Anarchizm epistemologiczny



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Anarchizm epistemologiczny, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Anarchizm epistemologiczny. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Anarchizm epistemologiczny, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Anarchizm epistemologiczny. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Anarchizm epistemologiczny poniżej. Jeśli informacje o Anarchizm epistemologiczny, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

Epistemologiczny anarchizm ma dwa aspekty. Jest to przede wszystkim teoria epistemologiczna, proponujca opis i wyjanienie ewolucji nauki i wiedzy . Teoria ta opiera si na zaoeniu, e nauka rozwija si zasadniczo dziki fazom nieporzdku, anarchii, a nie na podstawie metodycznego i uporzdkowanego postpu. Jest to take filozofia polityczna wpisujca si w ramy myli anarchistycznej , która kierujc si minimalistyczn zasad:   wszystko idzie   (wszystko jest dobre), wyznacza myli przestrze wolnoci, która jest tak szeroka, jak moliwy.

Tezy anarchizmu epistemologicznego naley powiza z prac Paula Feyerabenda (1924-1994), austriackiego epistemologa, który opublikowa w 1975 r. Prac zaoycielsk: Przeciw metodzie. Szkic anarchistycznej teorii poznania . Niektóre z idei, których broni, s jednak starsze, poniewa ich korzenie sigaj kontrowersji, które towarzyszyy narodzinom filozofii greckiej .

Do niedawna anarchizm epistemologiczny by najlepiej znany epistemologom, ale stale rosnce zainteresowanie epistemologi ze strony mylicieli z bardzo rónych dyscyplin ( fizyki , socjologii ) skania go do spopularyzowania, tak e `` zajmuje dzi znaczce miejsce w wiecie nauki. Z drugiej strony, jego miejsce na arenie politycznej do dzi uwaane jest za drugorzdne.

Anarchizm epistemologiczny: zerwanie i cigo z anarchizmem politycznym

Anarchizm , w swoim zwykym znaczeniu, polityczne postulaty, e kolejno jest moliwe tylko bez mocy, pozycji Proudhon obsugiwane, ale mog si róni w zalenoci od innych koncepcjach anarchizmu, takich indywidualistyczne podejcie Stirnera , skrytykowa midzy innymi na jego wykorzystanie abstrakcyjnego socjologicznej koncepcje takie jak Spoeczestwo, przy czym naukowy charakter tej dyscypliny jest kwestionowany przez rodowiska anarchistyczne. Epistemologiczny anarchizm Feyerabenda krytykuje to stanowisko, które jego zdaniem lepo wierzy w nauk i naturalny rozum czowieka.

Anarchizm sprzeciwia si istniejcemu porzdkowi, dy do jego zniszczenia lub ucieczki. Polityczni anarchici sprzeciwiaj si instytucjom politycznym, anarchici religijni mog przeciwstawia si caej naturze, mog postrzega j jako nisz sfer istnienia i mog chcie wyeliminowa jej wpyw na ich ycie. Te dwa typy anarchistów maj dogmatyczne opinie na temat tego, co jest prawd, co jest dobre, a co jest wartociowe dla czowieka. Na przykad anarchizm polityczny po owieceniu wierzy w nauk i naturalny rozum czowieka. Usumy wszystkie bariery, a naturalny rozum znajdzie waciw drog. Wyeliminujmy metody wychowania, a czowiek sam si wyksztaci. Wyeliminuj instytucje polityczne, a utworzy stowarzyszenia, które wyra jego naturalne tendencje i mog sta si czci harmonijnego (niezalienowanego) ycia. [] Nieprzyjemna na swój obraz, podejrzana w wynikach, nauka przestaa by sojusznikiem anarchisty. To sta si problemem. Anarchizm epistemologiczny rozwizuje ten problem, eliminujc dogmatyczne elementy wczeniejszych form anarchizmu. .

