Avallon



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Avallon, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Avallon. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Avallon, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Avallon. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Avallon poniżej. Jeśli informacje o Avallon, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Avallon
Dom Ojców Domecy w Avallon 02.jpg
Avallon - Tour de l'Escharguet 1.JPG
Avallon - Cousin le Pont - Most ze Wschodu.jpg
Od góry do dołu: Historyczne serce Avallon (wieża zegarowa i dom Lords of Domecy, widok na mury obronne Avallon i wieżę Escharguet, most w dzielnicy Cousin le Pont.
Herb Avallon
Herb
Avallon
Administracja
Kraj Flaga Francji Francja
Region Bourgogne-Franche-Comté
Departament Yonne
( podprefektura )
Miasto Avallon
( stolica )
Międzywspólnotowość Wspólnota gmin Avallon - Vézelay - Morvan
( siedziba )
Mandat burmistrza
Jamilah Habsaoui
2020 -2026
Kod pocztowy 89200
Wspólny kod 89025
Demografia
Miły Avallonnais
Ludność
miejska
6513  mieszk. (2018 spadek o 8,5% w porównaniu do 2013 r.)
Gęstość 243  mieszk./km 2
Populacja
aglomeracji
15 634 mieszk  . (2015)
Geografia
Informacje kontaktowe 47 ° 29 ′ 27 ″ północ, 3 ° 54 ′ 33 ″ wschód
Wysokość Min. 163  m
Maks. 369 
Powierzchnia 26,75  km 2
Rodzaj Społeczność miejska
Jednostka miejska Avallon
(miasto odosobnione)
Obszar atrakcji Avallon
(centrum miasta)
Wybory
Oddziałowy Kanton Avallon
( biuro centralne )
Ustawodawczy Drugi okręg wyborczy
Lokalizacja
Geolokalizacja na mapie: Bourgogne-Franche-Comté
Zobacz na mapie administracyjnej Bourgogne-Franche-Comté
Lokalizator miasta 14.svg
Avallon
Geolokalizacja na mapie: Yonne
Zobacz na mapie topograficznej Yonne
Lokalizator miasta 14.svg
Avallon
Geolokalizacja na mapie: Francja
Zobacz na mapie administracyjnej Francji
Lokalizator miasta 14.svg
Avallon
Geolokalizacja na mapie: Francja
Zobacz na mapie topograficznej Francji
Lokalizator miasta 14.svg
Avallon
Znajomości
Stronie internetowej ville-avallon.fr

Avallon jest francuski gmina znajduje się w dziale z Yonne , gdzie jest jeden z dwóch podrzędnych prefektur w regionie Burgundia, Franche-Comté (na południowy wschód od Paryża ). Jest częścią regionalnego parku przyrodniczego Morvan .

Do mieszkańców , zwany Avallonnais numerach 6,513 w roku 2018. aglomeracji Avallon miał 15,922 mieszkańców w 2014 roku i składa się z 37 gmin.

Geografia

Sytuacja

Avallon znajduje się na południu departamentu Yonne, 51 km na południe od prefektury Auxerre . Departament Côte-d'Or znajduje się 16 km na południowy wschód (kierunek Rouvray); że od Nièvre 9 km na południowy-zachód (kierunek Domecy-sur-Cure ).

Miasto, stolica okręgu, położone jest na płaskowyżu z widokiem na dolinę Cousin . Jego powierzchnia wynosi około 2673  ha, na wysokości od 163 do 369 metrów. Osiedlił się na wzgórzach z widokiem na Dolinę Kuzynów .

Kartograficzne reprezentacje gminy
Mapa OpenStreetMap
Mapa topograficzna

Gminy przygraniczne

Miasto graniczy na północ od miast Etaule i Annéot na wschód od miasta Magny  ; od południa graniczy z Saint-Germain-des-Champs  ; na zachód przez Pontaubert i Vault-de-Lugny .

Obszar miejski i obszar atrakcji

Infrastruktura transportowa

Dostęp drogowy

Wyjście n o  22 autostrady A6 wynosi 8 km na wschód.

Miasto przecina droga D 606 łącząca Rouvray ( Côte-d'Or ) 18 km na południowy wschód i Auxerre na północy; oraz drogą D 957 łączącą Rougemont ( Côte-d'Or ) i D 905 (w pobliżu Montbard ) na wschodzie i Vézelay na zachodzie.

Miasto ma 3,6 km na południowy obwodnicy,  pas 2x1 zbudowany w latach 2004 i 2014 w cenie dwunastu milionów euro. W ten sposób obwodnica omija połowę miasta od wschodu. Łączy różne wjazdy do miasta drogami departamentalnymi prowadzącymi do Auxerre, Tonnerre i Lyonu.

Inny dostęp

Stacja Avallon znajduje się na liniach Cravant-Bazarnes w Dracy-Saint-Loup i dawniej na linii Avallon w Nuits-sous-Ravières .

Lotnisko Avallon znajduje się 1,5 km na północ od miasta.

Opis

Zajmujący powierzchnię 26,75  km 2 Avallon podzielony jest na cztery dzielnice.

Historyk Victor Petit opisuje miasto w następujący sposób:

„Avallon, miasto o niezwykle starym pochodzeniu, zbudowane jest w niezwykle malowniczej okolicy. Dlatego uważamy, że warto postawić przed oczami naszych czytelników mapę topograficzną okolic Avallon, plan starego miasta i wreszcie panoramę obecnego miasta. Ogólny widok ze szczytu Parc des Alleux może dać ogólne wyobrażenie o rustykalnym i urokliwym aspekcie wysokiego skalistego wzgórza, na szczycie którego wyrasta całe miasto (…).

W centrum rysunku widoczne są dwa główne zabytki Avallon: kościół Saint-Lazare i nieco po lewej stronie wieża zegarowa . Przed dzwonnicą Saint-Lazare znajdują się pozostałości kościoła Saint-Pierre. Nieco na lewo znajduje się dziedziniec wychodzący na rue Bocquillot i kończący się na Petite-Porte, przed którym widzimy uroczą promenadę znaną jako Terreau de la Petite-Porte. Wieża Gaujarda znajduje się po lewej stronie; ostroga obronna, która dominuje nad drogą do Lormes , znajduje się po prawej stronie i dominuje nad pięknymi skarpami granitowych skał, które opadają na dno doliny. W absydzie kościoła Saint-Lazare kryje się rozległa budowla Urszulanek . Wieża naprzeciwko nosi nazwę Escharguet .

Dalej po prawej stronie znajduje się kolejna wieża wznosząca się nad ogromnym, dobrze zachowanym murem obronnym, a także niewielka kamienna budka strażnicza. Nieco dalej po prawej stronie widzimy nowy kościół św . Marcina . Dalej po prawej stronie, przed kilkoma zielonymi drzewami, dostrzegamy subprefekturę. Wreszcie na końcu rysunku widzimy stary kościół św . Marcina . Przed nami rozciąga się ogromny skalisty i pofałdowany teren zwany Les Chaumes . Strome zbocze tego wzgórza tworzy po lewej stronie głęboką dolinę, która od wschodu oddziela i graniczy z całą częścią miasta. Dno tej doliny zajmuje niewielki strumień pochodzący z Etang des Minimes . Wzdłuż tego strumienia biegnie droga, która przecina grupę domów tworzących przedmieście Cousin-La-Roche.

Po prawej stronie widzimy drogę do Quarré-les-Tombes , kończącą się na Pont-Claireau . Na pierwszym planie jest Cours du Cousin, podzielony kilkoma wyspami (…) Chodźmy do Wieży Zegarowej . Za wieżą Gaujarda , ale 700 metrów dalej, znajduje się Szpital (…) Na lewo od budynku szkolnego widać Terreau de la Porte-Neuve . Poniżej rozpoznajemy krawędź drogi do Lormes , omijającą uprawną stronę góry, na temblaku i schodzącą prosto do dużego mostu kuzynów , przez dno zachodniej doliny, nawadnianej niewielkim ciekiem wody z Pautot lub Tuillon . Możemy zobaczyć ten most u podnóża pięknych skalnych skarp wzgórza znanego jako La Morlande , na szczycie którego wznosi się mieszczański dom, który, budowany w 1830 roku , przyjął nazwę Maison-d'Alger .

