Joachim du Bellay



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Joachim du Bellay, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Joachim du Bellay. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Joachim du Bellay, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Joachim du Bellay. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Joachim du Bellay poniżej. Jeśli informacje o Joachim du Bellay, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Joachim du Bellay
Opis tego obrazu, równie skomentowany poniej
Portret Joachima du Bellay Jean Cousin le Jeune .
Narodziny ok. 1522
Château de la Turmelière , Liré , Anjou , Królestwo FrancjiFlaga Królestwa Francji 
mier
Pary , Królestwo FrancjiFlaga Królestwa Francji 
Podstawowa dziaalno
Autor
Jzyk pisania Francuski
Ruch Pléiade

Podstawowe prace

Joachim du Bellay / a d y b l / lub Joachim Du Bellay to francuski poeta urodzony ok. 1522 w Liré w Anjou, zmaryw Paryu . Jego spotkanie z Pierre de Ronsard zapocztkowao powstanie Pléiade , grupy poetów, dla której du Bellay napisa manifest La Défense et illustration de la langue française . Jego najsynniejszym dzieem, Les ubolewa , to zbiór sonetów inspirowane elegijny i satyryczne i ostatecznie encomiastic napisany z okazji swojej podróy do Rzymu od 1553 do 1557 roku .

Biografia

Tablica pamitkowa znajdujca si w Impasse Chartière, przypominajca sytuacj uczelni Coqueret, w której studiowa Joachim du Bellay.

Okoo 1522 roku Joachim du Bellay urodzi si w Liré w Anjou , na terenie dzisiejszego Maine-et-Loire . Syn Jeana du Bellay, Lorda Gonnord i Renée Chabot z Liré, naley do starszej gazi du Bellay . Poeta spdzi pierwsze dwadziecia lat swojego krótkiego ycia w zamku Le château du domaine de la Turmelière, zanim poszed na studia. Jego rodzice zmarli w 1532 roku, gdy mia 10 lat. W kruchym zdrowiu wychowywa go starszy brat, który go zaniedbywa. Okoo 1546 wyjecha na studia prawnicze na uniwersytecie w Poitiers, gdzie pozna Salmona Macrina . W 1547 pozna Jacques Peletier du Mans i Pierre de Ronsard . Wstpi do tej ostatniej w College of Coqueret w Paryu .

W tej placówce, pod wpywem profesora Greka Jeana Dorata , obaj mczyni postanawiaj stworzy grup poetów zwan pocztkowo Brygad. Ich celem jest tworzenie arcydzie w jzyku francuskim, a take acinników i Greków. Cel ten doskonale wpisuje si, e z François I er , który chce da szlachty francuskiej. Jacques Peletier z Le Mans zatwierdza ich projekt i wspiera ich w biznesie. Du Bellay podpisa w 1549 roku zbiorowy manifest Obrona i ilustracja jzyka francuskiego . Brygada zostaje przeksztacona w Pléiade z przybyciem czterech nowych czonków: Rémi Belleau , Étienne Jodelle , Pontus de Tyard i Jean-Antoine de Baïf . W nastpnym roku Joachim du Bellay opublikowa swój pierwszy zbiór sonetów L'Olive , naladujcy styl woskiego Petrarque .

W 1553 r. Du Bellay opuci Francj, by towarzyszy kardynaowi Jean du Bellay , kuzynowi jego ojca, na dworze papieskim w Rzymie . Musia pokry wydatki na dom kardynaa, mimo ograniczonych rodków finansowych. Nie moe si doczeka odkrycia Rzymu i staroytnej kultury, ale jest rozczarowany. Odpowiedzialny za zarzdzanie rodzicami, du Bellay by znudzony. Daleki od cieszenia si upragnion wolnoci, intrygi papieskiego dworu zmonopolizoway go. W rzeczywistoci jest bezporednio zaangaowany w wydarzenia dyplomatyczne midzy Francj a Wochami. Nastpnie skomponowa Les Regrets , dzieo, w którym skrytykowa rzymskie ycie i wyrazi ch przyczenia si do rodzinnego Andegawenii, po którym nastpiy Les Antiquités de Rome .

