Belgia



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Belgia, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Belgia. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Belgia, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Belgia. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Belgia poniżej. Jeśli informacje o Belgia, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

królestwo Belgii

(nl)  Koninkrijk Belgia

(de)  Königreich Belgien

Flaga
Flaga Belgii .
Herb
Herb Belgii .
Waluta

po francusku  : Jedność to siła
po holendersku  : Eendracht maakt macht

w języku niemieckim  : Einigkeit macht stark
Hymn Brabançonne
Święto narodowe 21 lipca
Upamiętnione wydarzenie Przysięga Leopolda I st na Konstytucję ()
Opis tego obrazu, również skomentowany poniżej
Sytuacja Belgii w:
- Unii Europejskiej (jasnozielony);
- Europa (ciemnoszary).

Belgia ( / b ɛ ʒ ja k /  ; holenderski: België / b ɛ ɣ i Ǝ /  ; niemiecki: Belgia / b ɛ l g i ə n / ), oficjalnie Królestwo Belgii , jest krajem w Europie zachodniej , graniczy z Francją , Holandią , Niemcami , Luksemburgiem i Morzem Północnym . Politycznie jest to federalna monarchia konstytucyjna z systemem parlamentarnym . Jest jednym z sześciu krajów założycielskich Unii Europejskiej i hostów w jej kapitale Bruksela The Rada Unii Europejskiej , do Komisji Europejskiej , w komisji parlamentarnych oraz sześciu dodatkowych sesji plenarnych z Parlamentu Europejskiego i innych organizacji międzynarodowych, takich jak NATO . W kraju tym znajduje się również, w Mons , Dowództwo Sił Sprzymierzonych w Europie (SHAPE). Belgia zajmuje obszar 30 688  km 2 z populacją 11 507 163 mieszkańców w, tj. gęstość 373,97 mieszk./km 2 .

Położona w połowie drogi między Europą germańską a Europą romańską , Belgia jest domem dla dwóch głównych grup językowych: francuskich , członków Wspólnoty Francuskiej i flamandzkich członków Wspólnoty Flamandzkiej . Obejmuje również niemieckojęzyczną mniejszość reprezentującą około 1% populacji i stanowiącą Niemieckojęzyczną Wspólnotę Belgii .

Do regionów administracyjnych Belgii są podmioty stowarzyszone zawierająca: Region Stołeczny Brukseli w centrum, teren oficjalnie dwujęzyczna, ale przytłaczającej francusko-mówiąc, niderlandzkojęzycznym regionie Flandrii , na północy i francuskojęzycznych regionu Walonia , do południe. Wspólnota niemieckojęzyczna zamieszkuje wschodnią część regionu Walonii , w kantonach Eupen i Malmedy , graniczących z Niemcami.

Różnorodność językowa Belgii i związane z nią konflikty polityczne znajdują odzwierciedlenie w jej historii politycznej i złożonym systemie rządów .

Historycznie rzecz biorąc, Belgia, Królestwo Niderlandów oraz Luksemburga Wielkiego Księstwa były znane XV TH  -  XVII th  stulecia jak Holandii , region odpowiadający terytorium nieco większego niż obecny Benelux , ponieważ regionach Lille , Arras , Douai , Valenciennes , Montmédy , a nawet Thionville były jego częścią. Region, który w związku z tym obejmował część Belgii oraz północną i wschodnią Francję, został zakwalifikowany jako „  Belgica  ” w dokumentach pisanych po łacinie , która to nazwa została przyjęta na oznaczenie dwóch rzymskich prowincji, pomiędzy którymi podbita została Gallia Belgica. Juliusz Cezar i utworzył rzymską prowincję przez Augusta , został podzielony w 297 pod rządami Dioklecjana , jeden, Belgica prima mająca stolicę Trewir, a druga Belgica secunda mająca stolicę Reims . Od końca średniowiecza aż po XVII -tego  wieku, obszar odpowiadający Belgii jest prężnym ośrodkiem handlowym i kulturalnym oraz stosunkowo kosmopolityczny w jego głównych miastach. Z XVI -tego  wieku aż do belgijskiej rewolucji w 1830 roku, kiedy Belgia odłączyła się od Holandii , w Belgii był miejscem wielu bitew - głównie dyplomatyczny - między różnymi potęgami europejskimi, który go doprowadził na miano „Battlefield Europy” , reputacja który został wzmocniony przez wojny światowe . Od czasu uzyskania niepodległości, Belgia wzięła udział w rewolucji przemysłowej , a podczas trwania XX e  wieku, miał kilka kolonii w Afryce . Druga połowa XX -go  wieku cechował napięć między Flamandów i Walonów z powodu różnic językowych i nierównomiernego rozwoju gospodarczego w obu regionach. Konflikt ten doprowadził do kilku dalekosiężnych reform , w tym przejścia ze stanu unitarnego do federalnego .

Toponimia

Pierwsza wzmianka o Belgice pojawiła się w komentarzach do wojen galijskich , dotyczących podboju tego terytorium przez Juliusza Cezara. Terminy te znikają prawie całkowicie po wielkich najazdach , utrzymując się jedynie pod piórem kilku duchownych. Oni się ponownie dopiero w drugiej połowie IX XX  wieku po podziale imperium Karola Wielkiego z utworzeniem Lotaryngii . Duchowni tego czasu używać terminu Belgica do wyznaczenia królestwa Lothaire II znajdujący się pomiędzy Gallia od Karol II Łysy i Germanii od Louisa germańskich . Denominacje Belgae , Belgica , Gallia Belgica zniknie w XII -go  wieku po śmierci Lotaryngii. „Jego mieszkańcy nazywają się Belgae . W oczach duchownych przeszywających się starożytnym puryzmem słowo Lotaryngia to nic innego jak potworne barbarzyństwo. Belgica jest znacznie bardziej szlachetna: ta nazwa ma prawdziwie antyczne brzmienie. Po rozdrobnieniu Lotaryngii, w końcu XII -tego  wieku, stosowanie terminów Belgae , Belgica , Gallia Belgica w ich „Lotharingian” sensie całkowicie znika ze słownika politycznego. Pojawią się ponownie pod rządami książąt Burgundii.

W XV TH i XVI -tego  wieku, różne tereny są stopniowo odnaleźć się w ramach tego samego organu. Termin Belgica pojawia się ponownie u humanistów renesansu, ale jego użycie pozostaje ograniczone w kręgach intelektualnych, ale jest odpowiedzią na potrzebę, ponieważ szukamy wspólnych mianowników dla tych księstw. Za Filipa le Bona , księcia Burgundii jednoczącego prowincje tego, co nazywa się bardzo ogólną nazwą „Holandia burgundzka”, pojawia się denominacja Leo Belgicus , czyli Lew Belgii , co na mapach tłumaczone jest przez podniesionego lwa, którego sylwetka więcej lub mniej obejmuje kształt geograficzny posiadłości burgundzkich. Pojawia się inny termin: Belgia , Belgia . W tym czasie dzisiejsza Belgia, Holandia , Luksemburg i północna Francja były znane jako Niderlandy lub Prowincje Belgijskie , które w mniejszym lub większym stopniu obejmowały terytorium Siedemnastu Prowincji, bez księstwa Liège, które zawsze było enklawa.

Później, po powstaniach ludowych przeciwko opresyjnej polityce następcy Karola V , podział siedemnastu prowincji Niderlandów Burgundzkich dał początek dwóm nazwom właściwym dla określenia obu krajów: Belgica Foederata dla Niderlandów Północnych, Belgica Regia dla prowincji Niderlandów Południe, które zajmuje na mapie Europy Zachodniej miejsce późniejszej dzisiejszej Belgii.

W XVII th i XVIII -go  stulecia, słowo Belgia staje się zatem określenie administracyjnych, a także nazwa alegoria reprezentującego „nimfę z Holandii.” Jego zakres semantyczny uległ jednak zmniejszeniu po podziale prowincji siedemnastu, który był wynikiem wojny osiemdziesięcioletniej  : coraz częściej mówi się tylko o prowincjach południowych i ich mieszkańcach, ale pozostaje synonimem języka niderlandzkiego, w tym niderlandzkiego. Stany Zjednoczone belgijski (Belgia następnie będąc kwalifikator) to oficjalna nazwa efemerycznej narodu urodzonego rewolucji Brabant od roku 1789. Mówi się Verenigde Nederlandse Staten w języku polskim podczas aneksji przez Francję, a także spotkanie z Księstwo Liège do Republiki Francuskiej. Termin belgijski jest wtedy aktualny na określenie mieszkańców regionów obecnego królestwa Belgii. W 1830 roku słowo Belgia stało się rzeczownikiem, a słowo Belgia zastąpiło je jako kwalifikator.

symbole narodowe

Zgodnie z konstytucją Belgia ma kilka emblematów, hymnem narodowym jest Brabançonne , motto brzmi: „Union fait la force” w języku francuskim, „  Eendracht maakt macht  ” w języku holenderskim i „  Einigkeit macht stark  ” w języku niemieckim.

Geografia fizyczna

Sytuacja

Sygnał Botrange , zwieńczeniem Belgii 694  m .

Królestwo Belgii znajduje się na półkuli północnej i na wschód od południka Greenwich (szerokość geograficzna północna i długość geograficzna wschodnia). Terytorium kraju rozciąga się na dwóch stopniach szerokości geograficznej, od Meerle na północy ( 51 ° 30 ′) do Torgny na południu ( 49 ° 30 ′) i ma mniej niż cztery stopnie długości geograficznej, przy czym De Panne jest najbardziej na zachód ( 2 ° 33 ′) do Manderfeld na wschód ( 6 ° 24 ′). Jego geograficzny środek znajduje się w Nil-Saint-Vincent , w Brabancja Walońska , na 50 ° 38 'szerokości geograficznej północnej i 04 ° 40' długości geograficznej wschodniej. Rozciąga się na maksymalnej długości 318,2 km między De Panne i Arlon .

Belgia dzieli granice z Francją (645,6  km ) na południu, Holandią (459,6  km ) na północy, Niemcami (153,4  km ) i Luksemburgiem (150,4  km ) na wschodzie i ma 73,1  km granic morskich wzdłuż Morza Północnego . Powierzchnia kraju wynosi 30 528  km 2  ; oraz 33.990  km 2 poprzez dodanie wód terytorialnych.

W przeciwieństwie do swoich francuskich i holenderskich sąsiadów Królestwo Belgii nie ma terytorium zamorskiego.

Ulga i klimat

Jego rzeźba jest niska: stopniowo wznosi się od wybrzeża na południowy wschód kraju, osiągając szczyt 694 metrów na sygnale Botrange . Można wyróżnić trzy obszary geograficzne: Dolną Belgię (poniżej 100 metrów nad poziomem morza), średnią Belgię (od 100 do 200  metrów ) i Górną Belgię (200 do ponad 550 metrów). Dolna Belgia zaczyna się za wybrzeżem, pasem piaszczystych plaż i wydm, przez poldery (tylko tę część kraju nazywamy krajem płaskim), by w głąb lądu przejść z równiną flamandzką i Campine . Przeciętny Belgia stopniowo wzrasta w kierunku doliny Sambre i Mozy , jest to obszar składa się z urodzajnych mulisty niskich płaskowyże z Hennuyer-Brabant płaskowyżu na zachodzie i Hesbaye na wschodzie . Na południe od bruzdy Sambre-et-Moza zaczyna się Haute Belgique, najmniej zaludniony i najbardziej zalesiony region kraju, z płaskowyżem Condroz i dolinami Mozy i Ourthe . Istnieje również kraj Herve , która rozciąga się na wschód między Mozą i Vesdre , następnie region Fagne - Famenne do południa Condroz, a następnie dalej na południe do Ardenów . I na wschodzie Hautes Fagnes , które zakończą się 694 metry na sygnale Botrange . Jest też Gaume , czyli belgijska Lotaryngia, która cieszy się łagodniejszym klimatem, zwłaszcza po stronie trzeciej kuesty, gdzie również uprawia się winorośl.

Klimat jest umiarkowany oceaniczny z regularnymi opadami, średnio dwieście deszczowych dni w roku i częstymi przez cały rok ( Cfb w klasyfikacji Köppena ). Przeważające wiatry wieją z sektora południowo-zachodniego. Ryzyko sejsmiczne jest lokalnie znaczący.

Morze i hydrografia

Ze względu na dużą gęstość zaludnienia Belgia boryka się z poważnymi problemami środowiskowymi. Raport z 2003 roku sugeruje, że jakość wód powierzchniowych w Belgii jest najgorsza ze 122 badanych krajów . W badaniu 2008 w sprawie wskaźnika efektywności środowiskowej , Belgia ma łączny wynik 78,4%, a na trzecim miejscu znajduje się ostatni z krajów Unii Europejskiej, mimo że jest 57 th z 149 krajów.

Brzegowa morskie jest około 65  km długości , wychodząca w „terenie” morskiego z 3,454  km 2 (0,5% całego Morza Północnego ) z kolumną wody od 20 do 45  m głębokości. Ziemie Flandrii są częściowo odzyskane z morza i zagrożone przez erozję linii brzegowej i wzrost poziomu oceanów . Kraj zarządza zatem również dziedzictwem morskim i portowym. Środowisko morskie jest wciąż bogaty w różnorodność biologiczną, ale jego zasoby rybne zostały zdegradowane przez przełowienie , trałowania , absolutorium z wydobytego osadu , jak również przez skutkami wojny ( amunicji zanurzonych od banku Paardenmarkt oraz liczne wraki wojennych). Ponadto występują chroniczne lub przypadkowe skutki zanieczyszczenia lokalnego i uwalnianego przez ruch morski (szczególnie intensywny między Pas de Calais w Anglii a głównymi portami belgijsko-holenderskimi).

W ramach europejskiej strategii morskiej , rząd belgijski opracował eksploatacji i planowania przestrzennego bardziej zrównoważonego zarządzania zasobami, na Morzu Północnym , w tym obszarów, gdzie wydobycie piasku i żwiru będą dopuszczalne, a dwa obszary przeznaczone do budowy dwóch „ atole energetyczne” (jeden przy Zeebrugge na Wenduinebank, a drugi, znacznie większy w pobliżu Blankenberge-De Haan) oraz korytarze poświęcone kablom podmorskim, które będą transportować w szczególności prąd wytwarzany przez energię morską i atol energetyczny, bez wpływu na sklasyfikowane obszary naturalne. Obszar, na którym zezwala się na tradycyjne połowy na małą skalę, zmniejszono z 3 mil do 4,5 mil , a turbiny wiatrowe mogłyby być wykorzystywane jako wsparcie dla zrównoważonej akwakultury na morzu ( zakazane „monokultury” ).

Z powodu złego zarządzania klimatem poziom morza prawdopodobnie wzrośnie i pokryje większość belgijskiego wybrzeża do 2050 r

Rzeczywiście, według IPCC , zagrożone jest miasto Brugia , a także część prowincji Flandria Wschodnia i Antwerpia . Północ kraju przeznaczyła już w 2011 roku budżet w wysokości 300 milionów euro na walkę z podnoszącymi się wodami.

Krajobrazy i przyroda


Ochrona środowiska

Dni od przekroczenia (dzień roku, od którego ludzkość ma mieć spożywane wszystkie zasoby, że planeta jest zdolny do regeneracji w ciągu jednego roku) od Belgia jest 06 kwietnia.

Belgia jest jednym z krajów najbardziej dotkniętych zanieczyszczeniem powietrza .

Europejska Sieć Natura 2000

Sieć Natura 2000 łączy obszary przyrodnicze lub półnaturalne Unii Europejskiej o dużej wartości dziedzictwa, z wyjątkową fauną i florą, które zawierają.