Przed mostem na przedmieściu Cousin-le-Pont ciągnie się od jednego brzegu do drugiego piękny łuk zbudowany dla przejścia rur fontann wznoszących się na poziom miasta po zejściu z płaskowyżu. trochę wyżej. To na końcu tego płaskowyżu wznosi się piękny dom Alleux , umieszczony na szczycie wspaniałych skarp skalnych (...) Obóz Alleux znajduje się całkowicie poza naszą panoramą, a tym samym wąską i krętą doliną rzeki Kuzyn jest zapomniany. Dolina jest piękna tylko wtedy, gdy widzi się ją z miasta, a miasto jest naprawdę piękne tylko wtedy, gdy widzi się je z doliny ”

Hydrografia

Avallon przecina naturalny strumień na wolnym powietrzu: Kuzyn . Miasto otrzymuje około 807  mm deszczu rocznie.

Kuzyn przyjeżdżający z południa ma średni przepływ od 0,6 do 8,3  m 3 / s. Mogą wtedy wystąpić powodzie, ale są one rzadkie i zlokalizowane. Przepływu z Cousin obserwowano w ciągu 26 lat ( 1994 - 2020 ), na Avallon stacji hydrologicznej .

Moduł rzeki w Avallonu wynosi 3,9  m 3 / S. Badana powierzchnia zlewni w tej lokalizacji wynosi 347  km 2 , co stanowi 95  % całkowitej powierzchni zlewni 366  km 2 .

Kuzyn przedstawia sezonowe wahania średniego przepływu typowe dla rzek w południowo-wschodniej części dorzecza paryskiego ( Yonne , Arroux , Cure , Armançon, a także Dheune i Ouche ). Wysoka woda występuje zimą i sprowadza średni miesięczny przepływ do poziomu od 3,9 do 8,3  m 3 / s, od grudnia do marca włącznie (z maksimum w lutym), a letnią niższą, od lipca do września ze spadkiem średniego miesięcznego przepływu na poziomie 0,6  m 3 / S w sierpniu. Ale te średnie miesięczne ukrywają znacznie większe różnice.

Najwyższe poziomy wodnych 2,7  m, 2,23  mi 1,81  m. Wyższe prędkości przepływu rejestrowane są 91  m 3 nai 61  m 3, z.

Średni miesięczny
przepływ (wm 3 / s) Stacja hydrologiczna: H2172320 - Le Cousin w Avallon dla zlewni 347  km 2 na wysokości 163 m
( 1994 - 2020 )
Źródło: Banque Hydro - Ministerstwo Ekologii i Zrównoważonego Rozwoju

Pogoda

Avallon jest klimat oceaniczny z pół- kontynentalnej tendencji . Wpływ oceanu powoduje częste deszcze we wszystkich porach roku (jednak maksimum jesienią i minimum latem) oraz zmienną pogodę. Wpływ półkontynentalny powoduje, że miesięczna amplituda temperatury jest jedną z najwyższych we Francji ( 17  °C wobec 15  °C w Paryżu ), mroźne zimy ze stosunkowo częstymi opadami śniegu i gorętsze lata niż w Paryżu. . Miasto nie ucieka od klimatycznych rygorów, zimnych lub gorących dzięki obecności w pobliżu Morvan .

Dla miasta, które znajduje się na wysokości 220  m , wartości klimatyczne od 1981 do 2010 są mniej więcej porównywalne do tych z miasta Auxerre  :

Badania Avallon 1981-2010
Miesiąc Sty. luty Marsz kwiecień może czerwiec Lip. sierpień wrz. Październik Listopad grudzień rok
Średnia minimalna temperatura ( °C ) 0,7 0,9 3 5 9,2 12 14,1 13,9 10.3 7,9 3,6 1,3 6,8
Średnia temperatura (°C) 3,6 4,7 7,8 10.3 14,8 17,7 20,1 20 15,8 12,9 6,9 4 11,5
Średnia maksymalna temperatura (° C) 6,5 8,5 12,6 15,6 20,4 23,5 26 26,1 21,2 16,6 10.1 6,6 16,1
Zapis zimna (° C)
data zapisu
-20,2
16.01.1985
-18,8
14.02.1986 r.
-14,5
03.01.2005
-5,2
12.04.1986
-1
05/06/1957
2,5
06.04.2001
5.8
01/07/1960
4
26.08.1966
0,5
09/30/1954
-6
30.10.1997
-8,8
23.11.1998
-15.1
28.12.1962
-20,2
16.01.1985
Ciepło zapisu (° C)
data zapisu
17
01.05.1999
23
28.02.1960
26,6
25.03.1955
29,9
25.04.2007
31,9
15.05.1992
35,8
30.06.20195295
39,6
01.07.1952
42,1
06.08.2003
35,3
1.09.1961 r
31,3
01.10.1985
22.8
01.11.1998
21,4
16.12.1989 r.
42,1
06.08.2003
Rekord wiatru (km/h) 104,4 118,8 90 90 79,2 79,2 93,6 108 82,8 79,2 93,6 115,2 118,8
Opady ( mm ) 61,8 55,5 55,8 73,3 71,7 70,9 68,6 63,3 68 72,6 75,2 75 806,7
Rekord deszczu za 24 h (mm)
data rekordu
42.2
16.01.2004
22.6
02.12.1996
38,6
03.08.1999
35
30.04.2013
38,8
19.05.2011
39,2
26.06.1994
57,2
07/09/2000
56
06.08.2011
54
29.09.1999
47
10.03.2006
32,6
11.12.1996
32
09.12.2011
57,2
07/09/2000
Źródło: Infoclimat: Avallon (1981-2010)
Schemat klimatyczny
jot fa M W M jot jot W S O NIE re
 
 
 
6,5
0,7
61,8
 
 
 
8,5
0,9
55,5
 
 
 
12,6
3
55,8
 
 
 
15,6
5
73,3
 
 
 
20,4
9,2
71,7
 
 
 
23,5
12
70,9
 
 
 
26
14,1
68,6
 
 
 
26,1
13,9
63,3
 
 
 
21,2
10.3
68
 
 
 
16,6
7,9
72,6
 
 
 
10.1
3,6
75,2
 
 
 
6,6
1,3
75
Średnie: • Temp. max i min ° C • Opady mm

Najniższa średnia temperatura jest w styczniu, najwyższa w lipcu. Styczeń 1985 jest znacznie poniżej normy ze średnią temperaturą -3,6  °C i średnią minimalną temperaturą 0,7  °C . , Temperatura spada do -20,2  ° C . został zmierzony z rekordem 42,3  ° C .

Planowanie miasta

Typologia

Avallon jest gminą miejską, ponieważ wchodzi w skład gmin gęstych lub średniej gęstości, w rozumieniu miejskiej siatki gęstości INSEE .

Należy do jednostki miejskiej Avallon, jednogminnej jednostki miejskiej liczącej 6572 mieszkańców w 2017 r., stanowiącej odosobnione miasto.

Ponadto miasto jest częścią obszaru atrakcji Avallon , którego jest centrum miasta. Obszar ten, obejmujący 74 gminy, jest podzielony na obszary liczące mniej niż 50 000 mieszkańców.

Zagospodarowanie terenu

Teren miasta, jak wynika z bazy danych europejska okupacja biofizyczna gleba Corine Land Cover (CLC), charakteryzuje się znaczeniem półnaturalnych lasów i środowiska (44,6% w 2018 r.), w proporcji identycznej jak w 1990 r. (44,5). %). Podział szczegółowy w 2018 r. przedstawia się następująco: lasy (44,6%), łąki (33,2%), tereny zurbanizowane (10,8%), tereny przemysłowe lub handlowe oraz sieci komunikacyjne (5,7%), grunty orne (4,8%), niejednorodne tereny rolnicze (1%).

