony w 1930 roku i był wówczas pierwszym niderlandzkojęzycznym uniwersytetem w Belgii. Kilkakrotnie została uznana za najlepszą z belgijskich uczelni w kilku dziedzinach , czy to przez zagranicznych asesorów, czy przez Region Flamandzki .

Sporty

Główne zespoły Wydarzenia sportowe Wydarzenia cykliczne Imprezy okolicznościowe

Gospodarka

Od średniowiecza aż do 1960 roku , przemysł włókienniczy zajmowały znaczącą miejsce w gospodarce Ghent. W XIX th  century , fabryki przędzenia i tkania, tkanina zastąpiły domowy biznes, były początkiem ważnego Kongijczyków rozkwitu gospodarczego opartego bawełna. Po upadku przemysłu w XX -tego  wieku , bardziej różnorodna i zrównoważona gospodarka stopniowo realizowany od połowy 1960 roku, dzięki morskim. Główne filary, na których obecnie opiera się ta gospodarka to: przemysł ( żelazny i stalowy , budownictwo samochodowe , chemiczny , energetyczny , rolno-spożywczy , tekstylny ), działalność portowa i logistyczna, usługi, sektory high-tech ( biotechnologia , bioenergia , ICT ), handel detaliczny handel, restauracje i hotele. W dalszej części tego rozdziału zamierzamy szczegółowo opisać te filary.

Wskaźniki ekonometryczne

Wskaźnik zatrudnienia przekraczający 100% (w 2003 r . wynosił 103,6% ) wskazuje, że w Gandawie liczba miejsc pracy jest większa niż liczba mieszkańców Gandawy obecnych na rynku pracy oraz podkreśla, że ​​Gandawa jest ośrodkiem atrakcyjności gospodarczej i że wielu „dojeżdżających” tam przyjeżdża do pracy.

Wskaźnik aktywności jest wyższy w Gandawie i ma tendencję do szybszego wzrostu niż w Antwerpii i pozostałej części Flandrii . Wskaźnik obecności (néerl. Aanwezigheidsindex ) - wskaźnik ekonometryczny stworzony przez służby badawcze urzędu flamandzkiego, który mierzy, według regionu, obecność miejsc pracy, wyrażając ją w stosunku do średniej flamandzkiej - s' wzrostów, dla regionu Gandawa, do 1,77, co wskazuje na wielkość zatrudnienia większą niż średnia flamandzka. Sektor czwartorzędowy (rozumiany tutaj jako sektor non-profit), ze wskaźnikiem 2,25, jest szczególnie nadreprezentowany w Gandawie.

Podział sektorowy

Około 150 000 miejsc pracy w Gandawie w 2003 r. podzielono w następujący sposób: podstawowe: 0,2%; wtórne: 25,0%; wyższe: 33,0%; czwartorzędowy: 41,8%. Fakt, że edukacja i sektor opieki zdrowotnej są największymi pracodawcami w Gandawie wyjaśnia wysoki udział czwartorzędu.

Ranking 10 sektorów działalności zatrudniających najwięcej osób przedstawia się następująco: szpitale, pomoc społeczna, ochrona zdrowia  : 15,17%; wykształcenie (podstawowe, średnie, ustawiczne): 9,66%; usługi biznesowe (bez usług finansowych i teleinformatycznych): 8,76%; administracja i instytucje publiczne  : 8,07%; Handel detaliczny i Horeca  : 7,25%; transport, magazynowanie i komunikacja  : 6,00%; przemysł motoryzacyjny  : 4,77%; handel hurtowy  : 4,75%; wykształcenie wyższe  : 4,29%; przemysł stalowy  : 4,04%.

Pięciu najważniejszych pracodawców pod względem wielkości zatrudnienia to ( 2005 r. ): 1) uczelnia wyższa (6200 zatrudnionych); 2) Sidmar (huta grupy ArcelorMittal , 5623 osoby); 3) CHU (5155); 4) Samochody Volvo (5 025); 5) gmina (4701). Rozwijająca się ekonomia społeczna (zakłady socjalne, zakłady pracy chronionej itp.) zatrudnia już ponad 2000 osób.

Grunt

Aby przyciągnąć więcej inwestorów i umożliwić istniejącym firmom ekspansję lub relokację, w regionie Gandawy stworzono mieszane struktury konsultacyjne, znane jako bedrijventerreinmanagement ( dosł . „Zarządzanie terenami przemysłowymi”). Gmina i firmy, interesariusze tych struktur, są zaproszone do refleksji nad sposobami przekwalifikowania terenów poprzemysłowych lub tworzenia nowych stref aktywności gospodarczej, dostępnych, szanujących środowisko i zrównoważonej gospodarki zintegrowanej z tkanką społeczną. Pierwszy projekt ( Gentbrugge II ) dotyczy nieużytków firmy metalurgicznej Trefil Arbed ( ok. 15  ha , w południowo-wschodniej części aglomeracji), obecnie zajmowanych pod zabudowę mieszkaniową, tereny zielone , również działki wynajmowane lub sprzedawane pod działalność gospodarczą, po sprawdzenie kandydatów na inwestorów przez Wydział Gospodarczy Gminy w celu zapewnienia zgodności projektów z warunkami).

