Rodzaje planet



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Rodzaje planet, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Rodzaje planet. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Rodzaje planet, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Rodzaje planet. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Rodzaje planet poniżej. Jeśli informacje o Rodzaje planet, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Ten artyku przedstawia list rónych typów planet , niezalenie od tego, czy s one udowodnione, czy na razie pozostaj hipotetyczne.

Istnieje kilka klasyfikacji. Po pierwsze, klasyfikacja strukturalna umieszcza planety w kategoriach ze wzgldu na ich skad, np. planeta ziemska lub gazowa planeta olbrzym , lub ze wzgldu na ich mas, np. pod-Ziemia lub super-Jowisz . Z drugiej strony kolejna klasyfikacja wedug ich rang temperatury planet: Jowisz gorcy , Zimny Jowisz , itd. Trzecia klasyfikacja dokonywana jest ze wzgldu na pooenie, na przykad: planeta Zotowosa , obiekt swobodny o masie planety , planeta transneptunowa . S te kategorie poprzeczne, np. planeta z ultrakrótkim okresem rewolucji .

Od roku 2000 sugerowane s równie klasyfikacje taksonomiczne. W 2000 roku klasyfikacja Sudarsky'ego ustalia pi klas planet i dotyczya tylko gazowych olbrzymów, na podstawie modeli numerycznych opartych na najbardziej prawdopodobnych typach atmosfer dla tego rodzaju ciaa. W 2012 roku taksonomia Plávalovej przedstawia symboliczny opis gównych cech planety, aby umoliwi szybkie porównanie rónych waciwoci tych obiektów.

Klasyfikacja strukturalna

w porównaniu do skadu

Planeta telluryczna
  • planeta krzemianowa  : standardowy typ ziemskiej planety widzianej w Ukadzie Sonecznym, zbudowany gównie z paszcza skalnego na bazie krzemionki z metalicznym rdzeniem (elazo, nikiel).
    Przykady: Wenus, Ziemia, Mars
  • planeta wglowa lub planeta diamentowa: teoretyczny typ planety ziemskiej zoonej gównie z mineraów opartych na wglu. Ukad Soneczny nie zawiera takiej planety, ale istniej asteroidy wglowe (asteroidy typu C).
    Przykad: 55 Cancri e , wedug badania francusko-amerykaskiego z 2012 roku.
  • planeta metaliczna lub planeta elazna: Teoretyczny typ planety ziemskiej, która skada si prawie wycznie z metalu (gównie elaza) i dlatego ma wiksz gsto i mniejszy promie ni inne planety ziemskie o porównywalnej masie. Rt ma metaliczny rdze stanowicy 42% jego objtoci i 60 do 70% jego masy. Szacuje si, e planety metaliczne powstaj w regionach o bardzo wysokich temperaturach (a wic w pobliu gwiazdy), takich jak Merkury, a dysk protoplanetarny jest bogaty w elazo.
    Przykad: Merkury.
  • planeta lawy  : wariant trzech poprzednich typów o bardzo wysokiej temperaturze, tak e materiay powierzchniowe miayby (w czci lub w caoci) posta stopionej skay, czyli lawy .
    Przykady: kilka rzekomych egzoplanet, w tym Centauri Bb .
  • planeta-ocean  : teoretyczny typ tellurycznej planety cakowicie pokrytej oceanem ciekej wody (lub ewentualnie innych zwizków) o znacznej gbokoci (zwykle okoo stu kilometrów dla planety o 6 masach ldowych, skadajcej si z jednej trzeciej wody).
    Przykady: adna planeta oceaniczna nie zostaa potwierdzona, ale Gliese 1214 b moe by jedn z nich.
    Warianty:
    • lodowa planeta, jeli temperatura jest niska,
    • planeta-sauna, jeli temperatura jest wystarczajco wysoka (ale nie za wysoka, aby zapobiec ucieczce caej wody).
  • Planeta bez jdra  : teoretyczny typ planety ziemskiej, która skada si ze ska krzemianowych, ale nie ma metalicznego jdra, tj. przeciwiestwa planety metalicznej. Innymi sowy, to tylko gruba, niezrónicowana sier. Nasz Ukad Soneczny nie zawiera takiej planety, ale chondryty i meteoryty s tego rodzaju. Uwaa si, e planety bez jdra tworz si daleko od gwiazdy, gdzie powszechne s utleniajce si substancje lotne.
    Przykady: brak formalnie znanego przedstawiciela.
  • Planeta podobna do Ziemi , jak ziemska , (planeta) Ziemia bliniacza , bliniacza Ziemia , Ziemia pozasoneczna , egzo-Ziemia , druga (lub druga) Ziemia , Ziemia bis , ziemia 2 , 2.0 Ziemia , planeta (typ) ziemska (nie by myli z planet telluryczn ): planeta o cechach i warunkach podobnych do naszej planety, Ziemi.
  • pustynna planeta
  • Super-Ziemia  : masywna planeta ziemska, do 10 mas ldowych.
  • Mega-Ziemia  : bardzo masywna planeta ziemska o masie ponad 10 mas ldowych.

