Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych poniżej. Jeśli informacje o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Ewolucyjny zaletą endogennych zegary dotyczy wszystkich zysków i korzyści, które można przypisać do endogennych zegarów w ewolucji gatunków . Zegary endogenne są mechanizmem biologicznym, który umożliwia nadanie rytmu, zarówno w organizmach jednokomórkowych, jak i wielokomórkowych, ich fizjologicznym lub behawioralnym działaniom. Te zsynchronizowane czynności mogą mieć charakter indywidualny (np. Sen) lub zbiorowy (np. Rozmnażanie), a ich rytmiczność jest korzystna dla organizmów wyposażonych w te zegary.

Istoty żywe mogą zatem działać w sposób dostosowany do środowiska, synchronizując swoje działania z cyklami środowiskowymi (sezonowymi, księżycowymi, dziennymi itd.), Co ostatecznie stanowi kryterium doboru naturalnego. Ewolucja sprzyjała kilka zegarów, w zależności od stylu życia organizacji do spełnienia konkretne funkcje. Ewolucyjne korzyści płynące z endogenicznych zegarów można dostrzec w szerokiej gamie żywych istot, od licznika czasu w rozmnażaniu koralowców, przez wieloletnie kwitnienie bambusa, po grupowe przebudzenie się nietoperzy jamistych.

Wprowadzenie do rytmów zegarowych

To z XX p  wieku, że selektywny rolę zegarów endogennych badano. Ich wszechobecność w rozległym królestwie eukariotycznego świata żywego, gdzie cyjanobakterie były dotychczas jedynymi przedstawicielami prokariotów, rzeczywiście świadczy o ich ważnej wartości ewolucyjnej, jeśli nie o funkcji elementarnej. To narzędzie biologiczne zdolne do mierzenia różnych naturalnych rytmów, a także wytwarzania kilku u tej samej osoby, opiera się na szeregu molekularnych aktorów i narzędzi, które odzwierciedlają różnorodność organizmów wyposażonych w te zegary. Badanie tej obserwacji potwierdza zatem tezę, że zegary endogeniczne wynikają z kilku ewolucyjnych początków, które pojawiły się niezależnie podczas ewolucji.

Z drugiej strony ich przeznaczenie, a nie funkcja, jest rzeczywiście powszechne; faworyzowanie rozwoju organizacji najlepiej dostosowanych do ich otoczenia.

Pomiar cykli środowiskowych (nasłonecznienie, przypływy, pora roku itp.) Przez osoby korzystające z zegara endogennego optymalizuje ich reakcję fizjologiczną, co gwarantuje im lepszą zdolność przystosowania się do środowiska. Jak pokazuje literatura, selekcja tych osobników odbywa się poprzez wybór zegarów generujących rytmy najbliższe cyklowi dnia / nocy, w którym się znajdują. Wyjaśnieniem tego zjawiska jest ułatwiona synchronizacja zegara endogenicznego w miarę zbliżania się jego okresu do przedstawionego cyklu dzień / noc. Z tą różnicą, że posiadanie okresu endogenicznego identycznego z cyklem dnia / nocy utrudnia synchronizację zegara, co jest niekorzystne dla radzenia sobie z zagrożeniami środowiskowymi. Dlatego selekcja faworyzowała organizmy z biologicznym rytmem dobowym .

Wybór według rytmów

Jednak w przeciwieństwie do zegara, który z definicji mierzy czas uniwersalny, omawiane zegary biologiczne są znacznie bardziej wyrafinowane i przetwarzają wiele rytmów! Istnieje zatem szereg precyzyjnie dobranych zegarów (będą przetwarzane okołodobowe, księżycowe, infradian i wieloletnie), aby z jednej strony dostrzec rytm czynników abiotycznych, na które są wrażliwe (stan treningowy), az drugiej ręka, aby nadać rytm fizjologii organizmów niezależnie od tych czynników (wolna wodzy).