W Joachim choruje i cierpi na coraz wiksz guchot , kardyna Jean du Bellay odsya go z powrotem do Francji. Poeta zamieszka w klasztorze Notre-Dame ze swoim przyjacielem Claude de Bize (do którego zwraca si w sonetach 64, 136 i 142 alu ). Po powrocie do Francji musi te zmaga si z trudnociami materialnymi. Wmia swoj kolekcj Les Regrets i Les Antiquités de Rome wydan przez Fédérica Morela Starszego . W tym samym roku napisa wiersz Épitaphe d'un chat , upamitniajcy swojego kartuzjaskiego kota Belauda, którego darzy najwikszym uczuciem i który dotrzymywa mu towarzystwa, gdy pisa lub cierpia.

Du Bellay zmar na udar w nocy z nightw n o  1 ul Massillon w Paryu, w wieku 37 lat. Zosta pochowany w kaplicy Saint-Crépin w katedrze Notre-Dame .

Tablica pamitkowa umieszczona w miejscu, w którym znajdowa si dom, w którym zmar poeta (róg rue Massillon i rue Chanoinesse , Pary, IV w. ).
Po lewej obecny budynek, po prawej tablica upamitniajca mier poety.

Podstawowe prace

Obrona i ilustracja jzyka francuskiego

Obrona i ilustracja jzyka francuskiego ( La Deffence, et Illustration de la Langue Francoyse, w oryginalnej pisowni) to manifest literacki, napisany w 1549 roku przez francuskiego poet Joachima du Bellay, który eksponuje idee poetów Plejady .

Tekst, apel na korzy jzyka francuskiego , pojawi si dziesi lat po ordynacji Villers-Cotterêts , która narzucia francuski jako jzyk prawa i administracji w królestwie Francji. Du Bellay pokazuje swoj wdziczno François I er , nasz dobry król Ogie i ojciec, za rol w rozkwitu kultury i sztuki. W rzeczywistoci król stworzy Kolegium Czytelników Królewskich . Utrwali take bibliotek królewsk, zaopatrywan w legalny depozyt i zakupy. Du Bellay chcia przeksztaci jzyk francuski, barbarzyski i wulgarny, w jzyk elegancki i dostojny. Uwaa on, e jzyk francuski jest wci w powijakach i e naley go wzmocni, wiczc go i wzbogacajc o nowe sowa, aby uczyni go tak potnym jak greka i acina. Wraz ze swoimi towarzyszami z Plejady planuje zatem wzbogaci go, aby sta si jzykiem odniesienia i nauczania .

Oliwka

L'Olive jest zbiorem wierszy opublikowanych przez Joachim du Bellay midzy 1549 a 1550 r . W tej pracy celebruje wyimaginowan kochank, czerpic inspiracj z Petrarki .

Ksika skada si najpierw z 50 sonetów napisanych w 1549 r., ale bdzie liczya 115, gdy zostaa opublikowana w 1550 r. przez Corrozeta i L'Angeliera.

auje

Les ubolewa to zbiór wierszy pisanych podczas podróy Du Bellay do Rzymu od 1553 do 1557 roku i opublikowane po powrocie w 1558 roku przez drukark Federic Morel, l'Ancien sis rue Jean-de-Beauvais w Paryu .

Ta praca zawiera 191 sonetów , wszystkie w Aleksandryjczyków . Nowoci jest wybór tego miernika , a nie dekasylowanego . W przeciwiestwie do modelu Petrarchistego , gównym tematem nie jest mio kobiety, ale ojczyzny i melancholia z powodu dystansu.