Na tych teoretycznych diagramach nie ma gwarancji proporcji, podobnie jak na pozostaej czci strony.


Planeta typu Neptun
Planeta skada si ze skalistego jdra redniej wielkoci, grubego paszcza lodu (substancji lotnych) oraz gazowej warstwy wodoru i helu o redniej gruboci. Ta gazowa warstwa stanowi od 10 do 20% masy planety.


Gigantyczna planeta gazowa
Planeta skada si ze skalistego i/lub metalicznego jdra, cienkiej lub nawet nieobecnej warstwy lodu oraz grubej warstwy wodoru i helu stanowicych wikszo jej masy (~90%).
Inny
  • planeta chtoniczna  : gazowy gigant, którego atmosfera zoona z helu i wodoru wyparowaa z powodu bliskoci swojej gwiazdy. Powstaa gwiazda to nic innego jak skalisty lub metaliczny rdze przypominajcy pod wieloma wzgldami ziemsk planet.
    Przykady: CoRoT-7 b, Kepler-10 b mog by tego typu.

w stosunku do rozmiaru lub masy

W porzdku malejcym wedug masy:

  •   Super-Jowisz   lub planeta superjowiszowa  : 2-3 masy Jowisza do masy brzowego kara (czasem wszystkie planety masywniejsze od Jowisza)
  •   Jowisz   lub planeta Jowisz  : od 6 do 15 promieni ziemskich (Kepler; planety o promieniu wikszym ni 15 promieni ziemskich s klasyfikowane jako wiksze, a wszystkie planety z wicej ni 6 promieniami ziemskimi s zgrupowane pod nazw gigant gazowy) ; 30 mas ldu (okoo 0,1 mas Jowisza) do 2-3 mas Jowisza; ponad 50 mas ldowych (PHL).
  • Pod-Jowisz
  • Super-Saturn: uywany równie do oznaczenia super-Jowisza z duym ukadem piercieni, np. 1SWASP J1407 b
  • "Saturn"
  • Sub-Saturn: <6 promieni ziemskich (Arkusze i Deming 2014)
  • Mini-Saturn
  • Super-Neptun
  • Wielki Neptun: 4 do 6 promieni ziemskich (Kepler; patrz Neptun tu poniej)
  •   Neptun  : od 2 do 6 promieni ziemskich (Kepler, podzielone na mini-Neptuny [2-4 R E ] i Wielkie Neptuny [4-6 R E ]); 10-30 mas ldowych lub nawet 10-50 mas ldowych (PHL).
    • czasami take Uran
  • Sub-Neptun: Przykad: Kepler-22b .
  •   Mini-Neptun  : 2 do 4 promieni ziemskich (Kepler, patrz Neptun tu powyej)
  •   Mega-Ziemia  : najwiksze ziemskie planety o masie wikszej ni 10 mas ldowych.
  •   Super-Ziemia  : wedug autorów dolna granica wynosi od jednej do piciu mas Ziemi lub 1,25-krotnoci jej promienia (Kepler), a górna granica wynosi na ogó okoo dziesiciu mas Ziemi lub 2 promieni ziemskich ( Keplera) (2 do 10 mas ziemskich dla PHL). Czasami robi si równie rozrónienie w odniesieniu do atmosfery, superziemie maj wówczas wyranie okrelon ziemi (prawdziwe planety ziemskie), podczas gdy te z grubsz atmosfer s uwaane za   mini-Neptuny   (patrz poniej). Np.: Kepler-69c, Kepler-62e, Kepler-62f...
  • Planeta o wymiarach ziemskich , czasami okrelana skrótem Ziemia: 0,8 do 1,25 promienia ziemskiego (Kepler), 0,5 do 2 mas ziemskich (PHL) te dwie wartoci odpowiadaj gstoci ziemskiej.
    Przykady: Wenus , Ziemia .
  •   Sub-Earth  , planeta podziemna : od 0,1 do 0,5 masy ldu (PHL).
    Przykady: Mars .
  • Super-rt
  • Merkury / planeta rtciowa: 10-5 do 0,1 masy ldowej (PHL)
    Przykady: Merkury .
  • Sub-rt (jak Kepler-37b )
  • Mini-rt i ewentualnie   super-Pluton  ,   Pluton  , planeta asteroida dla obiektów, które byyby jeszcze mniejsze.

