Analiza harmoniczna (muzyka)



Informacje, które udało nam się zgromadzić na temat Analiza harmoniczna (muzyka), zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Analiza harmoniczna (muzyka). W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Analiza harmoniczna (muzyka), a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Analiza harmoniczna (muzyka). Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Analiza harmoniczna (muzyka) poniżej. Jeśli informacje o Analiza harmoniczna (muzyka), które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.

.

W muzyce tonalnej , analiza harmoniczna jest dyscyplin z teorii muzyki , a cz analizy muzycznej . Stara si rozpozna natur i funkcj akordów w harmonii tonalnej oraz, jako pomoc dydaktyczna, zrozumie harmoniczn skadni utworu muzycznego .

Dwa podejcia

Analiza harmoniczna polega na ukazaniu charakteru i funkcji akordów wzgldem siebie oraz zaklasyfikowaniu nut obcych harmonii. Istniej zasadniczo dwie róne metody, aby to zrobi:

  • teoria stopni , powszechnie stosowana w krajach nie-germaskich,
  • teoria funkcji , stosowana gównie w Niemczech, ale o wystarczajcym znaczeniu, aby o niej tutaj wspomnie.

Na pierwszy rzut oka widzimy, e natura akordów jest zwizana z kontekstem ich uycia, poniewa adna istniejca teoria nie opisuje akordu jako takiego.

Teoria stopni (wynaleziony na pocztku XIX -go  wieku) z dopiskiem funkcji skali i funkcji Best in non-modulowania muzyki tonalnej. Kada modulacja, nawet bardzo krótka (pojedynczy akord), musi by reprezentowana przez znak modulacji lub, jeli to konieczne, przez przejciow dominant . Analiza jest przeprowadzana bezporednio na partyturze, co jest konieczne, za pomoc adnotacji.

Teoria funkcji, zaprezentowana w 1893 r. Przez Hugo Riemanna, stanowi rozwinicie teorii stopni, proponujc system konstrukcji funkcji pozwalajcy na opisanie funkcji w sposób zrónicowany, przy zachowaniu wymienionych funkcji podstawowych. Ale trudno to czyta w przypadku marszów harmonii. Analiza jest przeprowadzana na niezalenym tekcie i musi by moliwe do odczytania bez znajomoci oryginalnej partytury.

Naley zatem dokona wyboru w oparciu o muzyk, która ma by analizowana, majc wiadomo, e przesuwanie metody analizy do granic jej moliwoci utrudni czytanie, a jej zainteresowania pedagogiczne - bardziej ograniczone. Rzeczywicie, teoria funkcji bardziej nadaje si do analizy utworów tonalnych do koca tonalnoci. Ale ani teoria jest naprawd nadaje si do opisania muzyki modalnej lub muzyki non-tonalnej w XX th  wieku. Ponadto zdamy sobie spraw, e w niektórych punktach szkolenie muzyków róni si w zalenoci od uywanego systemu, inaczej sysz muzyk.

Proste przykady

Rola funkcji, uzupeniajca charakter umowy

W C-dur ten sam doskonay akord durowy (zaczynajc od nuty basowej znajdujemy relacj tercji wielkiej i kwint doskonaej) wystpuje na trzech stopniach, speniajc tym samym trzy róne funkcje: toniczn, subdominujc i dominujc. Do tego czasu obie teorie w ten sam sposób opisuj muzyk. Jeszcze w C-dur akord D-Fis-A bdzie opisywany jako przejciowa dominanta lub podwójna dominanta, róni si jedynie notacja: II w teorii stopni, DD (podwójna dominanta) w teorii funkcji. W tym przypadku dopiero szyfrowanie ujawnia inn funkcj, ale nie opisuje jej w teorii stopni.

Bardziej rozwinity, poniszy przykad dodatkowo pokazuje potrzeb wyboru jednego lub drugiego systemu analizy w zalenoci od muzyki, która ma by analizowana. Zestaw akordów do-mi-sol; re-f sharp-la; sol-si-ré wymaga od analityka podjcia decyzji o reprezentowanych funkcjach. W przypadku teorii stopni napisze: wyróniajc tylko nieoczekiwan ostro na II stopniu. Korzystajc z teorii funkcji, napisze w razie potrzeby: (SD) D, podkrelajc przejciowy subdominantny charakter, jaki przyjmuje tonika, a take przejciowy dominujcy charakter dominanty, która przyjmuje drugi stopie.

Mona jednak zauway zastosowanie w teorii stopni innego zapisu dominant przejciowych: V / X (dla dominanty tonacji X). W poprzednim przykadzie zapisalibymy zatem IV / VV zamiast I II V; który zachowuje wizj dominujcego pasaera.