Teoria epistemologiczna Paula Feyerabenda

Krytyka obalalnoci

Teoria epistemologiczna Paula Feyerabenda jest czci metodycznej i upartej opozycji do teorii obalalnoci Karla Poppera (nazywanej równie czasami falsyfikacjonizmem). Paul Feyerabend ma w tej kwestii dostateczn jasno, a krytyka, któr kieruje do Karla Poppera (którego te bywa) lub do innych naukowców, jest czasami do bezporednia.
Jednak wbrew powszechnemu przekonaniu anarchizm epistemologiczny niekoniecznie odrzuca metod obalalnoci . Recenzja Paula Feyerabenda dotyczy w rzeczywistoci:

  • Monopol, który uzyska w dziedzinie nauki i pretensje, e jest najlepsz moliw metod. Dlatego Paul Feyerabend krytykuje redukcyjny aspekt teorii obalalnoci i broni pluralizmu metodologicznego. Wedug niego istnieje bardzo wiele rónych metod dostosowanych do zawsze rónych kontekstów naukowych i spoecznych.
  • Krytykuje miejsce, jakie teoria obalalnoci nadaje nauce, czynic j jedynym ródem uprawnionej wiedzy i fundamentem wiedzy uniwersalnej, przekraczajcej podziay kulturowe i wspólnotowe.
  • Krytykuje jego brak adekwatnoci do prawidowego opisu rzeczywistoci wiata naukowego oraz ewolucji dyskursu i praktyk naukowych.

Ta ostatnia krytyka dotyczy rónych punktów, które mona podzieli na dwie gówne grupy:

  • Wedug Paula Feyerabenda bdem Karla Poppera jest zignorowanie lub niedocenienie cisych powiza istniejcych midzy sfer polityczn i spoeczn a sfer wiedzy naukowej. Dlatego te, wychodzc od okrojonego i uproszczonego obrazu naukowca i jego rodowiska instytucjonalnego, popperizm prowadzi do abstrakcyjnego modelu, który bardzo daleko koresponduje z rzeczywistoci i który ignoruje znaczenie rónorodnoci praktyk naukowych., Rola przekazywania wiedzy, oraz wraliwo artystyczna i emocjonalna w rozwoju wiedzy naukowej.
  • Paul Feyerabend twierdzi, e teoria ewolucyjna opracowana przez Karla Poppera nie opisuje poprawnie i nie wyjania zmian, które zachodz w dyskursie naukowym, poniewa nagromadzenie teorii jest bardzo dalekie od podania za popperowskim wzorcem ewolucyjnym. Aby to wykaza, Paul Feyerabend rozwija trzy gówne rodziny argumentów.
    • Nauka nie ewoluuje zgodnie z liniowym i spójnym wzorcem postpu, w którym bardziej efektywna teoria zastpuje mniej skuteczn, ale zgodnie z dugimi lub krótkimi fazami nieporzdku, które zrywaj ze sztywnoci instytucjonaln i wprowadzaj stan zrujnowania. kwestionowane s tradycyjne podstawy jednej lub wicej dyscyplin, a teorie dominujce instytucjonalnie ustpuj miejsca mnoeniu si rónych teorii, które zestawiaj ze sob, cz, wspópracuj lub wchodz w konflikt.
    • W fazach nieporzdku lub spokoju mona akceptowa faszywe teorie, nieudowodnione równie teorie, których nie mona obali (na przykad teoria strun ). Co wicej, zmiany w teorii s dalekie od przechylenia do binarnego schematu obalenia. Teoria, która nie jest zgodna z faktami, moe zosta zachowana z rónych powodów, a obalenie pewnych twierdze w ramach teorii niekoniecznie oznacza odrzucenie teorii jako caoci. Na przykad naukowcy mog trzyma si przestarzaych teorii, nawet jeli oznacza to naginanie faktów, aby je zachowa. W tym miejscu Paul Feyerabend odchodzi od idei Thomasa Samuela Kuhna, zgodnie z którymi istnieje midzy nimi niekompatybilno paradygmatów . Dla niego istniej naturalne ramy interpretacyjne , rodzaj filtrów, które pozwalaj nam zrozumie nasze rodowisko, na którym budowane s teorie, a które przekazuje tradycja. Dlatego propozycje naukowe znajduj pen moc wyjaniajc tylko w tych ramach. Jednak twierdzenia i koncepcje mog migrowa z jednej struktury do drugiej, co oznacza, e granice midzy rónymi ramami naturalnej interpretacji s wzgldnie porowate i przesuwaj si. Nie ma cisej niezgodnoci, ale raczej mniej lub bardziej kontrolowane nagromadzenie poj i propozycji w ramach interpretacji.
    • Stare teorie mona oywi, nowsze mona odrzuci na rzecz starych, a na ogó wystpuje jednoczenie kilka teorii (naukowcy nadal wierz w teorie uwaane przez wikszo badaczy za faszywe). Dlatego niemoliwe jest ustalenie ostatecznego i systematycznego zwizku midzy chronologicznym postpem teorii a ich objaniajcym znaczeniem.