W rezultacie rozumiemy, że rytmy te są aranżowane przez tę samą osobę, aby działały w sposób skoordynowany w celu zaoferowania konkurencyjnej odpowiedzi, niezbędnej do nieustannej „walki o życie”, która jest wspólnym mianownikiem wszystkich żywych istot. Możemy zatem wyróżnić tzw. Rytmy konserwatywne, optymalizujące indywidualną reakcję organizmu w danym środowisku, od tzw. Rytmów reprodukcyjnych, które gwarantują ustandaryzowaną reakcję między osobnikami danego gatunku. Ta terminologia odnosi się jednak do organizmów płciowych, w których można odróżnić rozwój jednostki od jej sprawności.

Dlatego też, jeśli dobór ma z pewnością duży wpływ na życiowe funkcje fizjologiczne (sen, fotosynteza itp.), Funkcje, które nie są istotne dla jednostki, ale są niezbędne dla sprawowania przez nią gatunku, są dalekie od możliwości. pomijalne i równie wybiórczo determinujące.

Różnorodność tych rytmów nabytych i wyewoluowanych przez selekcję jest zatem odpowiedzialna za naturalne wyczyny, oparte na akumulacji zsynchronizowanych zdarzeń, od integracji sygnałów środowiskowych po zbiorowe interakcje fizjologiczne.

Mnogość rytmów dla lepszej synchronizacji

Chociaż jest to słabo rozumiane w całości, jednym z najlepszych przykładów ilustrujących selektywną palkę związaną z synchroniczną precyzją zegarów endogennych jest na przykład masowe składanie jaj w rafach koralowych Montastraea franksi . Rzeczywiście, badania zbiegają się w celu ustalenia tego wyjątkowego zjawiska (od jednego do dwóch wieczorów w roku) w wyniku sumowania rytmicznych zdarzeń naturalnych, którymi są cykle sezonowe, księżycowe i dobowe. Ściślej rzecz ujmując, korelacja jego czynników abiotycznych odbywa się poprzez następujący mechanizm: miesiąc tarła wyznaczają cykle słoneczne odpowiedzialne za temperatury właściwe dla danego terytorium, a sama noc tarła ustala się z cykl księżycowy, zarówno przez jego jasność, jak i przez indukowane współczynniki pływów, a ostatecznie od godziny do minut tarła jest przypieczętowany przez zachód słońca, wyzwalając ciągłe uwalnianie gamet z roku na rok dla tego samego gatunku, jeśli weźmiemy pod uwagę raczej czas słoneczny niż legalny czas.

Do tych wielu spostrzeżeń dochodzi reakcja behawioralna między koralowcami tego samego gatunku, która jest również zaangażowana w czas tarła. Ponieważ większość koralowców rozmnaża się całkowicie w oparciu o coroczne tarło, pierwszym ograniczającym czynnikiem charakterystycznym dla tego gatunku jest rozcieńczenie gamet. Dlatego doskonała koordynacja jest niezbędna do zapewnienia optymalnego wskaźnika nawożenia, uzasadniając istnienie okna nieśności trwającego zaledwie 30 minut. Jeśli jednak czas zachodu słońca jest skorelowany z momentem złożenia, ta obserwacja nie oznacza bezpośredniej kontroli zachodu słońca podczas składania zbiorowego. W rzeczywistości, po usunięciu sygnału zachodu słońca w laboratorium, zegar w stanie swobodnego działania pozostaje funkcjonalny przez długi czas, dzięki czemu cykl słoneczny odgrywa „ograniczoną” rolę szkoleniową. Nie jest zatem wykluczone, że tarło jest zbiorową reakcją behawioralną kontrolowaną przez endogenny zegar koralowy, sam napędzany cyklem słonecznym.

Jak dotąd, proporcje, w których mechanizmy molekularne i interakcje rytmiczne są determinowane przez popęd i / lub zegar endogenny, nie zostały zatem jasno określone. Niemniej jednak można tu zaobserwować przewagę adaptacyjną, o czym świadczy spadek wskaźnika nawożenia dla każdego tarła przeprowadzanego dwie godziny po zjawisku masowym. Koralowce są zatem indywidualnie dobierane pod kątem ich potencjału rozrodczego, zależne i uwarunkowane wrażliwością na precyzję względem otaczających rytmów oraz kolektywną synchronizacją ich reakcji behawioralnych.