W grudniu 2018 r. Belgia miała 310 lokalizacji, w tym:

Ludzka Geografia

Języki

Kraj, miejsce spotkań kultur germańskich i romańskich, obejmuje różne społeczności językowe i kulturowe. Trzy języki urzędowe to niderlandzki , francuski i niemiecki . Są one traktowane na równi na szczeblu federalnym. Spośród różnych regionów tylko Region Stołeczny Brukseli (zamieszkiwany przez nieco ponad 10% populacji) jest oficjalnie dwujęzyczny (francuski i holenderski). Region flamandzki (zamieszkana przez prawie 58% ludności), znajduje się na północy, jest oficjalnie jednojęzyczny flamandzkojęzyczna. Region Walonii (zamieszkana przez prawie 32% ludności), znajduje się w południowej i południowo-wschodniej, jest oficjalnie jednojęzyczny francuskojęzycznych, z wyjątkiem obszaru Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii , który zawiera około 78.000 osób lub mniej niż 1% populacji Belgii. Mniejszości językowe są obecne w regionach jednojęzycznych, ich znaczenie można jedynie oszacować, a spisy językowe są w Belgii zabronione przez prawo. Osoby mówiące po holendersku stanowią 57% do 60% populacji Belgii, a osoby posługujące się językiem francuskim od 40% do 43%. Oprócz języków urzędowych używa się endogenicznych języków regionalnych lub dialektów. To jest Brabant , szampan , zachodnia flamandzka , flamandzka wschód , język nadbrzeżny , Limburgia , Lotaryngia , Luksemburg , Pikard i Walonia . Różnorodność językowa często wywołuje konflikty polityczne, związane z innymi kwestiami (arytmetycznie mniejszościowa pozycja frankofonów, bardziej socjokulturowa pozycja języka niderlandzkiego na początku, francizacja Brukseli , polityka zagraniczna okresu międzywojennego. , problemy gospodarcze Walonii, zwłaszcza od począwszy od 1960etc. ), które doprowadziły do złożonego układu zarządzania.

Demografia

Na 1 st styczeń 2020Belgia liczyła 11 476 279 mieszkańców. Wśród nich 1 419 905 urodziło się za granicą, co stanowi 12,9% ogółu ludności, w tym 715.456 (6,5%) urodziło się w kraju Unii Europejskiej (UE) i 704.449 (6,4%) urodziło się poza UE.

Według szacunków opublikowanych na początku 2012 roku przez socjologa Jana Hertogena, którego metody obliczeń kwestionują niektórzy jego rówieśnicy, 2 700 000 mieszkańców jest obcego pochodzenia. Stanowią one 22% całej populacji, 56% (1 313 000) pochodzi z krajów UE-27 ( Włochy , Portugalia , Francja , Holandia ), a 44% (950 000) pochodzi z krajów spoza UE-27 ( Maroko , Turcja , Algieria , Republika Demokratyczna). Konga i innych).

Według danych opublikowanych przez FPS Interior , wW Belgii mieszkało 11 476 026 osób.

W kraju jest 77 th w światowym rankingu przez ogółu ludności .

Ewolucja populacji

Poniżej wykres powraca do swojej miejscowej ludności na 1 st stycznia każdego roku (X 1000)

Różne postacie

* Grupy wiekowe: 0-14 lat: 16,85%; 15–64 lata: 65,91%; Ponad 65 lat: 17,24% ( 2008 )

Fabuła

Zamieszkana od mezolitu (stacje w dolinie Mozy ), Belgia doświadczyła nieprzerwanej okupacji człowieka w okresie prehistorii (wiele stanowisk neolitu), a następnie protohistorii (wiele stanowisk z epoki brązu i epoki żelaza).

W starożytności ta część Europy gościła Neandertalczyków i Homo sapiens , o czym świadczą różne szczątki, wśród których jest człowiek Szpiega , człowiek z Engis i człowiek Flavion . Przybycie plemion celtyckich w epoce żelaza (-800), a następnie podbój rzymski, około 57 rpne, oznacza początek wejścia Belgii do historii, kiedy Juliusz Cezar wyznacza ją jako nazwę prowincji Belgica , części północnej Galii .

Po czterech wiekach, podczas których podbój rzymski ukształtował geografię polityczną kraju, stał się miejscem najazdów germańskich i powstania nowych mocarstw. Zrodziły one feudalizm, który rozkwitał w całej Europie przez prawie tysiąclecie. To jest to, co historycy nazywają średniowiecze zaczyna się w 476. Clovis Clovis odziedziczył jego ojciec Childeryk I er , małego królestwa Franków rozciągającego się od Aisne do Renu. Został koronowany na króla wszystkich Franków w Reims i rozszerzył swoje królestwo na Morze Śródziemne.

Po Merowingach, Karolingowie w 731 przejęli władzę, a Karol Wielki powiększa swoje królestwo w Imperium Europejskie, podbijając Niemcy, Austrię i Włochy. Traktat z Verdun z 843 r. podzielił jego imperium na trzy stany między jego wnuków. Terytorium zostało podzielone między wpływy karolińskie, zachodnią Francję ( Francja ) i Lotaryngię (Holandia po Włochy) oraz Wschodnią Francję (Niemcy).

Prawie wszystkie jego obszarze (z wyjątkiem księstwom Liege i Stavelot-Malmedy ) zwołano przez Dukes burgundzkich w XV p  wieku , tworząc całość, Prowincje Siedemnaście .

Od końca średniowiecza do rewolucji polityczno-religijnych XVII -tego  wieku , obszar jest prężnym ośrodkiem handlowym i kulturalnym, ale nie tworzą obecny kraj. Niemal zupełnie (z wyjątkiem Księstwa Liege ) jest jednym z siedemnastu prowincji zebranych przez Dukes do XV th  wieku, które są wywoływane w czasie atlas Belgica foederata lub Belgica Regia według czasu.

Zgodnie z zasadami prawa feudalnego, dynastia burgundzka legalnie odziedziczyła terytoria od książąt Brabancji i innych panów feudalnych, co pozwoliło Philippe le Bon dalej zaokrąglać posiadłości Burgundii poprzez sojusze i zakupy. Może więc mieć nadzieję, że stanie się wystarczająco potężny, aby uwolnić się spod kurateli królestwa Francji i Świętego Cesarstwa Rzymskiego, do którego należą jego posiadłości. Karty przedstawiają burgundzkie posiadłości o imieniu Leo Belgicus , Lwa Belgii . Nazwa ta łączy starą nazwę Belgii, która wywodzi się ze starożytności poprzez związek Juliusza Cezara z wojnami galijskimi, z imieniem zwierzęcia, które wywarło wrażenie na krzyżowcach na Wschodzie i które uczynili symbolem siły i piękna, które można znaleźć w heraldyka wielu krajów europejskich. Nazwa ta pojawia się na mapach, które wykorzystują ogólny kształt wielkiej Holandii, aby nałożyć na siebie kształt wytresowanego lwa.

Klęska w wojnie i śmierć syna Filipa le Bona, Karola Śmiałego, położyły kres marzeniom o monarchii burgundzkiej. Ale wraz z nadejściem Karola V , potomka Burgundów, urodzonego w Gandawie , uważanego za dziecko kraju i akceptowanego przez ludność i Stany Generalne jako prawowitego suwerena, Siedemnaście Prowincji jest częścią ogromnej europejskiej całości. co chroni ich przed kompaniami anektującymi królów Francji, gwarantując im de facto niezależność. Ponieważ Karol V szanuje w zasadzie przywileje, które są prawami lokalnymi, zrywanymi przez wieki przez miasta i księstwa w ich zmaganiach z feudalizmem. To ogłasza się pragmatyczną sankcję , która stanowi ten obszar w nierozerwalną całość, Powszechność, przodek królestwach przyszłości Belgii i Holandii . Jednak próby miast, takich jak Gandawa, narzucania zwiększenia ich swobód ze szkodą dla władzy suwerena, powodują jednak represje wobec tego, który jest jednocześnie królem Hiszpanii, tytułem dziedzicznym i cesarzem Niemiec . Tę godność uzyskał, gromadząc głosy sejmu germańskiego.

W XVI -tego  wieku , Karol V , potomkiem książąt Burgundii (i innych łanów) urodzonych w Ghent jest królem w prowincjach siedemnaście lat, ale także cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego . Zainstalowany w Brukseli w pałacu książąt Brabancji, a następnie Burgundii , przewodniczy Stanom Generalnym Niderlandów (siedemnastu prowincjom) i nadaje im autonomię w stosunku do Świętego Cesarstwa Germańskiego i Hiszpanii. Jest to sankcja pragmatyczna z 1549 r. Z racji tytułów cesarza germańskiego i tytułów, które odziedziczył w siedemnastu prowincjach, a także tytułu króla Hiszpanii, Karol V jest królem bardzo chrześcijańskim zainwestowanym przez papieża. Czuje się obciążony misją walki z protestantyzmem . Za panowania jego syna Filipa II , króla Hiszpanii, który rządził krajem z Madrytu , represje trwały i wybuchł bunt wśród ludności Generalitatu wspieranego przez część miejscowej szlachty. Konflikt jest motywowany ingerencją hiszpańskiej władzy w lokalne wolności, walka z protestantyzmem służy jako pretekst do osłabienia władzy Madrytu przez gubernatorów, w tym księcia Alby . Kazał zabić głównych przywódców rebeliantów, hrabiów Egmont i Hornes . Wywiązała się wojna osiemdziesięcioletnia , która była przerywana licznymi bitwami między wojskami hiszpańskimi i wojskami Stanów Generalnych, ale także wojowniczymi najazdami z Niemiec i Francji. Pod koniec tego konfliktu, Siedemnaście Prowincji i północ zostały podzielone. Belgica Foederata - przyszłość Holandia  - staje się niezależna, podczas gdy Belgica Regia - obecny Belgia bez dwóch księstw Liège Stavelot-Malmedy - wraca pod władzą Hiszpanii.

Worek z Antwerpii przez zbuntowanych hiszpańskich tercios .

Pojawienie się protestantyzmu pociąga za sobą represje już za Karola Quinta, które zostaną wzmocnione za panowania Filipa II , syna Karola Quinta. Philippe, który mieszka w Hiszpanii, nie jest postrzegany jako lokalny władca, w przeciwieństwie do swojego ojca Karola Quinta. Nic w tym nie robi. Wręcz przeciwnie, a rezultatem będzie prawdziwa antyhiszpańska rewolucja, której motywy łączą żądanie wolności religijnej z odmową coraz cięższych podatków. Ostatecznie jednak niepodległość uzyskuje dopiero północna część Holandii, nosząca najpierw nazwę Belgica Foederata („Belgiques Fédérée”), przyszłej Holandii , a południowa Belgica Regia („  Belgiques royales”)  »), Reprezentując przyszłą Belgię, pozostaje pod dominacją Hiszpanów. Ci, głównie armia i pewna miejscowa szlachta przejęta od Hiszpanów, niechętnie wchodzą w skład Stanów Generalnych Niderlandów Południowych reprezentujących szlachtę, Kościół i burżuazję. Rozłam z Holandią na północy rodzi również z nimi wojny, przerywane dodatkowo powstaniami na południu. Z drugiej strony, francuskie próby podboju prowadzić do walk i grabieży, że kompletna do XVI th  wieku , jest „kara wieku”.

Mocarstwa europejskie chcą przywłaszczyć sobie ten kraj. Francja i Hiszpania rywalizować militarnie podczas XVII th i XVIII -tego  wieku. Nawet Anglia interweniowała podczas kampanii księcia Marlborough .

Potem następuje przekazanie władzy z Habsburgów w Hiszpanii do Austro-Węgier w latach 1713-1714. Reżim ustanowiony przez cesarza Austrii zobowiązuje się na mocy traktatu do poszanowania „ich świeckiej autonomii, ich wewnętrznej niezależności... obyczajów i wolności” , których Stany Generalne, burżuazja i szlachta nadal bronią. Tym bardziej, że odkrycie w Brukseli kart i traktatów sprzed wieków, które ukrywano w najgorszych czasach hiszpańskiej dominacji, ożywiło ducha narodowego w południowej Holandii. W Wiedniu znajduje się biuro belgijskie, aw Brukseli gubernator. W Belgii istnieją dwa obozy wśród intelektualistów, jeden opowiada się za pełnym powrotem do tradycji, drugi, pod wpływem idei Oświecenia, opowiada się za ideami demokratycznymi, takimi jak te, których bronią encyklopedyści . Próba reformy przez cesarza Józefa II zakłada wprowadzenie reform, takich jak likwidacja kilku zgromadzeń zakonnych i zmniejszenie liczby dni wolnych. W reakcji rośnie opinia publiczna. To rewolucja Brabancji . Stany Generalne tworzą armię pod dowództwem generała Jean-André van der Merscha, a armia austriacka zostaje pokonana w bitwie pod Turnhout w 1789 roku. Zwycięzcy ustanawiają następnie reżim niepodległościowy pod nazwą Zjednoczonych Stanów Belgijskich . Ale walka między konserwatystami zrzeszonymi za prawnikiem van der Nootem a postępowcami prawnika Voncka podważa nowy reżim i osłabia jego obronę, zwłaszcza że van der Meersch, symboliczny szef armii, zostaje uwięziony przez obóz konserwatystów, który przejął władzę. Austriacy wykorzystali to, aby powrócić do sił i pokonać wojska narodowe.

Bitwa pod Fleurus w 1794 roku.

Ale austriackie odrodzenie nie trwało długo, ponieważ armie rewolucji francuskiej najechały na terytorium i pokonały austriackie wojska cesarskie w 1793 roku . Teren stał się ponownie po francusku, i przeszedł poborowi wojskowe zniesione spowodowane wojen Napoleona I er . Po upadku Cesarstwa Francuskiego, podczas traktatu wiedeńskiego , wielkie mocarstwa podjęły decyzję o ponownym zjednoczeniu Belgii z byłymi Zjednoczonymi Prowincjami w celu zreformowania byłego Leona Belgicusa za czasów książąt Burgundii. To stworzenie Królestwo Zjednoczonych Niderlandów , którego król należący do rodziny Oranje-Nassau , który zstępuje z jednym z inicjatorów, w XVI th  -wiecznej rewolucji przeciwko Hiszpanii. Połączenie prowincji belgijskiej i holenderskiej utrzymuje dwie stolice, Hagę na północy i Brukselę na południu. Ale w rzeczywistości władza jest w Hadze .

Ale w ciągu dwóch stuleci pojawiły się takie różnice między dwiema częściami wielkiej odrodzonej Holandii, że część południowa powstała przeciwko Północy i ta nowa rewolucja przyniosła niepodległość. Belgowie jednoczą się, od liberalnej lewicy do klerykalnej prawicy. To unionizm sprzeciwia się dominacji w polityce i armii ludności Północy przeciwko ludności Belgii. Chociaż ta ostatnia jest najbardziej zaludniona, jej wpływ jest zmniejszony.

Rewolucja belgijska , który wybuchł w Brukseli w 1830 roku, położyć kres fuzji z Holandii, Belgowie ostatecznie odrzucając przewagę ekonomiczną i językowej nałożonego przez haski dynastii . Po walkach, które ogarniają cały kraj i interwencji wielkich mocarstw, które zmuszają króla Holandii do wyrzeczenia się swoich roszczeń, południowa część Królestwa Niderlandów staje się w 1831 roku monarchią konstytucyjną pod nazwą „Królestwo Belgii ”. Tron zostaje po raz pierwszy zaoferowany księciu Nemours (synowi króla Francji Ludwika Filipa I ), który odrzuca tę ofertę, obawiając się wrogości wielkich mocarstw europejskich wobec powrotu wpływów francuskich w Belgii zaledwie piętnaście lat po upadku Napoleon, który wliczone w Belgii francuskiego imperium po podboju przez I ponownego Republiki francuskiej. Wreszcie, Niemiecki książę Leopold von Sachsen-Coburg-Gotha, wuja królowej Wiktorii, który stał Leopold I st , pierwszego króla Belgów .

Historii niepodległej Belgii jest naznaczona wczesnej industrializacji , przez kolonizację w Kongo , przez dwie wojny światowe i przez pojawienie się konfliktów politycznych między dwiema głównymi społecznościami językowymi w kraju , w flamandzki , holenderski wystąpień oraz Walonów , francuskojęzyczny .

Od 1970 r. kraj stopniowo zwracał się w stronę federalizmu , co zaowocowało powstaniem sześciu sfederowanych podmiotów: trzech wspólnot ( flamandzkiej , francuskojęzycznej i niemieckojęzycznej ) oraz trzech regionów ( flamandzkiego , walońskiego i stołecznego Brukseli ). Mają one autonomię ustawodawczą. Federalny charakter państwa został oficjalnie uznany od 1993 roku .

The Archives Generalny Królestwa zachować archiwach centralnych instytucji burgundzkiego, hiszpańskim i austriackiego Holandii aż do 1795 roku, z centralnych organów publicznych w okresie francuskiej (1795-1815) i Królestwa Holandii (1815- 1830 ). Przechowują również archiwa centralnych instytucji rządu krajowego, a następnie federalnego, od założenia Belgii (1830) do dnia dzisiejszego, z wyjątkiem ministerstw obrony i spraw zagranicznych.

