Scholastyczny



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Scholastyczny, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Scholastyczny. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Scholastyczny, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Scholastyczny. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Scholastyczny poniżej. Jeśli informacje o Scholastyczny, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

w. Tomasz z Akwinu (1225-1274), filozof scholastyczny.

Scholastic (the Latin schola , ae , szkoa, z greckiego sama , Skole, czyli przerwy w pracy lub rekreacyjnego powicony badaniu) to filozofia opracowane i prowadzone w redniowieczu w uniwersytetach  : to ma na celu pogodzi wkad filozofii greckiej (zwaszcza nauki Arystotelesa i Perypatetyków ) z teologi chrzecijask odziedziczon po Ojcach Kocioa i Anzelmie . Mona wic powiedzie, e jest to nurt filozofii redniowiecznej .

Opis

Termin scholastic, wywodzcy si od terminu schola , pochodzi od greckiego scholê w znaczeniu bezczynnoci, wolnego czasu, bezczynnoci, co póniej oznacza: trzyma szko, uczy. Dzieje si tak dlatego, e w redniowieczu tylko zwykli duchowni mieli   schole  , to znaczy czas wolny na nauk, pozostawiajc innym ( ksiom wieckim, wieckim braciom, wieckim itd.) opiek uwaan za podwadnych dba o sprawy materialne.

Jedn z podstaw scholastyki jest studiowanie Biblii . To z Septuaginty zostao przetumaczone z hebrajskiego na grecki w Aleksandrii . Stary Testament zosta nastpnie przetumaczony z hebrajskiego na acin przez w. Hieronima , który równie zrewidowa star acisk wersj Nowego Testamentu, czego wynikiem bya Wulgata . Wulgata staje si absolutnym tekstem odniesienia dla mylicieli aciskich redniowiecza. Dostpna tylko dla uczonych, jest niekwestionowanym fundamentem studiów. Oficjalne nauczanie Kocioa, a zwaszcza decyzje soborów  , równie podlegaj studium scholastycznemu ; pisma witych, takich jak w. Augustyn , w. Hilary , Grzegorz Wielki  ; traktaty przypisywane Dionizemu Areopagitowi , a zwaszcza cztery ksigi sentencji , w których Piotr Lombard uoy okoo 1150 r. wszystkie dane i problemy wiary chrzecijaskiej tak, jak zostay one okrelone, omówione, zrozumiane przez gównych mylicieli Koció.

Pojednanie Arystotelesa, boskiego lekarza z wiar chrzecijask, przebiega w szczególnoci przez prób rozwizania napi midzy pierwsz filozofi (wedug Arystotelesa ) a teologi , czyli metafizyk ogóln ( pierwsza filozofia zwana póniej ontologi , lub ontosofia) oraz nauka o byciu par excellence (póniej metaphysica specialis , teologia ).

To pojednanie z pierwszej filozofii jest przedstawiony w Summa Theologica przez Tomasza z Akwinu . W centrum tej pracy znajduje si teologia stworzenia (prima pars: Bóg, stworzenie). Pojednanie podlega hierarchii augustianów: Jeli nie wierzysz, nie zrozumiesz cytujc Iz 7,9. Chodzi przede wszystkim o lepsze zrozumienie wiary chrzecijaskiej w wietle staroytnej filozofii. Tomasz precyzuje take, e filozofia, poszukujc prawdy, nie moe stanowi adnego zagroenia dla religii, która wedug niego jest prawd: przeciwnie, moe tylko do niej prowadzi. Filozofia skoczy wic w subie objawienia. Podstawy e Thomas zajmuje si wite teksty, a zatem filozoficzne dzieo Summa skada si, za pomoc kolejnych pyta, w wypukujc pozorne sprzecznoci w rozwizywaniu ich podejcia, które jest podobne do tego, co bdzie dialektyka od Hegla (oczywicie zaczynajc od innych baz).

Scholastycyzm przybiera kilka form: lectio tekstów, komentarzy, quaestio , disputatio lub pytanie sporne, pytania quodlibetal i sumy.