Presja środowiskowa wywierana na zegary endogeniczne, poprzez nadaną im indywidualną przewagę, jest niewątpliwie najbardziej rozpowszechniona i zbadana. Istnieją jednak inne naciski związane z doborem zegarów, takie jak presja społeczna.

Presja społeczna jako źródło synchronizacji

Nietoperze, szczególnie tutaj Hipposideros speoris , są nocnymi drapieżnikami wykazującymi szereg fizjologicznych i behawioralnych adaptacji charakterystycznych dla ich stylu życia. Rzeczywiście, zaobserwowano u tego gatunku przepastnego koordynacyjne „przebudzenie” w postaci lotów w kierunku wejścia do jaskini, rozpoczynających się systematycznie na dwie godziny przed rozpoczęciem drapieżnictwa. Ta zbiorowa faza przebudzenia, zwana scotophase, jest powszechna dla tych nietoperzy, których okołodobowa aktywność jest nieco mniejsza niż 24 godziny.

Tak więc, podczas gdy te ostatnie znajdują się w jaskini w warunkach DD, a ponadto nie podlegają żadnemu czynnikowi środowiskowemu, wydawałoby się, że regularność przebudzenia skotofazowego jest wynikiem endogenicznego zegara sterowanego sygnałem wewnętrznym gatunku. Dlatego jeśli odizolujemy nietoperze od wszelkich interakcji społecznych w niezamieszkanej jaskini, ich tempo dobowej aktywności zmienia się i osiąga dokładnie 24 godziny. Jeśli jednak niektórzy są odizolowani od swoich towarzyszy, ale w jaskini znajdują się inne nietoperze, ich rytm jest również krótszy niż 24 godziny, a zatem niezmieniony. Ta obserwacja uczy więc, że środowisko społeczne jest źródłem sygnałów, które są bardziej potrzebne do treningu zegarów.

Można zatem założyć, że zbiorowe drapieżnictwo tych gatunków nietoperzy stanowi selektywną przewagę. Jednym ze środków, za pomocą których dokonano tej selekcji, jest synchronizacja endogenicznego zegara za pomocą sygnałów zbiorczych, przypuszczalnie o charakterze słuchowym, za pośrednictwem ultradźwięków.

Zbiorowe rytmy na korzyść indywidualnych korzyści

W O pochodzeniu gatunków Charles Darwin kojarzy to naturalne zjawisko konkurencji z ekonomią Adama Smitha, aby wyjaśnić przyczynę i zintegrować ją bez sprzeczności ze swoją teorią ewolucji. Zatem naczelna idea, która się wyłania, jest taka, że ​​każda jednostka pracuje nad utrwaleniem swojej linii, a działanie dla dobra zbiorowego przynosi więcej indywidualnych interesów niż działanie dla własnego dobra.

Badanie bambusoidów Phyllostachys , podjęte w Darwinie i wielkich zagadkach życia przez Stephena Jaya Goulda, jest skrajnym przypadkiem, pozwalającym zilustrować tę koncepcję poprzez wewnątrzgatunkową wspólną przewagę. Te bambusy pochodzące z Chin rzeczywiście charakteryzują się wieloletnim kwitnieniem, a dokładniej 120-letnim cyklem. Jaki interes miałyby te bambusy z jednej strony po tak długim cyklu rozmnażania płciowego, az drugiej strony, aby zbiorowo zsynchronizować to wydarzenie Można powiedzieć, że japońska populacja przeszczepiona do różnych krajów rozkwitła jednocześnie pod koniec lat sześćdziesiątych w Japonii, Anglii, Alabamie i Rosji. Pomimo tych różnych lokalizacji, a tym samym zróżnicowanych warunków środowiskowych, to zsynchronizowane kwitnienie ilustruje endogeniczny charakter rytmów, którymi obdarzone są P. bambusoïdes .