Czytelnik wyrónia trzy gówne tony: elegi (sonety od 6 do 49), satyr (sonety od 50 do 156) i pochwa (sonety od 156 do 191). Mit o Ulissesie poszukujcym powrotu do ojczyzny inspiruje take poet. Po powrocie do Francji du Bellay znalaz tam niedocignicia zaobserwowane w Rzymie.

Ta kolekcja zawiera najsynniejszy sonet jego twórczoci:

Szczliwy, który, jak Vlye, mia wspania podró,
Lub jak ten facet, który podbi was,
A potem wróci, peen wieku i rozsdku,
Viure midzy rodzicami na emerytur w jego wieku!

Kiedy otrzymam, niestety, z mojego maego uytku
Dym z kominka iw jaki sposób
Reuoiray bdzie ogrodzeniem mojego biednego domu,
który jest dla mnie prowincj i wiele wicej

Bardziej lubi mio, któr zbudoway moje serca,
Ni rzymskie paace o odwanych czoach:
Bardziej ni twardy marmur lubi drobny upek,

Bardziej moja Loyre Gaulois, ni Latin Tire,
Bardziej moja maa Lira, ni górski Palatyn,
I bardziej ni morze wywietrz ból Angeuine.

Szczliwy, który, jak Ulisses, mia pikn podró,
Lub jak ten, który zdoby runo,
A potem wróci, peen poytku i rozumu,
By y midzy rodzicami do koca swego wieku!

Kiedy zobacz, niestety, moj ma wiosk
Zadymi kominek iw jakiej porze,
Czy zobacz ogrodzenie mojego biednego domu,
Który jest dla mnie prowincj, i wiele wicej

Bardziej podoba mi si pobyt, który zbudowali moi przodkowie,
ni rzymskie paace odwany front,
Bardziej ni twardy marmur pikny upek,

Bardziej moja galijska Loara, ni aciski Tyber,
Bardziej mój may Liré, ni górski Palatyn,
I sodycz Angevin bardziej ni morskie powietrze.

Uwaga: pisownia i ortografia stosowane po lewej stronie s pogldami autora w XVI -tego  wieku , tych po prawej stronie s aktualne.

Staroytnoci Rzymu

Staroytnoci Rzymu to zbiór 32 sonetów opublikowanych w 1558 r. , naprzemiennie umieszczanych w dekasylabach i aleksandrynach . Ta kolekcja to medytacja nad wielkoci Rzymu i jego upadku. ywi si mitem Gigantomachii . Du Bellay ju t kolekcj zapowiada romantyczny liryzm . Jako humanista pozostaje spadkobierc Wergiliusza , Horacego , Lucaina , wszystkich poetów Wiecznego Miasta. Warto równie zwróci uwag, oprócz tematu ruin, na malowniczy obraz, który w szczegóach oddaje ewolucj Rzymu .

Potomno i kultura popularna

W 1578 roku cz jego odów zostaa skomponowana do muzyki przez kompozytora Antoine'a de Bertranda .

W 1894 roku w miecie Ancenis rzebiarz Adolphe Léonfanti wzniós pomnik. Reprezentuje poety kostium XVI th  wieku , chwytajc egzemplarz jego ksiki ubolewa . W latach 60. zainstalowano go na lewym brzegu Loary, naprzeciwko Liré. W 1934 roku jej nazw nadano College of Young Girls of Angers, który sta si College Joachim du Bellay, a nastpnie obecnym Liceum Joachim-du-Bellay .

Miasto Liré zainaugurowano w 1947 roku pomnikiem przedstawiajcym siedzcego poet, medytujcego, dzieo rzebiarza Alfreda Benona . The National Archives upamitnione w 1949 roku na cztery setn rocznic jego pracy Obrony i ilustracji z jzyka francuskiego . W 1958 znaczek z 12 f. z dopat 4 f., kolor zielony w serii "Celebryci". Nosi n o,  YT 1166. W 1960 roku , z okazji cztery setn rocznic jego mierci z pamitkow wykadu i odmawianie jego tekstów przechowywanych w ruinach zamku Turmelière . Jego imi nosi take szkoa w miejscowoci Lude w Sarthe .