Lectio jest wyjanienie podstawy nauczania (tekstów Biblii, Piotr Lombard, Arystoteles póniej, itd.) Niemal dosownie. Tekst podzielony jest na róne czci, a nastpnie szczegóowo komentowany; na koniec badane s problemy, jakie stwarza. Komentarze maj na celu przyblienie zrozumienia dzie (o charakterze religijnym, filozoficznym, naukowym) uznawanych za fundamentalne. Umoliwia rozwizanie problemu wedug cile uregulowanego schematu, problemów teologicznych lub filozoficznych.

Quaestio pojawia si na pocztku XII th  wieku . Technika ta jest dobrze rozwinita w XIII -go  wieku . Quaestio jest dzieem samego mistrza. Gdy w gr wchodz inni aktorzy, ma to form sporu , podlegajcego precyzyjnym regulacjom uczelni.

Disputatio stanowi konkurencj, sowne potyczki midzy dwoma lekarzami i ich uczniów na przedmiot teologii, filozofii i prawa. W Paryu odbywa si na Place de la Sorbonne lub w jakimkolwiek innym okrgym miejscu, przed widzami, którzy zostali ostrzeeni o konkursie oratorskim   afiszami  , wywieszonymi midzy innymi na drzwiach kocioów. Przebieg tych gier jest bardzo surowy i sztywno skodyfikowany. Suma jest systematycznym podsumowaniem zbioru doktrynalnego, podsumowaniem, które moe by bardzo dugie.

To na formalistycznym aspekcie sporu skoncentruje si racjonalistyczna i nowoczesna krytyka scholastyki. Jego metoda jest w istocie czyst spekulacj intelektualn , opart wycznie na komentarzach tekstów lub komentarzach komentarzy, zabraniajcych bezporedniego spojrzenia na rzeczywisto. Ta logika formalna nie moe roci sobie prawa do zrozumienia i rozszerzenia predykatu. To jest postawa, któr Platon walczy z sofistami.

Myl arystotelesowska i scholastyka

Rozwój scholastyki podporzdkowany by w istocie przenikaniu Arystotelesa do Europy, a take przekadom filozofów ydowskich i arabskich (m.in. Awicenny , Awerroesa , Majmonidesa ). Stopniowe odkrywanie Fizyki i Metafizyki Arystotelesa na Zachodzie spowodowao prawdziw rewolucj. O czasu mona ustali w nastpujcy sposób:

  • Przez cae redniowiecze Arystoteles jest postrzegany tylko jako logik, a zna si o nim tylko Organon , potem Kategorie i Peri Ermenias , na podstawie których doda si jakie róda porednie, co da zbiór zwany star logik . To jest wersja, której uywa Abelard .
  • Nadchodzi moment, w którym za porednictwem Toledo Rycerze Rekonkwisty przynosz trubadurom echa poezji islamu. Arystoteles odkry duchom przede wszystkim natur . Zasadniczo to Gérard de Cremona , od 1134 w Toledo , majcy na swoim koncie 86 przekadów z jzyka arabskiego (dziea o matematyce, astrologii, hermetyzmie), przetumaczy wersj analityki póniejszej , fizyki , traktatu nieba i wiata. , o pokoleniu i korupcji , oraz o pierwszych ksigach pogody  . Wedug Jeauneau te pierwsze przekady s nadal przesiknite neoplatonizmem i mieszaj autentyczne dziea Arystotelesa z dzieami inspirowanymi neoplatonizmem, takimi jak Liber de Causis (Ksiga przyczyn lub Ksiga dobra czystego).
  • Dokadne daty przybycia rónych przekadów do Francji nie s znane, cho jest wysoce prawdopodobne, e ich rozpowszechnianie odbywao si stopniowo. Jednak Etienne Gilson daje nastpujce wskazania: Wydaje si, e co fizyka Arystotelesa jest znana od koca XII th  wieku.
  • W 1210 roku w Paryu zakazano ksiek o filozofii przyrody.
  • W 1215 r. kilka szkó poczyo si i przeksztacio si w Uniwersytet Paryski , samodzieln instytucj z wasnym statutem. Naukowiec opar na niej swoj metod, scholastyk, która dowiadczy pierwszych niepowodze z powodu niemonoci pogodzenia kultury importowanej z kultur ustalon. Na Wydziale Sztuk Piknych w Paryu tolerowana jest logika Arystotelesa, ale nie fizyka i metafizyka.
  • W 1231 papie Grzegorz IX przypomina zakaz Soboru z 1210 roku, ale dodaje, e Fizyka Arystotelesa zostanie poddana badaniu komisji i oczyszczona z jej bdów.
  • Od 1230 do 1255 bariery stopniowo przeamyway si, pod przywództwem Alberta Wielkiego i Rogera Bacona w 1244, nastpnie Roberta Grossetête , kanclerza Uniwersytetu Oksfordzkiego, który ukoczy tumaczenie Etyki w Nikomaque w 1247, a wreszcie w. Tomasza z Akwinu w 1252 r., gdzie w. Tomasz szczerze opowiedzia si za Arystotelesem.
  • To przerzedzenie bdzie tylko krótkotrwae. W 1270 r. Étienne Tempier , biskup Parya, potpi arystotelizm po odkryciu w niektórych scholastykach stanowisk sprzecznych z dogmatami chrzecijaskimi (takich jak Boecjusz z Dacji i Siger z Brabancji ), w szczególnoci awerroizm, który rozwin si na wydziale sztuk paryskich , potpienie wzmocniony w 1277 r.; te stanowiska moemy przegrupowa pod czterema hasami: wieczno wiata, negacja uniwersalnej opatrznoci Boej, jedyno duszy intelektualnej dla wszystkich ludzi (monopsychizm), determinizm.

Data ta odpowiada, wedug Pierre'a Duhema , narodzinom wspóczesnej nauki. Tempier, w imi teologicznej koniecznoci, otworzy ziejc wyrw, z której wyoni si podstawy nowoczesnej myli: Jeli nowoczesna nauka nie narodzia si w 1277 roku, to jest to data, w której moliwe stay si narodziny kosmologii wspóczesne czasy w rodowisku chrzecijaskim.

Cztery okresy

Rozwój scholastyki jest cile powizany z rozwojem uniwersytetów. Scholastyka jest wic wytworem uczelni, zarówno instytucjonalnym, jak i spoecznym. Ucisk scholastyki dzieli si na cztery gówne okresy, nawet jeli wpyw tego okresu wykracza poza.

Scholastic prymitywne: pocztek XI XX  wieku do koca XII th  wieku

Pierwszy okres, który wydaje si rozpoczyna zwaszcza od postaci Anzelma z Canterbury , naznaczony jest Sprzecznoci uniwersaliów , przeciwstawiajc si realistom pod przewodnictwem Guillaume de Champeaux , nominalistom reprezentowanym przez Roscelina i konceptualistom ( Pierre). Abelarda ). Ale prawdziwie przygotowujc do scholastyki form bdzie szkoa w Chartres, która na nowo odkryje Arystotelesa.

Okres ten wyznacza równie apogeum redniowiecznej egzegezy . Interpretowali oni Pismo wite metod scholastyczn, która ujawniaa swoje cztery znaczenia: dosowne , alegoryczne , tropologiczne i anagogiczne . Kady z czterech zmysów by znany i praktykowany przez dugi czas, ale ta doktryna czterech zmysów Pisma witego wymagaa mnogiej interpretacji tekstu Biblii . Zatrudni go Hugues de Saint-Victor ( De Scripturis ).

Dziea Arystotelesa s tumaczone (wraz z greckimi i arabsko-muzumaskimi traktatami naukowymi) przez zespoy filozofów chrzecijaskich, ydowskich i arabskich. S one naznaczone wpywem Platona i Plotyna .