Inny przykad: marsz harmonii

Reprezentowany przez teori funkcji marsz harmonii nabiera jasnoci. Nadal w C-dur, krok harmonii C-E-G G-B-D la-C-E mi-G-B bdzie reprezentowany przez analiz w stopniach jako IV-VI-III, w analizie za pomoc funkcji TD-Tp-Dp, podkrelajc równie zaleno Tonic-Dominant w druga cz sekwencji. Idc dalej z fa-la-do-do-mi-sol, otrzymalibymy IV-VI-III-IV-I i TD-Tp-Dp-ST; w drugim przypadku mniej oczywiste jest czytanie marszu harmonii. To zreszt jedyna sabo teorii funkcji, któr najczciej rozwizuje si przechodzc na model stopnia.

Funkcje

Teoria stopni zaczyna si od siedmiu stopni, siedmiu nut skali. W ten sposób rozszerza praktyk dyrygowania basem i ujawnia jego narodziny pod koniec okresu basso continuo . Teoria funkcji wychodzi od trzech funkcji: tonicznej (T), subdominanta (S) i dominanty (D) wzbogaconej o modyfikatory tych funkcji. Tak wic litery T, S i D pisane duymi literami symbolizuj funkcje w gównych, t, s i d-moll. Pojcie wzgldnoci (w jzyku niemieckim paralelne, symbolizowane przez p lub P) i przeciw (w jzyku niemieckim Gegenklang, symbolizowane przez g lub G) wzbogaca moliwoci kombinacji o jasno okrelonej skadni. Nawiasy wskazuj przejciow sekcj modulacji, nawiasy kwadratowe wskazuj domniemany akord, podwojenie symbolu zapisuje nawias DD = (D) D, wymazanie symbolu wskazuje na nieistnienie prymy (ogólnie dla akordów 4 lub wicej dwików). Ten ostatni przypadek pokazuje typow rónic w koncepcji dwikowej midzy tymi dwoma koncepcjami: akord B-D-F w C-dur bdzie rozpatrywany w pierwszym jako akord obniony na siódmym (VII) stopniu, aw drugim bdzie uznawany za dominujcy. akord septymowy bez prymy. Innym, równie typowym przypadkiem pokazujcym rónic midzy tymi dwoma pojciami byby szósty akord subdominanty. Rozwaane jako pierwsze odwrócenie drugiego stopnia w jednym przypadku ( ), w drugim przypadku zostanie rozpatrzone jako pity akord z dodan szóst na subdominant, ale bez pitej: S6. Rónica bdzie jeszcze wyraniejsza w przypadku akordu pitego i szóstego: dla jednych pierwsza inwersja akordu siódmego drugiego stopnia, dla innych akord subdominujcy w pozycji zasadniczej z dodan szóst. Widzimy zatem, e midzy tymi dwiema metodami analizy jest równie kwestia dwóch rónych sposobów suchania muzyki.

Szyfrowanie umów

Koszt akordów róni si zasadniczo w zalenoci od wybranego instrumentu analitycznego. Zgodnie z teori stopni, dominujcy akord siódmy symbolizowany jest na przykad przez: a jego drugie odwrócenie przez: +6. Moemy atwo rozpozna, e szyfrowanie w teorii stopni wywodzi si z praktyki basu numerycznego , chocia w harmonii bdziemy mówi o dominujcym akordzie septymowym bez podstawy. Zainteresowanie pedagogiczne polega na tym, e ucze musi wyranie wyobrazi sobie zredukowan pozycj akordu przed jej symbolizacj.

W teorii funkcji ten sam akord bdzie zawsze zapisywany w ten sam sposób, tutaj: D7 i (dominujcy akord septymowy z kwint na basie), pokazujc natur dominujcego akordu septymowego przy pierwszym pocigniciu oka. Nuta basowa jest wymieniona poniej akordu. Ta metoda zyskuje wic na czytelnoci, kolor akordu jest zawsze symbolizowany w ten sam sposób, niezalenie od jego odwrócenia.

Nuty obce harmonii

Te dwie teorie w ten sam sposób nazywaj dwiki obce w harmonii: nuta mijajca, haft, opónienie, apoggiatura, wychwyt itp. Jednak tendencja w teorii funkcji do opisywania muzyki niezalenie od partytury prowadzi równie do szyfrowania przekazywanych nut za pomoc cznika. Na akordzie C-E-G mijajca nuta F midzy G i E byaby reprezentowana przez p na partyturze (teoria stopni) i 5-4 3 (teoria funkcji).

