Mowa wprowadzajca do Encyklopedii

Wstpne Dyskurs Encyklopedii ( wstpna rozprawa z redaktorów , 1751) to pierwsza ksika w Encyklopedii wypuke Sownik Nauki, Sztuki i Rzemiosa, przez Society of Letters , o wspópracy zbiór wszystkich oddziaach znanych sztuk i nauk od Owiecenia . Przemówienie wprowadzajce zostao napisane przez Jean Le Rond d'Alembert, aby opisa struktur artykuów w Encyklopedii i ich filozofi, a take da czytelnikowi gboki kontekst historii lecej u podstaw pracy uczonych, którzy przyczynili si do tego, stao si najwaniejszym upowszechnianiem wiedzy tamtych czasów.

Kontekst

Wstpne Dyskurs jest jednym z najlepszych wprowadze do Owiecenia , dajc pomys, e czowiek posiada zdolnoci, dziki wasnej inteligencji i analizy, w celu zmiany warunków ludzkiego ycia. Encyklopedia bya proba od spoecznoci intelektualnej na dopracowanie wszystkich gaziach wiedzy w stosunku do ostatnich odkry lub ostatnich. Takie zestawienie ludzkiej wiedzy byoby zarówno wieckie, jak i naturalistyczne , dyskredytujc teologi jako podstawow zasad. Chocia napisany przez D'Alemberta , Dyskurs by owocem wspópracy kilku pisarzy zmierzajcych do tych samych celów postpu Wieku Owiecenia . Trzej wielcy wspóczeni czonkowie Partii Filozoficznej, którzy niewtpliwie uczestniczyli w orientacji filozofii i wierze tekstu, to Denis Diderot , Jean-Jacques Rousseau i Étienne Bonnot de Condillac , z którymi d'Alembert utrzymywa kontakt. Ci ludzie podzielali t sam pasj do rozpowszechniania wiedzy naukowej. I nawet jeli ten okres wydaje si niekorzystny dla takiego przedsiwzicia, z Europ w rodku kryzysu politycznego i ogólnej niestabilnoci, nadszed czas, aby ich ideay si zakorzeniy. Dobrze prosperujca spoeczno profesjonalistów, arystokratów i duchownych stawaa si coraz bardziej wraliwa na wymian pomysów, które charakteryzoway i su jako podstawa wspólnej pracy nad gromadzeniem wiedzy w tej Encyklopedii.

Przed napisaniem przemówienia d'Alembert by najbardziej znany ze swojego talentu naukowego i matematycznego. Jednak z biegiem czasu i dziki swojej dynamicznej osobowoci zaprzyjani si z Madame du Deffand, której wpyw z jej salonu pozwoli mu ostatecznie zwróci uwag publicznoci jako filozof. D'Alembert sta si bliskim sojusznikiem Diderota i by bardzo powaany przez intelektualistów w caej Europie. Ostatecznie tendencja D'Alemberta do patrzenia na histori w celu wyjanienia podstaw nauki i etyki wskazuje na historyczn tendencj do poszukiwania owiecenia i lepszego zrozumienia natury ludzkiej w wiecie. . Wreszcie Dyskurs definiuje dwa sposoby podejcia do idei, z których pierwszy to dziaania   izolowanego umysu   (xli), a drugi to badanie pochodzenia prawdy jako postpu danego spoeczestwa. Chocia Dyskurs czerpie wiele ze swoich podstawowych zasad od ludzi, takich jak René Descartes , John Locke i Condillac, z czysto metafizycznej perspektywy , efekt dowiadczenia historycznego jest nieodzowny.

Pisanie Encyklopedii odbywa si w kontekcie kontestacji naduy duchowej wadzy , naduycia, które przejawiao si wiadomoci bdu, jakim byo potpienie Galileusza w 1633 roku, po optycznym ladzie ruchu. Ziemia w pierwszej poowie z XVIII -tego  wieku. We wstpnym rozprawie encyklopedii D'Alembert surowo krytykuje trybuna Inkwizycji w nastpujcy sposób:

Trybuna, który sta si potny na poudniu Europy, w Indiach, w Nowym wiecie, ale którego wiara nie kae wierzy, ani mio do aprobowania, albo raczej ta religia potpia, chocia jest zajta przez jego ministrów i której imi Francja nie moga si jeszcze przyzwyczai do wymawiania bez strachu, potpia synnego astronoma za wspieranie ruchu ziemi i ogosia go heretykiem (...). W ten sposób naduycie wadzy duchowej poczyo si z doczesnym, wymuszonym rozumem w milczeniu; i stopniowo zakazano ludzkoci myle. "

D'Alembert przyjmuje podobny aktywizm w artykuach astronomicznych w Encyklopedii .