Przed i prehistoria

Engis 1 , czaszka neolitycznego człowieka , jedna z czaszek odkrytych przez Philippe-Charlesa Schmerlinga w 1830 roku w Engis – Kolekcja Wielkiego Curtiusa .

Już w górnej kredzie odkryto, że w Europie zamieszkiwały iguanodony . Rzeczywiście, Iguanodon została odkryta w XIX th  century w kopalniach węgla kamiennego w Bernissart ze stadem ponad trzydziestu szkielety skamieniałości , w większości prawie kompletne. Te skamieniałości są obecnie wystawiane w Muzeum Nauk Przyrodniczych w Brukseli oraz w Muzeum Iguanodon w Bernissarcie . Najstarsze ślady człowieka w Belgii zostały znalezione na stanowisku Belle-Roche w Sprimont i świadczą o starożytnej okupacji trwającej około 500 000 lat.

Nie minęło dużo czasu, zanim odnaleziony w 1856 roku człowiek neandertalczyk nosi nazwę belgijskiego miasta Szpieg . To właśnie tam w 1886 roku zidentyfikowano szczątki dwóch ludzkich szkieletów jako współczesne szkielety neandertalczyka: Szpiega . Już w 1830 r. znaleziono ludzkie szczątki w Engis , ale nie zostały one bezpośrednio rozpoznane jako należące do człowieka kopalnego. Podczas XX th  wieku, wiele paleolitu i mezolitu stacje zostały odkryte w dolinie Mozy , głównie w schroniskach skalnych i naturalnych jaskiń ( Hastings , Han-sur-Lesse , Sclayn ), ale także naziemne ( Namur ). W neolicie (około 4000 w Belgii) populacja ludzka dotarła na płaskowyże Ardenów i Condroz, a także na równiny Flandrii i Hesbaye: zbadano wiele miejsc okupacji.

Protohistoria

Oprócz licznych zakratowanych ostróg w dolinie Semois , w całym kraju zidentyfikowano kilkaset grobowców z epoki metalu . Terytorium rzeczywiście znajdowało się w strefie wpływów cywilizacji celtyckiej .

antyk

Podbój rzymski miał miejsce w Galii około 57 roku p.n.e. Podbita przez Juliusza Cezara od Celtów rzymska prowincja Gallia Belgica łączy terytoria między Sekwaną a Renem . Najstarsze użycie terminów Belgae i Belgica, które do nas dotarło , znajduje się w komentarzach Juliusza Cezara do wojny galijskiej . Podbitą Galię dzieli na trzy części: Galów właściwych, Akwitanii i Belgów . Te ostatnie są oddzielone od Galów przez Sekwaną i Marnę . Za Augusta Galia została podzielona przez Marka Agryppę na trzy prowincje, z których jedna nosi nazwę Belgica . Ta ostatnia zostanie zreorganizowana pod rządami Domicjana, który podzieli ją na trzy nowe prowincje: Galię Belgijską , Germanię Dolną i Germanię Górną . W 297 Gallia Belgica została podzielona na Belgica Prima , Belgica Secunda i Maxima Sequanorum . Pozostałością tych rzymskich prowincji jest dzisiejsza Belgia.

Średniowiecze

Stopniowe przybycia plemion germańskich Franków od początku IV XX  wieku oraz podczas V th  century korzysta z powolnej dezintegracji władzy rzymskiej w Galii; terytorium przechodzi w ręce Merowingów , zjednoczonych pod władzą Chlodwiga . Zmarł w 511. Obalony w 731 na rzecz zamachu stanu, ostatni królowie Merowingów przekazali władzę Karolingom Karolowi Martelowi. W 843, podczas traktatu w Verdun , imperium zostało podzielone między wnuków Karola Wielkiego. Terytorium dzisiejszej Belgii przechodzi w ręce Lothaire, zanim zostanie podzielone między królestwo Francji a to, co stanie się Cesarstwem Germańskim. Stopniowo na terenie przyszłej Belgii powstawały mniej lub bardziej niezależne jednostki polityczne: Hrabstwo Flandrii , Księstwo Brabancji , Księstwo Liège . Pod koniec średniowiecza, poprzez grę sojuszy i małżeństw, większość terytorium Belgii przeszła w ręce książąt burgundzkich . Trzeci książę Burgundii, Philippe le Bon , wielki unifikator, zjednoczy kraj pod nazwą Leo Belgicus , o czym świadczy oficjalna mapa z tamtych czasów. Po upadku jego syna, Karola Śmiałego i ponieważ miał tylko jedną córkę Marię Burgundzką , kraj, poprzez jej małżeństwo, przejdzie pod władzę Habsburgów, czego kulminacją będzie panowanie Karola-Quint (wnuk Marii Burgundii).

Od średniowiecza, a zwłaszcza dynastii burgundzkiej, datuje się podział terytorium, mniej lub bardziej zapowiadający przyszłe prowincje. Był to również wiek, w którym miasta zrywały się z prawami panów feudalnych, zwanych „przywilejami”. The Dukes Burgundii starał się je zakwestionować, ale napotkali różne popularne powstań i miał się rozwiązać zastosowanie do Stanów Generalnych do wkładów finansowych i wojskowych.

Nowoczesne czasy

W 1500 roku w Gandawie urodził się przyszły cesarz Karol V , potomek książąt burgundzkich . Jest uważany za rodzime dziecko i został wychowany w Mechelen przez swoją ciotkę Małgorzatę Austriacką, zanim złożył przysięgę w Brukseli, by zostać królem. Jego dziedzictwo obejmuje Hiszpanię i Siedemnaście Prowincji i udaje mu się zostać wybranym przez germańskiego cesarza sejmowego Świętego Cesarstwa Rzymskiego . Za pomocą sankcji pragmatycznej z 1549 r. definitywnie ustanawia prawną unię siedemnastu prowincji pod rządami jednego władcy, jednocześnie obciążając swoją władzę księstwem Liège, które zachowuje wewnętrzną niezależność pod rządami książąt-biskupów. Był to czas, kiedy region czerpał korzyści z rozwoju Antwerpii, wiodącej giełdy na świecie , która połączyła Indie z Ameryką.

Wyzwolenie Lejdy , 3 października 1574.

Ale jedność Holandii będzie krótkotrwała, gdy tylko wojny religijne i polityczne apetyty ją zniszczą. The wojna osiemdziesięcioletnia , od 1568 do 1648 roku, zakończył się dzieląc obszar na dwie części: republiką federalną w północy, Zjednoczone Prowincje ( Belgica Foederata ), protestanci, aw południe, południowa Holandia ( Belgica Regia ), Katolicy, nadal rządzeni przez hiszpańską koronę Habsburgów . Pod rządami Karola V władzę sprawuje coś, co można uznać za samorząd lokalny odziedziczony po czasach książąt Burgundii i zwany Radą Stanu. Składa się z lordów i przewodniczą mu gubernatorzy, w tym w szczególności „guwernantka” Marie Węgier . Obrona praw miejscowych przed obcą władzą była jedną z głównych trosk części szlachty, która spotkała się w tym z aprobatą ludzi, którzy sami skorzystali na przestrzeni wieków z podboju praw wyrwanych przez miasta przeciwko władzom feudalnym i broniony przez Stany Generalne . Najważniejszym tego przejawem był „  kompromis szlachecki  ”, który podniósł szlachtę niderlandzką na północ i południe przeciwko nadużyciom syna Karola V, Filipa II . Ten ostatni, będąc świadkiem abdykacji ojca w Brukseli, całe życie mieszkał w Hiszpanii, usiłując ograniczyć prawa tych poddanych z północy. Doprowadziło to do prześladowań, w tym egzekucji na Wielkim Placu w Brukseli hrabiów Egmont i Hornes , głównych przywódców kompromisu szlacheckiego w obronie tak zwanych „przywilejów”, słowem obejmującym różne prawa, które miały zostały podbite przez wieki przeciwko nadużyciom władzy. Do tego dochodziła wojna religijna między katolikami a protestantami . Prześladowania hiszpańskich katolików przeciwko protestantom i nadużywanie przez nich władzy przeciwko wszystkim prowadziły do ​​sporadycznych sojuszy między protestantami i katolikami przeciwko Hiszpanii. Rezultatem była długa seria dewastacji i egzekucji z powodu długiej wojny przeciwko władzy hiszpańskiej pod zwierzchnictwem księcia Wilhelma Orańskiego z Orange-Nassau , znanego jako Milczący, katolika, który był jednym z krewnych Karola V. przejście do obozu protestanckiego, kiedy musiał zrezygnować z wycofania się do Holandii Północnej ( Belgica Foederata ). Niderlandy Północy w końcu uzyskały niepodległość po tym, co nazwano „wiekiem nieszczęścia”, a te z Południa reprezentują przyszłą Belgię pozostającą pod władzą Hiszpanii. Ta część obejmuje prawie całe terytorium współczesnej Belgii, z wyjątkiem Księstwa Liège , ale obejmuje północną Francję jeszcze nie podbitą, ale pożądaną przez monarchię francuską. Kraj przechodzi w prerogatywę austriackich Habsburgów, bez zasadniczej zmiany stosunków z potęgą imperialną. Odkrycie w Brukseli starych statutów nadało żądaniom nowego wigoru, co skłoniło austriackiego ministra do powiedzenia: „Ten kraj straci swoje przywileje albo te przywileje go stracą”. "

Oprócz zmagań z władzą obcych władców, którzy przez długi czas rościli sobie prawa do państwa odziedziczonego po epoce feudalnej, trzeba było liczyć się z władcami francuskimi, a w szczególności z Ludwikiem XIV, który wysuwał roszczenia do posiadanie Holandii (dawne terytorium Francs Saliens). Kraj był więc teatrem wielu bitew wojen francusko-hiszpańskich i francusko-austriackich, w których ofiarami lub aktorami brała udział ludność, wielu generałów wywodzących się z miejscowej szlachty, jak Bernard de Fontane czy Tilly (który wygrał m.in. Europa Środkowa, Bitwa pod Białą Górą). Jadąc po nieszczęść XVII th  wieku , tych z XVIII th  century zdobył kraj nosić przydomek „bitwy o Europie” (reputację, która zostanie wzmocniona przez dwóch wojen światowych).

Rewolucje 1789 i aneksja francuska

Liège rewolucja zaczęła się w 1789 roku pod nieobecność księcia-biskupa, ruchy rewolucyjne potem wybuchła niemal jednocześnie w Paryżu i Liege . W 1789 roku w Brukseli wybuchła nowa rewolucja , która trwała od 1787 roku, tym razem przeciwko nadużyciom austriackiego absolutyzmu. To jest rewolucja Brabancji . Armia austriacka zostaje pokonana w Turnhout, a rewolucjoniści proklamują zjednoczone państwa belgijskie . Przywódcy Brukseli i Liège próbują dojść do porozumienia, ale żadna z tych dwóch rewolucji nie może być długo utrzymana z powodu wewnętrznych walk w Brukseli między etatystami (konserwatystami) i Vonckistami (liberałami) oraz z powodu powrotu do Liège książę -biskup wspierany przez Prusy. Austriackie siły zbrojne powróciły następnie do Liège i Brukseli, a także do prowincji. Stary reżim ponownie się instaluje, ale nie na długo, ponieważ armie francuskie raz na zawsze wypędzają okupantów.

We Francji zniesienie rodziny królewskiej zostało ogłoszone we wrześniu 1792 r., co doprowadziło do narodzin Pierwszej Republiki Francuskiej . Obywatele Liège zagłosowali następnie za przyłączeniem się do Republiki Francuskiej w 1793 roku w następstwie rewolucji w Liège . Po 1794 kampanii wojskowych w Rewolucji Francuskiej , Niderlandy Austriackie również załączone przez Pierwszej Republiki Francuskiej, kładąc kres długiego panowania pierwszych reżimów hiszpańskich i austriackich, które zdominowane przez ponad dwa stulecia, pod formie protektorat, który opuścił lokalne instytucje, głównie Stany Generalne. Te znikają definitywnie w Liege. Rewolucja w Liege, postępowa i pod wpływem filozofii Oświecenia, odróżnia się następnie od raczej konserwatywnej rewolucji brabanckiej, która jest nawet czasami nazywana „kontrrewolucją”. To rozróżnienie jest widoczne również w stosunku do Republiki Francuskiej . Tak więc w przypadku Liège przywiązanie do Francji, przygotowane przez tamtejsze władze francuskie, cieszy się szerokim uznaniem ludności. Z drugiej strony przywiązanie austriackich Niderlandów, jeśli pozbawia je ich Stanów Generalnych, jest jednak naznaczone bardzo silnym wstrzymywaniem się. Ademonstracja w Brukseli na rzecz niepodległości Belgii jest bezwzględnie tłumiona przez generała Dumourieza .

Reżim francuski rozstrzygane przez długi czas, co skutkuje coraz ciężkiego poboru wojskowego. Rezultatem jest opozycja, która ostatecznie prowadzi do wojny chłopskiej , zwłaszcza w części Walonii, a zwłaszcza w Ardenach , pagórkowatym regionie leśnym, sprzyjającym wojnie partyzanckiej, w której działają wodzowie Magonet i Genów . W 1814 Cesarstwo Francuskie zostało pokonane i obalone przez VI Koalicję , a następnie w 1815 , po efemerycznym powrocie Napoleona , przez VII Koalicję .

Po ostatecznym upadku Napoleona, wielkie zwycięskie mocarstwa, które zdecydowały się rozbić imperium francuskie, ponownie zjednoczyły władzę na kongresie wiedeńskim , dawne Niderlandy czasów Karola V w celu uczynienia z nich państwa buforowego . Ta polityczna konstrukcja, zjednoczone królestwo Holandii , nie przetrwa i doprowadzi do rewolucji belgijskiej 1830 roku .

XIX th  century rewolucja belgijska 1830

Zjednoczenie nie trwa. Pod organ uznaje za „napoleońska” z Guillaume I er , swobody polityczne i religijne polityka niedostateczną i „wyzysk podatkowy” południowych prowincjach rodzą katolickiej opozycji i liberalny prowadzącą do sojuszu między tymi dwoma głównymi nurtami opinii na południu kraju. Ten unionizm staje się „specyficznie belgijski i przedstawia specyficznie belgijskie pretensje”. Upadła wówczas władza reżimu na południu, panował klimat przedrewolucyjny, król był w stanie utrzymać się w Belgii jedynie przy użyciu siły.

Kiedy powstała w 1830 roku , Belgia była zamieszkana głównie przez mówiących po holendersku, ale rządzili nią francuskojęzyczni, w tym wielu Flamandów: w rzeczywistości cała flamandzka burżuazja i szlachta mówiła po francusku. Sąd, klasa polityczna, sądownictwo, środowisko biznesowe mówiło po francusku. Później Flamandowie walczyli o oficjalne uznanie ich języka. Ta walka była długa: dopiero w 1898 r. wraz z przyjęciem ustawy Coremans-De Vriendt, znanej jako „Prawo równości”, holenderski stał się językiem urzędowym.

Belgijski rewolucja z 1830 roku doprowadziła do klęski armii holenderskiej. Pomimo krótkiej próby ofensywnego powrotu, Holendrzy muszą zrezygnować z Belgii za zgodą wielkich mocarstw, które chcą jak najszybciej zgasić ośrodek buntu, jakim była Bruksela, gdzie roiło się od politycznych uchodźców z całej Europy: nostalgiczne Republika Francuska i Cesarstwo, intryganci należący do sekt politycznych, takich jak Charbonnerie , ostatni partyzanci Babeufa , a także Buonarotti i Polacy, którzy przeżyli carskie represje, a nawet wygnańcy z Ameryki Południowej.