Inne zakłady, zaprojektowane w tym duchu bedrijventerreinmanagement , obejmowały w szczególności:

  • Drongen I , na południe od Gandawy, wzdłuż autostrady E40 ,
  • Oostakker (na wschód od Gandawy),
  • Zwijnaarde (stanowisko Eiland , na południe od Gandawy) itp.

Bruggen naar Rabot to ogólna nazwa określająca kilka projektów mających na celu rehabilitację, otwarcie i rozwój dzielnicy uważanej za najbiedniejszą we Flandrii. W tym kontekście oryginalne podejście dotyczyło w latach 2008 - 2009 gospodarstwa rolnego na nieużytkowej dzielnicy Rabot-Blaisantvest z założeniem za budynkiem sądu rozległego ogrodu o charakterze miejskim, nazwanego miejskim rolnictwem, gdzie mikrodziałki są umieszczane na ziemi, na betonowej płycie, która podpierała fabryka Alcatela (stanowisko Gasmeterlaan ), która została obecnie zniszczona. Ta płyta chroni teraz przywróconą ziemię przed zanieczyszczeniem leżącej pod nią gleby, to jest dla kilkudziesięciu „ogrodów z płyt” ( ogrodnictwo ekologiczne ), z niewielkim obszarem hodowlanym ( drób , króliki ) wybudowanym przez mieszkańców powiatu przy ul. inicjatywa mieszkańców i animator społeczno-kulturalny, początkowo w ramach projektu artystyczno-społecznego. Mieszkańcy powiatu uprawiają tam wiele jadalnych roślin i kwiatów.

Przemysł

Z działalności tekstylnej, odzieżowej i skórzanej , które tradycyjnie były mocnymi stronami przemysłu w Gandawie, środek ciężkości przesunął się w ostatnich dziesięcioleciach w kierunku usług komercyjnych i nierynkowych; jednak przemysł pozostaje ważny, stanowiąc około 25% całkowitego zatrudnienia w aglomeracji, czyli więcej niż średnia dla aglomeracji miejskich we Flandrii.

Działalność przemysłowa zlokalizowana jest głównie na terenie portu . Oprócz przemysłu samochodowego, stalowego, chemicznego i papierniczego, które są obecne w regionie Gandawy od wielu lat, ostatnio dołączył się przemysł rolno - spożywczy .

Najważniejszymi firmami i głównymi sektorami działalności wraz z ich udziałem w wytworzonej wartości dodanej , całkowitym zatrudnieniu są:

  • Przemysł stalowy - 26% - 23% - ArcelorMittal , Aelterman, Group Galloo / Van Heygen
  • Handel - 22% - 10% - Razem , Shell , BP , Honda Europe, Volvo Logistics Europe
  • Motoryzacja - 17% - 25% - Volvo Cars , Volvo Trucks , Johnson Controls, SAS Autom
  • Chemia / petrochemia - 7% - 7% - UCB, Kronos Europe, Taminco, Solutia, Shell, Sadaci, BP, Fuji Oil, Rio Tinto Minerals Ghent
  • Obsługa - 4% - 4% - Belgotank, Euro-Silos, CEPG
  • Materiały - 4% - 6% - Denys, CBR, De Meyer, Inter-Beton, VVM, HeidelbergCement .
  • Energia - 3% - 3% - SPE, Electrabel
  • Inne (papier, recykling) - 3% - 4% - Stora Enso Langerbrugge, SCA Packaging, SITA, Shanks Waste Solutions
  • Agrobiznes — 2% — 2% — Cargill , Algist Bruggeman

Kilku dużych pracodawców znajduje się poza terenem portu, w tym: UCO (tekstylia, ponad 800 pracowników), GE Power Controls (prawie 600 pracowników) i Domo (włókna syntetyczne, 500 pracowników).

Port

Port w Gandawie, położony na północ od miasta, jest trzecim co do wielkości portem w Belgii. Jest dostępny przez kanał Gandawa-Terneuzen, który łączy się z Morzem Północnym , na poziomie holenderskiego portu Terneuzen , na Zachodniej Skaldzie . Kanał jak i port są dostępne dla statków do 80 000 ton i zanurzeniu do 12,5  m . W 2006 r. ruch towarowy osiągnął 45,2 mln ton, w tym 24,2 mln w transporcie międzynarodowym i 18,4 mln w żegludze śródlądowej. Port w Gandawie jest siedzibą ponad 300 firm, z których około jedna piąta to duże firmy, w tym Sidmar , Volvo Cars , Volvo Trucks , Volvo Parts, Honda i Stora Enso

Usługi

Miasto Gandawa pełni funkcję regionalnego centrum usług , zarówno w zakresie usług komercyjnych (32% całkowitego zatrudnienia), jak i nierynkowych (42%).

Ponadto najwięksi pracodawcy w Gandawie zajmują się usługami nierynkowymi, przede wszystkim służbą zdrowia i usługami socjalnymi (15% zatrudnienia w Gandawie, gdzie około piętnastu szpitali i zakładów psychiatrycznych jest największym ośrodkiem zdrowia we Flandrii), a następnie edukacji (13%, Gandawa z szeroką gamą instytucji edukacyjnych, w tym uniwersytetem i kilkoma szkołami wyższymi) oraz usługami publicznymi (9%). Z drugiej strony, równolegle z rozwojem działalności przemysłowej, Gandawa przekształciła się w ważny ośrodek usług komercyjnych, sektora usług finansowych, ubezpieczeniowych i biznesowych (banki, ubezpieczyciele, agencje tymczasowe, firmy IT itp.) stanowi około 14% całkowitego zatrudnienia.