Film Happy Who Like Ulisses , wyreyserowany w 1969 roku przez Henri Colpi i ostatni film Fernandela, oddaje hod sonetowi Du Bellaya, przedstawiajc star przyja robotnika rolnego z koniem o imieniu Ulisses. Piosenka przewodnia filmu jest wykonywana przez Georgesa Brassensa , do tekstu Du Bellay'a i muzyki Georges'a Delerue'a .

W 2007 roku piosenkarka Ridan przej ekstraktu z Joachim du Bellay za ubolewa . Artysta pracuje nad tym po swojemu w piosence Ulysses .

W 2009 roku kompozytorka Michèle Reverdy do muzyki skomponowaa XII sonet alu, który jest pierwszym utworem z cyklu De l'ironie contre l'absurdité du monde .

Muzeum Joachima du Bellaya

W 1957 r . Stowarzyszenie Les Amis du Petit Lyré nabyo w Liré rezydencj z 1521 r., która naleaa do rodziny Bellay i zaoyo tam muzeum, zainaugurowane. Muzeum stao si wasnoci komunaln okoo 1990 roku . Od 1998 roku prezentuje pi sal powiconych yciu i twórczoci pisarza Plejady, a take poezji i renesansowi . Muzeum organizuje równie imprezy o tematyce pisarskiej, poezji i jzyka francuskiego.

Ruiny zamku Turmelière znajduj si niedaleko muzeum Liré, jakie dwa lub trzy kilometry dalej. Osiedle warte jest spojrzenia na otoczenie, ale take na bogat histori. Pozostaa tam tylko kaplica.

Pracuje

Stworzy wiele prac, a oto najbardziej znane:

Ustaw muzyk

Okoo 31 wierszy, teksty Joachima du Bellay zostay ustawione do muzyki, oto niektórzy kompozytorzy:


Zaczniki

Uwagi i referencje

Uwagi

  1. Wymawiane / a d y b l / ( Jo-a-chin  ) wedug Léona Warnanta w jego Sowniku wymowy francuskiej , a nie / o a k / (Jo-a- rodzina ) / J o K / ( Yo-a-kin ) ni / o k i m / ( jo-do-KIME ).
    Zobacz take Grammaire des grammaires, czyli Analiza uzasadniona najlepszymi traktatami o jzyku francuskim , Charles-Pierre Girault-Duvivier , J.-P. Meline, Bruxelles, 1833; a take Grammaire des dames, czyli nowy francuski traktat o pisowni , Louis Barthélemy, Barde, Manget & Compagnie, Genewa, 1783.
  2. Wymowa w znormalizowanym francuskim francuskim transkrypcji zgodnie ze standardem API .
  3. Pisownia sprzeczne z wykorzystaniem duej litery w szlachetnym czstk, która spenia jeden niemniej w pewnych ródach (zwaszcza w wydaniu Poésie / Gallimard z ubolewa ). Bardzo czsto pomija si imi.

