Charles-Joseph d'Ursel

Charles-Joseph d'Ursel Obraz w Infoboksie. Funkcje
Senator
1839-1859
Minister Stanu Holandii ( w )
1829-1830
Minister Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej ( d )
16 września 1815 -1 st lipca 1819
Ocker Repelaer van Driel
Minister Spraw Wewnętrznych
1814-1815
Burmistrz Brukseli
1810-1814
Guillaume de Merode Joseph van der Linden d'Hooghvorst
Tytuł szlachecki
Książę
Biografia
Narodziny 9 sierpnia 1777
Bruksela
Śmierć 27 września 1860 r(w wieku 83 lat)
Zawias
Narodowość belgijski
Czynność Polityk
Rodzina Dom Ursel
Tata Wolfgang-Guillaume d'Ursel
Rodzeństwo Emilie d'Ursel ( d )
Dzieci Léon d'Ursel
Ludovic d'Ursel
Inne informacje
Partie polityczne Partia katolicka oranizmu
Członkiem Królewska Belgijska Akademia Nauk, Literatury i Sztuk Pięknych
Nagrody Kawaler Wielki Krzyż Orderu Lwa Niderlandzkiego
Wielki Kordon Orderu Leopolda
Oficer Legii Honorowej

Charles-Joseph, książę Ursel , urodzony dnia9 sierpnia 1777w Brukseli i zmarł dnia27 września 1860 rw Hingene jest belgijskim administratorem i politykiem.

Biografia

Rodzina

Charles-Joseph d'Ursel jest synem księcia Wolfganga d'Ursela i wnukiem Charlesa d'Ursela i bratankiem Louisa-Engelberta d'Arenberga .

Z jego małżeństwa z Josephine-Ferrero Fieschi, księżniczką Masserano , wnuczką Vittorio Filippo Ferrero Fieschi  (pl) i Joachima Casimira Léona de Béthune, urodziło się czworo dzieci:

  1. Jean-Charles-Marie-Leo, 5. książę Ursel (1805-1878), mąż Madeleine d'Harcourt (1812-1842), córka Eugène'a, 8. księcia Harcourt .
  2. Karolina d'Ursel (1807-1868)
  3. Ludovic-Marie, hrabia d'Ursel (1809-1886), mąż Marie-Louise, córka Marie-Hippolyte de Rumigny .
  4. Marie-August, hrabia d´Ursel (1815-1878), mąż Marie de Croix.

W XXI -go  wieku większość hrabiów Ursel potomków liniowych Charles Joseph.

Kariera

Charles-Joseph d'Ursel dzielił nieszczęścia swojego ojca w latach 1790-1800. Pod okupacją francuską, zachęcony przez przyjaciół, został burmistrzem Brukseli w 1810 roku, zastępując Charlesa de Merode , aw następnym roku został hrabią Cesarstwa . Pod jego mandatem przywiązanie do ojczyzny i umiar pozwolił mu pogodzić uczucia współobywateli z szacunkiem francuskich ministrów. Założyciel Société des Beaux-Arts de Bruxelles z Charlesem Van Hulthem , brał udział w organizacji pierwszej wystawy tej firmy w 1811 roku, której przewodniczył komitetowi organizacyjnemu.

Rezygnacja z urzędu burmistrza dnia 18 lutego 1814został aresztowany tego samego dnia przez niemieckich żołnierzy i przewieziony do Münster pod pretekstem korespondencji z francuskimi urzędnikami. Rada miejska Brukseli, zebrana w trybie pilnym, wyraziła wówczas swój protest i skierowała skargę do księcia Saksonii-Weimaru, który właśnie zorganizował tymczasowy rząd Belgii, co doprowadziło do natychmiastowej liberalizacji Charlesa-Josepha d'Ursela.

Został mianowany Komisarzem Generalnym Spraw Wewnętrznych (minister spraw wewnętrznych) rządu tymczasowego przez księcia Orange w dniu12 sierpnia 1814 rÓwczesny Minister Wody i Robót Publicznych od 1815 do 1819 za króla Wilhelma I st . . Został honorowym członkiem Królewskiej Akademii Nauk, Literatury i Sztuk Pięknych w 1816 roku.

Następnie piastował wysokie stanowisko dworskie, jako wielki mistrz dworu królowej Wilhelminy . Minister stanu w 1829 r. przewodniczył komisji odpowiedzialnej za projektowanie zmian w szkolnictwie średnim odLuty 1829.

Podczas wydarzeń 1830 pozostał wierny królowi Wilhelmowi, ten ostatni powołał księcia d'Ursela na przewodniczącego Komisji Doradczej złożonej z dziewięciu członków, utworzonej na1 st wrzesień 1830w celu przywrócenia spokoju w Belgii. Wstąpił do księcia w Antwerpii po ewakuacji Brukseli przez armię holenderską i został mianowany wraz z innymi znaczącymi członkami jego rady ds.4 października, funkcje pełnił do 25 października 1830 r. Przewodniczy komitetowi doradczemu księcia Orańskiego w jego administracji w południowych prowincjach4 w 16 października 1830 r.

Nie wierząc, że może pogodzić się z konsekwencjami rewolucji, dopóki jest związany przysięgą, książę Ursel powstrzymał się od przylgnięcia do nowego reżimu. Dopiero po traktacie zawartym w artykułach XXIV w 1839 roku książę Ursel został zwolniony z przysięgi. W tym samym roku został członkiem Senatu Belgijskiego , wybrany senatorem w okręgu Antwerpii w latach 1839-1847, a następnie w Mechelen w latach 1847-1859.

Funkcje i mandaty

Źródła

Linki wewnętrzne