Obrona anarchistycznej nauki

Wniosek, jaki Paul Feyerabend wyciga ze swojej krytyki teorii obalalnoci, jest taki, e przestrzeganie teorii naukowych zaley w duej mierze od zoonych relacji, jakie utrzymuj midzy sob naukowcy. I naley zauway, e poprzez ponowne wpisanie myli naukowej w jej rodowisko spoeczne i komunikacyjne, nieuchronnie relatywizuje ona wyszo i presti zachodniej nauki. Trudno si temu dziwi, poniewa celem, do którego dy w tle Paul Feyerabend, jest uwolnienie nauki od uniwersalistycznych zaoe, które mog j stwardnie.

Jednak jego epistemologia nigdy nie jest porzuceniem ducha nauki. Wrcz przeciwnie. Wydaje si raczej, e odpowiednikiem potpienia wszechpotnej nauki s przeprosiny skromnej i alternatywnej nauki; otwarta, wolna i tolerancyjna nauka, która nie próbuje dominowa nad innymi formami mylenia przez narzucanie sobie faszywych dowodów; nauka oparta na swobodnym trzymaniu si pomysów i metod; nauka z ma hierarchi; a nawet nauka jako sztuka .

Ostatecznie wic Paul Feyerabend rzeczywicie broni anarchistycznej nauki. Rzeczywicie, wola, która oywia naukowców do ujawniania swoich pomysów i narzucania ich czasami wbrew wszelkim przeciwnociom (konkurencja naukowa), rodków, które sami sobie lub które s im dane w zakresie naukowej propagandy, ich zdolno do systematycznego kwestionowa teorie, które wydaj si by nabyte, a mówic prociej, doskonao ludzkiego ukadu nerwowego, wystarcz, aby zapewni wzgldn spójno i adaptacyjn dynamik myli naukowej. Nie ma zatem potrzeby stosowania jednej, przymusowej metody, która zdominowaaby instytucje naukowe, aby zapewni bogactwo i moliwo doskonalenia nauki. Zakon naukowy moe bardzo dobrze istnie bez Mocy.

Ale Paul Feyerabend idzie jeszcze dalej. W istocie stwierdza, e bez tych faz nieporzdku i anarchii, które przerywaj ewolucj nauki, bez tej rónorodnoci myli, bez tej nieokrelonoci celów i metod charakterystycznych dla nauki, taka dynamika byaby prawdopodobnie niemoliwa. Krótko mówic, gdyby nauka musiaa speni warunek obalalnoci, podpisaaby swój wyrok mierci. Poniewa staoby si wówczas niezdolne do postpu w kierunkach, których nie moemy dzi przewidzie.

Polityczne implikacje anarchizmu epistemologicznego

Skoncentrujmy si teraz na normatywnym aspekcie myli Paula Feyerabenda. Na pierwszy rzut oka wydaje si, e nie ma to nic wspólnego z filozofi polityczn. W rzeczywistoci byoby bdem w to wierzy, poniewa ma to bardzo wane konsekwencje polityczne; zwaszcza jeli rozpatruje si problem polityczny z perspektywy konstruktywistycznej , jak to robi np. Peter Berger , Thomas Luckmann czy Pierre Bourdieu , czy nawet z perspektywy relatywistycznej . Ale w jaki sposób anarchizm epistemologiczny czy sfer wiedzy ze sfer polityczn

Wiedza jako problem polityczny

Po pierwsze moemy zauway, e konflikty ideologiczne, a czasem naukowe, le u podstaw kadego wyboru politycznego. Z drugiej strony, za wyborami naukowymi, za problemami naukowymi, generalnie kryj si konflikty polityczne, a nawet konflikty midzy grupami spoecznymi (walka midzy laboratoriami, kwestie zwizane z definicj dyscypliny, problemy etyczne itp.) Polityczna neutralno nauki jest zatem do wzgldna. Z drugiej strony, na poziomie cile politycznym, anarchizm epistemologiczny broni wolnoci myli i wolnoci wypowiedzi. Nie jest wic daleko od pewnych klasycznych, liberalnych stanowisk, takich jak stanowisko Monteskiusza .