IGN także udostępnia narzędzie online do porównania ewolucji z czasem użytkowania gruntów w miejscowości (lub terytoriów w różnych skalach). Kilka epok są dostępne jako map lub zdjęć lotniczych: na mapie Cassini ( XVIII th  wieku), na mapie Staff (1820-1866) oraz w bieżącym okresie (1950 do chwili obecnej).

Toponimia

Avallon nazywa się Aballo , po raz pierwszy pojawia się na monecie ludu Eduów . Następnie trasa Antoninus wspomina Aballone i stół Peutinger Aballo .

Powszechnie uważa się, że toponim pochodzi od nazwy „jabłko” w języku galijskim, po którym następuje neutralny sufiks „-on”

Jednak nowsze badania pokazują, że aballo- dokładniej oznacza „jabłoń”, prosty abalo- (jedno „l”), co oznacza „jabłko” (por Welsh afall , Breton Avallen „jabłoń”; Welsh afal , Breton Aval „Jabłko”). Końcówka toponimiczna -o / -on , stąd Avallon, jest neutralnym sufiksem lokalizującym i dlatego Avallon jest rozumiany jako „sad jabłkowy” lub „sad”.

Słowo to ma ten sam rdzeń, co imię boga drzewa Abellio (n), patrona dobrego owocowania i obrońcy drzew owocowych w ogóle.

Historia

antyk

Teren jest zajęty już przed czasami rzymskimi. Świadczy o tym obecność oppidum ludu galijskiego Eduów .

Wydaje się, że miasto zależało od prowincji Autun . Avallonnais Morvan musi grać rolę atrakcyjnego dla bogatych rodzin galloromańskim przybyłych z Autun z licznymi źródłami i ogromne lasy. Miasto jest łatwo dostępne dzięki via Agrippa zbudowanej w celu połączenia Lyonu z Boulogne-sur-Mer i jako takie pojawia się na stole Peutingera . W tym czasie miasto posiadało świątynię, dwór i teatr.

Średniowiecze

W PAGIS growlers do IX th  century .

Wysoki Średni wiek

Na VII XX  wieku, mnich Jonas wspomina zamek nazwie Cabalonem Castrum . Ale to obronne urządzenie ostrzegawcze nie zapobiega przetaczaniu się przez miasto sporadycznych najazdów:

  • że Saraceni pochodziła z Hiszpanii w 731 w Occitan i pozostały tam mocno, próbując niekiedy udane rajdy w sercu Bourgondië środku VIII th  wieku;
  • zespoły wikingów mnożą swoje wypady po 843 roku.

Przerażeni mieszkańcy postanawiają otoczyć Avallon wielkim murem.

Avallon jest wówczas stolicą Pagus Avalensis . Losy miasta jest powiązana z Bourgondië  : czasami niezależne królestwo, obecnie spełnione królestwa Austrazji (do IX th  wieku). W 806 Karol Wielki , w kapitularzu , podarował Avallon i Auxois swojemu synowi Louisowi le Débonnaire . W 817 przekazał ją swojemu synowi Pépinowi .

W 931 książę Burgundii Gislebert wyruszył na wojnę z królem Franków Raoulem , jego szwagrem, który zdobył Avallon i przyłączył go do hrabstwa Auxerre .

Pod koniec epoki karolińskiej miasto zostało zniszczone przez Normanów .

Środkowe średniowiecze

W 1005 król Robert Pobożny chciał odzyskać Księstwo Burgundii od Otte-Guillaume  : Avallon został oblężony i zajęty przez armię królewską w tym samym roku. Po zdobyciu miasta zamek zostaje zniszczony. Miasto wróciło do Księstwa Burgundii w 1032 r. , wkrótce po śmierci króla Francji.

W XII -tego  wieku , miasto zbudowano nowe mury.

Mieszkańcy, poddani lub burżua, należą wówczas do trzech różnych panów: księcia Burgundii , opata Saint-Martin, kanoników Saint-Lazare. W 1200 roku książę Burgundii Eudes III uwolnił mieszkańców Avallon i nadał im prawa miejskie. To wtedy opat Saint-Martin naśladuje księcia. Z drugiej strony, kanonicy, konserwatyści, poddali się dopiero znacznie później i pod przymusem. Uzyskują „prawo do wyznaczenia czterech radnych do rządzenia, zarządzania, zarządzania, administrowania miastem i prowadzenia jego interesów i negocjacji, prawo do przedstawienia według wyboru króla kapitana lub porucznika w ich obronie, a gdy trzeci Nieruchomość jest dopuszczone do Burgundy członkowskim , wokół XIV th  century, wysyłają dwóch zastępców. W 1232 roku doszło do transakcji pomiędzy mistrzami i braćmi kolonii trędowatych Avallon a opatem opactwa Saint-Martin d'Autun .

W średniowieczu w domach zainstalowano cysterny i studnie, miasto miało tylko dwa źródła wody: Morlande i źródło Beurdelaine.

Późne średniowiecze

Pomimo poprawy i rozbudowy murów XII th  wieku , Avallon nie jest odporny na przemocy spowodowanych przez wojny stuletniej . W 1359 , król Anglii Edward III , po rozprawieniu się z wojskami burgundzkimi w Montrealu , osiedlił się w starym zamku Guillon , skąd pustoszył Avallonnais. Pomimo traktatu z Guillon i odejścia Anglików bandy najemników nadal plądrowały region.

Na początku XV -go  wieku , wieże i mury obronne są w ruinie. W 1419 i 1421 pomoc finansowa udzielona przez książąt Burgundii , Jean sans Peur i Philippe Le Bon , pozwoliły im na spotkanie. Na długo przed tą pomocą finansową Jean sans Peur wzmocnił obronę miasta, budując tam od 1404 r. wieżę Beurdelaine o okrągłym kształcie. Następnie w 1419 r. zainstalował wieże, które mogły pozwolić na użycie bombard i poprawić obronę bramy Auxerroise.

W 1433 roku Jacques d'Espailly dit Fort-Épice , najemnik i kapitan w służbie króla Francji, zagarnął miasto z zaskoczenia i utrzymywał je przez osiem miesięcy. Sam Philippe le Bon rozpoczyna sześciotygodniowe oblężenie, aby przejąć Avallon. Książę Burgundii musi użyć bombardy uzbrojonej w kamienne kule armatnie, rycerzy i kuszników, aby zaatakować miasto. Atak został odparty przez Jacquesa d'Espailly, ale ten uciekł z kilkoma ludźmi do Montrealu , co pozwoliło Philippe le Bon zająć miasto. Jednak miasto ze spalonymi i zniszczonymi przedmieściami straciło połowę ludności. Odzyskanie miasta po tej męce zajmuje dwadzieścia lat.

Po zdobyciu miasta Philippe le Bon kazał odbudować mury obronne, w tym wieżę Beurdelaine w 1435 roku, aby uczynić z niej skład artylerii, częściowo zniszczony przez soki i taran oblegających. W 1453 r. kazał wznieść kwadratową wieżę w najwyższym punkcie Avallon, aby założyć zegarek i umieścić zegar, następnie w 1455 zmodernizował fortyfikacje wyposażając wały do ​​użycia broni palnej. Jednocześnie brukowane są ulice.

Nowoczesne czasy

W 1543 r. populacja prawie się potroiła. Jednak Wojny Religijne nie oszczędziły miasta, więc ligowcy w 1590 r. wyrządzili wielkie zniszczenia. Piorun uszkodził także dużą dzwonnicę Saint-Lazare i małą dzwonnicę, odpowiednio w 1589 i 1595 roku . Do tego ponurego obrazu należy dodać zarazę w 1531 i 1587 roku .