Planety o okrelonych warunkach s równie czasami klasyfikowane w innych kategoriach. Tak wic CoRoT-7 b jest prawdopodobnie super- Io   a nie na przykad superziemi, biorc pod uwag blisko tej planety z jej gwiazd, która stworzyaby wany wulkanizm na jej powierzchni (ze wzgldu na wysok temperatur i efekty pywowe) jak satelita Io wokó Jowisza. Inne planety s w podobny sposób uwaane za super-Merkury, super-Wenus (np. Kepler-69 c ), super-Pluton

Klasyfikacja pClass (uywana przez PHL) jest czciowo oparta na tej klasyfikacji, z nastpujcymi kategoriami: planeta asteroida ( asteroida ), rtciowa, podziemna lub podziemna ( subterran ), ziemska ( terran ), super -Ziemia ( superterran ), Neptun i Jowisz. Zobacz take rozdzia dotyczcy klasyfikacji w odniesieniu do temperatury , innego elementu, na którym opiera si klasyfikacja pClass.

Klasyfikacja ze wzgldu na temperatur

Terminy gorcy ( gorcy ), hartowany ( ciepy ) i zimny ( zimny ) s powszechnie uywane (np. Jupiter gorcy/zimny, Neptun gorcy/zimny  itp .). Istniej równie inne, bardziej precyzyjne klasyfikacje, stworzone w celu oceny moliwoci zamieszkania planet:

  • Klasa planetarna ( Klasa Planet , pClass): oparta zarówno na masie (patrz powyej) jak i strefie termicznej, w której znajduje si planeta:
    • gorco ( gorco )
    • umiarkowany ( ciepy ), czyli w strefie dziennej,
    • zimno ( zimno );
  • Klasa siedliskowa ( Klasa siedliskowa , hClass) oparta wycznie na temperaturze:
    • hypopsychroplanets (hP), bardzo zimno (<- 50  °C ),
    • psychoplanety (P), zimno (-50 do 0  ° C ),
    • mezoplanety (M), temperatura porednia (0 do 50  °C  ; nie myli z inn definicj mezoplanety ),
    • termoplanety (T), gorce (od 50 do 100  °C ),
    • hipertermoplanety (hT), bardzo gorce (> 100  ° C ).

Na mezoplanetach mog istnie zoone formy ycia, podczas gdy na planetach klasy HP lub hT mog y tylko ekstremofile . Planety niezdatne do zamieszkania s po prostu klasyfikowane w klasie NH.

Kategorie przekrojowe

Klasyfikacja w odniesieniu do stanowiska

Klasyfikacja ze wzgldu na rodzaj gwiazdy gospodarza

W stosunku do orbity w ukadzie planetarnym

W odniesieniu do pozycji ukadu planetarnego jako caoci

Propozycja klasyfikacji taksonomicznej

Klasyfikacja Sudarskiego (2000) dla planet olbrzymów

Klasyfikacja Sudarsky'ego zostaa zaproponowana w 2000 r., a nastpnie opracowana w 2003 r. przez Davida Sudarsky'ego i innych z Uniwersytetu Arizony w Tucson , w celu przewidywania pojawienia si gazowych olbrzymów na podstawie ich temperatury równowagi . Klasyfikacja ta , podzielona na pi typów ponumerowanych (cyframi rzymskimi) od I do V od najzimniejszych do najgortszych planet, dotyczy tylko gazowych olbrzymów, na podstawie modeli numerycznych opartych na najbardziej prawdopodobnych typach atmosfer. ciaa opisanego w szczególnoci przez zwizki chemiczne oraz profile temperatury i cinienia odpowiadajce irradiancji odbieranej przez planet, oszacowanej jako funkcja jej orbity i charakterystyki jej gwiazdy . Nie moe zatem opisa planet tellurycznych, takich jak Wenus i Ziemia, ani gigantycznych planet lodowych, takich jak Uran czy Neptun , które maj inny charakter fizykochemiczny .