Szczytowe aktywności

Miasto Gandawa dąży, w szczególności grając na obecności w swoich murach uniwersytetu i innych instytucji szkolnictwa wyższego, do przekształcenia gospodarki przemysłowej w gospodarkę wiedzy, w której kreatywność, innowacyjność, nowatorska wiedza i przedsiębiorczość zajmują centralne miejsce i wzajemnie się wzbogacać. Przedmiotem szczególnej uwagi w tym zakresie są trzy sektory: biotechnologia , bioenergia oraz ICT.

Biotechnologie

Przez wiele lat Mekka biotechnologii, Gandawa zamierzała stać się centrum nerwowym (pod nazwą Flanders Biotech Valley ) tej ważnej działalności. Co istotne, wzrost zatrudnienia w tym sektorze od 1985 r . wynosił średnio około 40% rocznie .

Działalność koncentruje się głównie w parku naukowym Ardoyen w Zwijnaarde ( 23  ha ), położonym nieco na południe od miasta, a dziś w dużej mierze zajmowanym przez firmy spin-off z Uniwersytetu w Gandawie. Flamandzki instytut badawczy VIB ( Vlaams Instituut voor Biotechnologie ), który koordynuje badania w tej dziedzinie we Flandrii, utworzył tam dwa inkubatory przedsiębiorczości, zwane „bioinkubatorami”, budujące kompleksy przeznaczone dla przedsiębiorstw. nowopowstałe firmy biotechnologiczne, oferujące im wszystkie sprzyjające warunki (w szczególności transfer technologii), które pozwalają im rozwijać się w dobrze prosperujące firmy. Na 7500  m 2 powierzchni w ten sposób udostępnione, ich czwarte zostały ustalone, w szczególności firmy Innogenetics, Bayer BioScience, Ablynx, Actogenix, AlgoNomics, Biomaric, DEVGEN, Yacult, etc. Na terenie Ardoyen (w tym w budynku badawczym Fiers -Schell-Van Montagu, w zależności od uczelni) zbudowano lub są w trakcie budowy inne infrastruktury badawcze , ale także w nowych lokalizacjach, takich jak placówka naukowa Rijvissche. park , wzdłuż drogi Oudenaarde ( 11  ha , z około 65 000  m 2 ) oraz projekt Sint-Pieters-Aaigem (maks. 48 000  m 2 powierzchni), w pobliżu stacji Saint-Pierre , a także inne projekty.

Bioenergia

Chcąc, aby miasto Gandawa, a dokładniej jej port, stało się centrum energii odnawialnej i uznanym na arenie międzynarodowej biegunem wzrostu, w którym realizowane są projekty przemysłowe i działania w dziedzinie bioenergii, gmina utworzyła partnerstwo publiczno-prywatne o nazwie Ghent Bio-Energy Valley , w celu rozwijania wspólnych inicjatyw na rzecz bioenergii. Nacisk kładzie się na badania i rozwój, środki strukturalne i polityki publiczne, aspekty logistyczne oraz komunikację ze społeczeństwem. Udziałowcami Ghent Bio-Energy Valley są Uniwersytet w Gandawie, władze portowe, gmina, a także szereg firm przemysłowych, w tym Alco-Bio-Fuel, Bioro, Engie - Electrabel , Oleon, StoraEnso, Organic Waste Systems i Tankowanie oleju. Wsparcie naukowe zapewnia Uniwersytet w Gandawie za pośrednictwem 9 grup badawczych.

W pobliżu Rodenhuizedok (wschodni brzeg kanału Terneuzen) z inicjatywy kilku belgijskich spółek udziałowców wybudowano właśnie biorafinerię z trzema liniami produkcyjnymi o łącznej wydajności 300 tys.  litrów etanolu , czyli wystarczającej do pełnego pokrycia belgijskiego etanolu wymagania. Co więcej, użyty surowiec składa się z belgijskich zbóż, co sprawia, że ​​ten projekt jest sprawą w 100% belgijską.

Z kolei joint venture Bioro NV, struktura kooperacyjna obejmująca firmy Vanden, Avenne, Cargill i Biodiesel Holding, proponuje zainwestować 25 mln euro w budowę linii do produkcji biodiesla na bazie oleju rzepakowego o wydajności 150 mln litrów rocznie, co wystarczy na zaopatrzenie dużej części rynku belgijskiego. Ze swojej strony Oleon NV zainwestuje 29 milionów euro w Ertvelde (zachodni brzeg) w celu budowy zakładu biodiesla zdolnego do produkcji 140 000 ton rocznie. Amerykańska firma spożywcza Cargill , mająca swój zakład w porcie w Gandawie, zamierza przekształcić swój zakład rozdrabniania soi (do tej pory rozgniatał soję na olej dla przemysłu spożywczego) w jednostkową produkcję biopaliw .

Wreszcie, firma Green Earth Energy produkuje w swoich zakładach zlokalizowanych w pobliżu Kluizendok (zachodni brzeg) 150 000  litrów bioetanolu, który wykorzystuje do produkcji „zielonej” energii elektrycznej w ilości wystarczającej do zaspokojenia potrzeb jednej czwartej gospodarstw domowych w Gandawie.

