Żegnaj tam na górze



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Żegnaj tam na górze, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Żegnaj tam na górze. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Żegnaj tam na górze, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Żegnaj tam na górze. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Żegnaj tam na górze poniżej. Jeśli informacje o Żegnaj tam na górze, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Żegnaj tam na górze
Autor Pierre Lemaitre
Kraj Francja
Uprzejmy Powieść
Redaktor Albin Michel
Data wydania
Numer stron 576
Numer ISBN 978-2226249678
Chronologia

Bye, tam jest powieść przez Pierre Lemaitre opublikowanywydane przez Albina Michela . W tym samym roku otrzymał kilka nagród literackich , w tym nagrodę Goncourta .

streszczenie

Pod koniec I wojny światowej dwóch byłych Poilusów , Édouard Péricourt (syn wyższej klasy średniej , fantazyjny rysownik, odrzucony przez ojca) i Albert Maillard, skromny księgowy, stanęło w obliczu niezdolności francuskiego społeczeństwa do zapewnienia im kwadrat. Ich związek narodził się dnia, tuż przed końcem Wielkiej Wojny. Albert jest świadkiem zbrodni: porucznik Henri d'Aulnay-Pradelle, parweniusz, arystokrata, który chce zasłużyć na swoje rangi kapitana , udaje się rozpocząć ostatnią ofensywę, udając, że Niemcy , którzy mimo wszystko czekają na zawieszenie broni, jak Francuzi, zabił dwóch swoich zwiadowców, ale Albert zrozumiał, że to porucznik strzelił im w plecy. Podczas ofensywy Pradelle, widząc siebie zdemaskowanego, popycha Alberta do dziury po muszli, która następnie zostaje pochowana żywcem przed głową martwego konia. In extremis Édouard ratuje Alberta przed okrutną śmiercią kosztem jego oszpecenia przez odłamek, powodując, że ma złamane usta , podczas gdy Albert, przerażony , popada w paranoję .

Zdemobilizowani Albert i Édouard, zgorzkniali, z trudem żyją w Paryżu . Edward jest uzależniony od morfiny, z którą Albert ma wielkie trudności. Ci dwaj pozostawieni w tyle mszczą się za niewdzięczność państwa, rozwijając oszustwo, które opiera się na jednej z najmodniejszych wartości okresu powojennego: patriotyzmie . Sprzedają gminom fikcyjne pomniki wojenne . Co do porucznika Pradelle, wykorzystał on wielu zmarłych pochowanych w prowizorycznych grobach na polu bitwy, aby podpisać umowę z państwem, która przewidywała ich ponowne pochowanie na cmentarzach wojskowych , sprzedając „trumny wypełnione ziemią społecznościom. nawet żołnierze niemieccy” .

W ramach oszustwa polegającego na fałszywych pomnikach zmarłych Édouard odpowiedział na konkurs na stworzenie dużego dzieła upamiętniającego w dzielnicy, w której się urodził. Komisarzem tego dzieła jest nie kto inny jak Marcel Péricourt, ojciec Édouarda, który pragnie uhonorować swojego syna, którego uważa za zmarłego. Po kilku tygodniach oczekiwania pieniądze wnioskowane jako depozyt docierają masowo i pozwalają dwóm wspólnikom rozważyć wyjazd do kolonii o godz.. Tymczasem intryga Pradelle zostaje ujawniona przez wybrednego i nieprzekupnego urzędnika, Josepha Merlina.

Wydarzenia dają się ponieść podejściu . Gazety mówią o możliwym monumentalnym oszustwie. Pan Péricourt dowiaduje się, że jest oszukiwany i prosi swojego zięcia Pradelle, aby znalazł winowajców. Ten ostatni natrafia na trop Édouarda, który wiedzie dostatnie życie w Hotelu Lutetia . Pan Péricourt postanawia pojechać do hotelu samochodem, jakby popychany niezrozumiałą siłą. W tym samym czasie Édouard Péricourt opuszcza hotel i widzi samochód. Rzuca się pod jego koła. Albertowi udaje się uciec do kolonii.

Analiza

Historyczna rzeczywistość oszustwa

Pierre Lemaitre zapożyczył tytuł swojej powieści z ostatniego listu wysłanego do żony przez żołnierza Jeana Blancharda, jednego z sześciu „  męczenników Vingré  ” , zastrzelonego dla przykładu wi zrehabilitowany przez Sąd Kasacyjny w 1921 roku. Swój list zakończył słowami: „Żegnaj tam moja droga żono” .

Pisarz Alexandre Vialatte już w swoich powieściach o Wielkiej Wojnie przywołuje kilka przekrętów .