Taksonomia Marchiego (2007)

W artykule opublikowanym w 2007 roku, Simone Marchi , z Wydziau Astronomii na Uniwersytecie w Padwie , zaproponowa Ugrupowanie egzoplanet w zestawach ( klastrów w wersji oryginalnej) w oparciu o statystyczne porównanie rónych parametrów planet i ich gwiazdy. zastpy niebieskie. Przedstawiona w artykule klasyfikacja opiera si na poczeniu 7 parametrów znanych dla 183 egzoplanet wymienionych w Encyklopedii planet pozasonecznych w dniudo której dodaje si planet Jowisz. Rozwaanych 7 parametrów dotyczy planet, ich rzutowanej masy, ich okresu orbitalnego, ich wielkiej póosi, ich ekscentrycznoci i ich nachylenia, a take dotyczcych ich gwiazd macierzystych, ich masy i ich metalicznoci. Nastpnie Marchi proponuje klasyfikacj planet na pi zestawów, dla których wskazuje typ planety (najbliszy centrum kadego zestawu) oraz charakterystyk tych zestawów. Te zestawy to:

  • Ustaw C1  : ((do uzupenienia)).

Klasy zamieszkiwania wedug Lammer et al. (2009) i Zapomnij (2013)

Taksonomia Plávalovej (2012)

Na wzór harvardzkiej klasyfikacji gwiazd Eva Plávalová zaproponowaa w artykule opublikowanym w 2012 roku symboliczny opis gównych cech planety, aby móc szybko porówna róne waciwoci tych obiektów. Pod uwag branych jest pi parametrów, w tej kolejnoci: masa, odlego od gwiazdy, temperatura, mimoród i rodzaj powierzchni. Te pi parametrów pojawia si zatem w opisie taksonomicznym:

  • masa jest wskazywana przez liczb cakowit, po której nastpuje wielka litera reprezentujca liczb mas podstawowych, jak ma warto. Litera jest M, masa M ercure na obiektach, których masa jest mniejsza ni 0,003 Jupiter masy (to znaczy mniej ni masa Ziemi); E, masa Ziemi ( Ziemia w jzyku angielskim), dla obiektów o masie od 0,003 do 0,05 masy Jowisza (w przyblieniu 1 do 16 mas Ziemi); N, masa N eptune, dla obiektów od 0,05 do 0,99 masy Jowisza ( sic ); oraz J, masa J upiter , dla obiektów masywniejszych ni Jowisz. Moemy zauway, e ten system MENJ jest w przyblieniu logarytmiczny, podobnie jak system przedrostków jednostek systemu midzynarodowego (deka-, hekto-, kilo).

Przykad: 1E dla Ziemi, 15M dla Wenus, 9N dla 51 Pegasi b .

Przykad: 0 dla Ziemi, 1,5 dla Neptuna, -1,8 dla CoRoT-7 b .

  • temperatury sygnalizowane jest liter reprezentujcego klas, do której naley ta planeta. Poniewa rzeczywista temperatura na ogó nie jest znana, wybiera si charakterystyczn temperatur, któr mona okreli niezalenie od innych parametrów: jest to rednia temperatura Dysona . Nastpnie definiuje si pi klas planet zgodnie z wartoci tego pierwiastka: F, planety klasy zamroonej ( klasa zamraania ), dla tych, których rednia temperatura Dysona jest mniejsza ni 250  kelwinów  ; W, planety klasy woda ( klasa wody ), dla tych, których temperatura wynosi od 250 do 450  kelwinów; G, planety klasy "gazowe" ( klasa gazowa ), dla obiektów, dla których ten parametr wynosi od 450 do 1000  Kelwinów; R, planety klasy piecowej ( klasa Roaster ), dla planet, których rednia temperatura Dysona przekracza 1000 Kelwinów; i wreszcie, sklasyfikowane oddzielnie, P dla planet pulsarowych ( klasa Pulsar ).

Przykad: W jak Ziemia i Mars, G jak Wenus, F jak Jowisz, R jak 51 koków b.

  • mimoród jest wskazywana przez jedn liczb równ pierwszego miejsca po przecinku zaokrglania dziesitny wartoci mimorodowoci.

Przykad: 0 dla Ziemi (e = 0,016), 2 dla Merkurego (e = 0,2), 9 dla HD 80606 b (e = 0,93).

Przykad: t dla Ziemi, i dla Urana, g dla Saturna.