Wydarzenia w Brukseli budzą apetyty mocarstw. Ambasador Francji w Zjednoczonym Królestwie Talleyrand proponuje zaanektować prawie całą Walonię i Brukselę, pozostawiając Liège (miasto frankofilskie) w rękach Prus , przyciągając jednocześnie współudział Wielkiej Brytanii poprzez porzucenie jej Flandrii do Skaldy, w tym Antwerpii. Belgijska odpowiedź, wyrażona przez Alexandre Gendebiena , wpływowego członka rządu tymczasowego w Brukseli, 6 stycznia 1831 roku, jest jasna: Belgia grozi powszechnym powstaniem mocarstw, które będą próbowały rozczłonkować kraj, tak jak zrobiły to monarchie za czasów Stary reżim. W klimacie niepokojów ludowych w Europie jest to perspektywa zobaczenia belgijskich wydarzeń skażających inne kraje, podczas gdy następstw polskiego powstania przeciwko Rosjanom i ich echa w Niemczech nie gaśnie, nie bardziej niż agitacja robotnicza we Francji, gdzie rewolucjonistom Dni Lipcowych trudno jest wesprzeć odzyskanie władzy przez nową monarchię.

Ta druga w ciągu niespełna pięćdziesięciu lat belgijska niepodległość doprowadziła do uznania przez mocarstwa na konferencji londyńskiej w styczniu 1831 roku neutralnego państwa pod zwierzchnictwem rządu tymczasowego i kongresu narodowego . Wraz z wprowadzeniem Léopolda de Saxe-Cobourg-Gotha jako pierwszego króla Belgów , Belgia staje się monarchią konstytucyjną i demokracją parlamentarną . Unionizm między katolikami i liberałami, przypieczętowany w latach 1827-1828, jest uświęcony kompromisem z 1830 r.: budowa państwa liberalnego, w którym nie ma polityki antyklerykalnej i gdzie katolicyzm jest uznawany za religię większości, wszystko oparte na nietykalnej konstytucji w ich oczach, co gwarantuje dużą liczbę wolności w porównaniu z innymi podstawowymi prawami tamtych czasów.

Ten unionizm przekształca się po uzyskaniu niepodległości w „stałą koalicję wyborczą i rządową, złożoną z umiarkowanych członków obu partii, którzy nie zapomnieli lekcji rewolucji brabanckiej”. Kraj był wtedy rządzone przez oligarchię wybrany do wyborów i zdolności do reprezentacji większościowego, którego język jest de facto w języku francuskim . Unionizm będzie trwał tak długo, jak długo będzie silna obawa przed aneksją holenderską lub francuską. Liberałowie tworzą wtedy swoją partię i nastąpi okres dwubiegunowego systemu między tendencjami liberalnymi a katolikami. Powstanie zorganizowanej partii katolickiej w 1869 r. spowodowało, że w 1884 r. na trzydzieści lat władzę przejęli konserwatyści , a w 1885 r . socjaliści utworzyli Partię Robotniczą . Kraj zna liczbę mnogą z proporcjonalną reprezentacjąi – później i etapami – powszechne prawo wyborcze, a także pierwsze postępy w zakresie praw językowych, takie jak ustawa Coremansa-De Vriendta z 1898 r . Musimy jednak poczekać naaby zobaczyć pełną holenderską wersję oficjalnie uznanej konstytucji i 1991 dla wersji niemieckiej.

Dzięki industrializacji wcześnie w pierwszych dniach rewolucji przemysłowej w XIX th  wieku , preferowane przez terytoria węgla i gęsto zaludnionych, Belgia doświadcza silnego wzrostu gospodarczego i stać się potęgą przemysłową. Dzięki państwowemu interwencjonizmowi kraj szybko pozyskał pierwszą na kontynencie europejskim sieć kolejową, która pozostanie najgęstsza.

W ciągu pięciu lat po rewolucji belgijskiej , Société Générale de Belgique zainwestowało w około czterdzieści belgijskich firm, w tym w piętnaście hut i siedem dużych kopalń węgla, notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Brukseli , które następnie odnotowały najszybszy rozwój w historii giełd . Silny globalny wzrost gospodarczy lat 30. XIX wieku podwoił belgijską produkcję węgla. Belgia jest kolebką postępu technologicznego w wielu dziedzinach, takich jak chemia, dzięki odkryciu przez Ernesta Solvaya przemysłowego procesu produkcji sody .

Z inicjatywy swojego drugiego króla Leopolda II , który otrzymał Wolne Państwo Kongo prywatnie po konferencji w Berlinie w 1884 - 1885 w celu uniknięcia otwartego konfliktu między mocarstwami, Belgia stała się imperium kolonialnego w 1908 roku po tym jak król przekazał administrację jego domeny do państwa belgijskiego w celu spłaty długów związanych z jego licznymi osiągnięciami w Belgii. Przejęcie przez państwo administracji Konga (77-krotność obszaru dzisiejszej Belgii) było konieczne pod koniec 1905 r., w szczególności po raporcie komisji śledczej, ubolewającym nad wyzyskiem ludności kongijskiej i nadużycia doznane podczas okupacji Leopolda II , zwłaszcza przy zbiorze kauczuku naturalnego. W 1955 r. król Baudouin podczas podróży do Konga poinstruował miejscową administrację, aby nie spłacała już zgromadzonych środków wierzycielom Leopolda II . Kongo zwróciło czterokrotność sum należnych mocarstwom zachodnim, które sponsorowały Leopolda II w jego misji eksploatacji surowców. Pięć lat później Kongo przystąpi do międzynarodowej suwerenności za namową m.in. Stanów Zjednoczonych Ameryki.

XX th  century

Pierwsza wojna światowa

W 1914 roku The First World War wybuchła. Cesarstwo Niemieckie ignorowane neutralność Belgii i zaatakowały go stosując Plan Schlieffena wziąć francuskie armie od tyłu. Po bitwie pod Liège , bitwie przerywającej stoczonej od 5 do 16 sierpnia przez armię belgijską wspartą fortami pasa obronnego ustanowionego przed miastem, było to zwycięstwo Haelena nad ułanami wspieranymi przez piechotę, a następnie oblężenie Antwerpia, która rozpoczęła się 25 sierpnia wyjściami wojsk polowych wychodzących z ufortyfikowanego pasa zbudowanego mniej więcej dwadzieścia kilometrów od miasta. Trzykrotnie odepchnięci Niemcy 26 września znaleźli się w zasięgu wzroku drugiego pierścienia fortów i rozpoczęli właściwe oblężenie swoją ciężką artylerią. 5 października, trzeci pas, który jest wykonany z mocnego XIX -tego  wieku, jest kruszony i armii belgijskiej powinien wycofać się 8 października. W ten sposób, działając na tyłach armii niemieckiej, armia belgijska pomogła odciążyć armię francuską zaatakowaną w północno-wschodniej Francji. Belgijscy żołnierze są tym bardziej zmotywowani, że wróg angażuje się w liczne okrucieństwa przeciwko ludności, twierdząc, że cywilni snajperzy walczą w wojnie partyzanckiej. To przede wszystkim walki pod Liège i pod Haelen, dzięki zatrzymaniu 150 000 żołnierzy niemieckich, pozbawiły niemiecki sztab generalny całego sztabu podczas bitwy nad Marną, co tłumaczy próżnię pozostawioną między armiami niemieckimi. przełomowy moment w bitwie, który generał Joffre mógł wykorzystać, wypuszczając tam swoje wojska. Również prasa francuska chwali opór Belgii. Jak pisze L'Echo de Paris: „My, Francuzi, zawdzięczamy Belgom więcej niż podziw, zawdzięczamy im niezapomniane uznanie” „Wspaniała karta we współczesnej historii” pisze francuski dziennik Le . Mimo wszystko Belgia w końcu zostanie prawie całkowicie zajęta. Wreszcie, aby zachować ostatni kawałek terytorium narodowego, rozpoczyna się, od 20 października do 17 listopada, bardzo ciężka bitwa między belgijsko-francusko-angielskimi umocnieniami za rzeką Yser a armią niemiecką, która przeprowadza powtarzające się szturmy, które bardzo ją kosztowały. strat. Powodzie na dolnych równinach dodatkowo wzmacniają obronę aliantów i wreszcie cesarz Niemiec, który przybył, aby być świadkiem tego, co jego zdaniem musi być triumfem, musi odejść. Cesarstwo Niemieckie traci nadzieję na pęd przez równiny morskie z pominięciem sojuszników, zwłaszcza Francuzów. Rząd belgijski, z siedzibą w Sainte-Adresse we Francji, pozostał tam do końca wojny, ale król Albert I st pozostaje dowódcą armii, która walczy o cztery lata na brzegach Yser broniących ostatni kawałek terytorium pozostał wolny.

W okupowanej Belgii niemiecki okupant utworzył w 1915 r. Flamenpolitik, którego celem było podzielenie Belgii na dwa satelickie państwa niemieckie, Flandrię i Walonię.

W Afryce armia Konga Belgijskiego wsparła siły brytyjskie i odniosła kilka zwycięstw nad siłami niemieckiej Afryki Wschodniej , aż do zdobycia Tabory na. Ale to w ramach bardzo ogólnych konsultacji z Anglikami. Dużo wysiłku zajmie też Imperium Brytyjskie, które zamierza zawłaszczyć całą niemiecką kolonię, zgodziło się na utworzenie bazy wojskowej w Kisumu, a następnie w Mwanza , aby umożliwić zaopatrzenie wojsk przez linię kolejową łączącą te miasta z port w Mombasie .

Po wojnie, czwarta część traktatu wersalskiego z 1919 roku , zwany „Umowy Orts-Milner” dał Belgii terytoria Ruanda-Burundi , a także komunikacji koleją z wolnego portu na wschodnim wybrzeżu Francji. Brytyjczyków Afryka Wschodnia .

Traktat daje również, na wschodzie Belgii, pruski okręg Eupen - Malmedy , usankcjonowany kontrowersyjnym plebiscytem. Historycznie terytorium Eupen należało do 1815 r. do Księstwa Brabancji (Pays d'Outre-Meuse i Księstwo Limbourg), Sankt-Vith było częścią Księstwa Luksemburga, a Malmedy niezależnego księstwa opactwa Stavelot - Malmedy. Głosowanie nie odbywało się w głosowaniu tajnym , przez co wyborcy obawiali się represji: tylko 271 z 33 726 głosujących zadeklarowało przywiązanie do Prus. Wyzwolenie jest także okazją dla króla do ustanowienia powszechnych męskich praw wyborczych, dzięki „drobnemu pogwałceniu” belgijskiego prawa konstytucyjnego.

Między dwiema wojnami

Podczas okresu międzywojennego , historii Belgii jest podobna do reszty Europy Zachodniej: energiczna przebudowa ciągu lat dwudziestych, kryzysu gospodarczego pomiędzy 1931 i 1935 roku , pojawienie się faszystowskich partii z wybuchem rexist z latach 1936-1937 około Léon Degrelle oraz flamandzki VNV Staf Declercq . Ruchy walońskie i flamandzkie również doświadczyły radykalizacji i wzmocnienia po okresie belgijskiego patriotyzmu pod koniec wojny. W 1934 roku, król Albert I er umiera niespodziewanie i jego syn Leopold III zastąpił go. Ale niestabilność ministerialna i podziały narodowe pogłębiły się, powodując pojawienie się, po części opinii publicznej, nurtu autorytarnej myśli politycznej, opowiadającej się za silnym porządkiem, o którym mówi się, że nie pozostawia śladu obojętnego króla. Pomimo tego, co wydaje się być amatorskim puczem Leona Degrelle'a , lidera partii REX , zwolennika Mussoliniego i próby, jaką próbował za przykładem Hitlera , demokracja jest chroniona, a król nie robi nic, by promować antydryf.-demokratyczny. W 1936 r. pod jego kierownictwem i przy poparciu parlamentu i rządu Belgia wypowiedziała sojusz z 1920 r. z francusko-brytyjską partią i powróciła do ścisłej neutralności , twierdząc, że odmawia jakiejkolwiek współpracy z alianckimi sztabami, nawet wtedy jako hitlerowskie. zagrożenie pojawia się na granicach. Chodzi o to, by nie prowokować Niemiec, zważywszy na niewystarczającą belgijską obronę. To także niewydolność dawnych sojuszników francuskich i angielskich, zarówno militarna, jak i polityczna, motywuje politykę neutralności, której towarzyszy imponujący program remilitaryzacji. . Poświęcenie Czechosłowacji, porzuconej przez mocarstwa na apetyt Hitlera, w czasie traktatu monachijskiego, daje powody do obaw o przyszłe roszczenia Niemiec do Belgii, jeśli mocarstwa europejskie porzucą ją tak, jak opuściły Czechosłowację. Król, który miał kontakty z angielską arystokracją, wiedział od nich, że rząd angielski wierzy, że może zaspokoić apetyt Hitlera na podbój, oferując mu Kongo, nawet jeśli oznaczało to zmuszenie Belgii do jego przyjęcia. Hitler, szczególnie zainteresowany jego planami ekspansji na wschód, nie był zainteresowany tym projektem, zwłaszcza że Niemcy nie miały środków wojskowych, by interweniować w Afryce. Ale jasne jest, że Belgia musi być w stanie obronić się przed próbami podporządkowania jej w kombinacji wznawiając negocjacje monachijskie zawarte kosztem Czechosłowacji. Ale wróg pozostaje przede wszystkim Niemcami. Belgia musi być w stanie sama się bronić, bojąc się, że Anglicy, a może nawet Francuzi, nie zagwarantują jej pomocy. Takie jest znaczenie przegłosowanego przez parlament reżimu zbrojnej neutralności, rozwiązania, które, miejmy nadzieję, mogłoby uniknąć wciągnięcia w konflikt między Niemcami a Franco-Anglią. Już w 1938 r. stało się jasne, że Belgia i Francja stały się celem niemieckiego imperializmu. Podczas gdy Belgia jest w trakcie dozbrajania pod pozorem neutralności, informacje są przekazywane potajemnie do Francji, z których wynika, że ​​służby wywiadowcze przekonały się, że niemiecki atak zostanie przeprowadzony przez południe belgijskich Ardenów. Świadczy o tym francuski generał naczelny Maurice Gamelin, który w swojej księdze wspomnień – Servirwyjawia , że osobiście miał z królem Belgów Leopoldem III bezpośrednią łączność dzięki attache wojskowym. Ale ten generał nie wykorzystał tego, by zorganizować swoją strategię, woląc polegać na radach marszałka Pétaina, który uznał Ardeny za niewykonalne dla nowoczesnej armii. Jednak to tutaj zamanifestuje się główna ofensywa Wehrmachtu .

Druga wojna światowa

w , Belgia ponownie zostaje najechana przez Niemcy. Następnie rozpoczyna się 18-dniowa kampania . Podczas gdy armia holenderska pędzi z powrotem w kierunku Zelandii przed niemieckim Blitzkriegiem , armia francuska zostaje przebita pod Sedanem, jak przewidywały niemieckie plany, których Francuzi nie chcieli wziąć pod uwagę pomimo informacji francuskich i francuskich. Belgijskie szpiegostwo i ostrzeżenia króla Leopolda dla francuskiego generała naczelnego Gamelina, który był w bezpośrednim kontakcie z królem, jak przyznał w swojej pamiętniku Servir . Francuski sztab miał zatem czas na odparcie tej ofensywy między wejściem Wehrmachtu w Ardeny 10 maja a atakiem na pozycje francuskie. Opóźnienie spowodowane oporem myśliwych ardeńskich, elitarnego oddziału armii belgijskiej, który opóźniał Niemców o dwa dni, ponieważ nie zaczęli przekraczać Mozy aż do 12. Ten francuski odwrót pod Sedanem zagroził Niemcom. po jego prawej stronie, podczas gdy został zwrócony w lewo po ucieczce Holendrów (którzy poddali się cztery dni później) i sam został przebity w jego centrum, na kanale Albert przez zdobycie fortu Eben-Emael, który po dwadzieścia cztery godziny przy użyciu nowego typu niemieckiego materiału wybuchowego. Armia nie przestanie więc wycofywać się w tym samym czasie co Francuzi i Anglicy, a ci ostatni i Belgowie nie będą w stanie odbudować frontu w obliczu najgłębszych punktów niemieckich ataków, które nieustannie grożą osiągnięciem. sojusznicy z okrążenia. Była to najpierw bitwa nad Dendre, potem bitwa nad Lys, jedyna zatrzymana bitwa w całej kampanii, w której armia belgijska stawiała opór przez pięć dni, porzucona przez armię angielską, która wycofała się do Dunkierki, aby tam bez niczego ponownie wejść przygotowywany do ewakuacji Belgów. Król podał się do dymisji 28 maja 1940 r. po zakończeniu osiemnastodniowej kampanii, w wyniku której armia wyczerpana i pozbawiona amunicji rozważała kapitulację. Udowodniono, że ostrzegł on generała naczelnego francuskiej armii Północy, o czym świadczą nagrania z francusko-belgijskich komunikatów wojskowych. Poświadczenia dokonuje wczesny gaullist, pułkownik Rémy . Król ostrzega również angielskiego attaché wojskowego, który poświadczy to w księdze wspomnień. Również konflikt, który wybucha między królem a ministrami, dotyczy nie tyle poddania się, ile w dniu tej i kwestii ustalenia, czy rząd powinien udać się na wygnanie, zabierając ze sobą króla. Król odmawia, uważając, że jego status dowódcy armii zobowiązuje go, zgodnie z konstytucją, do pozostania przy niej, ponieważ nie jest uważany za dezertera. Król wpadł wówczas w ręce Niemców jako „jeniec wojenny”, a rząd belgijski, który chciał kontynuować wojnę, nawet bez głowy państwa, ogłosił tę ostatnią „niemożliwością panowania” (z powodu konstytucja, która nakłada na rząd obowiązek samodzielnego i kolegialnego wywiązywania się ze swoich obowiązków, bez królewskiego podpisu, gdy król nie ma już swobody działania).