W 1606 r. miasto nawiedziła nowa epidemia dżumy. Jedną z konsekwencji tego wydarzenia jest przybycie czternastu mnichów z zakonu Minimes w 1607 roku. W 1652 roku , przy wsparciu Anny-Austrii , matki Ludwika XIV i królowej Francji, zakon sprzeciwia się przybyciu franciszkanina zamówienie. W 1622 r. kościół Saint-Julien przeszedł pod nadzór zakonu przy pomocy zakonu kapucynów.

XVIII th  wieku był czasem upiększeń: szpital został przebudowany w 1713 roku udzielone przez Prezesa Odebert) i ratusza zbudowanego w 1770 roku W 1791 roku kościół Saint-Julien jest rozebrany.

W 1790, podczas Rewolucji Francuskiej , Convent des Minimes został sprzedany miastu.

Okres nowożytny

Od 16 do 17 marca 1815 roku, Napoleon I er , po ucieczce z wyspy Elba i na drodze do Paryża , spędzając noc w Avallon, Hotel de la Poste.

W XIX -tego  wieku, miasto został uderzony przez kilka susze w okresie od maja do września. W tym kontekście w 1842 r. Eugène Belgrand prowadził prace wodociągowe w celu rozwiązania problemów z zaopatrzeniem w wodę za pomocą systemu syfonowego. W centrum miasta nie ma wód gruntowych i wód opadowych spływających na dno doliny. Podczas tych prac nad Kuzynem przechodzi akwedukt zbudowany w pobliżu garbarni . Praca kończy się na, nawet jeśli fontanna Laboureau w centrum miasta została zbudowana dopiero w 1870 roku.

Heraldyka

Herb Blazon  :
Lazur do wieży Kamienie srebrne Sable.
Komentarze: Motto Avallon to Esto nobis, Domine, turris fortitudinis ( Bądź dla nas, Panie, najsilniejsza z wież! )

Polityka i administracja

Trendy i wyniki polityczne

Wyniki 2 th tura wyborów prezydenckich w Avallon to: Emmanuel Macron ( ! W marcu ) trafi ankietę ołowiu, z 64,26% głosów. Na drugim miejscu Marine Le Pen ( Front Narodowy ) otrzymuje wynik 35,74%.

Emmanuel Macron (En Marche!) Był również w czołówce w mieście Avallon po 1 st rundzie i zebrał 25,42% głosów.

Wśród wyborców jest pusty głos 4,81%.

Lista burmistrzów

Lista kolejnych burmistrzów
Kropka Tożsamość Etykieta Jakość
1945 1946 Robert Montchanin   Rzeźnik
1946 1947 Maurice Masset   Przemysłowy
1947 1951 Georges Billaudet   Chirurg
1951 1954 Pierre Bonneau   Przemysłowy
1954 Marzec 1977 Jacques Schiever   Handlowiec
Marzec 1977 Marzec 1983 Jean Chamant RPR Prawnik, minister
Zastępca od Yonne (1946 → 1958)
Członek od 2 th  powiat Yonne (1958 → 1977)
Senator z Yonne (1977 → 1995)
Radny z kantonu Quarre-les-Tombes (1965 → 1992)
Przewodniczący Rady Generalnej Yonne (1970 → 1992)
Marzec 1983 Marzec 1989 Leon Laurent RPR Przemysłowy
Marzec 1989 Czerwiec 1995 Leo Grezard PS Chirurg
Użytkownik od 2 -go  okręgu Yonne (1981 → 1988 → 1986 i 1993),
radny z Canton of Avalon (1973 → 1992)
Czerwiec 1995 Marzec 2001 Yves Van Haëcke RPR Generalny Inspektor Rolnictwa
deputowany z 2 -go  okręgu Yonne (1993 → 1997)
radnego w Canton of Avalon (1992 → 1998)
Marzec 2001 Marzec 2021 Jean-Yves Caullet PS następnie
LREM - TdP
Prefekt starszy
zastępca z 2 -go  okręgu Yonne (1999 → 2012 → 2002 i 2017)
Radca Regionu z Burgundii (2004 → 2011)
radnego w Canton of Avalon (2011 → 2012)
Marzec 2021 W trakcie Jamilah Habsaoui DVG Asystent apteki, doradca regionalny

Bliźniacze

Zobacz pusty obraz
Lokalizacja gmin partnerskich w Europie.

Środowisko życia

Avallon otrzymuje etykietę „ville fleurie” z sześcioma kwiatami przyznawanymi od 2004 roku przez Krajową Radę Kwiecistych Miast i Wsi Francji konkursowi kwitnących miast i wsi oraz status Zielonej Stacji Francji.

Na terenie gminy znajduje się rezerwat przyrody Bois du Parc (przejęty w 1996 roku przez Konserwatorium Przestrzeni Przyrodniczych Burgundii). Flora, którą się tam spotyka, to przede wszystkim suche i gorące środowiska wapienne: pulsujący zawilec, wiśnia Saint Lucia czy powój Gór Kantabryjskich ozdabiają wiosną kwitnienie suchych trawników na krawędziach klifów. Trawniki te są domem dla wielu gatunków zwierząt, które doceniają ciepło tego miejsca: szarańczy i koniki polne, modliszki i małe cykady, askalafy i motyle, zielone jaszczurki i inne gady. Za trawnikami rośnie las płaskowyżowy złożony głównie z dębów szypułkowych i grabu, w towarzystwie samców derenia lub klonu wiejskiego. Są tu ssaki leśne, a także liczne owady związane z rozkładem martwego drewna (np. larwy jelonka rogacza i inne złote ketony). Niedawno badanie masywu koralowego stanowiącego podstawę rezerwatu doprowadziło do ponownego zainteresowania tym miejscem przyrodniczym.

Demografia

Ewolucja liczby mieszkańców jest znana ze spisów ludności przeprowadzanych w gminie od 1793 r. Od 2006 r. legalne populacje gmin są publikowane corocznie przez Insee . Spis opiera się obecnie na corocznym zbieraniu informacji, sukcesywnie dotyczących wszystkich terytoriów miejskich przez okres pięciu lat. W przypadku gmin liczących mniej niż 10 000 mieszkańców co pięć lat przeprowadza się badanie spisowe obejmujące całą populację, przy czym legalne populacje w latach pośrednich są szacowane przez interpolację lub ekstrapolację. Dla gminy pierwszy wyczerpujący spis ludności objęty nowym systemem został przeprowadzony w 2007 roku.

W 2018 r. miasto miało 6513 mieszkańców, co stanowi spadek o 8,5% w porównaniu do 2013 r. ( Yonne  : -1,17%, Francja z wyłączeniem Majotty  : + 2,36%).

Ewolucja populacji   [  edytuj  ]
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
4166 5038 5 483 5060 5 569 5 666 5 666 5745 5 922
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
5 543 5 533 6070 5 816 5930 6,139 6 335 6076 5,809
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
5906 5848 5900 5 235 5 387 5,603 5848 5 637 5497
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2012
5976 6846 8 814 8904 8 617 8217 7 483 7 366 7210
2017 2018 - - - - - - -
6572 6513 - - - - - - -
Od 1962 do 1999: ludność bez podwójnego liczenia  ; dla następujących dat: ludność gminna .
(Źródła: Ldh / EHESS / Cassini do 1999 r., następnie Insee od 2006 r.)
Histogram rozwoju demograficznego

Gospodarka

  • Oddział gospodarczy Avallonnais , dzielony między Izbę Przemysłowo-Handlową w Yonne i Izbę Rzemieślniczą.
  • Hotel biznesowy w Avallonnais zarządzany przez CCI Yonne: wynajem biur i warsztatów dla firm.

Główne firmy:

Zabytki

Budynki sakralne

  • Kolegiata Saint-Lazare , 6 rue Bocquillot.

Uczelnia powstała w XII -tego  wieku, aby pomieścić wielu pielgrzymów przyciąga Avallon relikwie św Łazarza .

Budynek zbudowany w IV -go  wieku, jedyne kryptę pod obecnym chórze.