Zatem, jak stwierdzono wcześniej, zegary molekularne działają w taki sposób, że niezależnie od zewnętrznego bodźca rytmicznego są w stanie nadać rytm fizjologii bambusów. I to aż do ustalenia kolejności ich cyklu reprodukcyjnego opartego na długości ich życia. Jednak zgodnie z definicją przyjętą dla zegarów endogenicznych mogą być one jednak sterowane sygnałami zewnętrznymi. Rzeczywiście okazuje się, że żaden bambus tego gatunku z prawidłowym cyklem nie rośnie między równoleżnikami 5 ° N i 5 ° S, gdzie temperatura ledwo oscyluje. Dlatego sygnały, które mogą wpływać na te zegary, wydają się być z natury świecące, a nie termiczne. Dlatego, jeśli przyznamy, że P. bambusoids są napędzane przez zmiany w ekspozycji na światło, rosną one nieprawidłowo na równiku, gdzie ich mechanika molekularna nie byłaby w stanie zmierzyć dni lub lat.

Trening ten jest rzeczywiście niezbędny do synchronizacji rytmów, o ile te bambusy systematycznie giną po ich pojedynczym kwitnieniu. Dlatego tak ważne jest, aby to wydarzenie było skoordynowane, aby umożliwić spotkanie gamet męskich i żeńskich , zapewniając w ten sposób mieszanie genetyczne niezbędne do przetrwania gatunku. Jest to z pewnością dobry argument przemawiający za zsynchronizowanym kwitnieniem, ale nie wyjaśnia przyczyny takiego opóźnienia reprodukcyjnego. Po raz kolejny ewolucyjnym motorem tego naturalnego wyczynu jest walka o przetrwanie, prowadzona tutaj strategią zwaną „nasyceniem drapieżnika”.

Rzeczywiście, mechanizmy zapewniające potomstwo są z natury, podobnie jak różnice między organizmami, tak samo różnorodne i zróżnicowane. Samce gamet zawarte w ziarnach pyłku uwalnianych przez P. bambusoïdes , zdane na łaskę wielu drapieżników, aby pokonać tę przeszkodę, ewolucja sprzyjała intensywnemu i rzadkiemu kwitnieniu tych bambusów. Sukces reprodukcyjny P. bambusoïdes opiera się zatem na skojarzeniu dwóch następujących postaci, które są źródłem rozwoju jego bardzo szczególnego zegara wieloletniego: Przede wszystkim intensywność zjawiska zależy od zsynchronizowanego kwitnienia we wszystkich osobników (dla danego terytorium), których jedynym celem jest ucieczka przed drapieżnictwem dla kilku nasion. Chociaż duża ich liczba zostanie zmarnowana, biorąc pod uwagę nasycenie gleby, nie sprzyja to kiełkowaniu każdego wysianego ziarna. Z drugiej strony, niedostatek kwitnienia jest sam w sobie kontrolowany przez nieznane do dziś molekularne koła zębate, ale ze wszystkich praktycznych powodów są one odpowiedzialne za wytworzenie zaskakująco długiego cyklu. W taki sposób, że czas trwania cyklu jest dłuższy niż cykl życiowy jakiegokolwiek drapieżnika, tak że ten ostatni nie jest w stanie przeniknąć jego istnienia ani przystosować się do niego.

Na tym przykładzie zsynchronizowanego kwitnienia u Phyllostachys bambusoïdes wykazano, że zegar endogeniczny może być źródłem zbiorowych zasobów dla osobników tego samego gatunku, chociaż dobór naturalny odbywa się na poziomie indywidualnych korzyści, jakie zapewnia.