Ale nie poprzestaje na tym, poniewa odrzuca równie róne rodzaje wadzy politycznej:

  • formy wadzy legitymizowane konstytucj i posiadaniem wiedzy monopolistycznej (wadza eksperta, która wyklucza opini laika). Generalnie krytykuje hierarchi spoeczn opart na hierarchii intelektualnej (typowym przykadem jest saint-simonizm );
  • sytuacje monopolistyczne: kiedy ideologia , metoda monopolizuje dziaalno (np. wyszo medycyny naukowej nad medycyn tradycyjn, monopol metodologii Poppera). Wrcz przeciwnie, broni ideologicznego pluralizmu;
  • róne formy ideologicznego lub intelektualnego autorytaryzmu, które s zinstytucjonalizowane (w kociele, w nauce, w dyktaturach, w partiach politycznych itd.);
  • przekazywanie wiedzy w sposób przymusowy (narzucanie punktu widzenia, represje, cenzura, kontrola rodków publikacji, dyrektywy badawcze, obowizek szkolny itp.);
  • wreszcie przeciwstawia si hierarchii definicji rzeczywistoci. Kada grupa spoeczna, kada jednostka, moe zdefiniowa j na swój wasny sposób, z których adnej nie mona obiektywnie uzna za lepsz od innej. Jest to zatem sprzeczne z tezami obiektywizmu . Mówic bardziej ogólnie, przeciwstawia si hierarchii intelektualnej (hierarchii idei).

Dlatego broni on jednostki, a zwaszcza indywidualnej wolnej myli, przed ideologicznymi monopolami towarzyszcymi autorytarnym reimom politycznym (jeden kierunek myli, jedno pastwo). Anarchizm epistemologiczny stanowi zatem filozofi polityczn w penym tego sowa znaczeniu. Broni politycznej koncepcji wiedzy (przekazywanie i posiadanie wiedzy to kwestie polityczne) i broni epistemologicznej koncepcji polityki (polityka zawsze wie si z problemami dzielenia si, konstruowania i upowszechniania wiedzy i ideologii).

Anarchista epistemologiczny i anarchista polityczny

Jest jednak jasne, e anarchizm epistemologiczny ma bardzo ograniczon popularno w anarchizmie politycznym, moemy dostrzec kilka powodów:

  • Jednym z pierwszych powodów, które s oczywiste, jest to, e jest to bardzo niedawny ruch. Ale mona wymieni inne powody.
  • Przede wszystkim jest to ruch bardzo nieaktywny politycznie. Ale czy naprawd moe nim zosta Jest to bardzo mao prawdopodobne, poniewa nie moe twierdzi, e zajmuje tak centralne miejsce, jak klasyczne filozofie anarchistyczne. Rzeczywicie, twierdzenia bronione przez anarchizm epistemologiczny, które mog by kwestionowane, krytykowane i odrzucane przez nawet tych, którzy twierdz, e tam s, byoby zudne oczekiwa, e sporzdza on wystarczajco list stanowisk teoretycznych. Spójna, stabilna i solidna, konkurowa z mylami takimi jak Max Stirner czy Pierre Joseph Proudhon - które s bardziej zgodne z pewnikami ni z wtpliwociami.
  • Anarchizmu epistemologicznego nie naley myli z anarchizmem politycznym, poniewa wedug Paula Feyerabenda anarchista polityczny wystpuje przeciwko wolnoci . Chce wyeliminowa form ycia i zastpi j modelem organizacji spoecznej zgodnej z jego pragnieniami. Inaczej jest w przypadku epistemologicznego anarchisty, który nie majc trwaej lojalnoci lub trwaej niechci do jakiejkolwiek instytucji czy jakiejkolwiek ideologii, moe chcie ich broni lub stumi. W przeciwiestwie do anarchisty politycznego, anarchista epistemologiczny jest wszechstronny. Niekoniecznie ma polityczne przekonania, a jeli tak, to z dnia na dzie moe je zmieni.