TIK

W regionie Gandawy około 360 firm działa w sektorze oprogramowania, a około 210 firm specjalizuje się w doradztwie IT. Około sześćdziesiąt firm świadczy usługi informatyczne, a około siedemdziesiąt zajmuje się telekomunikacją . Również w tych obszarach miasto Gandawa zamierza odgrywać wiodącą rolę, wspomaganą w tym obecnością na swoim terytorium IBBT (akronim neerl, w wyraźnym Interdyscyplinarnym Instytucie Technologii Szerokopasmowych , oznaczający niezależną instytucję na zlecenie rządu flamandzkiego) oraz Uniwersytet w Gandawie, który podobnie jak w innych nowatorskich dziedzinach już wspomnianych, poprzez swoją wiedzę i technologię przyczynia się do tworzenia nowych firm.

Handel, hotele, restauracje

Firmy detaliczne (zatrudniające 6300 osób) i firmy z sektora gastronomicznego (3000 osób) liczą 5400 w Gandawie, co odpowiada 35% wszystkich firm w Gandawie i 6% całkowitego zatrudnienia w mieście.

Planowanie miasta

Transport

Gandawa zajmuje pozycję strategiczną, zarówno na poziomie regionu flamandzkiego, jak i na poziomie europejskim. Na poziomie Flandrii miasto jest częścią „  flamandzkiego diamentu  ”, czworoboku utworzonego przez miasta Bruksela , Louvain , Gandawa i Antwerpia , wyznaczającego część terytorium o dużej gęstości zaludnienia i wysoko rozwiniętej gospodarczo; potem na skalę europejską, ponieważ Gandawa leży na skrzyżowaniu innych głównych regionów gospodarczych: Randstad Holland na północy, niemieckiego Ruhry na wschodzie, Londynu na zachodzie oraz wielkich francuskich metropolii Paryża i Lille na południu.

Sieć dróg

Gandawa leży na skrzyżowaniu dwóch najważniejszych europejskich autostrad: A10 / E40 (Bruksela- Ostenda ) i A14 / E17 (Antwerpia- Francja ), dzięki czemu jest połączona z resztą sieci europejskiej. Do tunelu pod kanałem La Manche można łatwo dotrzeć z Gandawy, podobnie jak do tunelu pod ujściem rzeki Scheldt (oddany do użytku w 2003 r.), a przez to do prowincji Zeeland i dalej na północ Rotterdamu . Droga ekspresowa biegnąca prosto na południe łączy Gandawę z Oudenaarde i dalej z Mons i przemysłowym Hainaut , a obwodnica autostradowa ("Ring" lub R4 ), prawie całkowicie zamykająca aglomerację Gandawy, umożliwia ominięcie tej. .

Sieć kolejowa

Podobnie jak dwie główne autostrady obsługujące Gandawę i równolegle do nich, w Gandawie krzyżują się dwie główne linie kolejowe: linia Liège – Bruksela – Gandawa – Brugia – Ostenda oraz linia Antwerpia – Gandawa – Kortrijk – Lille („siedziba flamandzka” ). Na skrzyżowaniu tych dwóch linii znajduje się dworzec główny Gandawy, stacja Saint-Pierre (néerl. Sint-Pietersstation ), wzniesiona w 1912 r. na Wystawę Powszechną w 1913 r  .; osobliwa wieża zegarowa, która flankuje budynek, dzieło Louisa Cloqueta , tego samego architekta, który zaprojektował wieżę zegarową starej poczty na Korenmarkt , musiała ze względu na zniszczenie jej metalowej ramy, która spowodowała niebezpieczną przechyłkę, rozebrany kamień po kamieniu w 2006 r. , następnie odbudowany wokół konstrukcji żelbetowej, która została następnie owinięta cegłą licową identyczną jak w starej wieży.

Codzienne połączenie TGV ( Thalys ) łączy Gandawę z Paryżem przez Brukselę w 2:05 (podróż z połączeniem TGV przez Lille- Flandres, co godzinę, ma taki sam czas trwania i jest tańsza). Z drugiej strony istnieją połączenia do Oudenaarde i Ronse (kierunek południowy), do Zottegem i Grammont (południowy-wschód), do Dendermonde i Mechelen (na wschodzie) oraz do Eeklo (na północny-zachód). Stacja jest przedmiotem poważnego projektu remontowego mającego na celu wzmocnienie jej zdolności i multimodalności , w szczególności poprzez dodanie 10 000 miejsc na rowery , bezpośrednio pod peronami. Drugą stacją w mieście jest Ghent-Dampoort , położona w pobliżu centrum miasta.

Drogi wodne

Terneuzen Canal , istotne znaczenie dla miasta Ghent, łączy swój port do Skaldy ujścia (zachodnia Skaldy) i do morza. Chociaż obecnie kanał jest dostępny dla statków, jak daleko władze za 80.000 ton, flamandzkich i holenderskich uzgodniono, że kanał zostanie pogłębiony do 16 metrów, dzięki czemu port w Gandawie będzie mógł przyjmować statki do 160 tys. ton. W tym celu konieczna jest budowa w Terneuzen drugiej śluzy, znacznie większej od istniejącej, i może zostać podjęta do końca 2008 roku .