Powiązane artykuły

Uwagi i odniesienia

  1. (w) Jay C. Dunlap , Jennifer J. Loros , Yi Liu i Susan K. Crosthwaite , „  Eukariotic circadian systems: in common cycles  ” , Genes to Cells , tom.  4, N O  1,, s.  01–10 ( ISSN  1365-2443 , DOI  10.1046 / j.1365-2443.1999.00239.x , czytaj online , dostęp 6 grudnia 2017 )
  2. (en) Hideki Ukai , Tetsuya J. Kobayashi , Mamoru Nagano i Koh-hei Masumoto , „  Perturbacja zależna od melanopsyny ujawnia desynchronizację leżącą u podstaw osobliwości zegarów okołodobowych ssaków  ” , Nature Cell Biology , vol.  9 N O  11, s.  1327–1334 ( ISSN  1476-4679 , DOI  10.1038 / ncb1653 , odczyt online , dostęp 6 grudnia 2017 )
  3. (w) Yan Ouyang , Carol R. Andersson , Takao Kondo i Susan S. Golden , „  Rezonujące zegary okołodobowe Enhance fitness in cyjanobacteria  ” , Proceedings of the National Academy of Sciences , vol.  95 N O  15,, s.  8660–8664 ( ISSN  0027-8424 i 1091-6490 , PMID  9671734 , DOI  10.1073 / pnas.95.15.8660 , czytaj online , dostęp: 6 grudnia 2017 )
  4. Carl Hirschie Johnson , Jeffrey A. Elliott i Russell Foster , „  Entrainment of Circadian Programs  ” Chronobiology International , vol.  20 N O  5,, s.  741–774 ( ISSN  0742-0528 , DOI  10.1081 / CBI-120024211 , odczyt w Internecie , dostęp 6 grudnia 2017 r. )
  5. „  Chronobiology: Principles and Methods  ” , na www.euroestech.net (dostęp: 6 grudnia 2017 )
  6. (i) AK Brady JD Hilton i PD Vize , „  Coral grzybnia czasu jest bezpośrednia reakcja na cykle światła słonecznego i nie jest porywana odpowiedź okołodobowego  ” , Coral Rafa , tom.  28 N O  3,, s.  677-680 ( ISSN  0722-4028 i 1432-0975 , DOI  10.1007 / s00338-009-0498-4 , odczyt online , dostęp 7 grudnia 2017 )
  7. (w) L. Penland , J. Kloulechad , D. IDIP i R. van Woesik , Tarło koralowców w zachodnim Pacyfiku jest związane z nasłonecznieniem słonecznym: dowody na liczne tarła w Palau  " , Coral Reefs , vol.  23, n o  1,, s.  133–140 ( ISSN  0722-4028 i 1432-0975 , DOI  10.1007 / s00338-003-0362-x , czytaj online , dostęp: 6 grudnia 2017 )
  8. (en) MH Hanafy , MA Aamer , Mr. Habib i Anthony B. Rouphael , „  Synchroniczna reprodukcja koralowców w Morzu Czerwonym  ” , Coral Reefs , vol.  29, n o  1,, s.  119-124 ( ISSN  0722-4028 i 1432-0975 , DOI  10.1007 / s00338-009-0552-2 , odczyt online , dostęp 6 grudnia 2017 )
  9. (w) PL Jokiel , RY Ito i PM Liu , „  Nocne napromieniowanie i synchronizacja wypuszczania larw planuli księżycowej w rafie koralowej Pocillopora damicornis  ” , Marine Biology , vol.  88 N O  2,, s.  167-174 ( ISSN  0025-3162 i 1432-1793 , DOI  10.1007 / BF00397164 , czytaj online , dostęp 6 grudnia 2017 )
  10. (w) CJ Simpson , JL Cary i RJ Masini , Destruction of corals and other raf animals by coral spawn slicks is Ningaloo Reef, Western Australia  " , Coral Reefs , vol.  12, n kość  3-4,, s.  185–191 ( ISSN  0722-4028 i 1432-0975 , DOI  10.1007 / BF00334478 , czytaj online , dostęp 6 grudnia 2017 )
  11. (w) R. Babcock , „  Synchroniczne tarło to wielogatunkowe rafy koralowe: potencjał do hybrydyzacji i role rozpoznawania gamet  ” , Reproduction, Fertility and Development , vol.  7, n O  4,, s.  943–950 ( ISSN  1448-5990 , DOI  10.1071 / rd9950943 , czytaj online , dostęp 6 grudnia 2017 )