Jeli jednak wydaje si interesujce skonfrontowanie anarchizmu epistemologicznego i anarchizmu politycznego, to dlatego, e wyranie widzimy, jak pierwszy moe stanowi zabezpieczenie przed pewnymi naduyciami drugiego. W rzeczywistoci wskazuje na dwie saboci anarchizmu politycznego.

  • Czsto krytykowano polityk anarchistów, odwoujc si do bardziej abstrakcyjnych doktryn ni konkretnych faktów i trzymaj si blokowania tych doktryn. Indywidualna wolno staje si wówczas podporzdkowana zbiorowemu ideaowi, dyktowanemu przez mylicieli (czsto akademików), którzy usiuj wyobrazi sobie lepsze i bardziej racjonalne spoeczestwo. Taka konfiguracja stwarza dwa problemy. Z jednej strony programuje spoeczestwo wedug celu uznanego za uniwersalny. Z drugiej strony, widzc, jak te dwa problemy s ze sob powizane, z koniecznoci tworzy hierarchi intelektualn, skoro idee wielkich mylicieli maj by najlepsze, a hierarchi spoeczn, która opiera si midzy innymi na mistrzostwie znajomo tekstów zaoycielskich.
  • W politycznych organizacjach anarchistycznych, jak w kadym ruchu politycznym, wolno jednostki moe pa ofiar nietolerancji grupowej. Jednostka jest zmuszona trzyma si przewodniej linii mylenia.

Anarchizm epistemologiczny zostaje wówczas ustanowiony przeciwko tej politycznej dominacji, poniewa odmawia on w samych swoich podstawach (to znaczy w swoich podstawach ideologicznych) autorytetu jakiejkolwiek wadzy intelektualnej lub politycznej.

A zatem wraz z anarchizmem epistemologicznym pojawia si nowa forma kontestacji. Nie jest to ju tylko jednostka przeciwko pastwu, ale jednostka przeciwko dogmatowi . Jednostka przeciw dyktaturze jednej myli i jednorodnej wiedzy. Jednostka, która przeciwstawia si wadzy intelektualnej. To nowe wyzwanie brzmi zatem: jednostka przeciwko ideologii. Ta koncepcja pojawia si równie u Maxa Stirnera , jednego z twórców anarchizmu, w jego pracy The Unique and its Property , która wykorzystuje podejcie egoistyczne, to znaczy skoncentrowane na jednostce, aby obali wszelkie dogmaty.

Koncepcja czowieka: anarchista epistemologiczny

W swojej karierze Paul Feyerabend zajmowa bardzo róne stanowiska. wiadczy to wyranie o tym, e odrzuca postawy dogmatyczne, a take podporzdkowywa si pewnym normom, które konstruuj krgi intelektualne - co np. Wymaga od badacza lub myliciela identycznych stanowisk w tej samej sprawie. W pewnym sensie robi to zgodnie ze swoimi pomysami.

Anarchista epistemologiczny jest oportunist

"Galileo wygrywa dziki swojemu stylowi, subtelnoci swojej sztuki perswazji, wygrywa, poniewa pisze po wosku, a nie po acinie ..."

- Paul Feyerabend

Wedug Paula Feyerabenda epistemologiczny anarchista moe mie stabilne lub zmieniajce si cele, a on, jako wolna jednostka, jest jedyn osob, która moe o tym zdecydowa. adna instytucja, adna doktryna, adna ideologia, czy to polityczna, religijna czy naukowa, nie moe narzuci jej kierunku dziaania. Co wicej, gdy ju wybra cel, epistemologiczny anarchista nie zgodzi si na zmuszenie go do przyjcia takiej lub innej metody, aby go osign. Bdzie móg to zrobi dziki rozumowi lub emocjom. I nie ma wystarczajco absurdalnych lub niemoralnych koncepcji, których nie powinien bra pod uwag. Poniewa adna metoda nie powinna by obowizkowa i adna nie moe zosta odrzucona a priori . W rzeczywistoci, chocia moe by przeciwny uniwersalnym normom, uniwersalnym prawom, uniwersalnym ideom, które maj by mu narzucone - takim jak prawda, sprawiedliwo, uczciwo i rozum - a take `` zachowaniom, które wywouj, moe po prostu a take zachowywa si tak, jakby wierzy, e takie uniwersalia istniej. A potem moe to zrobi gwatownie lub pokojowo.