Bibliografia

  1. Data urodzenia J. du Bellay jest niepewna: midzy 1522 a 1525 por. na przykad: Yvonne Bellenger , Du Bellay, jego ale, które zrobi w Rzymie ...: studium i dokumentacja , A.-G. Nizet,( czytaj online ) , s.  24 ; Yvonne Bellenger , La Pléiade , Wydawnictwo Uniwersyteckie Francji ,( czytaj online ) , s.  101 ; Yvonne Hoggan,   Data urodzenia Du Bellay wedug tekstów. Próba ponownej oceny.  », Revue d'Histoire Littéraire de la France , tom.  82, n o  1,, s.  70-78
  2. Port 1978 , s.  72
  3. Port 1978 , s.  73
  4.   Epitafium kota, wiersz Joachima du Bellay   , na stronie poetica.fr (dostp 8 lipca 2020 r. )
  5. Joachim du Bellay, L'Olive , wydanie krytyczne Ernesta Caldarini, Droz, Textes Littéraires Français 214, 2002, s.  36
  6. Sonet XXXI, w oryginalnym wydaniu
  7. André LAGARDE i Laurent MICHARD, XVI wiek: Wielcy francuscy autorzy programu , Paris, Bordas ,, 253  pkt. ( ISBN  2-04-016209-7 ) , s.  102-103
  8. ancenis.fr: Posg Joachima du Bellay
  9. Katalog Yvert i Tellier, tom 1
  10.   Publiczna szkoa podstawowa im. J du Bellay   , na stronie education.gouv.fr , Ministerstwo Edukacji Narodowej (dostp 15 stycznia 2014 r . ) .
  11. Zawiadomienie o pracy na stronie autora
  12. .   Muzeum   , na blogu muzeum Joachim du Bellay (konsultowane z 5 maja 2012 )
  13. Myriam Mannhart,   Oree-d'Anjou. ladami Joachima du Bellay w Liré   , na ouest-france.fr , Le Courrier de L'Ouest ,(dostp 31 lipca 2020 )

Powizane artykuy

Linki zewntrzne

Bibliografia

  • Marie-Nicolas Bouillet i Alexis Chassang (re.), Joachim du Bellay w Universal Dictionary of History and Geography ,( przeczytaj na Wikiródach )
  • Pierre Villey , Les sources italiennes de la Défense i Ilustracja jzyka francuskiego Joachima du Bellay , 162 s., Librairie Honoré Champion, Pary, 1908.
  • Henri Chamard, Dziecistwo i modo Joachima du Bellaya (1522-1545) , Société des sciences, lettres et beaux-arts de Cholet , Cholet , 1935, 11 s.
  • Yvonne Bellenger, Du Bellay: jego al, które wykona w Rzymie , Paryu, Nizet, 1975.
  • Gilbert Gadoffre , Du Bellay i Sacred , Pary, Gallimard, coll. Tel, 1978.
  • Célestin Port , Sownik historyczny, geograficzny i biograficzny stanu Maine-et-Loire i dawnej prowincji Anjou: DM , t.  2, Angers, H. Siraudeau i Cie,, 2 II  wyd. ( BNF Wskazówki n O  FRBNF34649310 )
  • Josiane Rieu, Estetyka Du Bellay , Pary, SEDES, 1994. ( ISBN  2-7181-1257-3 )
  • Yvonne Bellenger, Du Bellay i jego rzymskie sonety. Studium alu i staroytnoci Rzymu , Pary, Champion, 1994. ( ISBN  2-85203-712-2 )
  • Françoise Argod-Dutard, Pisarstwo Joachima du Bellaya: dyskurs poetycki w Les Regrets, ortografia i skadnia w listach autora , edycje Droza , Genewa 2002. ( ISBN  2-600-00613 -3 )
  • Bruno Roger-Vasselin, Du Bellay, poetycka rewolucja La Deffence i ilustracja jzyka francuskiego i oliwy (1549-1550) , PUF , Pary , 2007. ( ISBN  978-2-13-056463-8 )
  • François Roudaut, O sonecie 31 aów, elementy historii idei w okresie renesansu , Pary, Classiques Garnier, 2015.

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Joachim du Bellay, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Joachim du Bellay i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Joachim du Bellay na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Natalia Lisowski

Artykuł o Joachim du Bellay jest kompletny i dobrze wyjaśniony. Nie dodawałbym ani nie usuwał przecinka.

Margaret Chmielewski

Byłem zachwycony, że znalazłem ten artykuł na temat _zmienna.

Lukasz Gajda

W tym poście o Joachim du Bellay dowiedziałem się rzeczy, których nie znałem, więc mogę już iść spać.