  12. JM Mendes i JD Woodley , „  Czas reprodukcji w Montastraea annularis: związek ze zmiennymi środowiskowymi  ”, Marine Ecology Progress Series , tom.  227,, s.  241–251 ( ISSN  0171-8630 i 1616-1599 , DOI  10.3354 / meps227241 , czytaj online , dostęp 7 grudnia 2017 )
  13. (w) RC Babcock , GD Bull , PL Harrison i AJ Heyward , „  Synchroniczne tarło 105 gatunków koralowców skleraktynowych na Wielkiej Rafie Koralowej  ” , Marine Biology , vol.  90, n o  3,, s.  379–394 ( ISSN  0025-3162 i 1432-1793 , DOI  10.1007 / BF00428562 , odczyt w Internecie , dostęp 7 grudnia 2017 r. )
  14. (w) Hagman DK, SR i Gittings Deslarzes KJ, „  Czas, udział gatunków i czynniki środowiskowe wpływające na coroczne masowe tarło w Flower Garden Banks  ” , Gulf of Mexico Science, tom 16 ,, s.  170-179
  15. (w) Wallace CC, RC Babcock, PL Harrison, JK i Oliver Willis BL, „  Sex on the reef: mass spawning of corals  ” , Oceanus, tom 29 ,, s.  38–42
  16. (w) IN Karatsoreos i R. Silver , „  Chronobiology: biologiczne pomiary czasu  ” , Fizjologia i zachowanie , tom.  82 N O  5,, s.  927-929 ( DOI  10.1016 / j.physbeh.2004.07.001 , odczyt online , dostęp 7 grudnia 2017 )
  17. Don R. Levitan , Hironobu Fukami , Javier Jara i David Kline , „  Mechanizmy izolacji reprodukcyjnej wśród współczulnych koralowców rozrodczych kompleksu gatunków montastraea annularis  ”, Evolution , vol.  58 N O  2, s.  308-323 ( ISSN  0014-3820 , DOI  10.1554 / 02-700 , czytaj online , dostęp 7 grudnia 2017 )
  18. (en) Angélique Favreau , Marie-Annick Richard-Yris , Aline Bertin i Cécilia Houdelier , „  Społeczne wpływy na okołodobowe rytmy behawioralne kręgowców  ” , Animal Behavior , vol.  77 N O  5,, s.  983–989 ( DOI  10.1016 / j.anbehav.2009.01.004 , czytaj online , dostęp 7 grudnia 2017 )
  19. (en) G. Marimuthu , S. Rajan i MK Chandrashekaran , „  Trening społeczny rytmu okołodobowego w aktywności lotu nietoperza mikrochiroptera Hipposideros speoris  ” , Behavioral Ecology and Sociobiology , vol.  8, N O  2, s.  147–150 ( ISSN  0340-5443 i 1432-0762 , DOI  10.1007 / BF00300827 , czytaj online , dostęp 7 grudnia 2017 )
  20. Gould Stephen Jay. and White, Marcel , Ever Since Darwin , Threshold / Pygmalion,( ISBN  978-2-02-006980-9 , OCLC  26072875 , czytaj online )
  21. Klarsfeld, André. , Biologia śmierci , O. Jacob,( ISBN  2-7381-0757-5 , OCLC  319916976 , czytaj online )
  22. Daniel H. Janzen , „  Why Bamboos Wait So Long to Flower  ”, Annual Review of Ecology and Systematics , vol.  7, N O  1,, s.  347–391 ( ISSN  0066-4162 , DOI  10.1146 / annurev.es.07.110176.002023 , czytaj online , dostęp 7 grudnia 2017 )

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Maksymilian Cieślak

Bardzo ciekawy ten post o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych.

Irena Borowski

Ten wpis na Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych pomógł mi w ostatniej chwili dokończyć pracę na jutro. Już widziałem, jak znowu ciągnę Wikipedię, coś, czego nauczyciel nam zabronił. Dziękuję za uratowanie mnie.

Marian Nowak

Artykuł o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych jest kompletny i dobrze wyjaśniony. Nie dodawałbym ani nie usuwał przecinka.

Violetta Rogowski

Wreszcie artykuł o Ewolucyjna zaleta zegarów endogenicznych, który jest łatwy do przeczytania.