Naley zauway, e gdy filozofowie rozpoczli swoje intelektualne przemiany, które zaczy by znane jako Owiecenie , naukowcy z caej Europy zaczli wprowadza wasne zmiany w zakresie nowych odkry, dziedzin, które uwaali za konieczne do dalszej nauki. i jak przeprowadzi takie badania, czyli ich metodologi. Wielu z tych nowych naukowców czuo, e zbuntowali si przeciwko starym formom nauki i wiedzy naukowej, podobnie jak Filozofowie, e przynieli wiatu nowy sposób mylenia o ludzkoci i ludzkiej wiedzy. Filozofowie byli wiadomi tych zmian w dziedzinie nauki i jako tacy w peni poparli, a na pewno zaadaptowali nowe systemy mylowe naukowców w swoich ideach filozoficznych. Widzimy to w przemówieniu , D'Alembert próbowa stworzy metod usystematyzowania i uporzdkowania wszystkich informacji i legalnej wiedzy oraz uczyni atwiejszym i skuteczniejszym odkrywanie wikszej iloci wiedzy.

Motywacje D'Alemberta do takiego przedsiwzicia mog by zakorzenione w jednej z idei wysunitych przez niego w Dyskursie  : istnieje tylko wolno dziaania i mylenia, która jest w stanie wytworzy wielkie rzeczy. z nadmiaru . Kontrola urzdnicza w dziedzinie wiedzy i inteligencji jest postrzegana jako szkodliwa dla postpu wiedzy ludzkiej. Twierdzenie, e Mowa niszczy wadz, a hierarchiczne przywileje utoroway drog do ewolucji zasad egalitaryzmu w kulturze zachodniej . D'Alembert twierdzi, e wszyscy ludzie s równi w swoich odczuciach, co jest ródem ich ducha. Ostateczne rozrónienie midzy ludmi jest przede wszystkim intelektualne, co odwraca wszelkie z góry przyjte powizania midzy przywilejem spoecznym a wiedz. Dlatego Encyklopedia jako cao przemawia do ogóu spoeczestwa.

streszczenie

Cz I.

W pierwszej czci ksiki D'Alembert przedstawia ogólne wprowadzenie do genezy wiedzy, z którego wypywaj dziea znalezione w Encyklopedii . Twierdzi, e istnienie naszych wrae jest niepodwaalne i e s one podstaw wszelkiej wiedzy. czy t ide z cigiem myli i refleksji prowadzcych do potrzeby komunikacji, która ustanawia kolejny cig faktów. Jednym z argumentów za genez komunikacji jest to, e ludzie musieli chroni si przed zem wiata i czerpa korzyci z wiedzy kadego z nich. Skania do wymiany myli, która wzmacnia zdolno jednostek do zrozumienia ludzkiej wiedzy. Dwa gówne typy, które opisuje, odnosz si do wiedzy faktograficznej i wnioskowania. Te dwa typy prowadz do trzech rónych sposobów mylenia i ich podziaów w ludzkiej wiedzy: pami , odpowiadajca historii , refleksji lub rozumowi, który jest podstaw filozofii , oraz to, co D'Alembert nazywa   wyobrani   lub naladownictwem. z natury , jest pochodzenia plastyki . Z tych podziaów wyaniaj si inne mniejsze, jak fizyka , poezja , muzyka i wiele innych. D'Alembert pozostawa równie pod silnym wpywem kartezjaskiej zasady prostoty. W pierwszej czci ksiki opisuje, jak uproszczenie zasad nauki nadaje jej zakres i czyni j bardziej podn . Jedynie upraszczajc zasady, mona je zrozumie i powiza ze sob. Ostatecznie z punktu widzenia filozof moe zobaczy rozlegy labirynt nauki i sztuki. Nastpnie D'Alembert opisuje drzewo wiedzy oraz oddzielenie i jednoczesne powizania midzy pamici, rozumem i wyobrani. Nastpnie wyjania, e idealny wszechwiat byby ogromn prawd, gdybymy tylko wiedzieli, jak go jako taki postrzega; zaoenie, e wiedza ma wewntrzn jedno, mona uzna za podstaw projektu encyklopedycznego.

cz druga

Druga cz ksiki przedstawia czytelnikowi postp wiedzy ludzkiej podajcy za sekwencj pamici, wyobrani i rozumu. Ta sekwencja róni si od tej opisanej w pierwszej czci, gdzie porzdkiem bya pami, rozum i wyobrania. Jest to kolejno, w której umys pozostawiony w izolacji lub pierwotne pokolenie nastpuje, gdy cz II opisuje postp w ludzkiej wiedzy o Owieceniu, które wyroso z nauki, kontynuowane przez klasycyzm i dotaro do filozofii.