Terneuzen kanał reprezentuje tylko najnowsze z kolejnych dzieł w historii, która zmierzających do łącza Ghent do morza. Jako pierwszy terminu tych prac był kanał Lieve , która została przeprowadzona kopać między 1251 i 1259 w kierunku Damme , następnie położony na Zwin , odnodze morza otwierającej się na Morze Północne , aby zrekompensować zamulenie naturalnych połączeń, jakie miasto miało do tego czasu z ujściem Skaldy. Zwin który ostatecznie mułu się całkowicie wyłączyć kanał Lieve niemal straciła znaczenie w późnym XV -go  wieku .

W latach 1547 i 1549 , z rozkazu Karola V , został zbudowany SASSE Vaart , przodek kanał Terneuzen, łączący Ghent do Braekman , ramię Skaldy, który zatonął po znacznie głębiej w ziemi, niż to miało miejsce aktualnie robi.; groblę chroniącą przed tym ramieniem przecinano śluzą powietrzną , od której nazwę wzięła miejscowość Sas-van-Gent, dziś przygraniczna zelandzka miejscowość. 19 metrów szerokości i 1,6 m głębokości, i pozwalając dotrzeć do morza bez objazdu przez Antwerpii Sasse Vaart lub Sas kanale, wiedział intensywną nawigację, ale wojny religijne położyć kres tym na końcu. Z XVI th  wiek  : na mocy traktatu westfalskiego Westerschelde została przypisana na stałe do Holandii, w której obowiązuje zakaz żeglugi. Dopiero w 1827 roku , w czasach Zjednoczonego Królestwa Niderlandów , całkowicie zamulony kanał został pogłębiony i rozszerzony do Terneuzen, przyjmując nazwę kanału Gandawa-Terneuzen.

Brugijski Canal, kopany między 1613 i 1623 , to kolejna próba odwołuje Ghent do morza. Ze względu na zniesienie starych przywilejów handlowych, początkowo widział małą aktywność. Dziś kanał ponownie stał się ważną osią (jedynie żegluga śródlądowa), zwłaszcza odkąd w latach 70. i 80. został zmodernizowany i powiększony , umożliwiając dotarcie do Brugii i Ostendy, ale także przez kanał Schipdonk. który przecina go około dziesięciu km w dół rzeki od Gandawy, miasta Kortrijk.

Kanał pas (. Lub kanał obwodowy, Néerl Ringvaart ), którego rozwój, który rozpoczął się w 1950 roku , jeszcze przez 20 lat, zatacza łuk wokół Gandawy oraz umożliwia barki aż do 2000 ton do obwodnicy aglomeracji przez Zachód.; Nawiasem mówiąc, kanał ma na celu zmniejszenie ryzyka powodzi w mieście. Łączy między nimi, z północy na południe, kolejno następujące drogi wodne: kanał Terneuzen, kanał Brugii, Lys , krótki kanał Zwijnaarde, Scheldt (odgałęzienie w górę), a następnie ponownie Scheldt (odnoga w dół rzeki lub Skalda"). Planuje się, że do 2016 roku będzie on przystosowany do przyjmowania łodzi do 4500 ton.

Transport miejski

Ze swojej starej sieci tramwajowej , utworzonej w 1898 roku , Gandawa utrzymywała tylko 3 linie; pozostałe zostały zastąpione w latach 70. liniami autobusowymi, a także trolejbusowymi (w 2009 r. zastąpiony przez autobus , jako ostatni trolejbus w Belgii). W niektóre dni w roku między centrum miasta a południowymi przedmieściami kursuje łódź o nazwie Elektroboot .

Transport lotniczy

Najbliższe lotnisko znajduje się w pobliskiej gminie Ursel ( kod ICAO  : EBUL), na północny zachód od Gandawy. Lotnisko Bruksela-Narodowy umożliwia transport pasażerów.

Architektura

Styl architektoniczny

Ghent będąc jednym z wielkich miast flamandzkich w średniowieczu i renesansie , a zatem jednym z największych miast na Zachodzie w tym czasie, jego dziedzictwo architektoniczne jest znaczna, to również częściowo odrestaurowany i podkreślił XIX th  wieku i początku XX -go  wieku. Gandawa oferuje zatem panoramy jednego z najbogatszych i najbardziej malowniczych historycznych miast w Belgii, rywalizując z Brugią . Ale w przeciwieństwie do tego ostatniego, które jest często uważane za średniowieczne „śpiące piękno”, Gandawa nigdy nie przestała być dynamicznym miastem w swojej historii i dlatego przez wieki była regularnie przebudowywana. Na jego dziedzictwo składają się głównie duże średniowieczne budowle religijne i cywilne, rozległe średniowieczne , renesansowe i barokowe domy z flamandzkimi szczytami, które świadczą o bogactwie handlowym Gandawy, barokowe kościoły, rokokowe rezydencje , budynki z XIX wieku (neoklasyczna opera , neogotycka poczta, eklektyczny kościół św. Anny , secesyjny Vooruit ) a także nowoczesne budynki. Kierowane Lily , która wije się przez starego miasta przyczynia się wiele do poprawy tej miejskiego krajobrazu.