Jeśli przekręt pomników zmarłych jest wymyślony przez autora, to ruch w trumnach opiera się na rzeczywistości historycznej. Pod koniec I wojny światowej większość rodzin pogrążonych w żałobie chciała ekshumować zwłoki ich krewnych, którzy zginęli w walce, aby pochować je na cmentarzu komunalnym, ale rząd francuski zabronił tej praktyki ze względów higienicznych, ekonomicznych i aby nie narażać integralności i tożsamości zwłok. Przeciwstawiając się temu zakazowi, rodziny te zobowiązują się samodzielnie lub odwołując się do „  mercantis de la mort” (lokalnych kontrahentów lub „domów” paryskich przedsiębiorców pogrzebowych , a nawet oszustów), gwałcić groby wojskowe i potajemnie sprowadzać zwłoki. Rozwój tej nielegalnej praktyki w latach 1919 i 1920 skłonił MSW do podejmowania decyzji oscylujących między prewencją a represją, aż do wprowadzenia prawa który stanowi, że wszystkie koszty autoryzowanego przekazania ciał zmarłych żołnierzy są teraz pokrywane przez państwo.

Pierre Lemaître, aby szczegółowo przestudiować rzeczywistość wspomnianych faktów i sprzeniewierzeń otaczających zwłoki żołnierzy, oparł się na badaniu opublikowanym w Revue historique des armies i napisanym przez Béatrix Pau. Badanie to jest sama pochodzi z 3 -cim cyklu tezy , że obronił w 2004 roku ( „przeniesienie ciał żołnierzy Wielkiej Wojny. Studium porównawcze Francja-Włochy, 1914-1918 historycznej analizy”). Sukces Goodbye Up there , dzięki uwidocznieniu rzeczywistej skali zjawiska związanego z ciałami, umożliwił poprawione wydanie dla szerokiej publiczności badania w 2016 roku pod tytułem The Ballet of the Dead: State, Army, family: looking po ciałach Wielkiej Wojny .

Miejsce tej powieści w twórczości jej autora

Pożegnanie oznacza ważną zmianę w twórczości Pierre'a Lemaître'a: tym razem podpisuje się on na powieści łotrzykowskiej (gatunek, w którym uważa się za bardziej odpowiedni do zaklasyfikowania swojej książki niż powieść historyczną ), a nie na powieść. policjant , gatunek, w którym znał swoje pierwsze sukcesy. Wraz z Barwami ognia (2018) i Miroir de nos smutków stanowi trylogię o wielkiej wojnie , dwudziestoleciu międzywojennym i zabawnej wojnie .

Porzucając gatunek detektywistyczny, autor pozostaje jednak wierny duchowi swoich pierwszych powieści, gdyż cytuje (od Émile'a Ajara po Stephena Crane'a i od Victora Hugo po La Rochefoucauld ) kilku autorów, którym w podziękowaniu pozdrawia w szczególności hołd dla Louisa Guillouxa i Carsona McCullersa .

Krytyczny odbiór i sprzedaż

Pożegnanie zostało tam przywitane przez prasę. Powieść sprzedała się w 490 000 egzemplarzy w 2013 roku i znalazła się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się książek tego roku. Do stycznia 2018 roku minęło w sumie milion egzemplarzy. Został również powitany licznymi nagrodami (nagroda Goncourta itp.).

Nagrody

Powieść utrzymuje się na pierwszych listach głównych nagród literackich w 2013 roku, w tym nagrody Goncourt , Grand Prix du Roman de l'Académie française i nagrody Femina . , wygrał Prix Goncourt w dwunastym głosowaniu przez sześć głosów do czterech w Arden przez Frédérica Vergera . Pozostałe główne nagrody przyznane Goodbye Up to:

  • Nagroda Księgarzy Nancy Le Point , 2013
  • Ulubiona francuska powieść księgarzy na początku roku szkolnego 2013
  • Najlepsza powieść francuska 2013 nagrodzona przez magazyn Lire
  • Nagroda za powieść dla francuskich telewizorów 2013
  • Ulubieniec Académie Charles-Cros z 2014 r. za wersję audiobookową
  • Nagroda Tulipe za najlepszą powieść francuską 2014
  • Premio letterario internazionale Raffaelo-Brignetti 2014
  • Nominowany do Globes de Cristal 2014 w kategorii Best Novel-Essay.

Adaptacje

Komiks

W kinie

Sequel powieści, zatytułowany Colours of the Fire , został opublikowany w dniu.