Zamiast pisa w kategoriach ogólnych idei, D'Alembert, zapewnia daty, miejsca i ludzi za zaawansowanych prac literackich od renesansu do XVIII -tego  wieku. Charakterystycznym tego przykadem jest René Descartes , autor chwalony zarówno jako znakomity filozof, jak i matematyk. Jego zastosowanie algebry do geometrii , znanej równie jako ukad wspórzdnych kartezjaskich , dostarczyo potnego narzdzia dla nauk fizycznych. Podkrela znaczenie staroytnej wiedzy oraz umiejtno jej zrozumienia i rozwijania. Wspomina si, e pojcia zwizane z wiedz nie rozwinyby si tak szybko, gdyby nie byo staroytnych dzie, które mona naladowa i przewysza. Stwierdza równie, e moliwo pobierania informacji z przeszoci moe mie wady. Wskazuje w tekcie na brak postpu w filozofii w porównaniu z innymi dziedzinami ze wzgldu na przekonanie, e filozofii staroytnej nie mona kwestionowa. D'Alembert twierdzi, e byoby ignorantem wierzy, e na dany temat mona co wiedzie. Ponadto próbuje pokaza, e jednostki mog intelektualnie wyzwoli si spod jarzma wadzy. Jego zastosowanie dedukcji logicznej dostarcza bardziej filozoficznej podstawy istnienia Boga . Wyranie wskazuje, e wszystkie nauki s ograniczone do faktów i e opinia wywiera na nie jak najmniejszy wpyw. D'Alembert podkrela, e filozofia jest znacznie bardziej skuteczna w analizie naszych spostrzee, kiedy dusza jest w stanie wyciszenia, kiedy nie jest pochonita pasj i emocjami. Uwaa, e filozof jest kluczowym elementem rozwoju dziedzin nauki. Filozof musi by w stanie cofn si o krok i bezstronnym okiem obserwowa nauk i przyrod. Ponadto wyjaniono znaczenie nauki i postp umysów, takich jak Francis Bacon , Isaac Newton , Kartezjusz , John Locke i inni.

Cz III

Trzecia cz ksiki koczy si opisem wanych cech pisarstwa Encyklopedii oraz wymienieniem gównych autorów. D'Alembert wyjania, w jaki sposób Encyklopedia jest otwarta na zmiany i uzupenienia ze strony innych, poniewa jest dzieem kilku stuleci. Ponadto twierdzi, e pominicie w encyklopedii jest szkodliwe dla jej istoty, co róni si od pominicia w sowniku. D'Alembert okrela równie trzy kategorie Encyklopedii , którymi s nauki, sztuki wyzwolone i sztuki mechaniczne . Twierdzi, e wane jest, aby te podkategorie pozostay odrbne i koczy tym, e spoeczestwo musi osdzi Wstpny dyskurs Diderota do encyklopedii .

Graficzny system wiedzy ludzkiej

Na kocu ksiki D'Alembert zawiera szczegóowe wyjanienie systemu wiedzy czowieka. Obejmuje to tabel zatytuowan Figuratywny system ludzkiej wiedzy , która dzieli ludzkie rozumienie na trzy jego skadniki: pami, rozum i wyobrani. Nastpnie wykres dzieli kad z trzech szerokich kategorii na liczniejsze, które dotycz ludzkiego zrozumienia. Nastpnie D'Alembert przedstawia szczegóowe wyjanienie wszystkich widocznych podziaów i poddziaów w swojej tabeli. Tabela przedstawia zoon genealogi wiedzy i sposób, w jaki czowiek podzieli j na okrelone obszary, które uwaa za majce zastosowanie. Naley pamita, e aden z tych systemów wiedzy ludzkiej nie odgrywa waniejszej roli ni jakikolwiek inny. S zaprojektowane wokó idei, e kady uywa dwóch pozostaych do budowania siebie, a tym samym ludzkiej wiedzy jako caoci. W kontekcie wykres przedstawia postp wiedzy na przestrzeni wieków, pami jest przeszoci, rozum jest teraniejszoci, który bada i próbuje konstruowa lub tworzy nowe teorie oparte na pamici i wyobrani, dc do przyjcia nowych zaoe lub teorii dotyczcych rzeczy w naszym ludzkim wszechwiecie.