Oba portale fasady są datowane XII th  century. Historyk Victor Petit opisał je w 1870 roku jako „ arcydzieła rzeźby dekoracyjnej ”.

Dzwonnica, wielokrotnie spalona, ​​a następnie zrujnowana, zawaliła się w 1633 r. i została zastąpiona w 1670 r. obecną wieżą.

  • Nowy kościół św. Marcina , plac Vauban

Była to pierwsza kaplica zbudowana około 1650 roku dla klasztoru Wizytek (obecny transept wschodni). W 1848 r. został odrestaurowany i powiększony na kościół parafialny (nawa i zachodni transept). Jego fasada jest dorycka, a mały portal joński. Mieszczą się w nim duże organy, ołtarz główny oraz meble z XVIII i XIX wieku.

  • Kościół Saint-Martin-du-Bourg , impas Saint-Martin

Pod koniec VI XX  wieku , kaplica poświęcona św Martin jest tworzony na prośbę królowej Brunhildy . W XII wieku wybudowano kościół i klasztor. Stał się trzecim parafia Avallon, Saint Martin du Bourg wpada w domenie publicznej w końcu XVIII -go  wieku . Kościół, rozcięty trzema przęsłami, jest wykorzystywany do różnych celów świeckich. Od około dwudziestu lat wszystkie budynki stanowią współwłasność. Kościół (prywatny) jest odnawiany.

  • Kościół Saint-Julien

Był to mały kościółek, który stał w miejscu Rynku. W XI th  wieku, w chwili jego powstania, to było poza murami. Uważa się, że jest to drugi kościół zbudowany w Avallon. W 1520 r. został przebudowany w dużej mierze w stylu gotyckim. Zła pogoda wielokrotnie niszczyła jego wysoką wieżę. W 1793 r. został zburzony pomimo silnego oporu parafian.

  • Kapucyni

W 1653 roku , dzięki dotacjom Pierre'a Odeberta, klasztor powstał na terenie promenady biegnącej od rue de Lyon do rue des Jardins. Rozbudowa tego gmachu na trzy lata dała początek dość żywym kłótniom między przeciwnikami i zwolennikami nowego konwentu. Budynki zostały zburzone (miejsce pomnika wojennego), z wyjątkiem kaplicy, w której mieści się kino.

  • Minimy

W 1615 roku na rogu rue du Faubourg de Saint-Martin i rue des Jardins wybudowano klasztor. Wcześniej rodzina Odebertów posiadała tam warowny dom. " Budynki są bardzo proste: kaplica, krużganek, wewnętrzny dziedziniec, sady i ogrody. Kaplica również nie posiadała żadnego ozdób architektonicznych ." Został przekształcony w mieszkanie, ale na rogu rue de Lyon i rue Carnot nadal można zobaczyć trójstronny chór (jest to piekarnia). Z tyłu budynki klasztorne zajmuje prywatna szkoła.

  • Urszulanki

Ten duży klasztor, zbudowany w 1629 roku obok Wieży Zegarowej, zależał od Urszulanek z Dijon . Wewnętrzny dziedziniec, kwadratowy i otoczony sklepioną galerią, przypomina średniowieczny krużganek . Rozległe budynki zostały podzielone na działki i wystawione na sprzedaż jako własność narodowa 12 Fructidor IV roku. Po ponownym zostaniu klasztorem, obecnie mieści się w nich szkoła.

  • Wizytatorki

W 1646 roku klasztor Pań Wizytek założyły . Ziemia należała do opactwa Saint-Martin i znajdowała się między rzymską drogą a doliną Etang-des-Minimes. Rozmieszczenie budynków szanuje tradycje monastyczne średniowiecza, ale budynek zamykający krużganek od ulicy został rozebrany.

W 1848 roku kaplica klasztorna została odrestaurowana, powiększona i stała się kościołem parafialnym św. Marcina.

  • Kaplica Saint-Pierre , przylegająca do kolegiaty Saint-Lazare, 6 rue Bocquillot. Był to jeden z trzech kościołów parafialnych.
  • Kościół Ewangelicko-Protestancki, 8 rue Bel-Air

Zabytki cywilne

  • Zamek Avallon

Nic nie pozostało z tego, co było domem książąt Burgundii . Z drugiej strony archiwa są raczej nieuchwytne co do tematu. Miejsce to  obejmowało teren obecnie zajmowany przez kolegium i klasztor Urszulanek na północy, trybunał i areszt na zachodzie oraz kościoły Saint-Lazare i Saint-Pierre na wschodzie. Strona południowa, to znaczy ta, która styka się z Petite-Porte, mogłaby najprawdopodobniej być zajęta przez twierdzę  ”

Twierdza ta została po raz pierwszy wymieniona w VII XX  wieku . Została ona przyjęta przez króla Roberta Pobożnego w XI -tego  wieku w ataku w mieście, następnie ogolone.

  • Wieża zegarowa

Ta 49-metrowa wieża, zbudowana w 1456 roku, miała umożliwiać punktom widokowym obserwację w dzień iw nocy okolic miasta. Cztery lata później podniesiono na jego szczyt 230-kilogramowy dzwon, aby obserwator mógł szybciej zaalarmować w razie przybycia najeźdźców.

W tamtych czasach wieża ta była konieczna, ponieważ pod koniec wojny stuletniej miasto znalazło się bez systemu obronnego po zniszczeniu wałów obronnych i innych baszt obronnych. Trzy wieki później, wieża straciła swoje znaczenie w obronie i kampania odbudowa rozpoczęła się w XVIII -tego  wieku , aby naprawić dach. Iglica była nieodbudowany dopiero po drugiej fali odtworzenia w 1835 .

  • Pomnik Vauban

Ta brązowa statua przedstawiająca marszałka Francji Sébastiena Le Prestre de Vauban jest dziełem Auguste Bartholdi . Rzeczywiście, marszałek Vauban jest „dzieckiem kraju”, ponieważ pochodzi z Saint-Léger-Vauban (nazywanego wówczas Saint-Léger-de-Foucheret). Za panowania Ludwika XIV wyróżnił się przede wszystkim umocnieniem granic francuskich.

Projekt rozpoczęto w 1864 roku, a rada miejska jednogłośnie wybrała na budowę tego pomnika Auguste Bartholdi . Rzeźbiarz przedstawił swój pierwszy model w 1866 roku . Bartholdi będzie potrzebował trzech innych modeli, aby jego projekt został ostatecznie zaakceptowany. Posąg zwrócono w 1872 r . miastu Avallon, ale z powodu braku pieniędzy wzniesiono go dopiero w następnym roku na Place des Tréteaux.

Po prawie dziesięciu latach oczekiwania pomnik zostaje odsłonięty w dniu przed prawie 10 000 ludzi, którzy przybyli na uroczystość inauguracji pomnika i linii kolejowej łączącej Avallon z Paryżem .

  • Stare domy

Dwa niezwykłe domy z XV -go  wieku  : jedna w pobliżu Wieży Zegarowej , w n °  7 Bocquillot ulicy; drugi od strony Place Saint-Lazare , z wieżyczką klatki schodowej.

  • Dom Ojców Domecy

„Dom Lords Domecy” - był XV th  wieku kamienicy Lordów Domecy Jean Antoine de Salins. W 1633 r. burza zburzyła dzwonnicę św. Łazarza na domu, który stał się własnością kapituły kolegiaty św. Łazarza. W XVIII -tego  wieku , rodzina generała Davoust będzie przebywał.

Wtedy odbędzie się aż do XIX -tego  wieku przez rodzinę Minard. Fasada została zaklasyfikowana do inwentarza uzupełniającego zabytków z 1925 roku .

Właściciel budynku od 1996 roku , miasto Avallon rozpoczęło w 2003 roku projekt renowacji. Otwarta w 2006 roku publiczna subskrypcja ma na celu zebranie niezbędnych środków. Prace remontowe trwały do 2011 roku i miały na celu otwarcie przestrzeni kulturalnej, mieszczącej kolekcję starych książek, poświęconą sztuce introligatorskiej i umożliwiającą ekspozycję eksponatów z muzeum Avallonnais . Po zakończeniu prac w 2011 roku pomnik odwiedziło około 5000 osób.