Rząd premiera Huberta Pierlota na uchodźstwie schroni się w Londynie (po całej odysei we Francji, zakończonej w sprawie Huberta Pierlota i ministra spraw zagranicznych Paula-Henri Spaaka , przez nielegalne przekroczenie Hiszpanii w rękach proniemiecki rząd). Rząd belgijski, w pełni legalny i pozbywający się Konga, odda następnie do dyspozycji sojuszników siły kolonii, produkcję rolną i mineralną - w szczególności uranu. W tym samym czasie zorganizował odbudowę belgijskiej piechoty wojskowej i udział trzech belgijskich eskadr w Królewskich Siłach Powietrznych, a także wysiłek floty handlowej w służbie aliantów i zwycięską kampanię wojsk belgijskich z Abisynii, który odniósł zwycięstwo Saïo nad Włochami. W Belgii rozwija się zbrojny opór, wspierany spadochronami z bronią i audycjami propagandowymi belgijskiego radia w Londynie. Król ze swej strony milczał przez całą okupację i nie dawał wyraźnych oznak poparcia dla ruchu oporu, rządu Londynu i sojuszniczej sprawy. Rewelacje opublikowane długo po wojnie ujawniają jednak, że dwukrotnie pisał do Hitlera w proteście przeciwko deportacjom, ale bez skutku prócz groźby deportacji samego siebie wraz z rodziną, co zresztą miałoby skończyć się egzekucją przez policję. Naziści. Doszło również do wymiany komunikatów między królem a rządem emigracyjnym w Londynie, z inicjatywy tego ostatniego, który próbował zbliżyć się w celu załagodzenia konfliktu, który powstał w maju 1940 r. Własny szwagier premier Minister Pierlot poświęcił się opuszczeniu Anglii, aby potajemnie wrócić do Belgii, aby przynieść królowi zawiadomienie od rządu na uchodźstwie. Aresztowany przez Niemców, gdy próbował opuścić kraj, by przynieść odpowiedź króla do Anglii, zostanie stracony i być może nigdy nie dowiemy się, co mógł udzielić wywiad.

W maju 1940 r. miliony Belgów wybrały drogę wygnania do Francji, „bojąc się, jak potwierdza historyk Max Lagarrigue  (w) przed takimi samymi okrucieństwami, jak podczas Wielkiej Wojny”. Witany w ogromnej większości na południu Francji, powrócili w większości we wrześniu-październiku 1940 r. „Niemcy ułatwią i zachęcą ich do powrotu w celu ponownego uruchomienia belgijskiego basenu stalowego, który będzie uczestniczył w wysiłkach wojennych okupanta ”.

Przyjęcie wojsk brytyjskich w Brukseli 4 września 1944 r.

Belgowie żyją pod okupacją aż do wyzwolenia przez siły alianckie we wrześniu 1944 roku . Cztery lata spędzone pod niemiecką administracją wojskową pod dowództwem generała Aleksandra von Falkenhausena przyniosły w szczególności deportację bez powrotu 25 tys.  Żydów z kraju do Auschwitz-Birkenau , niekiedy przy współpracy władz. Władze miejskie Antwerpii wysyłają swoją policję do współpracy w niemieckich nalotach, władze Liège dostarczają okupantowi listy Żydów, ale władze Brukseli odmawiają tego i burmistrz, doktor "  Jef" Van de Meulebrouck zostaje aresztowany.

Kolegium sekretarzy generalnych ministerstw jest zadowolone z zarządzania krajem, jak tylko może, w obliczu niemieckich żądań i rekwizycji. Niektórzy sekretarze generalni zostaną zwolnieni i zastąpieni przez współpracowników niemieckich. Pomógł kolaborantom , okupantom tropiącym ruch oporu, aresztowanych przez tysiące, często torturowanych i deportowanych do obozów koncentracyjnych z Fortu Breendonk . W odwecie rozstrzelano również blisko trzystu zakładników po atakach ruchu oporu . Dostarczony w celu grabieży, głodu i czarnego rynku , kraj ten był świadkiem także kilkuset tysięcy ludzi wysłanych do pracy w nazistowskich fabrykach wojennych za Renem. Sympatia niektórych środowisk flamandzkich dla okupanta, który nie zawaha się wzniecić podziału Flamandów i Walonów, aby lepiej rządzić, pomoże w podsyceniu nowych urazów między społecznościami po wyzwoleniu. Współpraca gospodarcza jest silna w całym kraju. Waloński faszysta Léon Degrelle, francuskiego pochodzenia przez rodziców i przed wojną zwolennik teorii Charlesa Maurrasa (francuska skrajna prawica), nawrócił się na pronazistowskie i ogłosił w 1941 roku „germański charakter” Walonii. „Ochotnicy” flamandzcy i walońscy będą walczyć w Rosji u boku Wehrmachtu. Po wyzwoleniu 1944 przez Anglików w towarzystwie sił belgijskich pod dowództwem generała Pirona, ostateczna ofensywa niemiecka przeciwstawiła Wehrmacht i specjalne oddziały SS amerykańskim żołnierzom. Jest to bitwa o Ardeny z procesją okrucieństw popełnianych przez SS na ludności. Jednak pod koniec grudnia 1944 r. wypędzono z Belgii ostatnich żołnierzy niemieckich.

Po wojnie

Wyzwolenie jest pełne wydarzeń. Ruchy oporu niechętnie oddają broń i się rozpadają. Plan odbudowy armii przewiduje zaangażowanie ochotników wokół brygady Pirona, która współpracowała przy wyzwoleniu terytorium, co ma służyć jako ujście dla niezadowolenia środowisk oporu. Ale wywyższenie narodowe, które może przypominać to, co obserwowaliśmy w 1918 roku, jest łagodzone przez konsekwencje inciwizmu i kolaboracji, znacznie bardziej niż po I wojnie światowej. Kontekst pasjonuje opozycja Walonów i Flamandów, z których pierwszy podkreśla pronazistowską współpracę środowisk flamandzkich spadkobierców przedwojennego VNV. Ale francuskojęzyczni współpracownicy mieli też swoich współpracowników z Walonii, francuskiego pochodzenia, Léona Degrelle'a . Pewna liczba osób zostaje skazana sądowo, a czystki obywatelskie odbywają się również pozasądowo, w szczególności za pomocą sankcji administracyjnych. Ta polityka represji powoduje wpadki, które prowadzą do rezygnacji kilku ministrów sprawiedliwości. To, plus znacząca różnica w klimacie we Flandrii, daje początek nowemu żądaniu ruchu flamandzkiego: amnestii. Oprócz represji i próśb o amnestię, w życiu politycznym kraju waży się kwestia królewska : król Leopold III , przeniesiony do Rzeszy w, nie mógł wrócić do kraju po jego wyzwoleniu w maju 1945 r., ponieważ jego „testament polityczny” napisany wiosną 1944 r., który niewiele zrobił dla aliantów i rządu na uchodźstwie oraz zignorował opór, wykazał swoją lukę w stosunku do rządu Pierlota , opinia publiczna i ogólne wydarzenia na świecie. Aby zrekompensować nieobecność króla, parlament wzywa jego brata, księcia Karola , do złożenia przysięgi konstytucyjnej, która czyni go księciem- regentem Belgii uprawnionym do uczestniczenia we władzy wykonawczej w taki sam sposób jak król.

Kwestionowanie diety

Kwestia powrotu króla skrystalizowała się wokół podziału politycznego i społecznego: społeczni chrześcijanie i znaczna większość Flamandów była za, inne partie i większość Walonów była wrogo nastawiona. Ta królewska kwestia doprowadzi do abdykacji Leopolda III i intronizacji jego syna Baudouina w lipcu 1951 roku. Partie polityczne ścierają się także w nowej wojnie szkolnej w latach 50. XX wieku z epilogiem Paktu Szkolnego z 1958 r. , o innym układzie sił. według regionu, zapowiadając kolejne znaczenie przepaści językowej i problemów społeczności.

Flamandowie domagali się zakończenia państwa unitarnego. Mają to na sobie z nową konstytucją, której art. 1 stanowi, że „Belgia jest państwem federalnym”.

Kolonie

Kolonialna obecność Belgii w Afryce zakończyła się w 1960 r . suwerennością Konga, a w 1962 r . niepodległością Burundi i Rwandy, których Belgia od zakończenia I wojny światowej jest krajem obowiązkowym Société des Nations po niemiecka klęska. Dwie wojny zmusiły Kongo do pracy z kongijskimi żołnierzami i ofiarami. Po pierwsze, od 1914 do 1918 roku , w ciągu dwóch kampaniach, które prowadził Niemców z niemieckiej Afryce Wschodniej. Następnie, w latach 1941 i 1942 , podczas zwycięstw nad wojskami włoskimi w Etiopii zakończył się zwycięstwem Asosa . Oprócz zabitych i rannych, podczas dwóch wojen Belgowie zorganizowali ważny udział cywilny, organizując kolumny zaopatrzeniowe, podczas gdy rolnictwo i bogactwa mineralne Konga były wykorzystywane do wspierania wysiłków wojennych. Szczególnie podczas II wojny światowej bogactwa mineralne Konga zostały wykorzystane do umocnienia roli Belgii w alianckim obozie, w szczególności poprzez eksploatację cyny, miedzi i uranu. Ten wkład Konga pozwolił Belgii wyjść z wojny bez długów.

Pod koniec I wojny światowej Liga Narodów (SDN) przyznała Belgii mandat nad częścią byłej niemieckiej kolonii w Afryce Wschodniej (mianowicie Ruanda-Urundi ). Stało się to w warunkach, które chciały oprzeć się na tym, co komisja Ligi Narodów uznała za lokalne tradycje etniczne, które Belgowie musieli szanować. Chodziło o utrzymanie polityki rozłamu społecznego niemieckich kolonizatorów. Długo po tym, podczas ludobójstwa w Rwandzie w 1994 roku , gorzkie kontrowersje były, wraz z odkryciem konsekwencji tej belgijskiej polityki kolonialnej który kontynuował politykę byłych niemieckich kolonizatorów rozszczepienia między Hutu i Tutsi społeczności następujących naciskiem Ligi Narody. Jednak w ostatnich latach obecności Belgii chcieliśmy położyć kres skutkom tej sytuacji, która narzuciła wzmiankę o grupie etnicznej na dowodach osobistych. Ale prawie stuletniej tradycji, zakorzenionej w powszechnej świadomości, nie dało się wymazać. Dominująca elita zastąpiła Belgów, aby jeszcze bardziej wzmocnić opozycję, która ostatecznie przerodziła się w śmiertelny konflikt. Wspierani przez brytyjską politykę, która wznowiła ideologię ekspansji w Zagłębiu Konga, imigranci zdołali zakończyć wojnę domową, narzucając swoje prawo i język angielski, do tego stopnia, że ​​kraj, który od tego czasu był częścią państw francuskojęzycznych kolonizacja belgijska, zażądała i uzyskała wejście do Wspólnoty Brytyjskiej w 2007 roku.

Po 1960

W 1960 roku Belgią wstrząsnął także kryzys polityczny. Aby stawić czoła trudnościom związanym z zakończeniem belgijskiej obecności w Kongu i nowymi warunkami konkurencji gospodarczej w Europie, koalicja społeczno-chrześcijańska i liberalna opracowuje program naprawy gospodarczej i oszczędności – jedno prawo – które pociąga za sobą w okresie zimowym 1960-1961, największy strajk generalny w Belgii. Jest to inicjowane przez walońską część FGTB i jest znacznie częściej kontynuowane w Walonii, gdzie towarzyszy mu groźba oddzielenia kraju od walońskich bojowników. Wydarzenia te wyznaczają początek krystalizacji przepaści językowej, która prowadzi do nowego ustawodawstwa językowego, w tym ustalenia granicy językowej, podziału Uniwersytetu w Louvain , a przede wszystkim oznacza koniec belgijskiego państwa unitarnego poprzez utworzenie Wspólnoty w 1970 r. i Regiony w 1980 r. poprzez szereg zmian w konstytucji. Lata 80. były naznaczone przejściem do państwa federalnego, które zostało oficjalnie uznane przez konstytucję z 1993 roku .

Od lat sześćdziesiątych Belgia doświadczyła pierwszych znaczących fal imigracji pozaeuropejskich, przybywających głównie z regionu Rif Maroka , aby pracować w kopalniach węgla w Walonii, a następnie w kierunku Flandrii, kiedy te stopniowo zaprzestały działalności.

W latach 60. i 70. Flandria stała się najbardziej produktywnym, a następnie najbogatszym regionem w kraju, a angielski czasami zastępował francuski jako pierwszy język obcy we Flandrii. Spadek w Walonii był wynikiem relatywnego zbycia dużych spółek holdingowych sektora prywatnego. Jednak w latach 90. reforma belgijskiego systemu emerytalnego skłoniła producentów, państwo i związki zawodowe do poszukiwania silniejszego wzrostu gospodarczego poprzez rozwiązanie problemów związanych z wcześniejszą emeryturą i niską stopą zatrudnienia seniorów w Walonii .

Stosunki europejskie i międzynarodowe

Belgia uczestniczyła w narodzinach Unii Europejskiej, tworząc le BeneluksuUtworzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w dniui Traktatu Rzymskiego w sprawie.

Wcześniej Belgia podpisały traktat w Brukseli w 1948 roku i NATO w.

Jako członek NATO Belgia uczestniczyła we wspólnym wysiłku obronnym sygnatariuszy do końca zimnej wojny. Od tego czasu, podobnie jak w innych krajach zachodnich, wysiłek wojskowy osłabł, opuszczono strefę okupacji belgijskiej „niszy” w Niemczech i zniesiono służbę wojskową. Obrona zostaje zredukowana do profesjonalnego korpusu wojskowego, który zachowuje podstawowe elementy sił lądowych, morskich i powietrznych, ale podejmuje się wysiłek modernizacji uzbrojenia, który nie jest kwestionowany przez żadną ze stron. Również belgijskie wojska lądowe i powietrzne zostały wysłane do Afganistanu po udziale powietrza w operacjach NATO w Jugosławii. W 2011 r. belgijski rząd w sprawach bieżących, wspierany przez parlament federalny, podjął decyzję o udziale wojsk w operacjach przeciwko Arabskiej Libijskiej Dżamahirii . Wraz z siłami powietrznymi Stanów Zjednoczonych, Francji i innych krajów europejskich, belgijskie siły powietrzne wysłały sześć myśliwców-bombowców F-16 do udziału w operacjach zakazu lotów nad libijskim niebem, o których Rada Bezpieczeństwa ONZ zdecydowała libijskie siły powietrzne przed bombardowaniem ludności zbuntowały się przeciwko reżimowi Kaddafiego . Wśród tych samych populacji odnotowano cywilne ofiary tej operacji NATO.

Polityka

Belgia jest monarchią konstytucyjną i parlamentarną , której obecnym królem jest Filip Belgijski , siódmy król Belgów , od.

Król Belgów Filip z Belgii i obecny premier Belgii Alexander De Croo .

Federalny stan

Belgia jest państwem federalnym od 1993 roku i składa się z różnych federacji. Konstytucja opisuje Belgia w następujący sposób:

Populacja Belgii jest podzielona następująco: 1,2 miliona mieszkańców mieszka w regionie Brukseli (10,55%), 6,6 miliona w regionie flamandzkim (57,72%) i 3,6 miliona w regionie Walonii (31,73%). Belgia ma trzy języki urzędowe: niemiecki , francuski i holenderski .