Wielki scholastyczna: koniec XII th  wieku do koca XIII th  wieku

Ten drugi okres uwaany jest za apogeum scholastyki. Z tego powodu nazywa si to wielk scholastyk. Od 1230 r. dziea Arystotelesa, gównych przedstawicieli scholastyki, byy tumaczone z greki na acin przez Alberta Wielkiego , prawdziwego inicjatora myli filozofa, oraz Guillaume de Moerbeke , sekretarza Tomasza z Akwinu , i wprowadzane na uniwersytety .


Wyraono wówczas kilka wraliwoci. Zauwaamy na przykad, e Robert Grossetête w Lincoln (Wielka Brytania) i Roger Bacon w Oksfordzie , bardziej skaniajcy si ku dowiadczeniu ni czystej spekulacji , zidentyfikowali pewne bdy Arystotelesa w zwizku ze zjawiskami naturalnymi, które w aden sposób nie uniemoliwi im uznanie wagi filozofii Arystotelesa . Jednak pod koniec XIII -go  wieku, najwikszy koncern akademicki jest radykalnie odmówiono niezbdnej wszechwiat Greków i Arabów.

Scholastic póno: the XIV th  century

Trzeci okres to faza odstawienia. Ostatni wielki przedstawiciel scholastyki, Jan Duns Szkot , popiera ide, zgodnie z któr Bóg jest nieskoczony, a stworzenie skoczone, na tym samym poziomie ontologicznym. Widzimy, jak myliciel Guillaume d'Occam zajmuje stanowisko nominalistów i tworzy via moderna, która jest przeciwna tomizmowi , bardziej odróniajc filozofi od teologii ni Tomasz z Akwinu.

Od XV -go  wieku

Od XV -go  wieku , scholastyka jest kwestionowana przez humanizmu i reformacji w XVI -tego  wieku  : Scholastic zostanie oskarony o zrujnowanie doktryn chrzecijask poprzez ustanowienie przewag filozofii staroytnej . Erasmus krytykuje jego barbarzyski jzyk, nieznajomo listów i jzyków. Mistrzowie scholastyki w rzeczywistoci ignoruj grek i maj jedynie tumaczenia z drugiej lub trzeciej rki. Ale mistrzowie scholastyki Jean Bessarion (ok. 1402-1472), Pietro Pomponazzi (1462-1525) [ref. konieczne] i mistrzów Padwy [ref. konieczne] sprzeciwia si ideaom humanizmu. Teologowie sprzeciwiaj si take przekadowi Nowego Testamentu przez Erazma z greki na acin , przekadowi znacznie wierniejszemu tekstowi. Erazm szczególnie krytykuje skaenie scholastyki przez filozofi pogask: Jakie mog istnie relacje midzy Chrystusem a Arystotelesem .

Zgodnie z reformowanym systemem mylowym dokadne okrelenie treci scholastyki pozostawaoby problematyczne.

Wedug Marie-Madeleine Davy  : Póniej zobaczymy, jak Erazm oskara chrzecijaskie redniowiecze o pogastwo . Jeli chodzi o Lutra , posun si on nawet do stwierdzenia, e filozofowie redniowiecza przekazali klucze teologii pogaskiej moralnoci. Luter opublikowa Kontrowersje przeciwko teologii scholastycznej w 1517 roku .

Debata moe by podsumowana w nastpujcy sposób: reformatorzy, którzy w zaskakujcy sposób odrzucaj 15 wieków katolickich studiów i bada filozoficznych i teologicznych, zwaszcza Marcin Luter, oskaraj scholastyków o hellenizacj religii chrzecijaskiej. Zwolennicy tradycji rzymskokatolickiej uwaaj, e scholastycy raczej schrystianizowali cywilizacj hellenistyczn i otwierali wiar na kategorie myli antycznej. Z tego punktu widzenia patrz encyklika   Fides et ratio   Jana Pawa II, gdzie znajduje si szczegóowy opis tego konfliktu.