Znaczenie

Sposób Mowy i Encyklopedia znaki odejcie od racjonalizmu Kartezjusza do empiryzmu od Johna Locke'a i Isaac Newton . W dyskursie D'Alembert odrzuca a priori indemonstrable spekulacje, które prowadz do bdu i despotyzmem intelektualnego i przyjmuje si metod opart na konkretnych faktów i dowodów. Gównym celem Encyklopedii byo nie tylko uporzdkowanie zbioru znanych informacji, ale take ustalenie spójnej metody gromadzenia faktów i zasad, które pozostaj do odkrycia. D'Alembert przyznaje, e nie mniej trudno jest uchwyci nieskoczenie rónorodne gazie ludzkiej wiedzy w prawdziwie zjednoczonym systemie, a jednak pomimo tego pozornie zniechcajcego zadania udaje mu si osign cel Encyklopedii , która bya zebra wszystkie aspekty wiedzy w jednym, ujednoliconym tekcie i zebra wiedz w taki sposób, aby mona j byo ustandaryzowa i podzieli na róne kategorie. Dziki tej metodzie D'Alembert wierzy, e filozofowie mog stworzy system wiedzy, który byby ujednolicony i usystematyzowany, ale nie na tyle sztywny i tak surowy, aby naoy ograniczenia na poszukiwanie nowych faktów. Klasycznym przykadem tego systematycznego podejcia jest wspomniany wczeniej figuratywny system wiedzy ludzkiej, który kwantyfikuje wiedz, dzielc j na trzy kategorie: pami, rozum i wyobrani. Celem byo umieszczenie wiedzy w ogólnych ramach, które mona byo dodatkowo doda lub ujawni.

Jak zaznaczy we wstpie angielski tumacz tekstu Richard Schwab, D'Alembert wierzy, e Dyskurs o Metodzie umoliwi ludziom samodzielne ksztatowanie i kierowanie wasnym losem. W odpowiedzi na rosnce zapotrzebowanie spoecznoci intelektualnej Europy na stworzenie syntezy informacji opartej na zasadach wieckich i naturalistycznych, a nie na poziomie teologicznym, i rozpowszechnianie wiedzy na ca populacj, nie ograniczajc si ju do bogatych, elity akademickiej. .

Kontrowersyjny

W przemówieniu D'Alembert przywouje potpienie biskupa przez papiea Zachariasza w kwestii antypodów  :

() mniej wicej tak, jak papie Zachariasz skaza biskupa kilka wieków wczeniej, za to, e nie myla jak w. Augustyn o Antypodach i e domyli si ich istnienia szeset lat przed odkryciem ich przez Krzysztofa Kolumba.

Nie mamy adnej wzmianki o takim przekonaniu.

cytaty

Na próno niektórzy filozofowie utrzymywali, powstrzymujc swój krzyk poród cierpienia, e ból nie jest zem; na próno niektórzy inni umiecili najwysze szczcie w przyjemnoci, której odmówili ze strachu przed jej konsekwencjami: wszyscy znaliby lepiej nasz natur, gdyby zadowalali si ograniczeniem bólu, suwerennym dobrem obecnego ycia, i zgodzi si, e nie mogc osign tego suwerennego dobra, wolno nam byo zbliy si do niego mniej wicej, proporcjonalnie do naszej troski i czujnoci .

Uwagi i odniesienia

Uwagi

  1. Wicej szczegóów mona znale w artykuach Zachariasz (papie) i Wergiliusz z Salzburga .

Bibliografia

  1. Colette Le Lay, pod kierownictwem Jacquesa Gapaillarda, Artykuy o astronomii w Encyklopedii Diderota i d'Alemberta , praca DEA w Historii Nauk i Technik, Wydzia Nauk i Technik Nantes Center François Viète, 1997, przeczytana online, p. 19-23

Zobacz te

Bibliografia

  • Jean d'Alembert , Przemówienie wstpne w Encyclopédie , Pary, Vrin, zb.  "Teksty i komentarze",, 209  s. ( ISBN  978-2-7116-1420-2 , czytaj online ), wprowadzone i opatrzone komentarzami Michela Malherbe .
  • (en) D'Alembert Jean Le Rond. Wstpna mowa do Encyklodpedii Diderota . Trans. Richard N. Schwab. Chicago: The University of Chicago Press, 1995. ( ISBN  0-226-13476-8 )
  • (en) Fort, Bernadette, Mary Sheriff i James Thompson, Wprowadzenie: Funkcja redakcyjna , kol. Studia XVIII wieku, t. 28 nr. 1 (jesie 1994): I-III. [ czytaj online ] .

Powizane artykuy