Organizacja polityczna

Polityczną organizację Belgii reguluje głównie konstytucja belgijska i specjalne ustawy większościowe przyjęte w jej wykonaniu.

Rząd federalny

Wspólna Komisja Brukselska

Obszary wspólnotowe Brukseli , region dwujęzyczny, są zarządzane wspólnie przez francuskojęzycznych i niderlandzkojęzycznych, w ramach CoCCom (Common Community Commission) lub oddzielnie i zgodnie z przynależnością do grupy językowej zainteresowanych obywateli, w ramach CoCoF (Komisja Wspólnoty Francuskiej) lub VGC ( Vlaamse gemeenschapscommissie ).

Zamówienia i dekoracje

Kolejność pierwszeństwa w Belgii liczy 158 miejsc. Lista jest nieoficjalna i zarządzana przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych .

Partie polityczne

Wszystkie główne partie są, od czasu federalizacji kraju w 1970 r., przedstawicielami swojej społeczności językowej. Dwa wyjątki, ekolodzy , flamandzki Groen i waloński Écolo , którzy tworzą grupę polityczną zjednoczoną w parlamencie federalnym, oraz komuniści z PTB/PVDA, którzy otwarcie twierdzą, że są jednością. Ale socjalistyczne, dawne socjal-chrześcijańskie i liberalne partie są podzielone między francuskojęzyczną i flamandzką, które czasami zawierają porozumienia na podstawie łączącej je, socjalistycznej, liberalnej lub humanistycznej doktryny dla byłych socjal-chrześcijan. W tym przypadku mówimy o „rodzinach” politycznych, Otwartej VLD dla regionu flamandzkiego z MR dla regionu Walonii, partiach socjalistycznych, francuskojęzycznej PS i flamandzkiej sp.a. , dwóch partiach chrześcijańsko-demokratycznych Flandrii i z Bruxelles-Wallonie CD en V i CDH . Tworzenie „małego” treningu jest regularnie podejmowane i nie jest zjawiskiem nowym. W latach sześćdziesiątych i później pojawiły się grupy antyfiskalne, a później narodziny grup separatystycznych. Jedynie formacje Vlaams Blok , obecnie Vlaams Belang , aw 2010 r. flamandzka N-VA odniosły względny sukces, osiągając aż 27% głosów, ale tylko we Flandrii . Stanowi to tylko 16% ogólnej liczby wyborców belgijskich.

Kryzys polityczny

Po wyborach federalnych , Że liberalny i społeczno-chrześcijańskie partie bezskutecznie próbowała tworzyć rząd federalny . Ten poważny kryzys, trwający kilka miesięcy , na tle głębokiego sporu społecznego, był bezprecedensowy w historii politycznej kraju. Porozumienie osiągnięte ponad sześć miesięcy po wyborach w grudniu 2007 r. położyło (tymczasowo) kres tego kryzysu, powołując „przejściowy” rząd pod przewodnictwem ustępującego premiera Guya Verhofstadta .

ten , po dziewięciu miesiącach negocjacji Yves Leterme zostaje premierem i zostaje wprowadzony nowy rząd. Jednak dymisja premiera Yvesa Leterme w dniu(choć nie zaakceptowany przez króla Belgów Alberta II ) pogrąża kraj z powrotem w niepewności kryzysu politycznego, pozwalając jedynie na rozszerzenie obecnego rządu w coraz bardziej okrojonej formie i odkładanie gorących tematów na później, ożywiając debatę na temat celowość głosowania z wyprzedzeniem w 2009 r. podczas wyborów regionalnych, a tym samym ponowne ujednolicenie wyborów regionalnych i parlamentarnych. Zaproponował dymisję swojego rządu 19 i 19, a król Albert II ostatecznie akceptuje drugą propozycję rezygnacji. Rząd Van Rompuy został zaprzysiężony przed królem 30 grudnia 2008 roku i zastąpił rząd Leterme.

Z sondażu przeprowadzonego przez dzienniki La Voix du Nord i Le Soir na początku lipca 2008 r. wynika, że ​​49% Walonów kwestionowało wśród kilku teoretycznych opcji przywiązanie do Francji w przypadku rozłamu z Belgią, podczas gdy nie wyniosły zaledwie 29% w styczniu tego samego roku . Ale wybory dają tylko 1,5 do 0,5% głosów na listy małych partii opowiadających się za przywiązaniem do Francji. Ta rozbieżność między opiniami i głosami wydaje się powszechna w Belgii, ponieważ takie różnice ujawniły się już w niedalekiej przeszłości.

Po nominacji Hermana Van Rompuya na przewodniczącego Rady Europejskiej Yves Leterme ponownie zostaje premierem w dniui utworzyć nowy rząd . tenBelgia pogrąża się w nowym kryzysie politycznym z wnioskiem o dymisję rządu w związku z konfliktem między francuskojęzycznymi i niderlandzkojęzycznymi w kwestiach językowych dotyczących okręgu sądowego i okręgu wyborczego Bruxelles-Hal-Vilvorde , to po dwóch miesiącach z prezydencja Rady Unii Europejskiej , jaką musi przyjąć od kraju. tenKról Albert II po próbie mediacji przyjmuje rezygnację rządu, ale dekret królewski potwierdzający to nie widnieje w dzienniku urzędowym Moniteur Belge . Rząd ogranicza się jednak do zajmowania się wyłącznie sprawami bieżącymi na podstawie środków budżetowych przegłosowanych przez parlament, zwanych dwunastymi częściami tymczasowymi , które stanowią budżet niezbędny do funkcjonowania Belgii z miesiąca na miesiąc. Powinieneś wiedzieć, że pojęcie spraw bieżących jest zmienne i może zajść daleko, jeśli wiemy, że rząd w sprawach bieżących, popierany wówczas przez króla, podpisał Traktat Lizboński i mógł go zatwierdzić przez parlament bez posiadanie stabilnej większości.

Nowe wybory odbędą się dnia i zobacz przełom w Nieuw-Vlaamse Alliantie , flamandzkiej partii niepodległościowej pod przewodnictwem Barta De Wevera . Podobnie jak trzy lata wcześniej, partie mają trudności z utworzeniem rządu. ten, ten nowy kryzys staje się najdłuższym w belgijskiej historii politycznej, z 195 dniami bez pełnego rządu, ustępujący rząd ogranicza się do prowadzenia bieżących spraw, co w Belgii ma szerokie znaczenie, umożliwiające dalsze funkcjonowanie kraju. Podczas gdy król nadal konsultuje się z politykami próbującymi uzgodnić program rządowy,, pobity zostaje europejski rekord bez rządu (208 dni bez rządu). Rząd utworzony przez Yves Leterme zarządza bieżącymi sprawami. Znaczenie, jakie należy im nadać, jest jednak szerokie, do tego stopnia, że ​​kraj funkcjonuje bez zauważania przez obywateli różnicy w porównaniu z normalnym okresem! Najważniejsze w tej sytuacji jest to, że rząd zawsze ma comiesięczne głosy izb, żeby mieć budżet ( tymczasowe dwunaste ). Pole manewru rządu w tej sytuacji jest taki, że był w stanie wysłać sześć F 16 bombowców myśliwskich do udziału w operacji w Libii . ten, rekord świata został pobity z 249 dniami bez pełnego rządu, aBelgia mija rok bez pełnego rządu. Ostatecznie, po 541 dniach bez rządu, na podstawie porozumienia o reformie konstytucyjnej pogłębiającej decentralizację, Elio Di Rupo został ostatecznie mianowany przez króla premierem. Staje się pierwszym francuskojęzycznym socjalistą, który kieruje belgijskim rządem od czasów Edmonda Leburtona . Następnego dnia powołuje rząd dwunastu ministrów, w tym sześciu wicepremierów.

Pomimo tych gorących debat politycznych, niektórzy obserwatorzy zewnętrzni uważają, że kraj zachowuje prawdziwą spójność i wiele punktów wspólnych między różnymi społecznościami. Jak stwierdzono w 2013 roku przez Ambasador Stanów Zjednoczonych w Belgii od 2009 do 2013 roku , Howard Gutman  : „Pochodzę z kraju, który jest głęboko podzielona politycznie! Jak powiedziałem Belgom, w tym królowi, Belgia jest najbardziej zjednoczonym politycznie krajem na świecie! (…) Mój kraj jest podzielony między 51% a 49% w wielu kwestiach politycznych: prawo do aborcji, małżeństwo i prawa gejów, prawo do noszenia broni palnej, dostęp do opieki zdrowotnej dla wszystkich, wybór między strategią transatlantycką lub samo przywództwo… W każdym głównym temacie znajdujemy ten podział 51-49 . Na wszystkie te pytania mamy prawie 98% wobec 2% w Belgii… Powtarzam, Belgia jest najbardziej zjednoczonym politycznie krajem na świecie. ” .

Polityka zagraniczna

Belgia jest członkiem-założycielem Unii Europejskiej i NATO . Na jego terytorium mieszczą się główne instytucje tych dwóch organizacji międzynarodowych. Belgia jest również członkiem lub jest powiązana z wieloma organizacjami międzynarodowymi: ACCT , NEA , IDA , IEA , IAEA , AfDB , ADB , EIB , Benelux , EBRD , IDB , IBRD , BIS , CCC , CE , CERN , IOC , UNCTAD , Zangger Komitet , CPA , CPEA , CPI , ESA , FAO , IFAD , FISCR , IMF , Australia Group , GFN , G-10 , Inmarsat , Interpol , ISO , MICR , UNMIK , MONUC (obserwatorzy), ICAO , OECD , OAS (obserwator) , EPO NATO , IHO , OPCW , IOM , ILO , WTO , WCO , IMO , WMO , WIPO , WHO , ONZ , UNIDO , UNUST , OBWE , IFC , UE , UEM , UZE , ITU , EKG ONZ , UNESCO , UNHCR , UNMOGIP , UNRWA , UPU .

Belgia jest również członkiem Międzynarodowej Organizacji Frankofonii i Zgromadzenia Parlamentarnego Frankofonii .

Polityka dotycząca środowiska naturalnego

Belgia była w 2014 roku piątym globalnym śladem ekologicznym na mieszkańca. Z jednym z najwyższych zagęszczeń ludzkich na świecie, ma wysoki ślad węglowy , deficyt rolny i nadmierną konsumpcję drewna. Natężenia ruchu powoduje zanieczyszczenie powietrza , i nie jest też zanieczyszczenie wody . Gospodarka odpadami wydaje się pod ręką.

protokół Kyoto

Podpisany 29 kwietnia 1998 r. i zatwierdzony 21 maja 2002 r. przez wszystkich członków UE, której jest obecnie warunkiem członkostwa, Protokół z Kioto wszedł w życie 16 lutego 2005 r. Na mocy protokołu Belgia musi zmniejszyć emisje gazów cieplarnianych o 7,5% w porównaniu z emisjami odnotowanymi w 1990 r. W związku z tym podzielił swoje zobowiązanie do redukcji między regiony i rząd federalny w następujący sposób:

  • Region Walonii: -7,5%;
  • region flamandzki: -5,2%;
  • region Brukseli: + 3,475%;
  • rząd federalny nadrobi różnicę poprzez zakup jednostek redukcji związanych z mechanizmami elastyczności Protokołu z Kioto (plus minus 2,46 mln ton CO 2 na rok).

Ponieważ kompetencje są bardzo przekrojowe między regionami a rządem federalnym, utworzono dwie instytucje:

  • Narodowa Komisja Klimatyczna (konsultacje w sprawach wewnątrzbelgijskich);
  • the Greenhouse Group (konsultacje w kwestiach międzynarodowych).

Organizacja państwa federalnego

Herb Belgii.

Belgia jest monarchią konstytucyjną , partyjną i parlamentarną. Głową państwa jest król Filip, ale władzę sprawuje dwuizbowy parlament wybierany co pięć lat oraz rząd. Odzwierciedlając rozkłady językowe ludności, kraj został podzielony od 1970 r. na trzy społeczności językowe i trzy regiony terytorialne. Konstytucja została zmieniona w 1993 r. w celu przyjęcia systemu federalnego w celu uniknięcia podziału na osoby mówiące po holendersku i francusku. Mimo to między obiema społecznościami istnieją napięcia polityczne, kulturowe, językowe i gospodarcze. Dwie flamandzkie partie polityczne, Vlaams Belang i N-VA , opowiadają się zatem za niezależnością Flandrii w perspektywie krótkoterminowej, podczas gdy partia francuskojęzyczna należąca do mniejszości, RWF , chce, aby Walonia i Bruksela przyłączyły się do Francji. Te dwa ruchy mają charakter republikański.

Belgijski federalizm , który zawiera cechy konfederalizm, zbudowany jest na koncepcji standardów równowaga , to znaczy, że poziom siły federalne ma pierwszeństwo przed stowarzyszonych podmiotów. Dekret przegłosowany w parlamencie walońskim nie może być zatem zakwestionowany przez prawo belgijskie. Ponadto, ponieważ podmioty zrzeszone mają w większości wyłączne uprawnienia (w tym na arenie międzynarodowej), tej samej jurysdykcji nie mogą sprawować zarówno podmioty zrzeszone, jak i państwo belgijskie.

Struktura państwa belgijskiego
Nazwisko Jurysdykcja Ustawodawczy Wykonawczy
Federalny stan Wszystkie kraje
Wspólnota Flamandzka i Region Flamandzki Pięć prowincji Regionu Flamandzkiego , a także 19 dwujęzycznych gmin Regionu Stołecznego Brukseli, w których mają one uprawnienia wyłącznie w sprawach wspólnotowych Parlament flamandzki ( parlament Vlaams ) Rząd flamandzki ( Vlaamse Regering )
Wspólnota Francuska (zwana również Fédération Wallonie-Bruxelles) Pięć prowincji Regionu Walońskiego (z wyjątkiem 9 gmin niemieckojęzycznych) oraz 19 gmin dwujęzycznych Regionu Stołecznego Brukseli Parlament Wspólnoty Francuskiej Rząd Wspólnoty Francuskiej Belgii
społeczność niemieckojęzyczna 9 niemieckojęzycznych gmin wschodnich kantonów Parlament Wspólnoty Niemieckojęzycznej ( Parlament der Deutschsprachigen Gemeinschaft ) Rząd Wspólnoty Niemieckojęzycznej ( Regierung der Deutschsprachigen Gemeinschaft )
Walonia Te pięć województw Walońska Parlament Walonii Rząd Waloński
Region Stołeczny Brukseli 19 gmin Brukseli Parlament w Brukseli Rząd Regionu Stołecznego Brukseli
Zespoły Komisje Wspólnoty ( Cocom , COCOF i VGC) Wspólna uczelnia ( Cocom, Cocof i VGC)
Przedstawiciele Numer
Senatorowie federalni 60
Deputowanych federalnych 150
Deputowani Walońscy 75
Deputowani Federacji Walonia-Bruksela 94
Posłowie brukselscy 89
Posłowie flamandzcy 124
posłowie niemieckojęzyczni; 25
Ministrowie i Sekretarze Stanu rządu federalnego 20
Ministrowie Regionu Stołecznego Brukseli 8
Ministrowie rządu Walonii 8
Ministrowie rządu flamandzkiego 9
Ministrowie Wspólnoty Walonia-Bruksela 7
Ministrowie rządu niemieckojęzycznego 4
Wojewodowie (dziesięć województw) 10
Stolica Brukseli ma również swojego gubernatora 1
Posłowie Wojewódzcy 60
Radni prowincjalni 574

W 1980 roku, kiedy utworzono Regiony, Flamandowie natychmiast przekazali wszystkie swoje kompetencje regionalne Wspólnocie Flamandzkiej , zgodnie z konstytucją. Sześciu deputowanych do parlamentu flamandzkiego z Regionu Stołecznego Brukseli nie głosuje nad dekretami dotyczącymi spraw regionalnych.

Władza federalna jest w rękach premiera i jego rządu. Od wyborówChrześcijańscy Demokraci (wspólnota flamandzka) i francuskojęzyczni liberałowie (wspólnota francuska) mają razem większość w Izbie Reprezentantów (81 na 150 mandatów). Państwo federalne jest właściwe we wszystkich obszarach interesu narodowego, takich jak obronność i sprawy międzynarodowe, całe ubezpieczenie społeczne, 95% podatków, gospodarka, wymiar sprawiedliwości, telekomunikacja i ważne częściowo sfederalizowane, jak w dziedzinie badań naukowych i edukacji (obowiązkowy wiek szkolny, dyplomy itp.).