Szkoy w Salamance w Hiszpanii, stanowi bardzo wan oywienie na wielkich pyta dyskutowanych podczas renesansu  : prawa naturalnego , ekonomii . Francisco Suarez , hiszpaski jezuita ze szkoy w Salamance, uwaany jest za najwikszego scholastyka po Tomaszu z Akwinu . Wydaje si, e popad w pewne zapomnienie, jednak Kartezjusz opar si na swoich rozprawach metafizycznych, aby skrytykowa pierwotn filozofi scholastyki.

We Francji, nauczanie Scholastic trwa do XVII th i XVIII th  stulecia a do tumienia uniwersytetach w ramach rewolucji.

Potomno koncepcji scholastycznej

Chocia termin Scholastic ma negatywny wydwik, poniewa w XVII -tego  wieku, poniewa wydaje si, doczone do spekulacji nadmiernego (Sprawa Galilejskim i stanowisko Kartezjusza ), papiee konsekwentnie potwierdzia gboko myli o Thomas Aquin  :

Ciga nowo myli w. Tomasza z Akwinu.
w. Tomasz zajmuje bardzo szczególne miejsce, nie tylko ze wzgldu na tre swojej doktryny, ale take na dialog, jaki by w stanie nawiza z myl arabsk i ydowsk swoich czasów. W czasach, gdy myliciele chrzecijascy na nowo odkrywali skarby filozofii staroytnej, a bardziej bezporednio arystotelesowskiej, mia wielk zasug wydobycia na pierwszy plan harmonii istniejcej midzy rozumem a wiar. Wyjani, e zarówno wiato rozumu, jak i wiato wiary pochodzi od Boga; dlatego nie mog sobie nawzajem zaprzecza. "
Wielkim wyzwaniem, przed którym stoimy pod koniec tego tysiclecia, jest umiejtno dokonania, tak koniecznego, jak i pilnego, przejcia od fenomenu do fundamentu. Nie mona zatrzyma si na jedynym dowiadczeniu; nawet wtedy, gdy wyraa i ukazuje wntrze czowieka i jego duchowo, refleksja spekulatywna musi dotrze do duchowej substancji i fundamentu, na którym si opiera. Myl filozoficzna, która odrzucaaby jakiekolwiek otwarcie metafizyczne, byaby zatem radykalnie nieodpowiednia do penienia funkcji poredniczenia w inteligencji Objawienia. "
Dziki dalekowzrocznej mdroci w. Tomaszowi z Akwinu udao si doprowadzi do owocnej konfrontacji z myl arabsk i ydowsk swoich czasów, do tego stopnia, e zosta uznany za wiecznie aktualnego mistrza dialogu z innymi kulturami i religiami. [...] Potrafi przedstawi t godn podziwu chrzecijask syntez midzy rozumem a wiar, która dla cywilizacji zachodniej jest cennym dziedzictwem, z którego mona czerpa take dzisiaj do skutecznego dialogu z wielkimi kulturowymi i religijnymi tradycjami wschodu i poudnia wiat. "