Dziedzictwo architektoniczne

Budynki sakralne Budynki cywilne Galeria

Kultura i dziedzictwo

Ołtarz Mistycznego Baranka

Miasto Gandawa znane jest z jednego z najsłynniejszych obrazów na świecie: ołtarza Mistycznego Baranka , zwanego także Ołtarzem Gandawskim , namalowanego przez braci Huberta i Jana van Eycków i ukończonego w 1432 roku . Ten ołtarz, który należy do ruchu flamandzkiego prymitywnego , jest uważany za założycielskie arcydzieło w historii malarstwa zachodniego, ze względu na nowy realizm, bogactwo i finezję malarskich detali oraz niezwykłe wykorzystanie malarstwa olejnego . Ta praca jest sklasyfikowany światowego dziedzictwa z UNESCO i jest narażona na starym chrzcielnica z Katedra Saint Bavo .

Muzea

Gandawa posiada wiele muzeów, w tym Muzeum Sztuk Pięknych ( muzeum voor Schone Kunsten ), w którym wystawiane są obrazy Hieronima Boscha , Jeana Fouqueta i wielu flamandzkich mistrzów, miejskie muzeum sztuki współczesnej ( Stedelijk Museum voor Actuele Kunst , SMAK) prezentujące dzieła m.in. XX wieku , w tym Joseph Beuys i Panamarenko . Zwieńczeniem Miejskiego Muzeum Sztuki Współczesnej w Gandawie (SMAK) jest dzieło Jana Fabre, będące częścią jego stałej kolekcji „Człowiek, który mierzy chmury” . Muzeum Ludowego Życia ( Museum voor Volkskunde , od 2000 Huis van Alijn ), byłego Béguinage , oferuje wgląd w codzienne życie zwykłych ludzi na obszarach miejskich wokół 1900 . Daje też liczne przedstawienia lalkowe dla dzieci. Industrial Museum of Archaeology and Textile ( Museum voor Industriële Archeologie w TEXTIEL , MIAT) reprezentuje potęgę przemysłową Ghent i jego ewolucji na przestrzeni wieków, od XIII -go  wieku do czasów współczesnych. Inne muzea to Design Museum ( Design Museum Gent ), Byloke Museum (Oudheidkundig Museum van de Bijloke ).

Taniec współczesny

Balety C de la B, założone przez mieszkańca Gandawy Alaina Platela w 1984 roku, znajdują się w mieście od samego początku. Zespół tańca współczesnego o międzynarodowej renomie, wita oprócz Platela ważnych choreografów tańca flamandzkiego, takich jak Sidi Larbi Cherkaoui i Koen Augustijnen .

Sztuka liryczna

Opera w Gandawie jest dziś, wraz z Operą Antwerpską , integralną częścią Vlaamse Opera (dosł. Flamandzka Opera ), flamandzkiej instytucji publicznej utworzonej w 1996 roku w celu zastąpienia Opera voor Vlaanderen , będącej wynikiem fuzji podjętej w 1981 roku. , z dwóch oper, które liczyły się wówczas we Flandrii, Antwerpii i Gandawie. Rzeczywiście, Opera voor Vlaanderen cierpiała z powodu poważnych problemów finansowych, a także po doniesieniu o złym zarządzaniu, instytucja ta została rozwiązana w 1987 r. i zastąpiona przez ASBL Vlaamse Operastichting ( dosł . flamandzką fundację opery), o czym z kolei świadczy obecna struktura, któremu nadano osobowość prawną, uznaną za bardziej odpowiednią.

Pierwsza opera w Gandawie, zbudowana w 1698 roku na Place d'Armes i zainaugurowana wykonaniem Tezeusza przez Jean-Baptiste Lully , została zniszczona przez pożar w 1715 roku . Teatr Saint-Sébastien, zbudowany na jego miejscu w 1737 roku , został zburzony sto lat później, aby zrobić miejsce dla obecnego budynku, zwanego Grand Théâtre de la Ville de Gand  ; ten, przeznaczony do wystawiania przedstawień operowych, został wzniesiony w latach 1837 - 1840 w stylu neoklasycystycznym i neorenesansowym przez architekta Louisa Roelandta , wówczas mianowanego architektem gminy Gandawa. Za 90-metrową fasadą, wyciętą pośrodku owalnym frontem, oprócz samej sali widowiskowej, godne uwagi są kopuła i pionowa dominanta, trzy ceremonialne sale w rzędzie, bogato zdobione przez paryskich dekoratorów Philastre i Cambon. Pomimo pewnych przeróbek i przekształceń, wszak drobnych, i dzięki uszanowanym renowacjom (od 1989 do 1993 i od 2000 do 2002 ) Opera Gandawska zachowała swój charakter autentyczności i reprezentuje dość charakterystyczny okaz, dobrze zachowany, teatr „francuski” z pierwszej połowy XIX -go  wieku .

Spektakle wystawiane w Operze w Gandawie świadczą o chęci Opery Vlaamse do nieszablonowego myślenia i angażowania się (zgodnie z misją powierzoną jej dekretem z 1995 roku przez władze flamandzkie) we współpracę krajową i międzynarodową. Wśród znaczących produkcji ostatnich lat są: Le Grand Macabre (2000) do muzyki György Ligetiego , inspirowany teatrem Michela de Ghelderode , zrodzony z koprodukcji z Niedersächsisches Staatstheater w Hanowerze  ; Katia Kabanova (2004), Leosa Janacka  ; oraz Magiczny flet (2006), holenderska wersja dla dzieci, zaprojektowana przez Wauta Koekena.