  • Szpital

W 1659 r. przyszły zakład otrzymał od prezydenta Pierre'a Odeberta 30 000 funtów. Budynek został zbudowany na koszt miasta w latach 1715-1728: znajduje się na końcu promenady du Grand-Cours. W 1820 r. proboszcz wyspy Island przekazał darowiznę w wysokości sześciu tysięcy franków, aby znaleźć w szpitalu łóżko dla biednego pacjenta z wyspy.

W 1843 roku budynek został powiększony o główny budynek dla mężczyzn po stronie zachodniej. W 1867 r. nowy budynek dla kobiet, równolegle do poprzedniego budynku.

  • Ratusz

Znajduje się na głównej ulicy, naprzeciwko Place Saint-Julien. Budynek został zbudowany w 1770 roku i wygląda jak prywatny dom. Dwa kute bryczesy do armat, wyposażone w pierścienie, są umieszczone jako terminal wzdłuż wejścia. Te dwa strażnicy pojawiają się na bieżąco z XV -go  wieku  ; są one wymienione jako wyłączony z eksploatacji przez połowie XVI -go  wieku .

  • Plac Saint-Julien

Plac ten „został powiększony o cały teren zajmowany przez kościół Saint-Julien. Kilka lat temu zauważyliśmy fasadę bardzo starego budynku przeznaczonego na rezydencję dawnych książąt Burgundii . Oficyny tego domu noszą nazwę Cour-Catin, czyli imię Nicolasa Catina, rycerza i kapitana stu zbrojnych, którzy zajmowali go pod rozkazami książąt Burgundii. Wszystko to pozostaje w starym budynku schody wieży i kilka ścian, pochodzący z XV th  wieku, śródlądowe w ostatnich konstrukcji. "

Fontanna Laboureau została zbudowana na tym placu w 1870 roku, naprzeciwko obecnego ratusza.

  • Mosty

W 1775 r. wybudowano kamienny most przecinający drogę do Lormes . Zwróć uwagę na dwa środkowe stosy, które są ukośne: pozwalało to na przepływ.

Stary drewniany most, odrestaurowany w kamieniu w 1457 roku , miał tylko jeden łuk w 1870 roku . Niedaleko był od pierwszego wspomnianego mostu.

Most Claireau , na końcu dzielnicy Cousin-la-Roche, muszą być wymienione na piękno punktu widzenia: naturalne bariery skał i Cousin wodospadu .

Duży łuk o długości 27 metrów pozwala, obejmując Kuzyna, dostarczać wodę do fontann Avallon z trzech rzek Etang-du-Chapitre , Montmain i Aillon  : został zbudowany w 1847 roku .

  • Biblioteka

W 1889 r. rada dyrektorów Caisse d'Épargne d'Avallon, zakładu założonego w 1836 r. pod nadzorem władz miejskich, podjęła decyzję o budowie głównej siedziby w Avallon. Stara hala zbożowa, zbudowana w 1772 r. niedaleko Porte Auxerroise, została zburzona, aw 1893 r . zainaugurowano nową Caisse d'Epargne .

W 1986 roku miasto Avallon kupiło budynek, który już nie był zajmowany. W 1989 roku przeniosła się tam biblioteka miejska. Przyjmuje nazwę Bibliothèque Gaston-Chaissac .

  • Podprefektura

Sub-prefektury jest zainstalowany w pięknym domu wybudowanym w 1845 roku .

  • Trybunał

Przyznaje się, że budynek powstał na miejscu starożytnego pretorium .

Fundamenty obecnych Budynek pochodzi z XIII -tego  wieku  ; budynek jest wtedy więzieniem. Jedyne ślady tego okresu to komin i kwadratowa wieżyczka przepruta oknem z kratownicami. Budynek został odnowiony raz w XVII -tego  wieku i ponownie w XIX th  century , staje się sąd. Po reformie mapie sądowej z Rachida Dati w 2009 roku , sąd miasta przenosi się do Auxerre . Budynek był wtedy nieużywany aż do przejęcia w 2011 roku, kiedy to został przekształcony w galerię sztuki.

  • Tarasy ogrodowe

Pierwsze ogrody na dachu na stokach wydaje się, że pojawił się w VII -go  wieku . Były używane do uprawy ziół leczniczych i warzyw. Były własnością opactwa Autun i są podobne do tych, które można znaleźć w Plombières-les-Bains . Od 1950 roku ogrody te należały do ​​wielu różnych właścicieli i rzadko są uprawiane. Zestawy te można podziwiać z wysokości Parc des Chaumes.

  • Kryty rynek zbudował w 1939 roku MM. Berthelot i G. Robert, architekci. Imponująca kubatura dachu jest podtrzymywana przez szereg betonowych słupów. Zastosowane materiały to kamień, cegła i beton. Budynek posiada wysokie świetliki.

Ufortyfikowane bramy i mury

Niewiele wiadomo o pierwszych zagrodach, które najprawdopodobniej istniały - galijskie, gallo-rzymskie i z wczesnego średniowiecza , a które nie pozostawiły żadnych śladów. Pod koniec IX th  century rozpoczyna się pierwszy okres budowy umocnień miasta. To właśnie w tym okresie zbudowano pierwszy średniowieczny wał.

Znane są kolejne okresy budowlanych: XII th  century , początek i środek XV th  wieku , a koniec XVI -tego  wieku .

W XII -go  wieku , po zdobyciu miasta i zamku Roberta Pobożnego na początku ubiegłego wieku, mury są poprawione i rozszerzone.

W XIII -go  wieku , ściany są ponownie skonsolidować i powiększony.

W XV -go  wieku , zwłaszcza w czasie wojny stuletniej , główne ulepszenia są wykonane przez dwóch książąt Burgundii  : Jana Fearless i Filipa Dobrego . Pierwszy z nich zbudował wieżę Beurdelaine w 1404 roku, aw 1419 zainstalował bombardy w wieżach i wzmocnił bramę Auxerroise. Drugi zbudował w 1455 r. nową obudowę składającą się z osiemnastu wież do użycia broni palnej, w tym wieżę Escharguet.

W XVII -tego  wieku , królestwo Francji jest w pokoju, a miasto nadal utrzymuje fortyfikacje i wieże dzierżawione osobom. W XVIII -tego  wieku , Avallon jest ciasno w jego obudowie, a trzy główne bramy są niszczone, aby umożliwić rozbudowę miasta. Część wież i wałów spotka ten sam los.

Od 1926 r. pozostałości dawnych fortyfikacji zostały wpisane do rejestru zabytków . Dziś Avallon czerpie korzyści ze swojej lokalizacji jako „drzwi do Morvan” oraz z dziewiczej scenerii starego miasta, z wąskimi uliczkami i starymi domami. Mury obronne, wieże i bastiony również dodają uroku Avallon i wzmacniają jego atrakcje turystyczne.

  • Wieża Beurdelaine

Wieża została zbudowana w 1404 roku na prośbę Jean Sans Peur , księcia Burgundii . W średniowieczu miał kilka nazw: Tour Beurdelaine, Tour Braudelaine, ale także Tour du Magasin. Następnie po renowacji w 1435 r . służył jako skład artyleryjski . Przedostatni remont datuje się na lata 60. XIX wieku, przez co traci on swój status obronny. Jego ostatnia renowacja rozpoczyna się w lutym 2019 roku.