Gówni filozofowie scholastyczni

Uwagi i referencje

  1. patrz sownik kulturowy Biblii, Cerf, Nathan, 1993.
  2. Jean Joliveta, artykuu Scolastique, w Encyclopaedia Universalis , DVD, 2007.
  3. w. Augustyn, Homilie o Ewangelii Jana , Trakt. XXIX, 6, s. 707
  4. Marc Durand Od scholastyki do humanizmu. Genealogia rewolucji ideologicznej: wychowanie cielesne Gargantui .
  5. Virieu-Reymond, 1975, s. 15.
  6. Ruch zwizany z zakadaniem uniwersytetów, zob. E. Jeauneau, La Philosophie Medieval , PUF, 1975, s. 71 i nast.
  7. Sowo pochodzi z Jeauneau, op. cyt. , s. 73.
  8. Tame. , s. 17.
  9. Jean Jolivet, Abelard , Seghers 1969, s. 8-9.
  10. Marie-Dominique Chenu , Wstp do studium w. Tomasza z Akwinu , Uniwersytet w Montrealu, publikacje Instytutu Studiów redniowiecznych, 1950, s. 29.
  11. Wedug Sartona, Historia alchemii w Hiszpanii , J. Garcia Font, Dervy, 1980, s. 69.
  12. Tame .
  13. op.cit. , s. 18.
  14. Étienne Gilson, Filozofia w redniowieczu, od szkockiego Orygenesa do G. d'Occama , Payot, 1930, s. 89.
  15. MD Chenu, op. cyt. , s. 29. Zob. te Jeauneau, op. cyt.  : Sobór lokalny, który odby si w Paryu w 1210 r., zarzdzi: Pod grob ekskomuniki bronimy, aby ksiki Arystotelesa o filozofii przyrody, jak równie jego komentarze, byy czytane w Paryu, publicznie lub potajemnie. "
  16. Jeauneau, op. cyt. , s. 20.
  17. Jacques Le Goff , Cywilizacja redniowiecznego Zachodu , Arthaud, 1990, s. 478.
  18. Tumacze Toledo przelali na Zachód obfite produkty arabskiej spekulacji. W 1210 r. poinformowano o tym fakcie: nec libri Aristotelis, nec commenta legantur. Traktat De causis primis et secundis dostatecznie ukazuje pokus i niebezpieczestwo niepokojcego synkretyzmu Chenu, op. cyt. , s. 33.
  19. Jeauneau, op. cyt. , s. 74.
  20. Tame. , s. 74.
  21. Chenu, op. cyt. , s. 32.
  22. Jeauneau, op. cyt. , s. 95.
  23. Pierre Duhem, Studia o Leonardo da Vinci, ci, których czyta, ci, którzy to czytali .
  24. Étienne Gilson , Filozofia w redniowieczu , Payot, 1944, s. 460.
  25. J. Le Goff, op. cyt. , s. 441.
  26. List do Martina Dorpa, 1515.
  27. redniowieczny Initiation filozofi na XII th  wieku , Albin Michel 1980 "Biblioteka hermetycznej" p. 265.
  28. Louis Liard, Universities, Francuski Instytut Edukacji, czytaj online
  29. W szóstej czci Rozprawy o metodzie ( 1637 ) stwierdza:
    [] zamiast tej spekulatywnej filozofii, której naucza si w szkoach, mona znale jej praktyk, dziki której znajc moc i dziaanie ognia, wody, powietrza, gwiazd, niebios i wszystkich innych cia które nas otaczaj, tak wyranie, jak znamy róne zawody naszych rzemielników, moglibymy ich uywa w ten sam sposób do wszystkich celów, do których s waciwe, i w ten sposób uczyni z nas panów i wacicieli przyrody . "
  30. Jan Pawe II , Fides et ratio , § 43
  31. Jan Pawe II , Fides et ratio , 1998 , § 83
  32. Newscatoliques.org .

Zobacz równie

Bibliografia

Powizane artykuy

O filozofii

O Tomaszu z Akwinu i scholastyce

O filozofii chrzecijaskiej

Linki zewntrzne

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Scholastyczny, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Scholastyczny i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Scholastyczny na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Jaroslaw Kot

Dla takich jak ja szukających informacji na temat Scholastyczny, jest to bardzo dobra opcja.

Alina Dziedzic

Ten wpis o Scholastyczny był właśnie tym, co chciałem znaleźć.

Michal Polak

Zgadza się. Zawiera niezbędne informacje o Scholastyczny.

Przemyslaw Markowski

Ten wpis na Scholastyczny sprawił, że wygrałem zakład, co mniej niż uzyskanie dobrego wyniku.

Monika Stankiewicz

Informacje o zmiennej Scholastyczny są bardzo ciekawe i rzetelne, podobnie jak pozostałe artykuły, które przeczytałem do tej pory, a jest ich już wiele, bo na randkę na Tinderze czekam prawie godzinę i się nie pojawia, więc daje mi to, że mnie to wystawiło. Korzystam z okazji, aby zostawić kilka gwiazdek dla firmy i srać na moje pieprzone życie.