Biorc poprzednie elementy, mamy zatem dla planet Ukadu Sonecznego:

Planeta Rt Wenus Ziemia Marsz Jowisz Saturn Uran Neptun
Klasa 1M-0,4G2t 15M-0,1G0t 1E0W0t 2M0,2W1t 1J0.7G0g0 6N1G0g 15E1.3G0i 1N1.5G0i

A dla niektórych przykadów pozasonecznych (elementy o nieznanej lub trudnej do przewidzenia naturze s oznaczone ; Te przyjte z modeli zaznaczono kursyw ):

Planeta 51 koek b HD 80606 b PSR B1257 + 12 B CoRoT-7 b HD 209458 b HD 189733 b GJ 1214 b GJ 436 b
Klasa 9N-1,3R0 g 4J-0,3 9g 4E-0,4P0 5E-1,8R0 t 14N-1,3R0g 1J-1.5R0g 7T-1,8G <3 1N-1.5G2

Klasyfikacja Russella (2013)

Patrz [3] .

Porównanie

(Do utworzenia globalnej tabeli porównawczej)

Terminy pokrewne

Zobacz równie

Link zewntrzny

Uwagi i referencje

Uwagi

  1. Lodowy olbrzym bo skada si gównie z lodu w astrofizycznym znaczeniu tego terminu, czyli pierwiastków lotnych, takich jak woda, metan, amoniak
  2. W English karze gaz , dosownie gaz karze, podobnie jak gazowego olbrzyma ( gazowego giganta ). Nazwa gazowej planety karowatej jest niejednoznaczna, co moe sugerowa, e chodzi o gazow planet karowat, podczas gdy naley rozumie, e jest to planeta karowata w sensie gazowej planeta znacznie mniejsza ni olbrzymy; s to planety same w sobie, a nie planety karowate.

Bibliografia

  1. Odkrycie diamentowej planety na LeMonde.fr
  2. Kepler, Poszukiwanie planet nadajcych si do zamieszkania: ogaszamy 461 nowych kandydatów na planet Keplera , 7 stycznia 2013 r.
  3. http://phl.upr.edu/library/media/exoplanettypes
  4. Sky & Telescope, maj 2013, s.  14 .
  5. [1]
  6. Transit Search Finds Super-Neptune, Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, 16 stycznia 2009.
  7. [2]
  8. Poniej jednej masy Ziemi: wykrywanie, formowanie i waciwoci wiatów podziemnych , E. Sinukoff, B. Fulton, L. Scuderi, E. Gaidos, na arXiv , 2013.
  9.   egzoplaneta wielkoci sub-rtci   (dostp 25 marca 2013 r. )
  10. Barnes, R. i in., CoRoT-7b: SUPER-ZIEMIA CZY SUPER-Io », 2010, ApJ, 709 , L95
  11. Super-Ziemia Planeta jest bardziej podobna do Super Wenus, mówi NASA , Space.com , 21 padziernika 2013 r.
  12. (w) David Sudarsky Adam Burrows i Philip Pinto ,   Albedo i widma odbicia olbrzymich planet pozasonecznych   , The Astrophysical Journal , tom.  538 n O  2 , s.  885-903 ( czytaj online ) DOI : 10.1086/309160
  13. (w) David Sudarsky Adam Burrows i Ivan Hubeny ,   Teoretyczne widma i atmosfery gigantów planet pozasonecznych   , The Astrophysical Journal , tom.  588 n O  2 , s.  1121-1148 ( czytaj online ) DOI : 10.1086/374331
  14. Taksonomia planet pozasonecznych: nowe podejcie statystyczne , Simone Marchi, arXiv, 2007.
  15. Taksonomia planety pozasonecznej, Eva Plávalová, ASTROBIOLOGIA, tom 12, numer 4, 2012. DOI: 10.1089 / ast.2011.0708.

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Rodzaje planet, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Rodzaje planet i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Rodzaje planet na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Zofia Rosiński

Wreszcie! W dzisiejszych czasach wydaje się, że jeśli nie piszą artykułów składających się z dziesięciu tysięcy słów, to nie są szczęśliwi. Panowie autorzy treści, to TAK to dobry artykuł o Rodzaje planet.

Artur Nowacki

Zawsze dobrze jest się uczyć. Dziękuję za artykuł o zmiennej Rodzaje planet

Lucas Markowski

Ten artykuł o zmiennej Rodzaje planet przykuł moją uwagę. Zastanawia mnie, jak dobrze odmierzone są słowa, to jest jak... eleganckie.

Andrzej Cieślak

Zgadza się. Zawiera niezbędne informacje o Rodzaje planet.