Delikatny Feesten

Międzynarodowy Festiwal Filmowy van Vlaanderen - Gent

Osobowości związane z gminą

Osoby urodzone w Gandawie

w porządku alfabetycznym :

(szczegółowa i uporządkowana lista znajduje się na Wikipedii w języku niderlandzkim  : lijst van Gentenaars  (nl)

Inne osobowości związane z Gandawą

Heraldyka

Herb Gandawy Herb Sable ma lwa Argent langued Gules, uzbrojony i ukoronowany Or, noszący na szyi naszyjnik z krzyżem wiszącym na piersi. Ozdoby zewnętrzne Dziewica z Gandawy Siedząca naturalna, złowrogie ramię spoczywające na złowrogim ramieniu siedzącego lwa z Gandawy, pomiędzy którymi znajduje się sztandar Flandrii. Całość umieszczona na tarasie otoczonym naturalną ogrodzoną kratą. Waluta TROUW EN LIEFDE srebrnymi literami na piaskowym brzegu. (Lojalność i miłość), pojawiła się po raz pierwszy w XVI -tego  wieku, została wykorzystana w języku łacińskim ( „ Fides et Amor ”) lub holenderski.
Detale Miasto ma herb, które zostały przyznane do niego w dniu 9 października 1990 roku Lew jako herbarz w Gandawie prawdopodobnie sięga XIII th  wieku, prawdopodobnie z herbem hrabiów Flandrii , którzy używali czarnego lwa pole ze złota. Czarne i białe kolory prawdopodobnie z rąk margrabiów Gandawy XIII th  wieku. Używali tarczy podzielonej na dwie części, srebrną i czarną.

Wielkie pieczęcie miasta nigdy nie używały lwa, ale wizerunek św. Jana , patrona miasta, z barankiem paschalnym. Podobne plomby zostały wykorzystane do XVIII -tego  wieku. Małe foki pokazują jednak tarczę z lwem. Najstarsza zachowana pieczęć pochodzi z 1276 roku, ale prawdopodobnie jest starsza.

Pod koniec XIV -tego  wieku, pieczęcie przedstawiają tarczę z lwem, z dwóch postaci kobiecych jako podpory i tarczę posiadaniu orła, który stoi z tyłu. W XV -go  wieku, sytuacja była odwrotna: kobieta za tarczą i dwoma orłami, aby je wspierać. Małe foki pokazują tylko postać kobiecą, a nie orły.

W 1482 roku jako podpory pojawiają się dwa lwy z postacią kobiecą. W XVII -tego  wieku, ramiona były także koronowany. Nie było to zgodne z ówczesnymi zasadami iw 1632 r. miasto zostało upomniane przez króla herbu Luksemburga. Ponownie zdjęto koronę, a herb pozostał niezmieniony aż do epoki napoleońskiej. Jako miasto pierwszorzędne, Gandawie przydzielono lidera trzech pszczół. Lew pozostał głównym symbolem na herbie. Podpory i korona zniknęły zgodnie z nowymi prawami.

Po odzyskaniu niepodległości od Niderlandów miasto otrzymało herb w 1817 roku. Na prawie holenderskim herb zwieńczono pięciolistną koroną. Miasto nie prosiło o żadne wsparcie, które w związku z tym nie zostało udzielone. Broń pozostała niezmieniona do 1990 roku, kiedy przyznano dodatkowe przedmioty.

Oprócz herbu z lwem, Gandawie przypisano dwie różne średniowieczne bronie. Pod koniec XVI -tego  wieku, czarna tarcza z rękawicą srebra został wymieniony jako starożytnych ramionach Ghent. Rękawica, po francusku, była przedmiotem ruchomym, francuska fonetyczna nazwa miasta to „Gand”. Nazwę przypisywano rzymskiej legendzie, wymyślonej prawdopodobnie przez autora w celu poszerzenia dziejów miasta.

Podobnie inna „rzymska” tarcza została wymieniona przez tego samego autora jako herb historyczny. Była to czarna tarcza ze srebrną fałdą liter SPQG, czyli „Senatus PopulusQue Gandavensis”, kopia na rzymskim SPQR: Senatus populusque romanus . To oczywiście pochodziło z ramion Rzymu. Nie ma historycznych dowodów na żaden z tych herbów. Dziewica z Gandawy, lew i „ogród Holandii” zostały dodane do herbu w 1990 roku. Dziewica z Gandawy pojawia się po raz pierwszy w piosence napisanej podczas wojny z hrabiami Flandrii i miastem Brugia w latach 1381-82. W tej piosence Gandawę broni dziewica i siedzący obok niej lew. Obaj siedzą w małej obudowie. Nie wiadomo, czy pieśń ta opiera się na lokalnej tradycji, ale kompozycja Matki Boskiej, lwa i klauzury zaczyna pojawiać się we wszelkiego rodzaju źródłach, takich jak obrazy, księgi i ozdoby architektoniczne. Z wyjątkiem oficjalnej pieczęci, gdzie postać kobieca pochodzi prawdopodobnie z Dziewicy. W XVI -tego  wieku, został po raz pierwszy pokazany z flagą miasta, później w tym wieku z flagą Flandrii. To ostatnie prawdopodobnie wskazuje, że Gandawa była stolicą Flandrii. Raz, w 1641 roku, sztandar ponownie przedstawia legendarną rękawiczkę.