Wspólnoty - francuska, flamandzka, niemieckojęzyczna - odpowiadają za kulturę i edukację (szkoły, biblioteki, teatry, audiowizualne itp.), a także pomoc dla osób (zdrowie, sprawy społeczne itp.). Regiony – flamandzki, waloński, stołeczny Brukseli – zajmują się problemami terytorialnymi i gospodarczymi (transport, plan zagospodarowania przestrzennego, mieszkalnictwo, środowisko, zatrudnienie, handel zagraniczny itp. oraz turystyka, z wyjątkiem Wspólnoty Niemieckojęzycznej) dla region, który ich dotyczy. Wspólnoty i Regiony opanowują również stosunki międzynarodowe w sprawach należących do ich kompetencji, z wyjątkiem pomocy dla Trzeciego Świata w tych samych obszarach.

Każde województwo i każda gmina należy do regionu i podlega jego nadzorowi.

Prowincje Terytorium prowincji (5 prowincji flamandzkich, 5 prowincji walońskich i Region Stołeczny Brukseli) Prowincja pełni dwie role:
  • wykonywać określone decyzje podjęte na innych poziomach;
  • rozwijać własne inicjatywy.

W Brukseli rolę prowincji pełni Region. Region ma własnego gubernatora odpowiedzialnego za wykonywanie decyzji władz federalnych, tak jak w prowincjach, oraz wicegubernatora odpowiedzialnego za zapewnienie przestrzegania umów językowych w administracji.

Gminy Terytorium gminy (19  gmin Brukseli , 262  gmin Walonii i 300  gmin flamandzkich , czyli łącznie 581) Pod nadzorem Regionu, do którego należy gmina, musi wykonywać szereg obowiązkowych misji ( CPAS , stan cywilny, gminna edukacja podstawowa itp.).

Podmioty sfederowane i określone pododdziały

Regiony

Regiony ( Walonia , Flandria i Region Stołeczny Brukseli ) to sfederowane podmioty odpowiedzialne przede wszystkim za gospodarkę regionalną.

  • Władza ustawodawcza składa się z parlamentu wybieranego przez regiony, których mandat jest odnawiana co pięć lat; termin jest taki sam dla trzech regionów kraju (kolejny za miesiąc maj 2019). Sejmik województwa uchwala dekrety mające moc prawną w zakresie kompetencji regionalnych (infrastruktura, transport, turystyka, budżet  itp. ) i sprawuje kontrolę nad władzą wykonawczą regionu. Region Stołeczny Brukseli, w przeciwieństwie do dwóch pozostałych, przyjmuje rozporządzenia. Rozporządzenia mają taką samą moc prawną jak dekrety i ustawy federalne, z wyjątkiem tego, że rząd federalny może interweniować w pewnych bardzo szczególnych przypadkach, gdy zarządzenie uważa się za zagrażające międzynarodowej roli Brukseli.
  • Władza wykonawcza jest powoływana spośród wybranych członków parlamentu, nadzoruje stosowanie ustaw federalnych i dekretów regionalnych.
  • Nie ma sądownictwa regionalnego; sprawiedliwość należy do kompetencji federalnych, ale okręgi sądowe odzwierciedlają realia językowe ich terytorium .

Społeczności

Wspólnoty ( Wspólnota Francuska , Wspólnota Flamandzka i Wspólnota Niemieckojęzyczna ) są stowarzyszone podmioty, które są właściwe w sprawach kultury i zarządzać wspomniane materiały dostosowywanych . Gminy są dotowane przez państwo federalne.

  • Władzę ustawodawczą stanowi parlament wybierany na podstawie szczegółowych przepisów dla każdej wspólnoty, którego mandat odnawiany jest co pięć lat; termin jest taki sam jak dla trzech regionów kraju (kolejny wyznaczony jest na miesiąc maj 2019). Sejm gminy opracowuje dekrety z mocą ustawy w przydzielonych mu kompetencjach (nauczanie, posługiwanie się uznanymi językami, pomoc we wczesnym dzieciństwie i młodzieży  itp .).
  • Władzę wykonawczą gmin sprawują ministrowie wybrani spośród wybranych członków parlamentu gminy. Członkowie rządów trzech gmin mogą również zasiadać w samorządzie regionalnym.

27 września 2011 r. Wspólnota Francuska została przemianowana na Fédération Wallonie-Bruxelles.

Prowincje i stolice

Region Flamandzki i Region Walonii każdy jest podzielony na pięć prowincji. Podczas gdy Region Stołeczny Brukseli nie ma ich.

Prowincje flamandzkie (z wielkimi literami w nawiasach, w języku francuskim i niderlandzkim):

Prowincje Walonii (z centrami administracyjnymi w nawiasach):

Frankofonia

Miasta Bruksela , Liège , Namur , Charleroi , Mons , a także Związek Miast i Gmin Walonii są częścią Międzynarodowego Stowarzyszenia Burmistrzów Francuskojęzycznych (AIMF). Ponadto region Walonii jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Regionów Frankofońskich (AIRF).

Kultura

Religia

Wolność wyznania jest zapisana w Konstytucji . Jest to kraj o tradycji rzymskokatolickiej , ale wpływ Kościoła i religii katolickiej na społeczeństwo belgijskie znacznie się zmniejszył. W rzeczywistości liczba wiernych w kościołach spada od lat pięćdziesiątych.

Religia katolicka pozostaje jednak najbardziej rozpowszechniona. Inne, takie jak islam , protestantyzm , judaizm i prawosławie są praktykowane w Belgii.

Belgia dotuje kościoły i niewyznaniowe organizacje filozoficzne uznawane na jej terytorium. Ten szczegół jest zawarta w artykule 181 w konstytucji belgijskiej  :

„Pensje i emerytury duchownych są wypłacane przez państwo; kwoty niezbędne do ich spełnienia są corocznie budżetowane. […]”

W związku z tym państwo belgijskie w 2003 r. wydało  :

  • kult rzymskokatolicki: 458,62 mln euro;
  • zorganizowany sekularyzm: 75,36 mln euro;
  • kult islamski: 20,33 mln euro;
  • protestancki kult ewangelicki: 18,80 mln euro;
  • kult żydowski: 3,21 mln euro;
  • kult prawosławny: 2,36 mln euro;
  • Kult anglikański: 0,46 mln euro.

Można było rozpoznać siódmy kult: buddyzm . To jest wysokość 30 000 do 50 000  obserwujących . Są też Świadkowie Jehowy, którzy w 2010 roku mają ponad 25 000 wyznawców.

W 2010 roku Belgia liczy około 623 000  muzułmanów , co stanowi 5,8% całej populacji.

Sztuka

Od średniowiecza region odpowiadający dzisiejszej Belgii był kolebką głównych ruchów artystycznych, które miały bardzo istotny wpływ na sztukę europejską. Mosan sztuka , malarstwo flamandzkie (ogólny termin obejmował całe terytorium belgijskie), przy czym Renaissance , malarstwo barokowe , architektura romańskiego , gotyku , renesansu, baroku i secesji i muzyki klasycznej renesansu są głównymi elementami historii sztuki.

Rodzaj flamandzkich prymitywów , które przypisane są niektóre z najważniejszych dzieł historii sztuki, pojawił się w Brugii w XV th  wieku i stał się bardzo ważny w innych miastach belgijskich później.

Flamandzki barokowy obraz pojawił się i rozwinął w Antwerpii i stał się prawdziwym branży dzięki swojej popularności wśród europejskiej szlachty w XVII -tego  wieku.

Surrealiści są szeroko reprezentowani w Belgii z takimi artystami jak René Magritte czy James Ensor , mówi się nawet, że surrealizm to belgijska dusza.

Belgia ma wielu znanych malarzy , w tym Jan van Eyck , Rogier van der Weyden , Dirk Bouts , Hieronymus Bosch , Pieter Brueghel Starszy , jego syn i wnuk , Antoine van Dyck , Pierre Paul Rubens , Fernand Khnopff , Paul Delvaux , Félicien Rops , Léon , James Ensor , Constant Permeke , Gustave van de Woestijne , René Magritte i Rik Wouters .

Belgia jest znana ze swojego wkładu w komiksy , które są sztuką samą w sobie.

Balat portal z Królewskiego Instytutu Dziedzictwa Artystycznego umożliwia konsultować 700.000 obrazy na sztuki belgijskiej, z czego 650 tysięcy można pobrać bezpłatnie.

Życie kulturalne

Belgijskie życie kulturalne, głównie teatralne i literackie, rozwijało się w każdej społeczności. Elementy międzywspólnotowe są mniej liczne, po części z powodu braku dwujęzycznego uniwersytetu, poza Royal Academy, wspólnych mediów, ani organizacji kulturalnych poza Royal Mint Opera. Te elementy zostały określone, Belgia jako taka jest kulturowo znana ze swojej sztuki i architektury. Należy zauważyć, że Internet jest również elementem podziału społeczności, ponieważ obie społeczności prawie nie uczestniczą we wspólnej komunikacji online, czy to w dziedzinie kultury, nauki, techniki, czy nawet rozrywki, osoby mówiące po francusku raczej odwiedzają kręgi francuskie, a osoby mówiące po holendersku organizujące między sobą.

Święta i święta

Tabela świąt państwowych, regionalnych i gminnych
Przestarzały Nazwisko Rodzaj Uwagi
1 st  stycznia nowy Rok święto krajowy
Data mobilna karnawał Impreza zależy od tradycji miasta
Data mobilna Wielkanoc święto krajowy
Dzień po Wielkanocy poniedziałek Wielkanocny święto krajowy
15 kwietnia Urodziny króla Filipa święto tylko wojskowy
1 st  maja dzień pracy święto krajowy
6 e  czwartek po Wielkanocy Wniebowstąpienie święto krajowy
8 maja (lub inna data w pierwszym tygodniu maja) Impreza Iris Impreza Urzędnicy brukselskiej Region tylko
2 th  niedzielę w maju dzień Matki Impreza z wyjątkiem Antwerpii, gdzie jest upamiętniony 15 sierpnia
7 th  niedzielę po Wielkanocy Zielone Świątki święto krajowy
Dzień po Zesłaniu Ducha Świętego Zielone Świątki święto krajowy
2 th  niedzielę w czerwcu dzień Ojca Impreza krajowy
11 lipca upamiętnienie bitwy pod Złotymi Ostrogami święto urzędnicy Wspólnoty Flamandzkiej tylko
21 lipca Święto narodowe święto krajowy
15 sierpnia Wniebowstąpienie Maryi święto krajowy
3 th  niedzielę września Impreza walońska święto urzędnicy Regionu Walonii tylko
27 września upamiętnienie Dni Września 1830 r. święto urzędnicy Wspólnoty Francuskiej Belgii tylko
1 st  listopad Toussaint święto krajowy
11 listopada Rozejm z 1918 r święto krajowy
15 listopada Dzień Wspólnoty Niemieckojęzycznej święto urzędnicy Wspólnoty Niemieckojęzycznej tylko
15 listopada Dzień Króla święto tylko urzędnicy federalni
25 grudnia Boże Narodzenie święto krajowy

Kuchnia belgijska

Kuchnia belgijska jest zróżnicowana i ma duże zróżnicowanie regionalne. Wpływa na to również tradycyjna kuchnia pobliskich krajów ościennych Niemiec, Francji i Holandii.

Poza granicami kraju Belgia znana jest głównie z czekolady , gofrów (z Brukseli i Liège ), frytek i piwa .

Edukacja

Sport

Gospodarka

Belgijski PKB jest 337.45 mld euro, stawiając kraj na dziewiątym miejscu wśród krajów Unii Europejskiej (w 2009 roku).

Dług publiczny wyniósł 341,6 mld euro lub 101,5% PKB w 2010 roku.

Według Europejskiego Urzędu Statystycznego ( Eurostat ) w 2018 r. ponad 20% populacji Belgii jest zagrożonych ubóstwem .

Transport

  • Drogi wodne: 2043  km
  • Porty  :

Telekomunikacja

  • Stacjonarne linie telefoniczne: 4 718 682 lub 44,9 na 100 mieszkańców (w 2006 r. ); źródło INS (statbel.fgov.be)
  • Telefony komórkowe: 10 959 819 lub 98,9 na 100 mieszkańców (w 2012 r. ); źródło INS (statbel.fgov.be)
  • Zestawy radiowe: 8,075 mln (w 1997 r. )
  • Telewizory: 3 556 235 (w 2001 r. ); źródło INS (statbel.fgov.be)
  • Internauci: 9,1 mln (w 2012 r. ) czyli 77,6% populacji; źródło INS (statbel.fgov.be)
  • Liczba dostawców dostępu do Internetu: 10 (w 2007 r. ); źródło (www.astel.be)

sprawiedliwość

Armia

W 2019 r. armia belgijska liczyła 27 881 żołnierzy, tj. w armii 10 500 , w lotnictwie 8 600 , marynarce wojennej 2 400, w służbie medycznej 2000 . Rekrutacja opiera się zasadniczo na wolontariacie zawodowym od czasu zawieszenia służby wojskowej (). Do tego dochodzą zasady dobrowolnej rezerwy (zawodowy żołnierz lub cywil po podpisaniu przymierza) i obowiązkowej, tylko dla członków kadry i na czas określony. Ich przywódcą był, od 1831 roku , HM Król Belgów .

Oddziały policji

Bezpieczeństwo cywilne

Belgijskie bezpieczeństwo cywilne dzieli się na dwie części:

Reforma trwa w celu przegrupowania regionalne służby pożarowe w obszarach kryzysowych , jak stref policyjnych i przynieść ze sobą dwóch jednostek (straży pożarnej i obrony cywilnej) pod tym samym kierunku: w . Ogólnym kierunku bezpieczeństwa cywilnego .

Belgijski numer alarmowy to 112 ( europejski numer alarmowy ).

Osobistości belgijskie

Kody

Kody Belgii to:

Uwagi i referencje

Uwagi

  1. Wymowa w języku belgijskim francuskim oraz w standardowym francuskim transkrybowana zgodnie ze standardem API . Wymowa / b ɛ l ʒ i k ǝ / jest wariantem lokalnym.
  2. Wymowa w standardowym języku holenderskim transkrybowana zgodnie ze standardem API
  3. Wymowa w standardowym języku niemieckim transkrybowana zgodnie ze standardem API .
  4. w języku niderlandzkim: Koninkrijk België  ; w języku niemieckim: Königreich Belgien
  5. Belgijska baza wojskowa działała z pewnością w Kisumu od kwietnia 1916 do marca 1917.
  6. Według raportu „Living Planet” Światowego Funduszu na rzecz Przyrody (WWF).