Uwagi i referencje

Uwaga

  1. Tak zwane w ówczesnej prasie.

Bibliografia

  1. Brigit Bontour, „  Pierre Lemaitre: „Utożsamiałem się z tymi młodymi ludźmi, którzy zginęli w okopach”  ” , o Nouvel Obs ,
  2. " Żegnaj tam ":" Słyszymy wściekłość Dupontela! "  " , Maska i pióro , France Inter ,
  3. " Żegnaj tam " Pierre'a Lemaître'a , objawienie literackiego powrotu  " , na RTL ,
  4. Nicolas Totet, „  Historia strzału w Aisne na dużym ekranie w „Goodbye up there”  ” , na stronie kurier-picard.fr ,(dostęp 7 listopada 2020 r. )
  5. Alain Schaffner, Pamiątkowy piórnik: powieściopisarz Alexandre Vialatte , Honoré Champion,, s.  34.
  6. BEATRIX Pau "  Naruszenie grobów wojskowych, 1919-1920  ", Revue Historique des wojska , N O  259,, s.  33-43 ( czytaj online )
  7. Beatrix Pau Heyriès „  Demobilizacja francuskim i włoskim środku wielkiej wojny  ” armii Historical Review , n o  250,, s.  66 ( przeczytaj online )
  8. Pierre Lemaitre:" Byłem przytłoczony przez Les Croix de bois "  " , na FIGARO ,(dostęp 28 marca 2019 )
  9. BEATRIX PauNaruszenie grobów wojskowych, 1919-1920  ", Revue Historique des wojska , N O  259,, s.  33-43 ( ISSN  0035-3299 , czytaj online , dostęp 28 marca 2019 )
  10. Béatrix Pau-Heyriès, Przeniesienie ciał żołnierzy z Wielkiej Wojny: studium porównawcze Francja-Włochy 1914-1939 , Paul-Valéry University ,( przeczytaj online )
  11. „  The Ballet of the Dead  ” , o La Librairie Vuibert (dostęp 28 marca 2019 )
  12. Literatura: Goncourt dla Pierre'a Lemaître'a, Renaudot dla Yanna Moixa - Francja 24 , 4 listopada 2013
  13. Pierre Lemaitre wraca z wojny - Pierre Assouline , L'Histoire n o  393, 24 października 2013 r.
  14. Mohammed Aïssaoui i Françoise Dargent, „  Dziesięć francuskich bestsellerów roku 2013  ” , o Le Figaro ,
  15. Sequel Goncourt Au revoir là-haut na czele najlepszej sprzedaży – Bertrand Guyard, Le Figaro , 17 stycznia 2018 r.
  16. Prix ​​Goncourt 2013: pierwszy wybór zaprezentowany w Télérama od 6 września 2013 r.
  17. Pierwszy wybór Grand Prix du Roman de l'Académie française w La Croix 26 września 2013 r.
  18. Prix ​​Femina: pierwsza selekcja ujawniła wysyłkę AFP z 12 września 2013 r.
  19. „Pierre Lemaitre Goncourt 2013 za„ Goodbye up there ”” w L'Express z 4 listopada 2013 r.
  20. „  Prix ​​​​des libraires de Nancy Le Point  ” , na Le Livre sur la Place Nancy (dostęp 2 czerwca 2021 r. )
  21. „Pełna lista księgarzy na sezon literacki 2013” , Livres-Hebdo , 6 września 2013.
  22. Lista czytelnicza  : ujawniono 20 najlepszych książek roku 2013” na stronie L'Express , 26 listopada 2013 r.
  23. „Po Goncourt Pierre Lemaitre otrzymuje rzymską nagrodę France Télévisions” na stronie France Télévisions , 12 grudnia 2013 r.
  24. Serce Akademii Charlesa Crosa bije dla Audiolib! na stronie www.audiolib.fr w dniu 16 czerwca 2014 r.
  25. Nagroda Tulipe za najlepszą powieść francuską 2014 na stronie Institut français w Holandii
  26. (it) „Ci rivediamo lassù” autorstwa Pierre'a Lemaitre'a Vince'a il 42 ° Premio Brignetti w Il Tirreno z 12 lipca 2014 r.
  27. “  Romain Gary w Bestsellerach.  », Tygodniki ,

Linki zewnętrzne

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Żegnaj tam na górze, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Żegnaj tam na górze i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Żegnaj tam na górze na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Czeslaw Skrzypczak

Dzięki za ten post na Żegnaj tam na górze, właśnie tego potrzebowałem

Mikolaj Tomaszewski

Świetny post o Żegnaj tam na górze.

Krystyna Andrzejewski

Bardzo ciekawy ten post o Żegnaj tam na górze.

Lucyna Dziedzic

Uważam, że ten wpis o zmiennej Żegnaj tam na górze jest sformułowany bardzo ciekawie, przypomina mi lata szkolne. Jakie piękne czasy, dzięki za sprowadzenie mnie do nich.