Panorama

Kultura

  • Muzeum Avallonnais
  • Muzeum Kostiumów, 6 Rue Belgrand; stworzony przez siostry Carton
  • Piwnica soli
  • Warsztaty szkła artystycznego
  • Pokoje Saint-Pierre i fabryka
  • Rzeźnie
  • Błękitna Owca Galeria

Kino

W Avallon nakręcono wiele filmów i filmów telewizyjnych . Wśród nich możemy wymienić:

Sporty

Miasto Avallon to początek wielkiej przeprawy Morvan1 (GTM1) na rowerze górskim . Ten 98-kilometrowy tor do Saulieu wymaga od dwóch do trzech dni wysiłku. Po drodze wędrowcy mogą podziwiać zagajniki i leśne pejzaże, m.in. las książęcy, w którym skrywa się tajemnicze nagromadzenie megalitów. Bardziej wysportowani będą zachwyceni GMT2 z Saulieu do Autun  : szlaki na kamienistym podłożu i przede wszystkim kręta wspinaczka na najwyższy punkt, Haut Folin (901 metrów).

Miasto Avallon ma trzy kluby piłkarskie: Club Olympique Avallonnais (COA), Association des Franco-Migrants (AFM) i Avallon Football Club (AFC).

Osobowości związane z gminą

Uwagi i referencje

Uwagi

  1. Kontakt Castle Champien: 47 ° 29 '50 "N, 3° 53' 10" E .
  2. Skontaktuj się z zamkiem Pannats: 47 ° 28 '13 "N, 3 ° 55' 25" E .
Uwagi dotyczące populacji
  1. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gmin wiejskich i miejskich opublikowanym w listopadzie 2020 r., w zastosowaniu nowej definicji wsi zwalidowanej na w międzyresortowym komitecie wsi.
  2. Pojęcie zlewni miast zastąpiono w październiku 2020 r. starym pojęciem obszaru miejskiego , aby umożliwić spójne porównanie z innymi krajami Unii Europejskiej .
  3. prawny Miejska ludność w życie z dniem 1 st  stycznia 2021, rocznik 2018, zdefiniowane granice terytorialne w życie z dniem 1 st  stycznia 2020 r statystyczny data referencyjna: 1 st  stycznia 2018.

Bibliografia

  1. Ludność obszaru miejskiego Avallon w 2014 roku INSEE
  2. Skład obszaru miejskiego Avallon 1 stycznia 2018
  3. „  Avallon  ” , na google.fr/maps .
    Odległości drogowe pomiędzy dwoma podanymi punktami są obliczane w panelu bocznym (patrz zakładka w lewym górnym rogu ekranu) - kliknij w "trasy".
  4. „  Avallon, mapa interaktywna  ” w serwisie Géoportail . Aktywowane warstwy „Klasyczne mapy IGN”, „Granice administracyjne” i „Hydrografia”. Możesz przesuwać mapę (kliknij i przytrzymaj, przesuń), powiększać (kółko myszy lub skala ekranu), modulować przezroczystość, dezaktywować lub usuwać warstwy (= mapy) z ich skalami intensywności w zakładce „Wybór warstwy” w prawym górnym rogu, i dodaj więcej z karty „Mapy” w lewym górnym rogu. Odległości i powierzchnie są mierzone za pomocą narzędzi znajdujących się w zakładce „Dostęp do narzędzi kartograficznych” (mały klucz) pod zakładką „Wybór warstwy”.
  5. Cécile Carton „  Avallon obwodnica wprowadzony do obrotu po dziesięciu latach oczekiwania  ”, L'Yonne Républicaine ,( przeczytaj online , konsultacja 15 maja 2020 r. ).
  6. Mały 1870 .
  7. „  Normals and climatic records 1981-2010 in Avallon  ” , na Infoclimat (dostęp 5 maja 2020 r . ) .
  8. Banque Hydro - MEDDE , „  Synthèse de Banque Hydro - La Kuzynie wyborem Avallon (H2172320)  ” (dostęp 10 maja 2020 ) .
  9. „  Vigicrues: Avallon (kuzyn)  ” , na vigicrues.gouv.fr (dostęp 11 maja 2020 r . ) .
  10. „  Typologia miast / wsi  ” , na stronie www.observatoire-des-territoires.gouv.fr (konsultacja: 5 kwietnia 2021 r . ) .
  11. miejska gmina - definicja  " , na tej stronie INSEE (konsultacje na 5 kwietnia, 2021 ) .
  12. „  Zrozumienie siatki gęstości  ” , na stronie www.observatoire-des-territoires.gouv.fr (konsultacja 5 kwietnia 2021 r . ) .
  13. Urban Unit 2020 of Avallon  " , https://www.insee.fr/ ( dostęp 5 kwietnia 2021 ) .
  14. Baza jednostek miejskich 2020  " , na www.insee.fr ,(dostęp 5 kwietnia 2021 ) .
  15. Vianney Costemalle, „  Zawsze więcej mieszkańców w jednostkach miejskich  ” , na insee.fr ,(dostęp 5 kwietnia 2021 ) .
  16. „  Lista gmin tworzących obszar atrakcji Avallon  ” , na stronie insee.fr (konsultacja 5 kwietnia 2021 r . ) .
  17. Marie-Pierre de Bellefon, Pascal Eusebio, Jocelyn Forest, Olivier Pégaz-Blanc i Raymond Warnod (Insee), „  We Francji dziewięć na dziesięć osób mieszka w obszarze miejskim  ” , na insee.fr ,(dostęp 5 kwietnia 2021 ) .
  18. „  CORINE Land Cover (CLC) – Podział obszarów na 15 stanowisk użytkowania gruntów (obszar metropolitalny).  » , W tym miejscu danych oraz badań statystycznych Ministerstwa Ekologicznej Transformacji. (dostęp 17 maja 2021 )
  19. IGN , „  Ewolucja użytkowania gruntów w mieście na starych mapach i zdjęciach lotniczych.  » , Na remorerletemps.ign.fr (dostęp 17 maja 2021 r . ) . Aby porównać ewolucję między dwiema datami, kliknij na dole pionowej linii podziału i przesuń ją w prawo lub w lewo. Aby porównać dwie inne karty, wybierz karty w oknach w lewym górnym rogu ekranu.
  20. „  Łacińsko-francuski słownik nazw własnych miejsc o pewnym rozgłosie  ” , na archive.org (dostęp 19 maja 2020 r . ) .
  21. Dauzat i Rostaing 1979 , s.  40b.
  22. Xavier Delamarre, Słownika języka galijskiej. Podejście językowe do kontynentalnego staroceltyckiego , Paryż, wyd. Wędrówka ,( ISBN  2-87772-237-6 ) , s.  1.
  23. Bitwa 1992 , s.  23.
  24. Bitwa 1992 , s.  25.
  25. Jacky Besnard, Starożytne aglomeracje Côte d'Or , Prasy uniwersyteckie Franche-Comté,, 303  pkt. ( ISBN  978-2-2516-0522-7 , czytaj online ) , s.  157.
  26. Bitwa 1992 , s.  33.
  27. Martin 1990 , s.  146.
  28. Challe 1857 .
  29. Kartuarium opactwa Saint-Martin d'Autun, Karta nr XLVIII. Tekst online . Zobacz także Esej historyczny o opactwie Saint-Martin d'Autun, zakonu Saint-Benoit , Autun, Michel Dejussieu,, 427  s. , dwie obj. w-8 ° ( czytaj online ).
  30. Przepełnienie 2020 , s.  14.
  31. Martin 1990 , s.  146.
  32. Histoire La Tour Beurdelaine  " na tourbeurdelaine.fr (dostęp 6 marca, 2019 ) .
  33. Martin 1990 , s.  147.
  34. L'Yonne Républicaine 2014 .
  35. Villetarda 1947 .
  36. Gdzie od 1911 roku owalna marmurowa tablica przypomina ten pobyt. Źródło: Claude Garino, Lot orła w Burgundii , recenzja „Pays de Bourgogne” nr 224 z lutego 2010 r., s. 23-33.
  37. „  Avallon (89200): Wyniki wyborów prezydenckich w 2017 r.  ” , na stronie LExpress.fr (dostęp 14 listopada 2018 r . ) .
  38. „  Śladami Matthieu Tameta, burmistrza Avallon (1912-1919) i dyrektora Agencji Avallon na rzecz dzieci wspomaganych nad Sekwaną (1896-1919)  ” , na stronie valleeducusin.fr (dostęp 5 września 2018 r . ) .
  39. Rada Generalna Yonne, Ma Commune , konsultowana 15 grudnia 2013 r.
  40. Republikanin Yonne 19 maja 2018 r. , s.  22.
  41. Awards 2004 45 th konkursu z miast i wsi w rozkwicie . Dostęp 23 września 2009.
  42. Źródło: Le cœur du Sabot (list do członków Konserwatorium Przestrzeni Przyrodniczych Burgundii), „1986-2011: 25 lat ochrony przyrody”, Zdjęcia fragmentu o narodowym rezerwacie przyrody Bois du Parc (wywiad z Thomasem Barralem, strażnikiem-animatorem rezerwatu od czerwca 1992 do czerwca 1997), nr 9, 2011.
  43. Organizacja spisu na insee.fr .
  44. Departamentalny kalendarz spisu ludności , na stronie insee.fr .
  45. Od wiosek Cassini po dzisiejsze miasta na terenie École des Hautes Etudes en Sciences Sociales .
  46. Insee - Legalne populacje gminy za lata 2006 , 2007 , 2008 , 2009 , 2010 , 2011 , 2012 , 2013 , 2014 , 2015 , 2016 , 2017 i 2018 .
  47. Hotel biznesowy Avallonnais
  48. Victor Petit , Opis miast i wsi w dziale Yonne , księgarnia Voillot, Avallon,( przedruk  2001).
  49. ( Bitwa 1992 , s.  30).
  50. Kartuarium opactwa Saint-Martin d'Autun , Karta nr XLVIII. Tekst online .
  51. L'Yonne Républicaine , 29 lipca 2015, s. 17.
  52. L'Yonne Républicaine, 15 lipca 2015, s. 22.
  53. "Pomnik Vaubana - Avallon" , informacja na e-monumen.net .
  54. L'Yonne Républicaine , 22 lipca 2015, s. 20.
  55. Jacques-François Baudiau , Le Morvand , t.  III, Paryż, wyd. Guénégaud,, s.  53.
  56. L'Yonne Républicaine , 5 sierpnia 2015, s. 19.
  57. L'Yonne Républicaine , 6 sierpnia 2015, s. 18.
  58. CAUE of Saône-et-Loire , Przewodnik po architekturze w Burgundii: 1893-2007 , Paryż, Picard,, 400  pkt. ( ISBN  978-2-7084-0821-0 ) , s.  21.
  59. Republikańskiej Yonne 2012 .
  60. Republikański Yonne 2015 , s.  21.
  61. L'Yonne Républicaine , 12 sierpnia 2015, s. 18.
  62. Remparts  " , zawiadomienie n o  PA00113613, bazy Merimee , francuskiego Ministerstwa Kultury .
  63. „  Musée de l'Avallonnais  ” , na museeavallonnais.com (dostęp 2 lipca 2018 r . ) .
  64. „Muzeum kostiumów ponownie otworzyło swoje podwoje w Avallon” , na lyonne.fr ( L'Yonne Républicaine ), 18 maja 2018 r.
  65. Muzeum Kostiumów , na ville-avallon.fr .
  66. Revolt of the Innocents nakręcony w Avallon jest transmitowany we wtorek wieczorem we Francji 3
  67. Henri Mérou, „Francuscy bojownicy w wojnie amerykańskiej, 1778-1783: wykazy sporządzone na podstawie autentycznych dokumentów zdeponowanych w Archiwum Narodowym i Archiwum Ministerstwa Wojny”, 1903, dostępny pod adresem https://gallica.bnf. fr / arka: /12148/bpt6k5525402h/f277.image.r=saint-jean-sur-vilaine
  68. Simon Pierre Nicolas Prévost z Vernois , na lesapn.forumactif.fr