Prosty przykad analizy w obu systemach

Stufentheorie8

Uwagi i odniesienia

  1. Gonin 2002 , s.  4

Zobacz te

Powizane artykuy

Bibliografia

  • Frédéric Gonin i Denis Le Touzé , Podrcznik analizy harmonicznej i tonalnej , Vals-les-Bains, De Plein Vent,, 160  pkt. ( ISBN  2-904934-08-1 )
  • Yvonne Desportes , Precis analizy harmonicznej , red. Heugel.
  • Diether de la Motte , Harmonielehre , 13. Auflage, dtv, München 2004, ( ISBN  3-423-30166-X ) .
  • Hugo Riemann , Vereinfachte Harmonielehre , Londyn / Nowy Jork, 1893.
  • Michel Baron (profesor Conservatoire de musique de Québec w latach 1973-2007), Précis pratique d'harmonie , wyd. Brault i Bouthillier, Montreal (1973).
  • Marcel Bitsch , Précis d'harmonie tonal , 115 str., Ed. Ksi.
  • Laurent-François Boutmy , Ogólne zasady muzyki, w tym melodia, unisono i harmonia, a nastpnie demonstracyjna teoria oktawy i jej harmonii , wyd. Remy, Bruksela (1823).
  • Jacques Chailley , Historyczny traktat analizy muzycznej , Pary (1951). Nowe, cakowicie poprawione wydanie: Historyczny traktat analizy harmonicznej , Pary (1977).
  • Edmond Costère , Prawa i style harmonii muzycznych. Geneza i postacie wszystkich skal, skal, akordów i rytmów , oprac. Presses Universitaires de France, Pary (1954).
  • Marcel Dupré , analityczne Pola harmoniczne w dwóch objtociach ( 1 ul i 2 e  lat), wyd. Ksi.
  • François-Joseph Fétis , Elementarna i skrócona metoda harmonii i akompaniamentu , wyd. Petis, Pary (1823).
  • Charles Koechlin , Traktat Harmonii , Pary (1930):
    • Tom I  : harmonia spógoskowa. Dysonansowa harmonia. Opónienia, przekazywanie notatek, appoggiatures itp.
    • Tom II  : Lekcje na temat trybów gregoriaskich. Styl kontrapunktyczny. Lekcje konkursowe. Harmonia i kompozycja. Ewolucja harmonii z XIV -tego  wieku a do dzisiaj.
  • Olivier Messiaen , Technique of my musical language , wydania Alphonse Leduc, ( ISBN  2-85689-010-5 )
  • Olivier Miquel , Literatura muzyczna - cz pierwsza .
  • Antoine Parran , Traktat o muzyce teoretycznej i praktycznej zawierajcy zasady kompozycji , 143 s., Wyd. P. Ballard, Pary (1639). 2 e  wydanie, 143 s., Wyd. R. Ballard, Pary (1646).
  • Jean-Philippe Rameau , Traktat o harmonii zredukowanej do jej naturalnych zasad , 1722, wznowienie: Slatkine, Pary 2003.
  • Antoine-Joseph Reicha  :
    • May dwuczciowy traktat o harmonii , wyd. Gambaro, Pary (1814).
    • Kurs kompozycji muzycznej lub kompletna i uzasadniona rozprawa o harmonii praktycznej, melodii, zastosowaniu gosów i instrumentów, kompozycji wysokiej i kontrapunkcie podwójnym, fuga i kanonie , pod red. Gambaro, Pary (18161818).
    • Traktat o wysokim skadzie , 2 tomy, wyd. Farrenc, Pary (18241826).
  • Gioseffo Zarlino  :
    • The istitutioni harmoniche , Venezia (1558); faksymile, Nowy Jork (1965). 2 II  wydanie, Venezia (1573); faksymile, Ridgewood (1966).
    • (en) Ponowne wydanie Le istitutioni harmoniche przez Yale Univ Pr, 1983, pod tytuem On the Modes: Part Four of Le Istitutioni Harmoniche, 1558 , ( ISBN  0-300-02937-3 )
    • Dimostrationi harmoniche , Venezia (1571); faksymile, Ridgewood (1966).

Linki zewntrzne

Mamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Analiza harmoniczna (muzyka), były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Analiza harmoniczna (muzyka) i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Analiza harmoniczna (muzyka) na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.

Opiniones de nuestros usuarios

Kaja Sosnowski

Dzięki. Pomógł mi artykuł o Analiza harmoniczna (muzyka).

Wladyslaw Barański

Informacje o zmiennej Analiza harmoniczna (muzyka) są bardzo ciekawe i rzetelne, podobnie jak pozostałe artykuły, które przeczytałem do tej pory, a jest ich już wiele, bo na randkę na Tinderze czekam prawie godzinę i się nie pojawia, więc daje mi to, że mnie to wystawiło. Korzystam z okazji, aby zostawić kilka gwiazdek dla firmy i srać na moje pieprzone życie.

Alan Kozak

Mój tata rzucił mi wyzwanie, abym odrobił pracę domową bez używania czegokolwiek z Wikipedii. Powiedziałem mu, że mogę to zrobić, przeszukując wiele innych witryn. Na szczęście znalazłem tę witrynę, a ten artykuł o zmiennej Analiza harmoniczna (muzyka) pomógł mi odrobić pracę domową. wpadłem w pokusę pójścia na Wikipedię, bo nie mogłem znaleźć nic o zmiennej _, ale na szczęście znalazłem ją tutaj, bo wtedy mój tata sprawdził historię przeglądania, żeby zobaczyć, gdzie był. przejdź do Wikipedii? Mam szczęście, że znalazłem tę stronę i artykuł o Analiza harmoniczna (muzyka) tutaj. Dlatego daję ci moje pięć gwiazdek.