Bibliografia

  1. Statystyka ludności  "
  2. UNDP , 2018 Human Development Index i jego składniki [ czytaj online ] .
  3. „  Belgia zyskała 160  km 2 w obszarze, odpowiednik regionu Brukseli  ” , na Le Soir (konsultowany w dniu 11 stycznia 2019 ) .
  4. „  Bruxelles-Capitale  ” , na stronie www.axl.cefan.ulaval.ca (dostęp 30 kwietnia 2018 r . ) .
  5. „  Wspólnota Niemieckojęzyczna Belgii  ” , na www.axl.cefan.ulaval.ca (dostęp 29 grudnia 2019 )
  6. (w) Chris Morris, „  Oszczędzaj kłopotów , dzieląc Belgię  ” na news.bbc.co.uk ,(dostęp 29 grudnia 2019 r . ) .
  7. Simon Petermann, „  Języki większości, języki mniejszości, dialekty i NTIC  ” [ archiwum du] , na inicjatywach.refer.org ,(dostęp 4 maja 2007 ) .
  8. Georges-Henri Dumont, „Rozdział V: Pole bitwy Europy” , w Belgii: Wczoraj i dziś , Presses Universitaires de France, coll.  "Co ja wiem ",, s.  128.
  9. (w) John Fitzmaurice, „  Nowy porządek Międzynarodowe modele pokoju i pojednania — Różnorodność i społeczeństwo obywatelskie  ” , na stronie cain.ulst.ac.uk ,(dostęp 12 sierpnia 2007 ) .
  10. (w) „  profil kraju Belgii  ” na eubusiness.com ,(dostęp 12 sierpnia 2007 ) .
  11. Karl, Farah (tekst) ; Stoneking, James (oczywiście) , „  Rozdział 27. Wiek imperializmu (Sekcja 2. Podział Afryki)  ” [ archiwum z] [PDF] , World History II , Appomattox Regional Governor's School (Departament Historyczny), Petersburg, Virginia, USA ,(dostęp 16 sierpnia 2007 ) .
  12. Sébastien Dubois, Wynalazek Belgii: Geneza państwa narodowego , Bruksela, Racines,, s.  64.
  13. Xavier Mabille , Historia polityczna Belgii, Czynniki i aktorzy zmian , Éditions du CRISP , Bruksela 2000, s.  47-48 , ( ISBN  978-2-87075-072-8 ) .
  14. Jacques Lienard, chodzi o wotum spotkaniu we Francji wydał w Pays de Liège w styczniu / lutym 1973 roku , w Wallonie France n o  77, Liege , 2008 , s.  17 , n o   depozycie 0,088,398.
  15. Nie uwzględniono podmiotów Baerle-Duc .
  16. Trasa Vennbahn została wyłączona z obliczeń.
  17. Dla granicy wybrzeża jako punkt odniesienia służyła trasa grobli, przechodząca przez linię zabudowy portu morskiego Zeebrugge.
  18. Geografia fizyczna - ogólnie  " [ archiwum z] , na statbel.fgov.be ,(dostęp 29 maja 2018 r . ) .
  19. „  Charakterystyka niektórych parametrów klimatycznych (ogólny klimat Belgii)  ” , na meteo.be .
  20. (w) Seismic ocenie zagrożenia w Belgii  ' , Geologica Belgica , n O  3,, s.  67-86.
  21. (w) Fred Pearce, „  Woda ściekowa Belgijska najgorsza na świecie  ” , New Scientist ,(dostęp 3 czerwca 2008 ) .
  22. [PDF] (w) Wskaźnik efektywności ekologicznej – wynik i ranking „kopia archiwalna” (wersja z 18 czerwca 2018 r. w archiwum internetowym ) – Yale Center for Environmental Policy and Law oraz Columbia University Center for International Earth Science Information Network .
  23. [PDF] Van de Velde, M.; Rabaut, M.; Herman, C.; Vandenborre, S. (red.) (2014). Er beweegt wat op zee… Een marien ruimtelijk plan voor eleven Noordzee (Coś się dzieje na morzu… Morski plan przestrzenny dla Morza Północnego) . FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu: Brussel. 23 s.
  24. Argus actueel (2011) Duurzame aquacultuur to mogelijk „Zarchiwizowana kopia” (wersja z 18 czerwca 2018 r. w Internet Archive ) ,, konsultowane .
  25. Nieznany, „  Wzrost oceanów do 2050 r. może wpłynąć na część Belgii  ” , na www.rtl.be ,(dostęp 25 marca 2020 r. )
  26. Martin Monserez, „  Trzy razy więcej ludzi niż oczekiwano zagrożonych przez podnoszący się poziom wody, Flandria zalana  ” , na www.moustique.be , artykuł prasowy ,(dostęp 25 marca 2020 r. )
  27. Frédéric Mouchon , „  Dzień wyprzedzania: jakie rozwiązania dla planety  » , Na leparisien.fr ,(dostęp na 1 st sierpnia 2019 ) .
  28. Zanieczyszczenia: zła jakość powietrza w Belgii powoduje wzrost astmy u dzieci  " , na Le Soir ,(dostęp na 1 st sierpnia 2019 ) .
  29. (w) „  Barometr Natura 2000  ” , w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska (dostęp 23 grudnia 2018 r . ) .
  30. Ludność belgijska osiedliła się wdo 11 250 585 mieszkańców. Rozkłada się w następujący sposób:
    • region flamandzki: 6 471 996 mieszkańców;
    • Region Walonii: 3 598 058 mieszkańców;
    • Region stołeczny Brukseli: 1 180 531 mieszkańców.
    Liczbę frankofonów można obiektywnie oszacować w następujący sposób:
    • ludność regionu walońskiego (bez wspólnoty niemieckojęzycznej szacowanej na 75 tys. mieszkańców), tj. 3 521 467 osób;
    • francuskojęzycznej ludności regionu stołecznego Brukseli (szacowane między 80% a 90%, źródło: Region Stołeczny Brukseli ), czyli między 944,000 i 1,062,000  osób  ;
    • mniejszość frankofońska w regionie flamandzkim, szacowana na 200 000 do 250 000  osób (źródło: Dossier La Libre na BHV ) w ankiecie prasowej z 2010 roku.
    Oznacza to niski szacunek 4 665 000 osób (tj. 41,5% populacji Belgii) i wysoki szacunek 4 833 000 osób (tj. 43%). Nie jest możliwe uściślenie bardziej precyzyjne wobec braku obiektywnych danych, które mógłby dostarczyć spis językowy, gdyż każdy spis językowy jest prawnie zabroniony. Dlatego rozsądne i rozsądne wydaje się oszacowanie, że osoby mówiące po francusku stanowią od 40% do 43% populacji Belgii. Ponadto osoby mówiące po holendersku stanowią od 57 do 60%.
  31. Globalna liczba ludności według gmin  " , na ibz.rrn.fgov.be ,.
  32. Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia i Rynku Pracy, „  Imigracja w Belgii, liczby, ruchy i rynek pracy”.  » , na emploi.belgique.be ,.
  33. Adrien Sénécat , „  A” mapa muzułmanów w Belgii „do zrobienia z przymrużeniem oka  ”, Le Monde.fr ,( ISSN  1950-6244 , czytać online , obejrzano 1 st październik 2016 ).
  34. (nl) „  Vreemde afkomst  ” , na www.npdata.be ,.
  35. (nl) „  Verkiezingen 2012 eigen-wijs  ” , na stronie www.npdata.be .
  36. „  Liczby ludności według województwa i gminy w 1 st stycznia 2020  ” na fgov.be .
  37. (in) The World Factbook - Centralna Agencja Wywiadowcza  " na www.cia.gov (dostępny 06 marzec 2019 ) .
  38. „  Statystyka ludności – Populacja – Instytucje IBZ i ludność  ” , na www.ibz.rrn.fgov.be (dostęp 16 stycznia 2021 r. )
  39. Źródło: Federalna Służba Publiczna Gospodarka „Kopia archiwalna” (wersja z 18 czerwca 2018 r. w Internet Archive ) .
  40. Belgica Regia i Belgica Foederata , Joan Blaeu i PCJ Van der Krogt, 2006.
  41. Henri Bernard, Wojna i jej ewolucja , t.  1, Bruksela,, s.  132.
  42. Bitsch 2004 , s.  59.
  43. Wils 2005 , s.  119-120.
  44. Médiaspouvoirs, wydanie 33; Numer 35, Bayard-Presse, 1994.
  45. Wils 2005 , s.  146.
  46. Wils 2005 , s.  147.
  47. młodzież Leopold 1 st Camille Buffin 1914.
  48. Els Witte, Eliane Gubin, Jean-Pierre Nandrin i Gita Deneckere, Nowa Historia Belgii , tom.  1: 1830-1905 , Bruksela, Kompleks,, 640  pkt. ( ISBN  2-8048-0066-0 ) , „ Jedna Belgia od 1830 do 1847”, s.  106.
  49. Wils 2005 , s.  158-159.
  50. Nathalie Schiffino, Kryzysy polityczne i demokracja w Belgii , Paryż / Budapeszt / Turyn, L'Harmattan,, 302  s. ( ISBN  2-7475-4755-8 ) , s.  39.
  51. Els Witte, Eliane Gubin, Jean-Pierre Nandrin, Gita Deneckere, Ibid. , "Budowa Belgii 1828-1847", s.  166-167 .
  52. Francis Delpérée i François Jongen, Jaka rewizja konstytucji , Bruksela, Bruylant,, 219  s. ( ISBN  2-87077-324-2 ) , s.  217.
  53. (nl) Karel Rimanque, De grondwet toegelicht, gewikt en gewogen , Anvers-Oxford, Intersentia,, 434  s. ( ISBN  90-5095-220-8 ) , s.  411.
  54. Bitsch 2004 , s.  87.
  55. Bitsch 2004 , s.  90.
  56. Bitsch 2004 , s.  100.
  57. John Horne i Alan Kramer, Niemieckie okrucieństwa w 1914 , Paryż, Tallandier,.
  58. Aby zapoznać się z cytatami z prasy francuskiej, przeczytaj 14-18, un autre szacunki , wyd. Jourdan, Bruksela 2010.
  59. Podobnie jak Baerle-Duc , śródlądowe na terytorium holenderskim, do którego wojska niemieckie nigdy nie dotarły, co mogły zrobić tylko wchodząc do Holandii .
  60. „  Urzędy pocztowe w czasie I wojny światowej  ” , na www.congoposte.be (dostęp 5 stycznia 2020 r . ) .
  61. Emmanuel Viret, „  Chronologie du Rwanda (1867-1994)  ” , na www.sciencespo.fr (dostęp 5 stycznia 2020 )
  62. (de) Johannes Kramer, Zweisprachigkeit in den Benelux-ländern , Hamburg, Helmut Buske Verlag,, 231  s. ( ISBN  978-3-87118-597-7 ) , s.  144.
  63. Hirsch 2004 , s.  152.
  64. służyć, 2  obj. gen. Gamelin, Paryż 1946.
  65. 18 th Day , pułkownik Remy,   ed. Cesarstwo Francji, Paryż 1974.
  66. Outrageous Fortune, A Broken Reign , 2  tom. Martin Secker & Warburg, Londyn-Gembloux-Paryż, 1984-1985.
  67. Max Lagarrigue, 1940, Belgia zagięcia. Historia małej Belgii w południowo-zachodniej Francji , Charleroi,   wyd. od Hainaut,.
  68. Mabille 1986 , s.  308.
  69. Mabille 1986 , s.  309.
  70. Mabille 1986 , s.  261.
  71. Mabille 1986 , s.  312.
  72. Wils 2005 , s.  289.
  73. Wils 2005 , s.  296.
  74. Mabille 1986 , s.  327-347.
  75. Pierre Vermeren, „  Jak Belgia stała się sanktuarium katastrofy  ” , w Le Figaro ,.
  76. Senat Belgii , Skoordynowana wersja konstytucji .
  77. Martine DubuissonCardinal, 1 st belgijski po królu  " Le Soir ,( przeczytaj online ).
  78. Chronologia pliku społeczności od roku » , Na La Libre Belgique ,.
  79. Olivier Berger, „  Jeden na dwóch Walonów gotowy, by zostać Francuzem!  » ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogleCo robić ) , Na Voix du Nord ,(dostęp 28 kwietnia 2018 ) .
  80. Ankieta przeprowadzona przez IFOP w dniach 24 i 25 lipca na próbie 955 osób reprezentatywnych dla populacji francuskojęzycznej w wieku 18 lat oraz od 18 do 22 lipca na próbie 510 respondentów, reprezentatywnej dla osób starszych w wieku 18 lat i starszych .
  81. Belgia: wielkie zwycięstwo separatystów we Flandrii  " , o Le Figaro ,.
  82. Francis Van de Woestyne, „  Najdłuższy kryzys polityczny  ” , o La Libre Belgique ,.
  83. Philippe Walkowiak, “  2011 z hukiem!  " [ Archiwum z] , na RTBF.be ,(dostęp 10 października 2017 r . ) .
  84. Po wyborach w 1987 r. po 148 dniach negocjacji powstał rząd Martensa VIII . A w 2007 r. rząd Verhofstadt III został zaprzysiężony po 194 dniach (wybory, zaprzysiężony w dniu ) ( Belgia nigdy nie żyła tak długo bez rządu , Pierre Bouillon, Le Soir en ligne,]; Zespół Verhofstadt-Reynders , VdW i M. Bu., Site La Libre Belgique,).
  85. 208 dni bez rządu, europejski rekord  " , na RTBF Info ,(dostęp 17 stycznia 2019 r . ) .
  86. Belgia jest najbardziej zjednoczonym politycznie krajem na świecie!"  » , Na La Libre Belgique ,.
  87. z AFP, „  Belgia, piąty globalny ślad ekologiczny  ” , na Libre Belgique ,(dostęp 10 lutego 2017 r . ) .
  88. „  W 2019 roku Flandria przeszła z 308 do 300 gmin  ” , na RTBF Info ,(dostęp 30 marca 2019 )
  89. „  Wspólnota Francuska staje się Federacją Walonia-Bruksela  ”, Le Vif , 04.04.11 o 16:39 ( czytaj online ).
  90. „  AIMF: międzynarodowa francuskojęzyczna sieć promująca dobre zarządzanie lokalne  ” (dostęp 10 lipca 2018 r . ) .
  91. Strona Międzynarodowego Stowarzyszenia Regionów Frankofońskich (AIRF) .
  92. Dokumenty, doświadczenia, wrzesień 2001.
  93. „  Konstytucja belgijska  ” , na www.senate.be (dostęp 16 kwietnia 2018 ) .
  94. „  Belgijska Izba Reprezentantów  ” [ archiwum] , na stronie www.lachambre.be (konsultacja 16 kwietnia 2018 r . ) .
  95. Według Światowego Raportu Świadków Jehowy - Rocznik Świadków Jehowy 2011.
  96. „  Belgia ma 623 000 muzułmanów  ” [PDF] , na npdata.be .
  97. Święta narodowe w Belgii  " , na Belgium.be ,(dostęp 16 kwietnia 2018 r . ) .
  98. Co piąty Belg dotknięty ubóstwem  " , na RTBF Info ,
  99. „  SPF Economy  ” ( ArchiwumWikiwixArchive.isGoogleCo robić ) (Dostęp 5 czerwca 2017 r . ) .
  100. Ustawa z dnia 20 grudnia 2018 r. ustalająca kontyngent wojskowy na rok 2019 opublikowana w Moniteur Belge z dnia 17 stycznia 2019 r. (Numac: 2019010021).
  101. „  Kod BELGIA, kod tel. 32, zadzwoń do BELGII, kod tel.  ” , na www.indicatifs-telephonique.net (dostęp 18 maja 2021 r. )

Zobacz również

Bibliografia

  • Marie-Thérèse Bitsch, Historia Belgii: od starożytności do współczesności , Bruksela, wyd. Kompleks,, 299  s. ( ISBN  2-8048-0023-7 )*
  • Quentin Peiffer „  Konstytutywne autonomia jednostek stowarzyszonych  ”, Tygodnik elektroniczną chrupkiego , n os  25-26,( przeczytaj online )
  • F. Stevens i A. Tixhon, Historia Belgii dla manekinów ,( ISBN  978-2-7540-1482-3 )
  • Charles-Laurent Salch, Dungeons-logis w Belgii , Strasburg, Castrum Europe, Zamki-forty Europy,( ISSN  1253-6008 , czytaj online )
    Edycje Centrum Badań zamki warowne , n os  44/45
  • Charles-Laurent Salch, Dungeons-logis w Belgii , Strasburg, Castrum Europe, Zamki-forty Europy,( ISSN  1253-6008 , czytaj online )
    Edycje Centrum Badań zamki warowne , n os  44/45
  • Patrick Weber , Wielka historia Belgii , Paryż, Perrin,, 336  s. ( ISBN  978-2-262-03517-4 , prezentacja online ).
  • Lode Wils (  tłum . Chantal Kesteloot), Histoire des nations belges [„  Garant uitgevers  ”], Bruksela, Pracy,
  • Xavier Mabille, Historia polityczna Belgii , Bruksela, CRISP,( przedruk  1992, 1997, 2000), 505  s. , s.  308

Powiązane artykuły

Linki zewnętrzne

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Belgia, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Belgia i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Belgia na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Marianna Makowski

Bardzo ciekawy ten post o Belgia.

Radek Piekarski

Świetny post o Belgia.

Gabriela Muszyński

Czasami, gdy szukasz informacji w Internecie o czymś, znajdujesz zbyt długie artykuły, które nalegają na mówienie o rzeczach, które Cię nie interesują. Podobał mi się ten artykuł o zmiennej, ponieważ idzie do rzeczy i mówi dokładnie o tym, czego chcę, bez gubienie się w informacjach Bezużyteczne.