Faktem jest, e gdy ju przedstawi swoj doktryn, epistemologiczny anarchista moe chcie j rozpowszechni (nawet jeli równie dobrze moe j zachowa dla siebie). Jego metody sprzeday zale wtedy od jego dobrej woli i utrzymywanych przez niego wizi z opini publiczn. Bdzie to robi, polegajc na sieciach, instytucjach lub dlaczego nie, samodzielnie. W zwizku z tym nie ma adnych ogranicze ani uniwersalnych metod w tym zakresie.

Dlatego epistemologiczny anarchista jest rzeczywicie oportunist. Mona powiedzie w pewnym sensie, e ucielenia ona form zaostrzonego indywidualizmu, poniewa próbuje uwolni si od wszelkich przeszkód spoecznych, moralnych, racjonalnych i humanistycznych. Moe by irracjonalny, tak jak moe by racjonalny. Reagujc (lub nie) na swoje otoczenie, dostosowuje (lub nie) swoje pragnienia i dziaania zgodnie z wasnymi pragnieniami i natur swoich rozmówców. Granice, które sam sobie stawia, s zawsze granicami, które moe zway, ponownie oceni i dlaczego nie, jeli zajdzie taka potrzeba, odrzuci.

Anarchista epistemologiczny i dadaistyczny

Ta radykalna wizja wiedzy, która ostatecznie moe by tylko wzgldna, ta libertariaska koncepcja czowieka nauki, który j nosi i który swoj zainteresowan lub altruistyczn, racjonaln lub irracjonaln postaw prowadzi do stworzenia nauki, która go przewysza. nie moe obejmowa regu, metod ani trwaych instytucji, skupia, zdaniem Paula Feyerabenda, epistemologicznego anarchist i dadaist.

Obie rzeczywicie czy brak programu, a nawet walka z jakimkolwiek programem, który mona by im narzuci. Mog by zagorzaymi obrocami bezruchu lub jego przeciwnikami. Anarchista epistemologiczny jest zarówno konserwatywny, jak i nowatorski. Podobnie, podczas gdy dadaista jest antydadaist, Feyerabend powie ze swojej strony, po obronie relatywizmu w swojej pracy Adieu la raison , swój dystans do relatywizmu, potwierdzajc, e jest przede wszystkim antyrelatywist ...

Jest to jednak zauwaalna rónica midzy tymi dwiema koncepcjami: ze wzgldu na swój gboko oportunistyczny charakter anarchista epistemologiczny nie waha si by czci konkurencyjnego rodowiska. Jak widzielimy, moe on rozpowszechnia swoje idee jak biznesmen lub wrcz przeciwnie, zachowa je dla siebie jak przeklty artysta! Nie jest bardziej przeciwny rywalizacji pomysów ni wspópracy intelektualnej. Z drugiej strony dadaista , przynajmniej historycznie, ma tendencj do zaprzeczania lub pomijania w milczeniu tej rywalizacyjnej relacji, która istnieje midzy artystami. Rzeczywicie, dadaista, a bardziej ogólnie wspóczesny artysta, zajmuje wobec instytucji artystycznej dwuznaczn pozycj: obaj s wobec niej krytyczni, ale jednoczenie od niej zaleni. Przeciwnie, anarchista epistemologiczny moe posugiwa si instytucjami, ale moe te po królewsku je ignorowa, oczernia, znajdowa instytucje równolege, uwanie i powanie sucha sów szaleca ...! Co wicej, nie ogranicza si do dziaalnoci artystycznej, bo jej polem dziaania jest wiedza, dlatego moe nagle zaangaowa si w jakkolwiek dziaalno i zakwestionowa jej podstawy, nic o niej nie wiedzc.