Załącznik

Powiązane artykuły

Bibliografia

Dokument użyty do napisania artykułu : dokument używany jako źródło tego artykułu.

  • Alain Bataille, Pascal Dibie, Jean-Pierre Fontaine, Jean-Charles Guillaume, Jean-Paul Moreau, Ferdinand Pavy, Line Skorka, Gérard Taverdet i Marcel Vigreux ( pref.  Henri de Raincourt ), Yonne , Paryż, Editions Bonneton,( ISBN  2-86253-124-3 ) Dokument użyty do napisania artykułu
  • Albert Dauzat i Charles Rostaing , Słownik etymologiczny nazw miejscowości we Francji , Larousse,( 1 st  ed. 1963),. Dokument użyty do napisania artykułu.
  • Nicolas Martin, Ufortyfikowana Francja: Zamki, miasta i warownie , Paryż, Nathan,( ISBN  2-09-284371-0 ). Dokument użyty do napisania artykułu
  • Abbe Baudiau , Le Morvand , t. .  III, Paryż, wyd. Guénégaud,, s.  3-51.
  • Florence Lucy, Szlachta z bailiwick of Avallon pod koniec Ancien Régime (praca magisterska z historii), Uniwersytet w Dijon,, 115  s..
  • Jean-Luc Osoba, małe miasteczko w Yonne XIX th  century  : 1840-1900 Avallon (MA teza Historia), Uniwersytet w Dijon,, 41  pkt..
  • Victor Petit , Opis miast i wsi departamentu Yonne , księgarnia Voillot,( przedruk  2001) ( czytaj online ). . Książka użyta do napisania artykułu
  • Gerard Sainson, Chatellenie Avallon XV th  century (praca magisterska Historia), Uniwersytet w Dijon,, 181  s..

Artykuły

  • Ambroise Challe , „  Oblężenie Avallon w 1433  ”, Biuletyn Towarzystwa Nauk Historycznych i Przyrodniczych Yonne , tom.  11,, s.  336-354 ( czytaj online , konsultowane 7 sierpnia 2020 r. ). . Książka użyta do napisania artykułu
  • Myriam Déborde, „  Trzy ślady dzieł Belgranda  ”, Republikanin Yonne ,, s.  14. . Książka użyta do napisania artykułu
  • Henry Villetard "  Dokument o życiu parafialnym w XVI -tego  wieku - The terrier-Censier od Saint-Julien Avallon  " Annals of Burgundii , t.  19 N O  75,( przeczytaj online , konsultacja 7 sierpnia 2020 r. ). . Książka użyta do napisania artykułu
  • HV, „  W czasie, gdy Avallon musiał się bronić  ”, Republikanin Yonne ,( przeczytaj online , konsultacja 13 marca 2019 r. ). . Książka użyta do napisania artykułu
  • HV, „  Szkoła była kiedyś klasztorem  ”, Republikanin Yonne ,( przeczytaj online , konsultacja 20.02.2019 ). . Książka użyta do napisania artykułu
  • „  Wydanie z 26 sierpnia 2015  ”, L'Yonne Républicaine ,
  • Delegacja z miasta Saku była wczoraj w Avallon: 42 lata bogatego partnerstwa  ", Yonne Republican ,( przeczytaj online , skonsultowano 27 maja 2018 r. ). . Książka użyta do napisania artykułu
  • Pierre de la Tour d'Auvergne, Muzeum Kostiumów Avallon (świetna lekcja historii) , artykuł opublikowany w przeglądzie „Pays de Bourgogne” nr 177, wrzesień 1997.

Linki zewnętrzne

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Avallon, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Avallon i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Avallon na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Patrick Cieśla

Wreszcie artykuł o Avallon, który jest łatwy do przeczytania.

Irena Malinowski

To dobry artykuł dotyczący Avallon. Podaje niezbędne informacje, bez ekscesów.

Wioletta Kulesza

Dzięki za ten post na Avallon, właśnie tego potrzebowałem

Wioletta Kopeć

Język wygląda na stary, ale informacje są wiarygodne i ogólnie wszystko, co napisano o Avallon, daje dużo pewności.