Podobnie, w XVI, XX  wieku, NMP i lew połączono z rzeczywistych ramion. Teraz działa jako podpora siedząca obok lub za tarczą. Głośnik chwilowo znika. Na niektórych obrazach tarczę podtrzymują również dwa podtrzymujące ją lwy, tworząc kompozycję tarczy z lwem, trzymanym przez dwa lwy i Dziewicę obok tarczy, z naturalnym lwem spoczywającym na jej kolanach. W XVII -tego  wieku, cała kompozycja została umieszczona w „Hollandse Tuin” (Garden of Holland), typowe ogrodzenie używany przez wielu miastach Flabdre i Holandii. Symbol pierwotnie używany przez właściwe miasta holenderskie, obecnie jest używany tylko przez Gandawę i Geertruidenberg w Brabancji Północnej , a nie przez Holandię jako taką. Początkowo na klauzurze umieszczono tarczę z lwem, a wewnątrz klauzury Maryja, lew i chorągiew. Ostatecznie cała kompozycja została umieszczona wewnątrz obudowy.

Choć oficjalny herb z tamtych lat nigdy nie przedstawiał Madonny, lwa czy zagrody, kompozycja pojawiła się w całym mieście. Dopiero w 1990 roku miasto przyjęło całą kompozycję jako nowy herb.
Oficjalny status herbu pozostaje do ustalenia.
Znany jako Alias ​​herbu Gandawy Podczas Pierwszego Cesarstwa  : Sobol do lwa srebrzyście languści i uzbrojone guls, główny guls naładowany złotem trzech pszczół, które pochodzą z dobrych miast Imperium.
W epoce napoleońskiej miasto Gandawa znajdowało się w I klasie i tym samym miało prawo do używania rudej głowy z trzema pszczołami. Herby te zostały nadane dekretem królewskim z dnia 6 czerwca 1811 r. i używane do 1813 r.

Inicjatywa miejska

Gandawa jest jednym z pierwszych miast na świecie, które zachęcają swoich obywateli do wegetarianizmu przez jeden dzień w tygodniu, zaczynając od urzędników i uczniów, a kończąc na praktyce wszystkich.

Uwagi i referencje

  1. Gandawa: Nowe europejskie epicentrum zielonej biotechnologii .
  2. Jean Favier, Wojna stuletnia , s.  63-67 , Gallimard.
  3. Catherine Denys i Isabelle Paresys, Starożytna Holandia w czasach nowożytnych (1404-1815) , 2007.
  4. Yves-Marie Rocked, Bunty i rewolucje w Europie XVI th - XVIII th stulecia , 1980.
  5. Martin Barros, Nicole Salat i Thierry Sarmant ( pref.  Jean Nouvel ), Vauban - Wywiad terytorium , Paryż, Éditions Nicolas Chaudun i Historyczna Służba Armii,2006, 175  pkt. ( ISBN  2-35039-028-4 ), s.  167 .
  6. CGLSB: Historia .
  7. Miasta partnerskie .
  8. http://www.ibz.rrn.fgov.be/fileadmin/user_upload/fr/pop/statistiques/stat-1-1_f.pdf
  9. Bevolkingsevolutie , Stadsbestuur van Gent - Dienst Bevolking, Stad Gent.
  10. http://www.ibz.rrn.fgov.be/fileadmin/user_upload/fr/pop/statistiques/population-bevolking-20190101.pdf
  11. Figury i trendy: Edukacja , City of Ghent - Turystyka.
  12. Cijfers en trends: Onderwijs , Stad Gent .
  13. Szkolnictwo wyższe w Gandawie , Stad Gent .
  14. Witamy na Uniwersytecie w Gandawie .
  15. Kilka szybkich faktów na temat University College Ghent .
  16. Przedstawiamy KaHo Sint-Lieven .
  17. Fakty i liczby .
  18. Sint-Lucas w cijferach .
  19. Rabot-Blaisantvest (ilustracje z komentarzem w języku niderlandzkim) .
  20. Strona internetowa mieszkańców powiatu .
  21. (nl) Overheidsuitgaven w rajach de Vlaamse .
  22. Port w Gandawie , Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen .
  23. Fakty i liczby , Port w Gandawie .
  24. Port w Gandawie .
  25. Strona visitgent.be pociągiem: Gare Dampoort lire (dostęp 4 czerwca 2012 r.).
  26. Joseph Delmelle, Opactwa i beginaże Belgii , Rossel Édition, Bruksela, 1973, s.  36 i 37 .
  27. Guy Duplat, „  Jan Fabre chce zmierzyć chmury  ”, La Libre Belgique ,19 czerwca 2003 r.( przeczytaj online )
  28. Herb
  29. https://www.heraldry-wiki.com/heraldrywiki/index.php?title=Gent Heraldyka Świata
  30. Belgijskie miasto Gandawa staje się wegetarianinem .

Zobacz również

Bibliografia

  • Gids voor oud Gent , Guido Deseyn, Standaard Uitgeverij, Antwerpia 1991.
  • Langs Vlaamse Begijnhoven , Michiel Heirman, Davidsfonds, Leuven 2001.

Powiązane artykuły

Linki zewnętrzne