W swojej skrajnej wersji anarchista epistemologiczny przestrzega idei oraz sposobów wytwarzania i rozpowszechniania idei tylko zgodnie ze swoj wol; nie jest ju zaleny i podporzdkowany instytucji, korzysta z niej, odwraca ukad si na swoj korzy. I, jak sugeruje Feyerabend, nie ma nic zego w tym dobrze rozumianym indywidualizmie. Odkd jest uogólniona, nie prowadzi organizacji wiedzy do stanu anomii. Wrcz przeciwnie, prowadzi wiedz w kierunku spontanicznego porzdku ze wzgldu na zoon gr wyborów i bdów, genetyczn rónorodno wiedzy oraz zdolno adaptacji i bogactwo komunikacji midzyludzkiej. Wolno epistemiczna prowadzi zatem spoeczestwo, wbrew pozorom, do coraz wikszej rónorodnoci i doskonalenia wiedzy. Co wicej, prowadzi go, a to jest jeszcze bardziej nieoczekiwane, ku coraz wikszej wolnoci politycznej. Tak wic wyzwolenie spoeczestwa nastpuje przede wszystkim przez wyzwolenie wiedzy, a nauka moe naprawd suy spoeczestwu i postpowi tylko wtedy, gdy jest swobodnie zorganizowana.

Krytyka anarchizmu epistemologicznego

Krytyka anarchizmu epistemologicznego jest bardzo liczna. Trudno je wszystkie wymieni, poniewa wikszo z nich ma charakter przekrojowy, obejmuje jednoczenie róne klasyczne zagadnienia epistemologiczne.

Na przykad anarchizm epistemologiczny wyranie stawia problem spoecznej i politycznej inskrypcji myli naukowej. Czy myl naukowa skada si z twierdze o uniwersalnym znaczeniu, niezalenych od spoeczestwa, w którym powstay Niektórzy autorzy skaniaj si ku zajciu stanowiska internalizmu (stwierdzenia s prawdziwe niezalenie od uwarunkowa spoecznych), które kontrastuje z bardziej eksternalistycznym stanowiskiem anarchistów epistemologicznych .

Kolejna kwestia, Karl Popper zarzuci anarchizmowi epistemologicznemu, jeli zosta zastosowany, ostatecznie doprowadzi nauk do prostej równowagi si: im silniejszy ma racj, tym sabszy si zgadza. Ta krytyka wydaje si jednak ignorowa fakt, e ta równowaga si rzeczywicie istnieje dzisiaj w wiecie bada, nawet w sektorach, w których metodologia Poppera dominuje a priori . Wadza jest sprawowana preferencyjnie za pomoc narzdzi do kontrolowania zasobów wydawniczych i zajmowania strategicznych stanowisk instytucjonalnych.

Ogólnie rzecz biorc, krytyka anarchizmu epistemologicznego czy si z bardzo dawnymi problemami i debatami, takimi jak np. Te, które sprzeciwiay si w staroytnej Grecji , szkole sofistów z Gorgiaszem i Protagorasem , przodków wspóczesnego relatywizmu, oraz szkole filozofów. z Platonem i Arystotelesem . Dla pierwszego myl bezwzgldnie musi by wczona do gry komunikacyjnej iw kontekcie ycia miasta, dla drugiego myl moe siga uniwersaliów, moe twierdzi, e wydobywa si z rzeczywistoci spoecznej i politycznej.

Taki problem w naturalny sposób prowadzi do bardzo ogólnych pyta: jaki jest zwizek midzy myl a rzeczywistoci ( realizm czy antyrealizm ) Jaka jest zaleno midzy rónymi indywidualnymi punktami widzenia ( solipsyzm , intersubiektywno , uniwersalizm itp.) Czy istnieje uniwersalny punkt widzenia Czy ten uniwersalny punkt widzenia, który byby najlepszy, powinien kierowa ludzkim dziaaniem Czy w dziaaniu powinna by efektywno Czy kady moe przedstawi swój punkt widzenia na zoone tematy (dzi GMO, energia jdrowa, bezrobocie itp.)

Te problemy, obecne ju w staroytnej Grecji, pojawiaj si dzi z moc. By moe zasug Feyerabenda jest pokazanie, e nie mona im udzieli prostej odpowiedzi. To, co ju stanowi samo w sobie, powiedziaoby, e jest epistemologicznym anarchist, odpowiedzi.

Zasoby dotyczce anarchizmu epistemologicznego

cytaty

  • "Moja teza jest taka, e anarchizm przyczynia si do postpu, niezalenie od kierunku, jaki mu nada", Paul Feyerabend.
  • Wszystkie metodologie maj swoje ograniczenia, a jedyn regu , która przetrwa, jest wszystko jest dobre , Paul Feyerabend.
  • Idea, e nauka moe i musi by zorganizowana wedug ustalonych i uniwersalnych regu, jest utopijna i zgubna. Jest utopijna, poniewa implikuje zbyt prost koncepcj ludzkich zdolnoci i okolicznoci, które sprzyjaj lub powoduj ich rozwój. A zgubne jest to, e próba narzucenia takich regu nie moe nie podnie naszych kwalifikacji zawodowych tylko kosztem naszego czowieczestwa. Co wicej, taki pomys jest szkodliwy dla nauki, poniewa pomija zoone warunki fizyczne i historyczne, które faktycznie wpywaj na zmian naukow. To sprawia, e nasza nauka jest trudniejsza do przystosowania i bardziej dogmatyczna  : kada regua metodologiczna jest zwizana z hipotezami kosmologicznymi, a uycie jednej sprawia, e uwaamy poprawno innych za pewnik. Naiwny falsyfikacjonizm przyjmuje zatem za pewnik, e prawa natury s oczywiste, a nie ukryte pod znacznymi zmianami; empiryzm uwaa dowiadczenie zmysów za wierniejsze zwierciado wiata ni czysta myl; wreszcie racjonalizm zapewnia, e sztuczki rozumu s bardziej przekonujce ni swobodna gra emocji () , Paul Feyerabend.
  • Nauka jest znacznie blisza mitowi, ni filozofia naukowa jest gotowa przyzna. To jedna z wielu form mylenia, które zostay stworzone przez czowieka, ale niekoniecznie najlepsze () , Paul Feyerabend.

Uwagi i odniesienia

  1. krgi anarchistyczne .
  2. Theses on epistemological anarchism, Alliage , number 28, 1996.
  3.   The Unique and its property (Reclaire translation) / Part 1 - Man / II / The Goodfellas / § 2. - Social Liberalism - Wikisource   , na fr.wikisource.org (dostp 19 marca 2017 )
  4.   The Unique and its property (Reclaire translation) / Nie oparem swojej sprawy na niczym - Wikisource   , na fr.wikisource.org (dostp 19 marca 2017 )
  5. Wbrew metodzie. Zarys anarchistycznej teorii wiedzy , Collection Points Sciences, Seuil, 1988.

Zobacz te

Linki wewntrzne

Linki zewntrzne

Bibliografia

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Anarchizm epistemologiczny, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Anarchizm epistemologiczny i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Anarchizm epistemologiczny na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Elzbieta Drozd

Ten wpis o Anarchizm epistemologiczny był właśnie tym, co chciałem znaleźć.

Ada Kamiński

Ten wpis na Anarchizm epistemologiczny pomógł mi w ostatniej chwili dokończyć pracę na jutro. Już widziałem, jak znowu ciągnę Wikipedię, coś, czego nauczyciel nam zabronił. Dziękuję za uratowanie mnie.

Radoslaw Maj

Ten artykuł o zmiennej Anarchizm epistemologiczny przykuł moją uwagę. Zastanawia mnie, jak dobrze odmierzone są słowa, to jest jak... eleganckie.

Sonia Marczak

Czasami, gdy szukasz informacji w Internecie o czymś, znajdujesz zbyt długie artykuły, które nalegają na mówienie o rzeczach, które Cię nie interesują. Podobał mi się ten artykuł o zmiennej, ponieważ idzie do rzeczy i mówi dokładnie o tym, czego chcę, bez gubienie się w informacjach Bezużyteczne.

Darek Gajewski

Zawsze dobrze jest się uczyć. Dziękuję za artykuł o zmiennej Anarchizm epistemologiczny